II SA/Wa 155/05

II SA/Wa 155/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-07-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Eugeniusz Wasilewski
Ewa Grochowska-Jung /przewodniczący/
Stanisław Marek Pietras /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Skarżony organ
Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Grochowska, Sędzia WSA - Eugeniusz Wasilewski, Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.), , Protokolant - Justyna Matosek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2005 r. sprawy ze skargi B. W. na decyzję Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do Wyższej Szkoły [...] - uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, - zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.
Uzasadnienie
Komendant - Rektor Wyższej Szkoły [...] we [...] decyzją z dnia [...] września 2004 r. [...], działając na podstawie art. 124 ust. 6 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 9 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 66, poz. 614), odmówił przyjęcia B. W. do Wyższej Szkoły [...] we [...]. W uzasadnieniu podał, że w wyniku przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego skarżący uzyskał 248,5 punktów, w tym z j. angielskiego 106, 5 punktów na 300 możliwych, z matematyki 80 punktów na 300 możliwych i z wychowania fizycznego 62 punkty na 200 możliwych. Zgodnie z zasadami rekrutacji nie uzyskał on ponadto 423 punktów, jako warunku przystąpienia do III etapu kwalifikacyjnego.
W odwołaniu do Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] września 2004 r. skarżący stwierdził, że powyższa decyzja obraża przepis art. 32 Konstytucji RP, a jego wyniki z egzaminu w sposób znaczący odbiegają od jego rzeczywistych osiągnięć. Już sam fakt przeprowadzenia egzaminu z języka angielskiego obraża art. 70 ust. 4 Konstytucji, bowiem władze publiczne zapewniły mu w szkole naukę j. niemieckiego i rosyjskiego oraz pomogły zdobyć prawo jazdy kategorii B. Jest to - jego zdaniem - przejaw dyskryminacji i nierównego traktowania obywateli tym bardziej, że z tych samych powodów nie dostał się do Żandarmerii Wojskowej.
Dowódca Wojsk Lądowych decyzją z dnia [...] października 2004 r. nr [...], mając za podstawę art. 138 § 1 i art. 104 k.p.a. oraz art. 126 ust. 6 i art. 8 ust. 1 cytowanej już wyżej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, jak również § 6 ust. 2 cytowanego wyżej rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Komendanta - Rektora Wyższej Szkoły [...] we [...] z dnia [...] września 2004 r. i w uzasadnieniu - poza argumentami powołanymi już w decyzji organu pierwszej instancji - podał, że zaskarżona decyzja została wydana przez właściwy organ na podstawie Protokołu Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] września 2004 r., zatwierdzonego przez komendanta uczelni. Ponadto kryterium zakwalifikowania na studia (do III etapu) było uzyskanie minimum kwalifikacyjnego z każdego z ocenianych przedmiotów (matematyka - 140 punktów, język angielski - 190 punktów i wychowanie fizyczne - 64 punkty), czego skarżący nie uzyskał i w tej sytuacji nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie ustawowego terminu do wydania decyzji oraz przemilczenie faktu jego dyskryminacji i wadliwego regulaminu rekrutacyjnego. W dalszej części obszernego uzasadnienia powołał się na naruszenie - jego zdaniem - prawa przez inne organy administracji i sądu w innych sprawach, co w konsekwencji nie pozostaje bez wpływu na treść zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Dowódca Wojsk Lądowych wniósł o jej oddalenia i w uzasadnieniu powołał się na dotychczasowe ustalenia faktyczne oraz prawne dodając, że skarżący uzyskał nie tylko niższy wynik sumaryczny, lecz również nie uzyskał minimum punktów z poszczególnych przedmiotów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie, lecz z przyczyn odmiennych, aniżeli podnosi to skarżący. Zezwala na to art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do jego treści, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany granicami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą. Sąd nie może jednak wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.
Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.), osoby ubiegające się o przyjęcie do szkół wojskowych składają egzaminy wstępne. Natomiast stosownie do treści § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie służby wojskowej kandydatów na żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 66, poz. 614), do przeprowadzenia egzaminów wstępnych komendant powołuje komisję egzaminacyjną w składzie: przewodniczący komisji, od trzech do pięciu członków oraz sekretarza komisji. Decyzję w sprawie przyjęcia, bądź nieprzyjęcia do szkoły wojskowej, wydaje komendant tej uczelni na podstawie wyników egzaminu wewnętrznego, o czym stanowi § 9 ust. 1 cytowanego rozporządzenia.
W rozpoznawanej sprawie powołano taką komisję na podstawie rozkazu Komendanta Wyższej Szkoły [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] i w składzie przewidzianym w rozporządzeniu.
Rzecz jednak w tym, że wyniki egzaminu wstępnego, na podstawie których zapada decyzja w trybie § 9 ust. 1 rozporządzenia, zawarte są w protokole po przeprowadzeniu tegoż egzaminu. Stosownie do brzmienia § 6 ust. 4 rozporządzenia, protokół sporządza komisja egzaminacyjna. Tymczasem protokół z dnia [...] września 2004 r. z przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego kandydatów szkół ponadgimnazjalnych do Wyższej Szkoły [...] w dniach [...]. 08. - [...].09.2004 r. i na podstawie którego organ administracji wydał decyzję w stosunku do skarżącego, został podpisany jedynie przez Przewodniczącego Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej, nie zaś przez całą komisję. W ocenie Sądu sporządzenie protokołu oznacza nie tyle napisanie go kolegialnie przez wszystkich członków składu komisji egzaminacyjnej, co w praktyce może okazać się uciążliwe a nawet zbyteczne, lecz przede wszystkim podpisanie go przez wszystkich członków tejże komisji. Bezsporne bowiem jest, że protokół, a przewiduje go wskazany już wyżej przepis prawa materialnego, stanowi integralną część procesu decyzyjnego oraz podstawę do wydania decyzji i jako taki spełnia funkcje sformalizowanego dowodu. Zatem może być traktowany, jako podlegający art. 67 § 1 k.p.a. Skoro zaś tak, to w myśl art. 68 § 2 k.p.a. powinien on być podpisany przez wszystkich członków komisji, a brak jakiegokolwiek podpisu powinien być omówiony w protokole. Z tą ostatnia zaś sytuacją, nie mamy do czynienia w sprawie. Prawdą natomiast jest, że w pkt. 4 cytowanego już wyżej rozkazu komendanta szkoły, zobowiązano tylko przewodniczącego komisji do sporządzenia protokołu, to jednak treść rozkazu w tej części jest bezskuteczna i nie ma on mocy prawnej, jako sprzeczna z rozporządzeniem.
Reasumując, w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego poprzez brak właściwego protokołu z przeprowadzonego egzaminu wstępnego i w konsekwencji do wydania przez komendanta szkoły decyzji wbrew treści § 9 ust. 1 rozporządzenia, tj. do naruszenia przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Z drugiej zaś strony badając przedmiotową sprawę, Sąd nie podzielił zarzutów skarżącego. Nie sposób się bowiem dopatrzeć przejawu nierównego traktowania obywateli tylko w fakcie, że w czasie rekrutacji do uczelni przewidziano jako przedmiot podlegający sprawdzeniu wiedzy ten właśnie, który nie był przewidziany w programie nauczania skarżącego w szkole. Wybór uczelni, bądź rodzaj i kierunek studiów nie jest nikomu z ewentualnych kandydatów na studia narzucany i każdy może dokonać wyboru takiego sposobu podnoszenia swoich kwalifikacji, który odpowiada jego umiejętnościom i zasobie posiadanej wiedzy. Dodać w tym miejscu należy, że w regulaminie rekrutacyjnym na studia, nie dopatrzono się żadnego naruszenia prawa. Sąd nie znalazł również żadnych dowodów na to, poza ogólnikowymi twierdzeniami samego skarżącego, że osiągnięte przez niego wyniki w czasie rekrutacji zostały zaniżone. Naruszenie zaś terminu do wydania decyzji odwoławczej w żadnej mierze nie przekłada się na takie naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Natomiast pozostałe zarzuty ze skargi nie dotyczą rozpoznawanej sprawy.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1a i 1c w zw. z art. 152 i 132 cytowanej już wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.