II SA/Wa 1520/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2019-02-15
NSAAdministracyjneWysokawsa
najem lokaluzasób mieszkaniowyuchwaławłaściwość sądusąd administracyjnysąd powszechnydominiumimperiumprawo lokalowe

WSA w Warszawie stwierdził nieważność uchwały Zarządu Dzielnicy odmawiającej ponownego zawarcia umowy najmu lokalu, uznając, że sprawa ta należy do właściwości sądów powszechnych, a nie administracyjnych.

Skarżąca M.W. zaskarżyła uchwałę Zarządu Dzielnicy odmawiającą jej ponownego zawarcia umowy najmu lokalu komunalnego po spłaceniu zadłużenia. Sąd administracyjny stwierdził nieważność uchwały, wskazując, że sprawa dotyczy stosunków cywilnoprawnych (dominium) związanych z ponownym zawarciem umowy najmu, a nie kwestii publicznoprawnych (imperium) związanych z przydziałem lokalu z zasobu mieszkaniowego. W związku z tym, sprawa należy do właściwości sądów powszechnych.

M.W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Zarządu Dzielnicy, która odmówiła jej zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego. Organ powołał się na przepisy dotyczące zasad wynajmowania lokali z zasobu mieszkaniowego miasta, argumentując, że skarżąca nie spełniła warunków do ponownego zawarcia umowy najmu po jej wcześniejszym wypowiedzeniu z powodu zadłużenia. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów K.P.A. Sąd administracyjny, rozpatrując sprawę, stwierdził, że zaskarżona uchwała narusza prawo, choć z innych powodów niż podniesione przez skarżącą. Sąd wskazał, że wniosek skarżącej dotyczył ponownego zawarcia umowy najmu lokalu, który zajmowała od 2002 r., a nie zakwalifikowania jej do zawarcia nowej umowy najmu z zasobu mieszkaniowego. Sąd podkreślił, że odmowa ponownego zawarcia umowy najmu jest czynnością z zakresu władztwa właścicielskiego gminy (dominium), a nie aktem publicznoprawnym (imperium). Sprawy związane z ponownym zawarciem umowy najmu lokalu przez gminę należą do właściwości sądów powszechnych. W związku z tym, Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały jako aktu podjętego z naruszeniem przepisów o właściwości.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, uchwała taka jest aktem z zakresu władztwa właścicielskiego gminy (dominium), a nie aktem z zakresu władztwa publicznego (imperium), w związku z czym sprawy z nią związane należą do właściwości sądów powszechnych.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że odmowa ponownego zawarcia umowy najmu lokalu jest czynnością cywilnoprawną, a nie publicznoprawną. Rozstrzyganie o tym, czy gmina wyraża wolę kontynuowania najmu lokalu zajmowanego wcześniej, należy do sfery stosunków cywilnoprawnych, a nie administracyjnoprawnych. Właściwym do rozpatrywania takich spraw jest sąd powszechny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_nieważność

Przepisy (5)

Główne

p.p.s.a. art. 147 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 134

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną, badając zgodność aktu z prawem w pełnym zakresie.

k.p.c. art. 2

Kodeks postępowania cywilnego

Wskazany jako podstawa właściwości sądów powszechnych w sprawach o ponowne zawarcie umowy najmu.

k.p.c. art. 37

Kodeks postępowania cywilnego

Wskazany jako podstawa właściwości sądów powszechnych w sprawach o ponowne zawarcie umowy najmu.

Uchwała nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy art. § 39 § 1

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sprawa dotyczy ponownego zawarcia umowy najmu lokalu, co jest czynnością cywilnoprawną (dominium), a nie publicznoprawną (imperium). Właściwość do rozpatrywania sporów o ponowne zawarcie umowy najmu lokalu przez gminę przysługuje sądom powszechnym. Zaskarżona uchwała jest wewnętrznie sprzeczna i nie odpowiada wnioskowi skarżącej.

Odrzucone argumenty

Argumentacja organu oparta na przepisach dotyczących zasad wynajmowania lokali z zasobu mieszkaniowego miasta, sugerująca, że sprawa należy do kognicji sądu administracyjnego.

Godne uwagi sformułowania

Odmowa ponownego zawarcia umowy najmu lokalu jest czynnością z zakresu władztwa właścicielskiego gminy (dominium), a nie aktem z zakresu władztwa publicznego (imperium). Spory związane z ponownym zawarciem umowy najmu lokalu przez gminę, należą do właściwości sądów powszechnych.

Skład orzekający

Piotr Borowiecki

przewodniczący

Maria Werpachowska

członek

Karolina Kisielewicz

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu administracyjnego i sądu powszechnego w sprawach dotyczących najmu lokali komunalnych, rozróżnienie między władztwem publicznym a właścicielskim."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji ponownego zawarcia umowy najmu po jej wypowiedzeniu z powodu zadłużenia i spłacie tego zadłużenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje istotne rozróżnienie między kompetencjami sądów administracyjnych i cywilnych w kontekście zarządzania zasobem mieszkaniowym przez gminy, co jest częstym problemem.

Czy sąd administracyjny może decydować o ponownym wynajmie mieszkania komunalnego? Kluczowe rozróżnienie dla właścicieli i najemców.

Dane finansowe

WPS: 497 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Wa 1520/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-02-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-08-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Karolina Kisielewicz /sprawozdawca/
Maria Werpachowska
Piotr Borowiecki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III OSK 1540/21 - Wyrok NSA z 2022-10-20
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 147 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Maria Werpachowska, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Protokolant referent stażysta Joanna Mazur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2019 r. sprawy ze skargi M. W. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego 1) stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; 2) zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej M. W. kwotę 497 (słownie: czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotem kosztów postępowania.
Uzasadnienie
M.W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] ([...]) z [...] maja 2018 r.
Zaskarżoną uchwałą organ na podstawie m. in. § 24 ust. 1, § 26 ust. 8, § 28 ust. 1 w zw. z § 22 i § 39 ust. 1 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. nr 132, poz. 3937 ze zm.), odmówił zakwalifikowania i umieszczenia skarżącej na liście osób oczekujących na najem lokalu (§ 1), odmówił uzupełnienia listy osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu (§ 2), odmówił skierowania M.W. do zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu [...].
W uzasadnieniu Zarząd Dzielnicy [...] wyjaśnił, że zaskarżoną uchwalą nie uwzględnił wniosku skarżącej (z dnia [...] lipca 2017r.) o ponowne zawarcie umowy najmu lokalu po uprzednim wypowiedzeniu jej tej umowy z powodu zadłużenia (rubryka 1.6 wniosku). Organ podał, że z wniosku M.W. wynika, że umowa najmu lokalu komunalnego, znajdującego się przy ul. [...] (zawarta w 2002 r. ) została jej wypowiedziana z powodu zadłużenia ze skutkiem na [...] sierpnia 2008 r. (rubryka 11.7 wniosku), niemniej spłaciła już całość zadłużenia (rubryka 14 wniosku) w związku z tym wniosła o ponowne zawarcie umowy najmu tego lokalu.
Zarząd Dzielnicy [...] w uzasadnieniu uchwały stwierdził, że skarżąca nie spełniła określonych w § 39 uchwały z 2009 r. warunków do ponownego zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu [...]. Po pierwsze, z okoliczności faktycznych sprawy nie wynika, że skarżąca nieprzerwanie zamieszkuje w tym lokalu. Po drugie, wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła i nie udokumentowała, że przyczyną rozwiązania umowy najmu było zadłużenie spowodowane pogorszeniem jej sytuacji materialnej, zdrowotnej lub rodzinnej.
M.W. w skardze na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] nr [...] z [...] maja 2018 r. zarzuciła, że zaskarżona uchwała została podjęta z naruszeniem art. 7 i art. 9 k.p.a. i wniosła o stwierdzenie jej nieważności.
W uzasadnieniu skargi M.W. podniosła, że pracownik organu wielokrotnie zapewniał ją, że po spłacie zadłużenia zostanie zawarta z nią ponowna umowa najmu lokalu, w którym zamieszkuje od 2002 r. Nie uzyskała jednak informacji jakie dokumenty powinna przedłożyć, aby wykazać, że zadłużenie w opłatach za lokal było spowodowane pogorszeniem jej sytuacji materialnej, zdrowotnej, rodzinnej.
Zarząd Dzielnicy [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Z przepisu art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Oznacza to, że w ramach kontroli zaskarżonego aktu Sąd jest obowiązany do badania jego zgodności z prawem w pełnym zakresie, nie ograniczając się do zarzutów skargi. Uwzględnia więc z urzędu naruszenia prawa, których nie podniosła strona wnosząca skargę. Skarga może być zatem uwzględniona niezależnie od zasadności podniesionych w niej zarzutów. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie - zaskarżona uchwała narusza prawo, choć w inny sposób, niż wskazany przez skarżącą w skardze do Sądu.
Przede wszystkim należy zauważyć, że zaskarżoną uchwałą z [...] maja 2018 r. Zarząd Dzielnicy [...] odmówił zakwalifikowania i umieszczenia skarżącej na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu [...]. Uznał więc, że skarżąca nie spełnia warunków do otrzymania pomocy mieszkaniowej z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy. Taka uchwała organu jednostki samorządu terytorialnego w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu jest aktem z zakresu administracji publicznej i podlega kognicji sądu administracyjnego (por. uchwała NSA z 21 lipca 2008 r. I OPS 4/08, wyrok NSA z 29 listopada 2016 r. sygn. akt I OSK 1285/16, orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie wniosek skarżącej z [...] lipca 2017 r. nie dotyczył jednak zakwalifikowania jej do zawarcia umowy najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego gminy. Wnioskodawczyni domagała się bowiem ponownego zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego po uprzednim wypowiedzeniu jej z powodu zadłużenia. Chodziło jej o lokal mieszkalny nr [...] przy ul. [...] w [...], a więc ten sam lokal, który od 2002 r. jest przez nią zajmowany na podstawie umowy najmu.
Zaskarżona uchwała nie została podjęta w sprawie ponownego zawarcia umowy najmu lokalu lecz w sprawie zakwalifikowania i umieszczenia (a raczej niezakwalifikowania i nieumieszczenia) skarżącej na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu [...].
Co prawda w podstawie prawnej uchwały oraz w jej uzasadnieniu organ powołał się na § 39 uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokalu wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, niemniej wobec oczywistej sprzeczności pomiędzy wnioskiem skarżącej, a podjętym rozstrzygnięciem (odmowa zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu) oraz sprzeczności pomiędzy rozstrzygnięciem uchwały a jej uzasadnieniem, Sąd stwierdził że zaskarżona uchwała nie może się ostać w obrocie prawnym.
Na marginesie należy wyjaśnić, że odmowa ponownego zawarcia umowy najmu lokalu jest czynnością z zakresu władztwa właścicielskiego gminy (dominium), a nie aktem z zakresu władztwa publicznego (imperium). Działania organu w tego typu przypadkach nie mają zatem charakteru publicznoprawnego. Nie jest tu rozstrzygana kwestia tego, czy danej osobie może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy, czy też nie. W takich sprawach rozstrzygnięcie administracyjnoprawne ma miejsce wcześniej i skutkuje umieszczeniem wnioskodawcy na liście oczekujących na najem lokalu mieszkalnego z zasobu mieszkaniowego gminy, a następnie skierowaniem tej osoby do zawarcia umowy najmu konkretnego lokalu. W sprawach o ponowne zawarcie umowy najmu organ wyraża jedynie wolę kontynuowania najmu lokalu zajmowanego wcześniej na podstawie umowy najmu, bądź lokalu mieszkalnego o mniejszej powierzchni z zasobów mieszkaniowych miasta, po uregulowaniu przez najemców zaległości czynszowych (por. postanowienie z 22 maja 2014 r. sygn. akt I OZ 388/14 oraz z 10 października 2014 r., sygn. akt I OSK 2362/14, orzeczenia dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Spory związane z ponownym zawarciem umowy najmu lokalu przez gminę, należą do właściwości sądów powszechnych (art. 2 w zw. z art. 37 k.p.c.).
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 147 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w zw. z § 39 uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 9 lipca 2009 r. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 205 § 2 tej ustawy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI