II SA/Wa 1496/20

II SA/Wa 1496/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-02-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-08-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Góra-Błaszczykowska
Łukasz Krzycki /sprawozdawca/
Sławomir Antoniuk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6319 Inne o symbolu podstawowym 631
Hasła tematyczne
Broń i materiały wybuchowe
Sygn. powiązane
II GSK 1200/21 - Wyrok NSA z 2024-11-13
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1999 nr 53 poz 549
art. 10 ust. 1, 3 i 4
Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 lutego 2021 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania broni palnej oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a." - utrzymano w mocy orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z [...] lutego 2020 r., o odmowie zarejestrowania – wobec wniosku p. A. K., zwanego dalej "Wnioskodawcą" - broni palnej - kniejówki [...] 24F 20/76, .22 Hornet, zwanej dalej "Kniejówką" - do celu sportowego.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ przywołał następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy:
- na podstawie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z [...] kwietnia 2016 r. Wnioskodawca uzyskał prawo do posiadania broni palnej centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, broni palnej bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi oraz gładkolufowej w łącznej w liczbie 5 egzemplarzy do celu sportowego; ten sam organ - decyzją z [...] kwietnia 2018 r., orzekł o rozszerzeniu posiadanego przez Wnioskodawcę prawa o kolejne 3 egzemplarze,
- [...] stycznia 2020 r. Wnioskodawca wystąpił o zarejestrowanie zakupionej przez siebie broni - strzelby - Kniejówki; przedłożył fakturę zakupu,
- [...] stycznia 2020 r. organ I. instancji wszczął postępowanie administracyjne w sprawie odmowy zarejestrowania danej jednostki broni; zakończył je wydaniem decyzji odmownej,
- wobec wniesienia odwołania, sprawa jest rozpatrywana ponownie,
- przedłożona do rejestracji broń palna – Kniejówka - jest bronią kombinowaną; charakteryzuje się dwiema lufami - śrutową o kal. 20/76 oraz kulową o kal. .22 Hornet; należy do typu broni palnej myśliwskiej, a określana jest jako "kniejówka",
- zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz (Dz. U. z 2005 r. Nr 61, poz. 548, ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem o warunkach polowania": "Używana do polowania broń myśliwska o lufach gwintowanych musi być przeznaczona do strzelania amunicją myśliwską charakteryzującą się energią pocisku nie mniejszą niż 1000 J w odległości 100 m od wylotu lufy",
- słusznie zatem, organ I instancji powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lutego 2016 (sygn. akt. II OSK 3387/14 – dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych); w jego uzasadnieniu podkreślono: "Mając na uwadze oznakowanie kalibru broni myśliwskiej w innych jednostkach niż metryczne, ustawodawca uznał za konieczne przyjęcie jednoznacznego parametru, czyli uznania, że dolną granicą charakteryzującą broń myśliwską kulową o lufach gwintowanych będzie energia nie mniejsza niż 1000 J uzyskiwana z amunicji myśliwskiej z pociskami półpłaszczowymi, mierzona w odległości 100 m od wylotu lufy. Sprecyzowany w ten sposób wskaźnik gwarantuje również spełnienie drugiego z postulatów, tj. odstrzału zwierzyny w sposób humanitarny. Podkreślić należy, że zmiana rozporządzenia definitywnie określiła broń myśliwską określając możliwość jej użycia przez parametry stosowanej amunicji zapewniającej odpowiednią energię pocisku w odległości 100 m od wylotu lufy, co silą rzeczy eliminowało rewolwery i pistolety, które nie mogą zapewnić osiągnięcia pociskom wymaganej przez rozporządzenie energii). Tym samym dopuszczono długą broń o kalibrach mniejszych (5,6 mm), zapewniających pociskom odpowiednią energię. Z tej samej przyczyny amunicja myśliwska z nabojami o pociskach pełnopłaszczowych do broni używanej do odstrzału drapieżników, o których mowa w § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 marca 2005 r. w sprawie ustalenia listy gatunków łownych (Dz.U. Nr 45, poz. 433), musi charakteryzować się energią co najmniej 1000 J w odległości 100 m od wylotu lufy."
- zasadna była wobec tego odmowa w I. instancji rejestracji broni palnej; przedłożony przez Wnioskodawcę egzemplarz jest bowiem bronią kombinowaną - bronią myśliwską, zgodnie z art. 10 ust. 4 pkt. 3 ustawy z dnia 29 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. z 2020 r., poz. 955 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o broni"; tymczasem Wnioskodawca - na podstawie decyzji administracyjnych - uzyskał pozwolenie na broń palną: centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi oraz gładko lufową; przedmiotowe rodzaje broni - zgodnie z art. 10 ust. 4 pkt 4 ustawy o broni - są określone, jako broń do celu sportowego; skoro zatem, w przywołanym wyżej art. 10 ust. 4 pkt 3 ustawy o broni określono: "broń do celów łowieckich" to broń dopuszczona do wykonywania polowań na podstawie odrębnych przepisów, to właśnie w przepisach wykonawczych należy poszukiwać wymogów, jakie winna spełniać "broń dopuszczona do wykonywania polowań"; w danym przypadku należało jednak zakwalifikować broń objętą wnioskiem, mając na uwadze uprawianie strzelectwa sportowego, a ponadto jej analizę pod kątem używania,
- bezsporne jest, że Wnioskodawca ma obecnie pozwolenie, które dotyczy broni sportowej; zgodnie z art. 10 ust. 4 pkt 4 ustawy o broni, bronią sportową jest zarówno broń bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm, jak i broń centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm oraz broń gładkolufową; przedłożona do rejestracji jednostka broni jest - co wykazano powyżej - bronią do celu łowieckiego, która nie znajduje się w katalogu broni objętych uprawnieniami Wnioskodawcy, związanymi z posiadaniem pozwolenia na broń do celu sportowego; zakres uprawnienia Wnioskodawcy określono bowiem w decyzjach o jego przyznaniu,
- na marginesie wskazano, że - rozpatrując, każdy kaliber Kniejówki oddzielnie - bez wątpienia spełnia on wymogi broni sportowej (broń bocznego zapłonu i gładkolufowa); jednakże, połączenie tych dwóch kalibrów w jedną jednostkę broni (kniejówka), nie umożliwia kwalifikacji jej, jako broni palnej sportowej -określonej w art. 10 ust. 4 pkt 4 ustawy o broni,
- poczynione przez organ I. instancji ustalenia, wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś jego ocena - w kontekście zastosowanych przepisów ustawy - nie budzi zastrzeżeń; wyczerpująco zbadano wszystkie okoliczności faktyczne niniejszej sprawy oraz przeprowadzono dowody, służące ustaleniu stanu faktycznego - zgodnie z zasadami: prawdy obiektywnej oraz pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa; nie doszło w sprawie do obrazy zasady swobodnej oceny dowodów; oparto się bowiem na całym materiale dowodowym, wszechstronnie go oceniając - na podstawie jego całokształtu.
W skardze zarzucono naruszenie przepisu prawa materialnego - art. 10 ust. 4 pkt. 4 lit. b i c ustawy o broni. Upatrywano go w błędnym zastosowaniu, poprzez przyjęcie, że nabyta przez Wnioskodawcę broń nie mieści się w rodzajach broni, do których posiadania uprawnia pozwolenie - wydane w celach sportowych. W następstwie tego utrzymano w mocy decyzję organu I. instancji w przedmiocie odmowy zarejestrowania broni palnej Kniejówki do celów sportowych.
W uzasadnieniu skargi podniesiono:
- określenie broni zakupionej przez Wnioskodawcę jako "myśliwska" jest dowolne - nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia; nie wynika to z faktury; jest również sprzeczne z obowiązującymi przepisami - w szczególności ze względu na kaliber lufy gwintowanej - .22 Hornet; broń gwintowana o takim kalibrze nie spełnia wymogów dla broni myśliwskiej,
- Wnioskodawca ma pozwolenie na broń wydane w celu sportowym uprawniające - zgodnie z art. 10 ust. 4 pkt. 4 lit. a ustawy o broni - do posiadania zarówno broni centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi o kalibrze do 12 mm jak i broni gładkolufowej,
- jest również bezsporne - i prawidłowo ustalone przez organ I. instancji - że zakupiona przez Wnioskodawcę broń ma jedną lufę gładką o kalibrze 12/76, zaś drugą lufę gwintowaną o kalibrze .22 Hornet,
- organ I. instancji wskazał i szeroko opisał użycie broni kombinowanej w zastosowaniach myśliwskich; pominął jednak, że broń o kalibrze .22 Hornet nie spełnia wymogów, jakim winna odpowiadać broń posiadana na podstawie pozwolenia do celów łowieckich; mając na to na uwadze, dywagacje na temat zastosowania przedmiotowej broni w łowiectwie są bezprzedmiotowe,
- Wnioskodawca jest uprawniony do posiadania zarówno broni centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi - w tym w kalibrze .22 Hornet - jak również broni gładkolufowej; gdyby zakupił 1 sztukę broni w kalibrze .22 Hornet oczywistym byłoby, że taką broń może posiadać w celu sportowym; to samo dotyczy broni gładkolufowej - gdyby zakupił wyłącznie broń gładkolufową, to taką może posiadać w celu sportowym,
- żaden przepis ustawy o broni nie stoi na przeszkodzie posiadania broni kombinowanej w celach sportowych; żaden tez przepis, dotyczący sportowego użycia broni, nie sprzeciwia się, np. użyciu broni kombinowanej w konkurencjach kulowych, np. karabin centralny zapłon 300 metrów, czy też strzelaniu konkurencji gładkolufowych z broni kombinowanej; nic nie stoi na przeszkodzie, aby Wnioskodawca trenował, czy też brał udział w zawodach w konkurencji karabin centralnego zapłonu z broni kombinowanej; nic nie stoi również na przeszkodzie, aby Wnioskodawca brał udział w zawodach w konkurencjach rzutkowych z broni kombinowanej,
- okoliczność, że użycie broni kombinowanej zamiast broni specjalizowanej do określonej konkurencji stanowi pewien kompromis i obniżyłoby wyniki sportowe, nie przesądza o braku możliwości uprawiania strzelectwa sportowego z broni kombinowanej,
- Wnioskodawca - zamiast kupowania dwóch sztuk specjalizowanych w określonych konkurencjach (broni śrutowej i broni kulowej) - kupił jedną sztukę broni kombinowanej; żadna norma prawna - powszechnie obowiązująca czy też sportowa - temu się nie sprzeciwia; w przypadku Wnioskodawcy, użycie broni kombinowanej spowodowane jest tym, że nie stać go na zakup 2 sztuk broni specjalizowanej do poszczególnych konkurencji,
- jak wskazuje art. 10 ust. 4 pkt. 4 lit. b ustawy o broni, na podstawie wydanego pozwolenia na broń w celu sportowym można posiadać broń centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi o kalibrze do 12 mm.; nie ulega wątpliwości, że kupiona przez Wnioskodawcę broń spełnia ten warunek; art. 10 ust. 4 pkt. 4 lit. c ustawy o broni wskazuje, że do celów sportowych może być zarejestrowana broń gładkolufowa; nie ulega wątpliwości, że kupiona przez Wnioskodawcę broń spełnia ten warunek; żaden przepis nie sprzeciwia się, aby zarejestrować broń, która w swojej istocie jest kombinacją tych dwóch rodzajów broni, z których każdy spełnia warunki do posiadania go na podstawie pozwolenia wydawanego w celu sportowym; okoliczność, że broń kombinowana - potocznie zwana kniejówką - jest najczęściej używana w łowiectwie nie przesądza o możliwości jej rejestracji jedynie do celów łowieckich; przy tym egzemplarz, o który chodzi w tej sprawie, nie może być zarejestrowany w celu łowieckim; kaliber .22 Hornet nie spełnia bowiem odpowiednich warunków - nie ma wystarczającej energii.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Odnosząc się do wywodów skargi wskazano dodatkowo:
- zgłoszona do zarejestrowania Kniejówka, jest bronią kombinowaną, o jednej lufie kulowej i jednej śrutowej; w broni kombinowanej wyróżnia się trzy główne typy - najczęściej pojawiające się w myślistwie: Kniejówka, Dryling, Firling (ostatni spotykany dość rzadko),
- kniejówka to broń przeznaczona do polowań na zwierzynę, z dwiema lufami: gładką (śrutową) oraz gwintowaną (kulową); ułożone są one pionowo względem siebie - w dowolnej kolejności w zależności od producenta; przy użyciu tej broni poluje się zarówno na zwierzynę drobną, jak i grubą; jej główną zaletą jest duża uniwersalność; ma o wiele krótsze lufy od sztucera - ułatwia to polowania z podchodu; nie ma też konieczności posiadania dwóch rodzajów broni w nieznanych łowiskach; można z niej polować na wszystkie drapieżniki oraz zwierzynę grubą: dziki, sarny, daniele, a nawet jelenie; najczęściej spotykane kalibry w kniejówkach to: 12/70, 12/76, 16/70, 20/70, 20/76; kalibry gwintowe: .22 Hornet, 5,6x50R; 222 Rem, 223 Rem; 5,6x52R; 7x57R; 7x65R; 308Win; 30-06 Spring; 8x57IRS; 9,3x74R (tak: Szyrkowiec Anatol "Wszystko o broni myśliwskiej" Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2000),
- Kniejówka Wnioskodawcy nie spełnia wymagań, stawianych broni myśliwskiej - przepisami rozporządzenia o polowaniu - przywołano tu bardziej szczegółową argumentację.
W dodatkowym piśmie (k. 24-25) Wnioskodawca sformułował replikę na odpowiedź, podtrzymując dotychczasową argumentację. Ponownie podkreślono, że przedstawiona do rejestracji Kniejówka nie może być traktowana jako broń myśliwska - nie spełnia bowiem normatywnie określonych warunków dla takiej broni.
W kolejnym piśmie organu (k. 53-57), podnoszono, że Wnioskodawca nie może mieć broni dla celów myśliwskich, zaś takie jest faktyczne przeznaczenie przedstawionej do rejestracji Kniejówki.
W kolejnym piśmie (k 69-70) Wnioskodawca wywodził ze kniejówka to wprawdzie broń o rodowodzie myśliwskim, lecz może być zarejestrowana jako sportowa. Może być używana w zawodach w różnych konkurencjach – jako przydatna do każdej z nich, zaś organ administracji także potrzymał swoje stanowisko (k. 74-76).
Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym wobec treści § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 października 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. poz. 1758, ze zm.), § 4 zarządzenia nr 21 Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2020 r. w sprawie wdrożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 ustalonych w zarządzeniu nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. oraz § 1 pkt 2 i § 3 zarządzenia nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w Naczelnym Sądzie Administracyjnym działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym – tak zarządzenie k. 60 akt sądowych.
Sąd zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Trafna jest argumentacja organu administracji. Z uwagi na uprzednie szerokie przytoczenie, ponowne jej powtarzanie byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje ją za własną. Organ odwoławczy właściwie skonstatował brak wystąpienia w sprawie przesłanek dla zarejestrowania przedstawionej przez Wnioskodawcę broni palnej - Kniejówki.
Wobec zarzutów skargi dodać należy jedynie, co następuje.
Na wstępie trzeba odnotować, że - wedle przyjętej w Polsce koncepcji dostępu obywateli do broni - możliwość jej posiadania nie należy do podstawowych praw obywatelskich, lecz stanowi pewnego rodzaju przywilej. Odzwierciedleniem tego jest brzmienie art. 10 ust. 1 ustawy o broni, gdzie wskazano warunki, kiedy można uzyskać pozwolenie na broń. Prawo do jej posiadania nie jest więc powszechne, lecz prawodawca uzależnił je od wystąpienia określonych przesłanek, których wystąpienie musi stwierdzić odpowiedni organ władzy publicznej. Jedynie w takim przypadku może wydać stosowne pozwolenie. Wskazanym przez ustawodawcę warunkiem jest, m.in. ważna przyczyna posiadania broni, doprecyzowana w art. 10 ust. 3 ustawy o broni.
Instrumentem służącym reglamentacji posiadania broni jest również konieczność – w pewnych przypadkach - jej rejestracji. Jest ona dokonywana na rzecz konkretnej osoby, uprawnionej do posiadania broni w określonym zakresie.
W tym kontekście odczytywać należy reguły zawarte w - powołanym przez organ a później w skardze - art. 10 ust. 4 ustawy o broni. Wbrew stanowisku Wnioskodawcy nie wskazano tam wyczerpująco, jakie cechy ma mieć broń posiadana dla celów sportowych, lecz warunki gdy może być ona za takową uznana. Tak więc samo niewykraczanie parametrów broni poza przewidziane w danym przepisie - w kontekście jej kalibru - nie przesądza, że musi być ona traktowana jako broń sportowa, nawet gdy inne jej cechy za tym nie przemawiają.
W powszechnym rozumieniu sport to współzawodnictwo. Jego istotę stanowi indywidualna bądź zespołowa rywalizacja. Celem reglamentacji posiadania broni jest – jak wskazano - ograniczenie przypadków jej użytkowania poza ramami, gdy jest to niezbędne, za czym przemawiają konkretne okoliczności - wskazane art. 10 ust. 3 ustawy o broni. Wyklucza to wykładanie treści przepisów danego aktu, prowadzące do możliwości rejestracji broni, która - ze swej natury - nie odpowiada celom ujętym w pozwoleniu na jej posiadanie.
Taki zaś przypadek ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Jak podnosiły organy obu instancji, przedstawiona do rejestracji broń (Kniejówka) - ze względu na jej specyfikę - służy myślistwu. Argumentację w danym zakresie rozwinięto w przytoczonych wcześniej fragmentach odpowiedzi na skargę. Z kolei Wnioskodawca nie kwestionuje, że wobec swojej specyfiki - tu broń kombinowana - osiągane przy użyciu Kniejówki efekty we współzawodnictwie mogą być gorsze (tak wprost w skardze). Wywodzi jednak, że przepisy nie ograniczają możliwości posiadania tego rodzaju broni, skoro spełnia wymagania, gdy chodzi o kaliber dla broni sportowej. Stanowiska takiego nie sposób podzielić, wobec wcześniej powołanej argumentacji - celów reglamentacji posiadania broni.
Chybiona jest z kolei argumentacja skargi, gdzie wywodzono, jakoby organ mylnie sklasyfikował przedstawioną do rejestracji Kniejówkę jako broń myśliwską wobec faktu, że nie spełnia ona stosownych normatywnych wymagań dla uprawiania łowiectwa w Polsce - określone rozporządzeniem o warunkach polowania. Nie spełnianie wskazanych wymagań przesądza jedynie, o tym że dany egzemplarz broni nie może być zarejestrowany jako broń myśliwska na terytorium Polski i w celu łowiectwa legalnie wykorzystywana. Nie oznacza to jednak że dany rodzaj broni - wobec jego istotnych cech - nie powinien być klasyfikowany jako broń typowo myśliwska.
Należy więc odnotować, że realizacja żądania Wnioskodawcy prowadziłaby faktycznie do rejestracji broni myśliwskiej, która nie spełnia zakreślonych normatywnie wymagań dla uprawiania myślistwa w Polsce jako "sportowa", pomimo że nie jest ona do tego celu w istocie użyteczna. Jej parametry jako urządzenia uniwersalnego - broń kombinowana, dwulufowa - są gorsze niż egzemplarzy jednolufowych. Może przy tym budzić pewne zdziwienie argumentacja skargi, jakoby za koniecznością zakupu danego egzemplarza broni - jako kombinowanej - miały przemawiać możliwości finansowe Wnioskodawcy, gdy uzyskał on już rozszerzenie pozwolenia na posiadanie broni sportowej do 8 sztuk. Naturalnie decyzja, jak zamierza wykorzystać posiadane środki, które nie są naturalnie nieograniczone, należy do samego Wnioskodawcy. Musi jednak w danym zakresie uwzględnić ograniczenia, wynikające z reglamentacji posiadania broni w Polsce. Osoba posiadająca pozwolenie na broń do celów sportowych nie może mianowicie nabywać broni obiektywnie nieprzeznaczonej do tego celu, chociażby - z jej perspektywy - subiektywnie mogło być do racjonalne – np. użytkowanie wyłącznie do celu ćwiczenia. Wypada tu jeszcze raz podkreślić, że - z woli prawodawcy - dla wydania pozwolenia na broń musi zachodzić ważna przyczyna jej posiadania, zaś instytucja rejestracji służy realizacji celu reglamentacji, realizowanej też systemem pozwoleń.
Wbrew wywodom skargi, nie naruszono więc przepisu prawa materialnego, którym określono wymagane parametry dla broni sportowej. W sprawie tej nie budzą też wątpliwości istotne uwarunkowania faktyczne. Także na etapie skargi nie kwestionowano, że nabyta Kniejówka kwalifikowana jest jako broń myśliwska. Podkreślano jedynie, że danego faktu nie potwierdza sam dowód zakupu broni zaś przeczyć by mu miał brak możliwości legalnego użycia Kniejówki do celu myślistwa w Polsce. Wprawdzie organ szerszą argumentację, odnośnie zasadności kwalifikacji Kniejówki, jako broni typowo myśliwskiej, sformułował dopiero w odpowiedzi na skargę. Uchybienie to nie może mieć jednak znaczenia w sprawie, skoro dotyczy okoliczności niebudzących istotnych wątpliwości, formujący stanowisko organ jest wyspecjalizowany w danego rodzaju sprawach, chodziło zaś wyłącznie o poszerzenie argumentacji stanowiska zajętego wcześniej.
Biorąc pod uwagę powyższe uwarunkowania zaskarżony akt jest zgodny z prawem. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy, nie ujawniły wad tego rodzaju, które mogłyby prowadzić do jego uchylenia.
Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.