II SA/Wa 1561/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2016-04-29
NSAAdministracyjneŚredniawsa
szkolnictwo wyższeprawo o szkolnictwie wyższymcofnięcie uprawnieńminimum kadrowedecyzja administracyjnakontrola sądu administracyjnegouczelnia niepublicznastosunki międzynarodowe

WSA w Warszawie oddalił skargę uczelni na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego o cofnięciu uprawnień do prowadzenia studiów na kierunku stosunki międzynarodowe z powodu niespełnienia wymogów kadrowych.

Wyższa Szkoła [...] zaskarżyła decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego o cofnięciu uprawnień do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku 'stosunki międzynarodowe'. Minister argumentował, że uczelnia przestała spełniać warunki, w tym minimum kadrowe. Uczelnia podnosiła, że studia zostały zlikwidowane uchwałą Senatu i wnioskowała o stwierdzenie wygaśnięcia uprawnień. Sąd administracyjny uznał, że Minister miał podstawy do cofnięcia uprawnień na podstawie art. 11b ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym, a zarzuty uczelni dotyczące naruszenia procedury i nieuwzględnienia uchwały Senatu były bezzasadne.

Wyższa Szkoła [...] z siedzibą w [...] złożyła skargę na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] kwietnia 2015 r. o cofnięciu uprawnienia do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku 'stosunki międzynarodowe'. Minister uzasadniał decyzję niespełnianiem przez uczelnię wymogów kadrowych, zgodnie z art. 11b ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Uczelnia argumentowała, że studia zostały zlikwidowane uchwałą Senatu i wnioskowała o stwierdzenie wygaśnięcia uprawnień, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. oraz niezastosowanie art. 11a ust. 5 Prawa o szkolnictwie wyższym. Minister utrzymał w mocy swoją decyzję, odrzucając wniosek o zawieszenie postępowania i uznając, że przepis o wygaśnięciu uprawnień nie ma zastosowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, stwierdzając, że Minister miał podstawy do cofnięcia uprawnień, a uczelnia została prawidłowo poinformowana o postępowaniu. Sąd uznał, że uchwała Senatu o likwidacji studiów nie mogła uniemożliwić organowi wydania decyzji o cofnięciu uprawnień, a zarzuty dotyczące naruszenia procedury były bezzasadne. Sąd podkreślił, że minimum kadrowe było kluczowe, a uczelnia nie spełniała wymogów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, Minister miał podstawy do cofnięcia uprawnień na podstawie art. 11b ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym, ponieważ uczelnia przestała spełniać wymogi kadrowe, a uchwała o likwidacji nie mogła uniemożliwić organowi nadzoru podjęcia decyzji.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przesłanka zaprzestania spełniania warunków do prowadzenia studiów, w tym minimum kadrowego, była spełniona. Uchwała Senatu o likwidacji studiów nie stanowiła podstawy do stwierdzenia wygaśnięcia uprawnień z mocy prawa ani nie obligowała Ministra do zawieszenia postępowania o cofnięcie uprawnień.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (12)

Główne

p.s.w. art. 11b § ust. 2

Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może cofnąć uprawnienie do prowadzenia studiów w przypadku zaprzestania spełniania warunków, w tym zmian w stanie zatrudnienia.

Pomocnicze

p.s.w. art. 11a § ust. 5

Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym

Przepis dotyczy wygaśnięcia uprawnień z mocy prawa w przypadku nieprzeprowadzenia rekrutacji przez określony czas po wejściu w życie nowelizacji ustawy.

Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 3 października 2014 r. w sprawie warunków prowadzenia studiów na określonym kierunku i poziomie kształcenia art. 13 § ust. 1

Określa warunki zaliczania nauczycieli do minimum kadrowego.

Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 3 października 2014 r. w sprawie warunków prowadzenia studiów na określonym kierunku i poziomie kształcenia art. 14 § ust. 1

Określa minimalne wymogi kadrowe dla studiów pierwszego stopnia.

k.p.a. art. 97 § § 1 pkt 4

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do zawieszenia postępowania, gdy brak rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego wyklucza zakończenie postępowania.

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Organ odwoławczy utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

p.u.s.a. art. 1 § § 1 i § 2

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Zakres kognicji sądów administracyjnych.

p.p.s.a. art. 3 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zakres kognicji sądów administracyjnych.

p.p.s.a. art. 134 § § 1 i 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zakres kontroli sądu administracyjnego.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Rozstrzygnięcie sądu w przypadku nieuwzględnienia skargi.

p.s.w. art. 11c § ust. 9

Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym

Skutki cofnięcia lub zawieszenia uprawnienia dla uczelni.

Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw art. 27

Przepis przejściowy dotyczący wygaśnięcia uprawnień do prowadzenia studiów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Minister miał podstawy do cofnięcia uprawnień na podstawie art. 11b ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym z powodu niespełnienia minimum kadrowego. Przepis art. 11a ust. 5 Prawa o szkolnictwie wyższym nie miał zastosowania w tej sprawie. Uchwała Senatu o likwidacji kierunku nie mogła uniemożliwić organowi wydania decyzji o cofnięciu uprawnień. Organ prawidłowo poinformował stronę o postępowaniu i jej prawach.

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 11a ust. 5 Prawa o szkolnictwie wyższym poprzez jego niezastosowanie. Naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez niezawieszenie postępowania. Naruszenie zasad postępowania dowodowego (art. 7, 77, 78, 80 k.p.a.) poprzez nieuwzględnienie uchwały Senatu i pisma Rektora. Naruszenie art. 9 i 10 k.p.a. poprzez brak udzielenia wyjaśnień.

Godne uwagi sformułowania

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może podjąć decyzję o cofnięciu albo zawieszeniu podstawowej jednostce organizacyjnej uczelni uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku, poziomie i profilu kształcenia w przypadku zaprzestania spełniania przez tę jednostkę warunków do prowadzenia studiów minimum kadrowe dla studiów pierwszego stopnia na określonym kierunku studiów stanowi co najmniej trzech samodzielnych nauczycieli akademickich oraz co najmniej sześciu nauczycieli akademickich posiadających stopień naukowy doktora Uczelnia nie spełnia warunków do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku 'stosunki międzynarodowe', z powodu braku wymaganej przepisami liczby nauczycieli akademickich, zaliczanych do minimum kadrowego uchwała Senatu [...] z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie likwidacji studiów na kierunku 'stosunki międzynarodowe' [...] nie stanowi natomiast aktu mającego wpływ na byt uprawnienia Uczelni do prowadzenia studiów.

Skład orzekający

Danuta Kania

sprawozdawca

Ewa Grochowska - Jung

przewodniczący

Andrzej Góraj

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa o szkolnictwie wyższym dotyczących cofania uprawnień do prowadzenia studiów, znaczenie minimum kadrowego, oraz relacja między decyzjami administracyjnymi a wewnętrznymi uchwałami uczelni."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku minimum kadrowego i uchwały o likwidacji kierunku; interpretacja przepisów przejściowych może być zależna od kontekstu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu funkcjonowania uczelni wyższych – utrzymania uprawnień do kształcenia. Pokazuje, jak organy nadzoru egzekwują przepisy dotyczące jakości kształcenia i jakie są konsekwencje ich niespełnienia.

Uczelnia straciła prawo do kształcenia studentów. Sąd potwierdził decyzję Ministra.

Sektor

edukacja

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Wa 1561/15 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2016-04-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-09-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Kania /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6142 Szkoły wyższe niepaństwowe, w tym  zawodowe
Hasła tematyczne
Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2005 nr 164 poz 1365
art. 116 ust. 2
Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung, Sędziowie WSA Andrzej Góraj, Danuta Kania (spr.), Protokolant starszy referent Marcin Borkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi Wyższej Szkoły [...] w [...] na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "stosunki międzynarodowe" oddala skargę.
Uzasadnienie
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], powołując w podstawie prawnej art. 11b ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), dalej: "p.s.w.", cofnął Wyższej Szkole [...] z siedzibą w [...] uprawnienie do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "stosunki międzynarodowe".
Organ wskazał, iż zgodnie z art. 11b ust. 2 p.s.w., minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może podjąć decyzję o cofnięciu albo zawieszeniu podstawowej jednostce organizacyjnej uczelni uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku, poziomie i profilu kształcenia w przypadku zaprzestania spełniania przez te jednostkę warunków do prowadzenia studiów, w tym zmian w stanie zatrudnienia wpływających na posiadanie uprawnienia do prowadzenia studiów.
Zgodnie z § 13 ust. 1 oraz § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 3 października 2014 r. w sprawie warunków prowadzenia studiów na określonym kierunku i poziomie kształcenia (Dz. U. z 2014r., poz. 1370) do minimum kadrowego mogą być zaliczani nauczyciele akademiccy zatrudnieni na uczelni nie później niż od początku semestru studiów, a minimum kadrowe dla studiów pierwszego stopnia na określonym kierunku studiów stanowi co najmniej trzech samodzielnych nauczycieli akademickich oraz co najmniej sześciu nauczycieli akademickich posiadających stopień naukowy doktora.
Organ zaznaczył, iż na podstawie art. 33 ust. 1 p.s.w. dokonano sprawdzenia obsady minimum kadrowego na kierunkach studiów prowadzonych przez Uczelnię w Zintegrowanym Systemie Informacji o Nauce i Szkolnictwie Wyższym POL-on. W oparciu o zawarte tam dane, według stanu na dzień 7 stycznia 2015 r., ustalono, że Wyższa Szkoła [...] z siedzibą w [...] nie spełnia warunków do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "stosunki międzynarodowe", z uwagi na brak wymaganej przepisami liczby nauczycieli akademickich, zaliczanych do minimum kadrowego.
Jednocześnie organ zauważył, iż Rektor Uczelni nie wskazał daty planowanego uzupełnienia braków w minimum kadrowym, ani też nie przedstawił kroków podejmowanych przez władze uczelni w celu usunięcia stwierdzonych naruszeń. Przeciwnie, w piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. Rektor poinformował, że nie jest planowane wznowienie naboru na omawiany kierunek. Również w toku niniejszego postępowania Rektor nie przedstawił żadnych okoliczności uzasadniających odstąpienie od cofnięcia uprawnienia Uczelni do prowadzenia ww. kierunku studiów.
Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. Wyższa Szkoła [...] z siedzibą w [...] wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucając naruszenie art. 11b ust. 2 p.s.w. poprzez jego zastosowanie i cofnięcie ww. uprawnienia do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "stosunki międzynarodowe" oraz naruszenie art. 11a ust. 5 p.s.w. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy Uczelnia ostatnią rekrutację na studia na ww. kierunku przeprowadziła w roku akademickim 2009/2010, a ostatni cykl kształcenia został zakończony z końcem roku akademickiego 2011/2012. Uczelnia wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i stwierdzenie, że uprawnienie do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "stosunki międzynarodowe" wygasło z mocy prawa na podstawie art. 11a ust. 5 p.s.w.
Pismem z dnia [...] marca 2015 r. Rektor Uczelni wniósł o stwierdzenie wygaśnięcia uprawnień do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "stosunki międzynarodowe" w związku z uchwałą Senatu Uczelni z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie likwidacji studiów na ww. kierunku. Jednocześnie wniósł o zawieszenie przedmiotowego postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej: "k.p.a.".
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu, odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku o zawieszenie postępowania administracyjnego organ wskazał, iż obowiązek zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 4 k.p.a. istnieje tylko wówczas, gdy w sprawie wystąpi zagadnienie, którego brak rozstrzygnięcia wyklucza każde, zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego. Taka sytuacja, w ocenie organu, nie ma miejsca w przedmiotowej sprawie.
Następnie organ wskazał, iż okoliczności faktyczne sprawy, przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wypełniają przesłanki z art. 11b ust. 2 p.s.w., umożliwiające organowi cofnięcie Uczelni uprawnienia do prowadzenia ww. kierunku studiów. Nie sposób tym samym zgodzić się z zarzutem strony, iż organ błędnie kierował się literalnym brzmieniem ww. przepisu, a w konsekwencji zastosował rygorystyczne rozstrzygnięcie, którego skutki określone zostały w art. 11c ust. 9 p.s.w.
Organ wskazał, iż pismem z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] poinformował Uczelnię o możliwości rezygnacji z uprawnienia do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "stosunki międzynarodowe" oraz przedstawił procedurę w tym zakresie. Wskazał jednocześnie, iż w sytuacji, gdy Uczelnia nadal wyrażać będzie wolę posiadania ww. uprawnienia, to brak pełnego minimum kadrowego na tym kierunku spowoduje wszczęcie postępowania w sprawie zawieszenia/cofnięcia uprawnienia zgodnie z art. 11b ust. 2 p.s.w. W odpowiedzi na powyższe, Rektor Uczelni pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. poinformował, że ostatni nabór na studia pierwszego stopnia na kierunku "stosunki międzynarodowe" został przeprowadzony w roku akademickim 2009/2010, zaś ostatni cykl dydaktyczny został zakończony z końcem roku akademickiego 2011/2012. W dalszej części pisma Rektor wyjaśnił, że aktualnie Uczelnia nie spełnia wymagań w zakresie minimalnej liczby i kwalifikacji nauczycieli akademickich zaliczanych do minimum kadrowego na ww. kierunku, a także dodał, że Uczelnia nie planuje wznowienia naboru. Rektor stwierdził również, iż Uczelnia jest świadoma możliwości wszczęcia procedury cofnięcia uprawnienia do kształcenia na studiach pierwszego stopnia na kierunku "stosunki międzynarodowe" zgodnie z aktualnym brzmieniem przepisu art. 11b ust. 2 p.s.w.
Organ stwierdził, iż wbrew stanowisku Uczelni, przepis art. 11a ust. 5 p.s.w., nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z jego treścią w przypadku, gdy uczelnia nie przeprowadziła rekrutacji na dany kierunek, poziom i profil kształcenia w okresie dwóch lat od końca semestru, w którym przeprowadzono ostatnią rekrutację, rekrutacja na ten kierunek zostaje wstrzymana do końca cyklu kształcenia, a uprawnienie do prowadzenia studiów wygasa z mocy prawa z dniem zakończenia cyklu kształcenia na tym kierunku, poziomie i profilu kształcenia. Przepis ten został wprowadzony ustawą z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 1198) i obowiązuje od dnia 1 października 2014 r. W ocenie organu, powyższa regulacja znajduje zastosowanie do rekrutacji nieprzeprowadzonych po raz pierwszy po wejściu w życie ww. przepisu, czyli po dniu 1 października 2014 r. W sytuacji, w której Uczelnia poinformowała o przeprowadzeniu ostatniej rekrutacji na ww. kierunek studiów w roku akademickim 2009/2010, przepis art. 11a ust. 5 p.s.w. nie może mieć zastosowania. W przedmiotowej sprawie należało zastosować przepis art. 11b ust. 2 p.s.w.
Końcowo organ zauważył, że konsekwencją cofnięcia uprawnienia w trybie art. 11b ust. 2 ww. ustawy jest zastosowanie w stosunku do Uczelni przepisu art. 11c ust. 9 ustawy, zgodnie z którym w przypadku cofnięcia albo zawieszenia uprawnienia do prowadzenia studiów uczelnia może wystąpić z wnioskiem o przyznanie uprawnienia do prowadzenia studiów na innym kierunku po upływie dwunastu miesięcy od dnia doręczenia decyzji o cofnięciu albo zawieszeniu uprawnienia. Działanie to jest zgodne z intencją ustawodawcy, który sytuację zaprzestania spełniania warunków do prowadzenia studiów, skutkującą cofnięciem albo zawieszeniem danego uprawnienia, powiązał z określonymi skutkami dla uczelni.
Pismem z dnia 5 maja 2015 r. Wyższa Szkoła [...] z siedzibą w [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] kwietnia 2015 r. wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji poprzedzającej z dnia [...] stycznia 2015 r., wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Skarżąca zarzuciła naruszenie:
1) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., art. 78 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i nieuwzględnienie przedstawionych przez Uczelnię dowodów, tj. uchwały Senatu Wyższej Szkoły [...] w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie likwidacji studiów na kierunku "stosunki międzynarodowe", pisma Rektora Wyższej Szkoły [...] w [...] z dnia [...] marca 2015 r. informującego organ o likwidacji studiów na kierunku "stosunki międzynarodowe", będącego jednocześnie wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie wygaśnięcia uprawnień do prowadzenia ww. kierunku studiów;
2) art. 7 w zw. z art. 136 k.p.a. poprzez:
- zaniechanie ponownego rozpatrzenia sprawy administracyjnej przy uwzględnieniu zmiany jej stanu faktycznego, tj. złożenia wniosku o wydanie decyzji administracyjnej deklaratoryjnej stwierdzającej wygaśnięcie uprawnień do prowadzenia przedmiotowego kierunku studiów,
- stwierdzenie, że władze Uczelni nie przedstawiły Ministrowi kroków podejmowanych w celu usunięcia stwierdzonych naruszeń (skutkujących koniecznością wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do prowadzenia ww. kierunku studiów), podczas gdy została przedstawiona uchwała o likwidacji przedmiotowego kierunku studiów oraz złożony został wniosek o wydanie odpowiedniej decyzji,
- nieuwzględnienie faktu, że w dacie wydawania skarżonej decyzji ww. kierunek został uchwałą Senatu WS[...] w [...] zlikwidowany,
3) art. 9 k.p.a., art. 10 k.p.a. poprzez brak udzielenia stronie postępowania niezbędnych wyjaśnień co do przepisów prawa, które zostaną zastosowane, pomimo tego, że strona przedstawiła swoje stanowisko w treści pisma z dnia [...] grudnia 2014r. wskazujące na jej przekonanie, że uprawnienia do prowadzenia przedmiotowego kierunku studiów wygasły z mocy prawa zgodnie z przepisami ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w brzmieniu nadanym jej w dniu 1 października 2014 r.
W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia uchwały Senatu Wyższej Szkoły [...] w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. oraz pisma Rektora z dnia [...] marca 2015 r. organ wskazał, iż ww. pismo wraz z uchwałą stanowiło wniosek o wydanie decyzji w odrębnej sprawie - w przedmiocie wygaśnięcia uprawnień do prowadzenia kształcenia. Tymczasem zainicjowane w dniu [...] grudnia 2014 r. odrębne postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia uprawnień Uczelni do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na wskazanym kierunku - nie zostało zakończone. Uczelnia wystąpiła przy tym o zawieszenie niniejszego postępowania, jednak organ ww. wniosku nie uwzględnił szeroko argumentując swoje stanowisko. Organ podkreślił, iż stwierdzając zaistnienie przesłanek do cofnięcia uprawnień na podstawie art. 11b ust 2 p.s.w., był zobligowany do wszczęcia z urzędu i prowadzenia tego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 października 2015 r. o sygn. akt II SA/Wa 1561/15 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 134 § 1 i 2 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.
Skarga ocenia w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nie narusza prawa w stopniu kwalifikującym ją do eliminacji z obrotu prawnego.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 11b ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może podjąć decyzję o cofnięciu albo zawieszeniu podstawowej jednostce organizacyjnej uczelni uprawnienia do prowadzenia studiów na danym kierunku, poziomie i profilu kształcenia w przypadku zaprzestania spełniania przez tę jednostkę warunków do prowadzenia studiów, w tym zmian w stanie zatrudnienia wpływających na posiadanie uprawnienia do prowadzenia studiów.
W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego miał podstawy do skorzystania z uprawnienia przewidzianego ww. przepisem, a w konsekwencji do cofnięcia Wyższej Szkole [...] z siedzibą w [...] uprawnień do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "stosunki międzynarodowe" wynikających z decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] lipca 2002 r.
Podkreślić należy w pierwszej kolejności, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte przez organ z urzędu, zaś Uczelnia została o tym fakcie zawiadomiona pismem z dnia [...] grudnia 2014 r., doręczonym w dniu [...] grudnia 2014 r. W piśmie tym wskazano podstawę prawną działania organu, tj. art. 11b ust. 2 p.s.w., jednocześnie pouczono o uprawnieniach strony postępowania wynikających z art. 10 § 1 k.p.a., w tym o możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego oraz zgłoszenia ewentualnych żądań lub wniosków w terminie 7 dni od doręczenia ww. pisma. Z akt sprawy nie wynika, aby Uczelnia skorzystała z ww. uprawnień przed wydaniem decyzji I instancji.
Uprzednio, pismem z dnia [...] listopada 2014 r., mając na względzie uchwałę [...] Prezydium Polskiej Komisji Akredytacyjnej z dnia [...] września 2012 r. informującej o odstąpieniu od przeprowadzenia oceny programowej na studiach pierwszego stopnia na kierunku "stosunki międzynarodowe" prowadzonych w Wyższej Szkole [...] z siedzibą w [...], Minister poinformował Rektora Uczelni o możliwości wydania, na wniosek Uczelni, decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji nadającej uprawnienie do prowadzenia kształcenia na ww. kierunku studiów - w oparciu o art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. Jednocześnie organ poinformował, że brak odpowiedzi na powyższe pismo, przy jednoczesnym nieuzupełnieniu braków w minimum kadrowym na kierunku "stosunki międzynarodowe", będzie skutkowało wszczęciem postępowania w sprawie zawieszenia/cofnięcia uprawnienia uczelni do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na ww. kierunku zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 11b ust. 2 p.s.w.
Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. Rektor Uczelni poinformował organ, że ostatni nabór na studia pierwszego stopnia na kierunku "stosunki międzynarodowe" został przeprowadzony w roku akademickim 2009/2010, zaś ostatni cykl dydaktyczny został zakończony z końcem roku akademickiego 2011/2012. Wskazał również, że aktualnie Uczelnia nie spełnia wymagań w zakresie minimalnej liczby i kwalifikacji nauczycieli akademickich zaliczanych do minimum kadrowego na ww. kierunku i nie planuje wznowienia naboru. Rektor stwierdził również, iż Uczelnia jest świadoma możliwości wszczęcia procedury cofnięcia uprawnienia do kształcenia na studiach pierwszego stopnia na ww. kierunku zgodnie z art. 11b ust. 2 p.s.w.
W świetle powyższego, nie do zaakceptowania jest stanowisko strony skarżącej, iż organ dopuścił się naruszenia zasady informowania wyrażonej w art. 9 k.p.a. oraz zasady czynnego udziału strony w postępowaniu określonej w art. 10 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie dopełnienia obowiązków wynikających z ww. przepisów. Wbrew twierdzeniom skargi, pismo Rektora z dnia [...] grudnia 2014 r. nie pozostawia wątpliwości co do stanowiska Uczelni w sprawie możliwości zawieszenia/cofnięcia uprawnienia uczelni do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "stosunki międzynarodowe". W szczególności organ nie miał żadnych podstaw by przyjąć na podstawie ww. pisma, że intencją strony skarżącej było wygaszenie uprawnień do prowadzenia kształcenia na ww. kierunku studiów.
Przesłanka zaprzestania spełniania przez Uczelnię warunków do prowadzenia studiów, o której mowa w art. 11b ust. 2 p.s.w., została potwierdzona przez organ w oparciu o dane zawarte w Zintegrowanym Systemie Informacji o Nauce i Szkolnictwie Wyższym POL-on. Mianowicie organ ustalił, że Wyższa Szkoła [...] z siedzibą w [...] nie spełnia warunków do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "stosunki międzynarodowe", z powodu braku wymaganej przepisami liczby nauczycieli akademickich, zaliczanych do minimum kadrowego. W tym zakresie organ prawidłowo powołał § 13 ust. 1 oraz § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 3 października 2014 r. w sprawie warunków prowadzenia studiów na określonym kierunku i poziomie kształcenia (Dz. U. z 2014 r., poz. 1370), wskazując, iż do minimum kadrowego mogą być zaliczani nauczyciele akademiccy zatrudnieni na uczelni nie później niż od początku semestru studiów, a minimum kadrowe dla studiów pierwszego stopnia na określonym kierunku studiów stanowi co najmniej trzech samodzielnych nauczycieli akademickich oraz co najmniej sześciu nauczycieli akademickich posiadających stopień naukowy doktora.
W świetle powyższego, zgodzić należy się z organem, iż w sprawie spełnione zostały przesłanki do cofnięcia Wyższej Szkole [...] z siedzibą w [...] uprawnienia do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "stosunki międzynarodowe".
W ocenie Sądu, nie ma racji strona skarżąca twierdząc, że w toku postępowania organ dopuścił się naruszenia reguł postępowania dowodowego (art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 k.p.a.) poprzez nieuwzględnienie dowodów w postaci uchwały Senatu Wyższej Szkoły [...] w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie likwidacji studiów na kierunku "stosunki międzynarodowe", oraz pisma Rektora Wyższej Szkoły [...] w [...] z dnia [...] marca 2015 r. z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie wygaśnięcia uprawnień do prowadzenia ww. kierunku studiów oraz o zawieszenie postępowania na zasadzie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Przede wszystkim, zgodzić należy się z organem, iż w okolicznościach niniejszej sprawy nie zaistniała obligatoryjna przesłanka do zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy i wydanie decyzji nie było bowiem uzależnione od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnieniem wstępnym w przedmiotowej sprawie nie był z całą pewnością wynik postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia uprawnień do prowadzenia przez Uczelnię studiów na kierunku "stosunki międzynarodowe". W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ przedstawił na poparcie powyższego stanowiska obszerną argumentację, której strona skarżąca skutecznie nie zakwestionowała.
W ocenie Sądu, rację ma organ twierdząc w odpowiedzi na skargę, że złożenie w toku postępowania odwoławczego ww. pisma Rektora oraz uchwały Senatu nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. nie uniemożliwiało organowi wydania rozstrzygnięcia o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...] stycznia 2015 r. w sprawie cofnięcia Uczelni uprawnienia do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "stosunki międzynarodowe". Przedmiotem tego - odrębnego w istocie - postępowania, było zbadanie przesłanek w zakresie cofnięcia ww. uprawnienia, w sytuacji uprzedniego poinformowania Uczelni o możliwości wszczęcia procedury w sprawie wygaśnięcia uprawnień. Z tej możliwości, co wprost wynika z akt sprawy, Uczelnia nie skorzystała. Nie może zatem, na obecnym etapie, skutecznie domagać się od organu uwzględnienia ww. uchwały, a w konsekwencji dążyć do uniknięcia negatywnych skutków związanych z cofnięciem uprawnień przez organ (art. 11c ust. 9 p.s.w.). Mogłoby to bowiem prowadzić do obejścia przepisów ustawy, co więcej, byłoby sprzeczne z intencją ustawodawcy i zasadą racjonalizmu.
Niezależnie od powyższego, zgodzić należy się z organem, że uchwała Senatu nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. ma charakter wewnętrzny (może stanowić podstawę do zmian w stanie zatrudnienia Uczelni, w organizacji zajęć dydaktycznych, czy też w wewnętrznym podziale środków na działalność dydaktyczną) - nie stanowi natomiast aktu mającego wpływ na byt uprawnienia Uczelni do prowadzenia studiów. Senat nie posiada bowiem w tym zakresie stosownych kompetencji, a uchwała w sprawie likwidacji studiów na określonym kierunku nie może niweczyć uprawnień Ministra dotyczących sprawowania nadzoru nad działalnością uczelni.
Na podstawie ww. uchwały nie można też przyjąć, że decyzja o nadaniu uprawnienia do prowadzenia studiów stała się bezprzedmiotowa. W uchwale tej Senat wyraził jedynie pozytywną opinię w sprawie likwidacji studiów na odnośnym kierunku i upoważnił Rektora do wystąpienia ze stosownym wnioskiem do Ministra (§ 1 i 2 uchwały).
Nie można również zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, iż organ, mając na względzie art. 27 ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 1198), powinien zaniechać wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia uprawnienia do prowadzenia studiów na ww. kierunku, gdyż po dniu 30 września 2015 r. Uczelnia i tak utraciłaby prawo do ich prowadzenia. Przepis ten stanowi bowiem, że z dniem 30 września 2015 r. wygasają uprawnienia do prowadzenia studiów na określonym kierunku, poziomie i profilu kształcenia, jeżeli po dniu 30 września 2011 r. uczelnia nie przeprowadziła rekrutacji na ten kierunek, poziom i profil kształcenia. W ocenie Sądu, po stronie organu nie istniały przesłanki do odstąpienia od prowadzenia przedmiotowego postępowania do czasu kiedy ww. regulacja zacznie obowiązywać, zwłaszcza wobec stanowiska, jakie zaprezentowała skarżąca Uczelnia w ww. piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. Uczelnia błędnie również uznaje zaskarżoną decyzję jako swoiste "ukaranie" jej za brak środków w budżecie dla zapewnienia obsady kadrowej na kierunku "stosunki międzynarodowe", gdyż prowadzenie polityki finansowej i zarządzenie budżetem stanowi prerogatywę Uczelni - jest ona w tym obszarze autonomiczna.
W świetle powyższego, uznając iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, zaś zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI