II SA/Wa 1470/24

II SA/Wa 1470/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-03-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-09-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Góraj /przewodniczący/
Danuta Kania
Iwona Maciejuk /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6197 Służba Celna
Hasła tematyczne
Służba celna
Skarżony organ
Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151 w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2016 poz 1948
art. 165 ust. 7, art. 170 ust. 2, art. 171 ust. 1 pkt 2,
Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 134, art. 7, art. 8, art. 11, art. 107 par. 3, art. 104, art. 124, art. 61a, art. 66 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 marca 2025 r. sprawy ze skargi E. P. na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę
Uzasadnienie
Szef Krajowej Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] lipca 2024 r. znak [...], na podstawie art. 134 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), w związku z odwołaniem E. F. od "decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2024 r. wydanej w sprawie o sygn. akt [...]", stwierdził niedopuszczalność odwołania.
Szef KAS w uzasadnieniu wskazał, że E. F. wnioskiem z dnia [...] maja 2024 r. wystąpiła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] o wydanie decyzji administracyjnej, orzekającej o zakończeniu, z dniem [...] maja 2017 r., stosunku służbowego.
Organ wskazał, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] pismem z [...] maja 2024 r. nr [...] poinformował wnioskodawczynię, że [...] maja 2017 r. przedstawił jej pismem nr [...] propozycję pracy na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej. Zgodnie z art. 170 ust. 2 ww. ustawy, funkcjonariusz złożył w ciągu 14 dni, tj. 17 maja 2017 r., oświadczenie o przyjęciu propozycji, skutkiem czego, na podstawie art. 171 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, dotychczasowy stosunek służby przekształcił się, z dniem 1 czerwca 2017 r., w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. DIAS w [...] wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny 1 lipca 2019 r. podjął w składzie 7-osobowym uchwałę OPS 1/19, która ma pośrednio moc wiążącą do organów. W uchwale tej przesądził, że przyjęcie przez funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej propozycji zatrudnienia i przekształcenie z dniem określonym w tej propozycji, na podstawie art. 171 ust. 1 pkt 2 ustawy wprowadzającej KAS, dotychczasowego stosunku służby w służbie przygotowawczej lub stałej w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę odpowiednio na czas nieokreślony albo określony, nie wiąże się z obowiązkiem właściwego organu do wydania decyzji orzekającej o zakończeniu stosunku służbowego. Wobec powyższego brak jest podstawy do wydania żądanej przez wnioskodawczynię decyzji.
E. F. złożyła odwołanie z [...] czerwca 2024 r. od niniejszego pisma, nazwanego w odwołaniu decyzją. Zarzuciła naruszenie: art. 7,8 i 11 k.p.a., poprzez nieodniesienie się do wypowiedzi i twierdzeń wnioskodawczyni zawartych we wniosku z [...] maja 2024 r.; art. 107 § 3 w zw. z art. 11 oraz art. 7 i 8 k.p.a., poprzez sporządzenie uzasadnienia, które nie zawiera pełnej oceny zebranego materiału dowodowego, wyczerpującej wykładni zastosowanych przepisów, oraz które nie zmierza do wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy; art. 104 § 1 k.p.a. w zw. z art. 276 ust. 1-3 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, poprzez rozstrzygnięcie sprawy w sposób niedookreślony (bez wskazania rodzaju pisma ani podstaw prawnych jego wydania), mimo zobligowania organu do wydania decyzji; art. 107 § 1 pkt 7 k.p.a., poprzez niezawarcie w dokumencie pouczenia w przedmiocie możliwości jego zaskarżenia w drodze odwołania lub zażalenia; art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS w zw. z art. 276 ust. 1-3 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, poprzez niewskazanie w skarżonej decyzji, jakimi przesłankami organ kierował się przy zakończeniu stosunku służbowego, a w szczególności, czy uwzględnił posiadane przez wnioskodawczynię kwalifikacje i przebieg dotychczasowej służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania, a jeśli tak, to jaki miało to wpływ na wolę organu, aby stosunek służbowy zakończyć, a nawiązać stosunek pracy. E. F. wniosła o stwierdzenie nieważności skarżonej decyzji, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, ewentualnie na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. - o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, ewentualnie, na podstawie art. 138 § i pkt 2 k.p.a. - o orzeczenie co do istoty sprawy. Z daleko idącej ostrożności procesowej, na wypadek uznania, że skarżony dokument z [...] maja 2024 r. stanowi inny niż decyzja sposób rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub postanowienie o zwrocie podania, skarżąca wniosła o potraktowanie niniejszego odwołania jako środka odwoławczego właściwego dla tego rodzaju rozstrzygnięcia, w szczególności potraktowanie go jako zażalenia, o którym mowa art. 61a § 2 k.p.a. lub art. 66 § 3 k.p.a. DIAS w [...], przy piśmie z [...] czerwca 2024 r. nr [...], przekazał odwołanie E. F. z [...] czerwca 2024 r., do rozpatrzenia Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej.
Szef KAS stwierdzając postanowieniem z dnia [...] lipca 2024 r. niedopuszczalność odwołania w pierwszej kolejności wyjaśnił, że aby można było zastosować w danej dziedzinie procedurę administracyjną, uregulowaną przez k.p.a., postępowanie musi dotyczyć sprawy administracyjnej, w tym w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a. Przepisy prawa materialnego przewidują formę załatwienia danej sprawy administracyjnej w sposób bezpośredni, przez wyraźne wskazanie, iż w sprawie wydawana jest decyzja administracyjna, albo że do rozpoznania sprawy stosuje się przepisy k.p.a., ale także w sposób pośredni, na przykład przez wyrażoną w formie czasownikowej kompetencję organu administracji publicznej do rozstrzygania sprawy, np. "przyznaje", "zezwala". W sytuacji, gdy ustawodawca nie określi wyraźnie, w jakiej formie prawnej sprawa powinna być załatwiona, rozstrzygające znaczenie ma charakter sprawy oraz treść przepisów będących podstawą działania organu administracji publicznej, do którego właściwości należy załatwienie sprawy. Jeżeli z tych przepisów wynika, że w sprawie wymagane jest jednostronne rozstrzygnięcie organu administracji publicznej o wiążących konsekwencjach obowiązującej normy prawa administracyjnego dla indywidualnie określonego podmiotu i konkretnego stosunku administracyjnoprawnego, to oznacza to, że sprawa wymaga rozstrzygnięcia w drodze decyzji administracyjnej (por. uchwałę NSA z 12.10.1998 r., sygn. akt OPS 6/98, ONSA 1999, z. 1, poz. 3 oraz uchwałę NSA z 15.11.1999 r., OPK 24/99, sygn. akt ONSA 2000, z. 2, poz. 54).
Szef KAS wskazał, że w rozpoznawanej sprawie strona złożyła odwołanie od pisma DIAS w [...] z [...] maja 2024 r. nr [...] wyjaśniającego, że w sprawie brak jest podstawy do wydania decyzji orzekającej o zakończeniu z dniem [...] maja 2017 r. stosunku służbowego skarżącej, w związku z przyjęciem złożonej na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS, propozycji pracy i przekształceniem stosunku służby w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę.
W ocenie Szefa KAS zagadnienia stanowiące przedmiot odwołania nie stanowią indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej, do której miałyby zastosowanie przepisy k.p.a. (art. 1 i 2 k.p.a.). Ww. przepisy wskazują, jakie kategorie spraw są rozpatrywane przez organy administracji publicznej, w tym Szefa KAS, w ramach k.p.a. Zgodnie z wyrokiem NSA w Warszawie z dnia 13 grudnia 2016 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II OSK 709/15, opubl. w LEX nr 2281146, na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Podniósł, że w uzasadnieniu uchwały 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2006 r., sygn. akt II GPS 1/06 wyrażono pogląd, że w każdym przypadku należy indywidualnie badać, czy w sprawie mamy do czynienia z aktem władczym uprawnionego podmiotu i czy ten akt zmierza do władczego ukształtowania prawa i obowiązków jego adresata.
Zdaniem Szefa KAS, pismo DIAS w [...] z [...] maja 2024 r. nr [...], nie może być uznane za decyzję administracyjną ani za inny akt administracyjny podlegający zaskarżeniu w trybie przepisów k.p.a. W analizowanej sprawie brak było bowiem podstaw prawnych do wydania decyzji orzekającej o zakończeniu stosunku służbowego E. F., zgodnej z wnioskiem z [...] maja 2024 r.
Szef KAS wskazał m.in., że z dniem 1 marca 2017 r. weszła w życie reforma struktury administracji skarbowej, która na mocy ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, wprowadziła Krajową Administrację Skarbową. W jej wyniku doszło do konsolidacji administracji podatkowej, kontroli skarbowej i Służby Celnej. Nowa struktura organizacyjna i zadania nałożone na organy Krajowej Administracji Skarbowej wymagały dostosowania do niej dotychczasowego stanu zatrudnienia pracowników i funkcjonariuszy. Regulacja prawna w tym przedmiocie została zawarta w rozdziale 3 ustawy z 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS. Pracownicy zatrudnieni w izbach celnych oraz urzędach kontroli skarbowej oraz funkcjonariusze celni pełniący służbę w izbach celnych albo w komórkach urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych, stali się z dniem wejścia w życie ustawy, z zastrzeżeniem art. 170, odpowiednio pracownikami zatrudnionymi w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej albo funkcjonariuszami Służby Celno-Skarbowej, pełniącymi służbę w jednostkach KAS i zachowali ciągłość pracy i służby (art. 165 ust. 3 przepisów wprowadzających). Organ wskazał m.in., że ustawodawca właściwym organom pozostawił prawo do niezłożenia pracownikom/funkcjonariuszom żadnej propozycji i zakreślił materialnoprawny termin realizacji tego uprawnienia zawity do dnia [...] maja 2017 r. (art. 170 ust. 1 i 2 przepisów wprowadzających). W sytuacji, gdy funkcjonariusz nie otrzymał pisemnej propozycji, złożył oświadczenie o odmowie przyjęcia propozycji albo w ciągu 14 dni od dnia otrzymania propozycji nie złożył żadnego oświadczenia, stosunek służbowy funkcjonariusza wygasał — co do zasady z dniem [...] sierpnia 2017 r. z kolei przyjęcie przez funkcjonariusza propozycji zatrudnienia prowadziło do przekształcenia z mocy prawa stosunku służby, z dniem określonym w propozycji, w stosunek pracy, do którego mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (art. 171 ust. 1 przepisów wprowadzających). Organ wskazał, że ustawodawca przyznał organom KAS autonomiczne prawo do określenia rodzaju propozycji (lub jej braku), która ma być przedstawiona konkretnej osobie, także funkcjonariuszowi dotychczasowej Służby Celno- Skarbowej. Odnośnie do propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia, o której mowa w art. 165 ust. 7 przepisów wprowadzających, ustawodawca nie zastrzegł formy decyzji, nie przewidział możliwości jej zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, czy też wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Szczegółowej klasyfikacji w tym przedmiocie dokonał jedynie w przypadku propozycji określającej nowe warunki pełnienia służby (art. 169 ust. 4-7 przepisów wprowadzających). Dla propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia ustawodawca przewidział jedynie określone konsekwencje występujące w przypadku przyjęcia przez funkcjonariusza tego rodzaju propozycji, poprzez przekształcenie stosunku służby w stosunek pracy (art. 171 ust. 1 pkt 2), a w przypadku odmowy jej przyjęcia w określonym terminie (art. 170 ust. 2) - wygaśnięcie stosunku służbowego (art. 170 ust. 1 pkt 2).
Szef KAS zaznaczył, że E. F. przyjęła złożoną jej propozycję zatrudnienia, jej stosunek służbowy przekształcił się w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę. Jak zaś stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w podjętej w składzie siedmiu sędziów w dniu 1 lipca 2019 r. uchwale IOPS1/19, przyjęcie przez funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej propozycji zatrudnienia i przekształcenie, z dniem określonym w tej propozycji, na podstawie art. 171 ust. 1 pkt 2 przepisów wprowadzających, dotychczasowego stosunku służby w służbie przygotowawczej lub stałej w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę odpowiednio na czas nieokreślony albo określony, nie wiąże się z obowiązkiem właściwego organu do wydania decyzji. Przyjęte przez ustawodawcę rozwiązanie przekształcenia dotychczasowego stosunku służby w służbie przygotowawczej albo stałej w stosunek pracy, jak stwierdził NSA, nie zamyka dotychczasowemu funkcjonariuszowi Służby Celnej prawa dochodzenia swych wolności lub praw na drodze sądowej (art. 77 ust. 2 Konstytucji RP). Jeżeli bowiem w wyniku przyjęcia złożonej mu propozycji zatrudnienia dojdzie do przekształcenia dotychczasowego stosunku służby w służbie przygotowawczej albo stałej w stosunek pracy, to będzie on mógł dochodzić swych praw przed sądem powszechnym.
Szef KAS stwierdził, że skoro E. F., na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS, otrzymała propozycję zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w [...] z [...] maja 2017 r. nr [...] i ją przyjęła, jej stosunek służby przekształcił się w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 czerwca 2020 r. - sygn. akt I OSK 2778/18, w sytuacji, gdy organ przedstawił funkcjonariuszowi na podstawie art. 165 ust. 7 w zw. z art. 170 ust. 2 ustawy wprowadzającej KAS, propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia, to wszelkie żądania byłego funkcjonariusza, którego stosunek służbowy został przekształcony w stosunek pracy, nie są załatwiane w postępowaniu, do którego stosuje się przepisy k.p.a. Zgodnie bowiem z art. 276 ustawy o KAS, przepisy k.p.a. stosuje się jedynie w przypadkach, w których wydano decyzję o przeniesieniu, powierzeniu pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku, przeniesieniu na niższe stanowisko, przeniesieniu na inne lub równorzędne stanowisko służbowe w związku z reorganizacją jednostki organizacyjnej KAS, określeniu warunków pełnienia służby w związku ze zniesieniem jednostki organizacyjnej KAS, zawieszeniu w pełnieniu obowiązków służbowych oraz decyzję o zwolnieniu ze służby. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Wobec powyższego w sposób prawidłowy poinformowano stronę pismem z [...] maja 2024 r. nr [...], że brak jest podstawy do wydania żądanej przez nią decyzji oraz że w sprawie nie ma zastosowania art. 276 ust. 1-3 oraz ust. 5 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej. Z konstytucyjnej zasady działania organów administracji publicznej "na podstawie i w granicach prawa" (art. 7 Konstytucji RP) i zasady ogólnej ustanowionej w art. 6 k.p.a. wynika jednoznacznie, że nie można domniemywać władczej i jednostronnej formy działania, jaką jest decyzja administracyjna z okoliczności sprawy lub samego przepisu art. 104 k.p.a. czy też art. 127 k.p.a. Podstawę prawną do wydania decyzji należy wyprowadzić z powszechnie obowiązujących przepisów prawa materialnego (por. B. Adamiak, J. Borkowski k.p.a. Komentarz, 9 wyd.. Warszawa 2008, art. 1 Nb 18 s. 14-15 oraz 104, Nb 3, s. 473). To właśnie przywołane zasady nie pozwalają w sytuacji "milczenia ustawodawcy" w kwestii prawnej formy działania na przyjęcie, że ewentualne rozstrzygnięcie organu winno przybierać postać decyzji administracyjnej. Zasada legalności nie pozwala bowiem domniemywać prawnej formy działania organu.
Zdaniem Szefa KAS, w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki uniemożliwiające merytoryczne rozpatrzenie odwołania E. F. z [...] czerwca 2024 r., bowiem w sprawie nie została wydana decyzja administracyjna, ani żaden inny akt administracyjny, na który przysługiwałby środek zaskarżenia w trybie k.p.a. W tej sytuacji obowiązkiem organu było stwierdzenie niedopuszczalności odwołania stosownie do treści art. 134 k.p.a. W takiej sytuacji merytoryczne rozpatrzenie środka zaskarżenia nie jest możliwe, albowiem prowadziłoby do wydania decyzji dotkniętej wadą nieważności, tj. rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Przepis art. 134 k.p.a. nie określa, jakie warunki decydują o dopuszczalności bądź niedopuszczalności odwołania, wynikają one jednak z innych przepisów procesowych stanowiących o przedmiocie zaskarżenia i toku postępowania. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2017 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I OSK 3183/15, w trybie art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Niedopuszczalność odwołania, o której mowa w tym przepisie, zachodzić może z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez podmiot niemający legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia albo też wniesienia odwołania przez stronę niemającą zdolności do czynności prawnych. Przyczyny podmiotowe pozostają zatem w bezpośrednim związku z przyznaniem jednostce statusu strony. Natomiast niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, zaistniały oba ww. przypadki. Skoro zatem kwestii związanych z przekształceniem stosunku służbowego w stosunek pracy nie można rozstrzygnąć w drodze decyzji administracyjnej, bowiem w takiej sytuacji organ nie wydaje decyzji o zakończeniu stosunku służbowego funkcjonariusza, nie można również wnieść w takiej sprawie odwołania w trybie przewidzianym w art. 127 k.p.a.
Postanowienie Szefa KAS z dnia [...] lipca 2024 r. znak [...] stało się przedmiotem skargi E. F., reprezentowanej przez pełnomocnika, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności skarżonego postanowienia oraz dokumentu go poprzedzającego z dnia [...] maja 2024 r. wydanego przez organ pierwszej instancji, jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa, ewentualnie uchylenie w całości skarżonego postanowienia oraz dokumentu go poprzedzającego z dnia [...] maja 2024 r. wydanego przez organ pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym oraz zasądzenie od Szefa KAS na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych zarzucając naruszenie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 61a § 1 i 2 k.p.a. oraz art. 66 § 3 k.p.a. poprzez stwierdzenie niedopuszczalności odwołania w niniejszej sprawie, podczas gdy prawidłowe uznanie skarżonego dokumentu z dnia [...] maja 2024 r. za postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub o zwrocie podania powinno doprowadzić do przyjęcia, że przysługuje na nie zażalenie; art. 124 § 1 i 2 k.p.a. poprzez uznanie, że dokument z dnia [...] maja 2024 r. wydany przez organ pierwszej instancji zawiera wymagane przepisami elementy, a zatem że w sposób prawidłowy rozstrzyga wniosek strony, art. 104 § 1 k.p.a. w zw. z art. 276 ust. 1-3 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej poprzez uznanie za prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy przez organ pierwszej instancji w sposób niedookreślony (bez wskazania rodzaju pisma ani podstaw prawnych jego wydania), mimo zobligowania organu do wydania decyzji; art. 107 § 1 pkt 7 k.p.a. poprzez uznanie za prawidłowe niezawarcie w dokumencie z dnia [...] maja 2024 r. wydanym przez organ pierwszej instancji pouczenia w przedmiocie możliwości jego zaskarżenia w drodze odwołania lub zażalenia; art. 7, art. 8 i art. 11 k.p.a. poprzez nieodniesienie się do wszystkich wniosków, wypowiedzi i twierdzeń wnioskodawczyni zawartych w odwołaniu z dnia 4 czerwca 2024 r.; art. 107 § 3 w zw. z art. 11, art. 7 i art, 8 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia, które nie zawiera pełnej oceny zebranego materiału dowodowego, wyczerpującej wykładni zastosowanych przepisów, oraz które nie zmierza do wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy; art. 165 ust. 7 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej w zw. z art. 276 ust. 1-3 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej poprzez uznanie za prawidłowe niewskazanie w dokumencie z dnia [...] maja 2024 r. wydanym przez organ pierwszej instancji, jakimi przesłankami organ kierował się przy zakończeniu stosunku służbowego, a w szczególności, czy uwzględnił posiadane przez wnioskodawczynię kwalifikacje i przebieg dotychczasowej służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania, a jeśli tak, to jaki miało to wpływ na wolę organu, aby stosunek służbowy zakończyć, a nawiązać stosunek pracy.
W uzasadnieniu pełnomocnik omówił szerzej zarzuty skargi. Podtrzymał stanowisko skarżącej, że przekształcenie stosunku służbowego w stosunek pracy łączy się z koniecznością wydania decyzji w przedmiocie tego stosunku służbowego. Pełnomocnik podniósł, że Szef KAS na stronie trzeciej uzasadnienia stwierdza, że "zagadnienia stanowiące przedmiot odwołania nie stanowią indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej, do której miałyby zastosowanie przepisy k.p.a.", ale jednocześnie stosuje k.p.a. i podejmuje się oceny, że odwołanie nie przysługuje. Strona zostałaby pozbawiona ochrony prawnej, gdyby tego typu "pisma informujące" uznać za właściwy tryb zakończenia sprawy, niepodlegający trybom zaskarżania i kontroli sądowej. Organ pierwszej instancji wydał decyzję/pismo z [...] maja 2024 r. bez wskazywania jakiejkolwiek podstawy prawnej. Nie jest z tego powodu wiadome, jakie przepisy proceduralne organ zastosował, a zatem nie jest możliwe ustalenie, czy organ wybrał właściwą procedurę, oraz czy prawidłowo ją zastosował. Organ, do którego żądanie zostało wniesione, uznając, że postępowanie administracyjne we wnioskowanej sprawie nie może być wszczęte - powinien był wydać postanowienie, o którym mowa w art. 61a § 1 k.p.a. Wszak mogło to być nie tylko postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, ale także postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 61a § 1 k.p.a.), jak i postanowienie o zwrocie podania z uwagi na właściwość sądu powszechnego w danej sprawie (art. 66 § 3 k.p.a.). W skarżonym dokumencie organ nie wskazał przepisów procedury administracyjnej ani żadnych sformułowań, które mogłyby wskazywać, że rozstrzygnięcie sprawy nastąpiło w jednym z powyższych trybów.
Pełnomocnik skarżącej podkreślił, że niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Odwołanie jest zatem niedopuszczalne, jeżeli decyzja nie weszła do obrotu prawnego (a więc pomimo, że została wydana, nie została stronie doręczona lub ogłoszona) albo gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją administracyjną, a jest np. aktem prawa miejscowego czy też czynnością cywilnoprawną albo stanowi czynność materialno-techniczną. W podobnym stanie faktycznym (gdzie wydane zostało zaświadczenie zamiast decyzji administracyjnej). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 lutego 2005 r., sygn. OSK 1185/04 (publ. Legalis nr 76784), wskazał, że "obywatel ma bowiem prawo do tego, by jego oparte na prawie materialnym roszczenia i wnioski były rozpatrywane w ramach przewidzianej prawem procedury. Nie jest zgodne z zasadami konstytucyjnymi takie postępowanie organów wykonujących administrację publiczną, w którym wnioski obywateli załatwiane są poza procedurą". Przyjęcie przez organ, że brak jest podstawy do wydania decyzji w sprawie przekształcenia dotychczasowego stosunku służby w stosunek pracy, a zatem, że nie podlega to kontroli administracyjnej i sądowoadministracyjnej, mogłoby prowadzić do zamknięcia dotychczasowemu funkcjonariuszowi Służby Celnej prawa dochodzenia swych wolności lub praw na drodze sądowej, o którym to prawie mowa w art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Organ pierwszej instancji winien był wydać w niniejszej sprawie decyzję merytoryczną, której uzasadnienie winno zawierać przedstawienie przesłanek, z powodu których zaniechał złożenia propozycji dalszego pełnienia służby (a skorzystał z możliwości złożenia propozycji zatrudnienia), co pozwoliłoby wnioskodawczyni na poznanie rzeczywistych przyczyn wygaśnięcia jej stosunku służbowego (w świetle posiadanych przez nią kwalifikacji, przebiegu służby oraz dotychczasowego miejsca zamieszkania). Pozwoliłoby to także organowi wyższego stopnia oraz ewentualnie sądowi administracyjnemu na dokonanie kontroli, czy organ w sposób zgodny z ustawowymi przesłankami, a nie dowolny i autorytarny, zróżnicował sytuację prawną funkcjonariuszy celno-skarbowych w kontekście zasady równego dostępu do służby publicznej, określonej w art. 60 Konstytucji RP.
Szef KAS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż Sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżony akt nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego.
Skarga do sądu administracyjnego na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2024 r. jest dopuszczalna. Zaskarżone postanowienie podlegało zatem kontroli sądowoadministracyjnej.
Stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Zaskarżone postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej nie narusza prawa. Wszystkie zarzuty skargi Sąd uznał za nieuzasadnione.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła odwołanie od pisma Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] maja 2024 r. nr [...] wyjaśniającego, że w sprawie brak jest podstawy do wydania decyzji rozstrzygającej o zakończeniu z dniem [...] maja 2017 r. stosunku służbowego skarżącej, w związku z przyjęciem złożonej na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS, propozycji pracy i przekształceniem stosunku służby w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę.
W piśmie tym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] wyjaśnił skarżącej, że [...] maja 2017 roku przedstawił jej pismem nr [...] propozycję pracy na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 roku – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej jDz. U. z 2016r., poz. 1948 ze zm.). Wskazał, że zgodnie z art. 170 ust.2 ww. ustawy skarżąca złożyła w ciągu 14 dni tj. 17 maja 2017 roku) oświadczenie o przyjęciu propozycji, skutkiem czego na podstawie art. 171 ust.1 pkt 2 ww, ustawy dotychczasowy stosunek służby skarżącej przekształcił się 1 czerwca 2017 roku w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Dyrektor IAS wyjaśnił dalej w piśmie z dnia [...] maja 2024 r., że podstawę prawną do działania przy tzw. "ucywilnieniu" słanowi art. 171 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2018 r- Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r., poz, 1948 ze zm.). Dyrektor Izby wskazał nadto, że Naczelny Sąd Administracyjny 1 lipca 2019 roku podjął w składzie 7 osobowym Uchwalę OPS 1/19, w której przesądził, że przyjęcie przez funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej propozycji zatrudnienia i przekształcenie z dniem określonym w tej propozycji, na podstawie art. 171 ust.1 pkt.2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r.-Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej dotychczasowego stosunku służby w służbie przygotowawczej lub stałej w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę odpowiednio na czas nieokreślony albo określony, nie wiąże się z obowiązkiem właściwego organu do wydania decyzji orzekającej o zakończeniu stosunku służbowego.
W ocenie Sądu przedmiotowe pismo Dyrektora IAS z dnia [...] maja 2024 r. nie stanowi decyzji administracyjnej, ma charakter wyłącznie informacyjny. Zasadnie w związku z tym organ stwierdził, że odwołanie od tego pisma, nazwanego przez stronę "decyzją" jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 134 k.p.a., stanowiącym podstawę wydania zaskarżonego postanowienia, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Niedopuszczalność odwołania może wynikać zarówno z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym.
Sąd podziela stwierdzenie organu, że pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] maja 2024 r. nr [...], od którego skarżąca złożyła odwołanie, nie stanowi decyzji administracyjnej. Tym samym nie przysługuje od niego odwołanie, o którym mowa w art. 127 k.p.a.
Ustalenie przez organ, że wniesiono środek zaskarżenia od pisma o charakterze jedynie informacyjnym, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, w stosunku do którego przepisy nie przewidują takiej możliwości, nakładało na Szefa KAS obowiązek stwierdzenia, w formie postanowienia, jego niedopuszczalności (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2009 r. sygn. akt I OSK 704/08).
Prawidłowo tym samym organ zastosował art. 134 k.p.a. Zarzuty naruszenia art. 7, art. 8, art. 11, art. 107 § 3, art. 104, art. 124, art. 134, art. 61a, art. 66 § 3 k.p.a., także w nawiązaniu do przepisów ustawy o KAS, która nie była przez organ stosowana w sprawie, Sąd uznał za nietrafne.
W związku z tym, że zaskarżone postanowienie stwierdza niedopuszczalność odwołania i jest aktem o charakterze formalnym nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 165 ust. 7 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o KAS w zw. z przepisami ustawy o KAS "poprzez uznanie za prawidłowe niewskazanie w dokumencie z dnia [...] maja 2024 r. wydanym przez organ pierwszej instancji, jakimi przesłankami organ kierował się przy zakończeniu stosunku służbowego (...)". Organ nie stosował w niniejszej sprawie wydając postanowienie z dnia [...] lipca 2024 r. powołanych przepisów prawa materialnego. Nie jest też trafny zarzut, że organ powinien był uznać pismo Dyrektora IAS z dnia [...] maja 2024 r. za postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub o zwrocie podania i uznać, że przysługuje od niego zażalenie. Zwrócić należy uwagę, że działający w imieniu skarżącej profesjonalny pełnomocnik sam określił środek zaskarżenia jako odwołanie od decyzji Dyrektora IAS z dnia [...] maja 2024 r. wydanej w sprawie o sygn. akt [...]. W odwołaniu tym pełnomocnik wniósł o stwierdzenie nieważności skarżonej decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, ewentualnie na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, ewentualnie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. wniósł o orzeczenie co do istoty sprawy.
Wprawdzie w odwołaniu tym pełnomocnik z daleko idącej ostrożności procesowej, na wypadek uznania, że skarżony dokument z dnia [...] maja 2024 r. stanowi inny niż decyzja sposób rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub postanowienie o zwrocie podania, wniósł o potraktowanie niniejszego odwołania jako środka odwoławczego właściwego dla tego rodzaju rozstrzygnięcia, w szczególności potraktowanie go jako zażalenia, o którym mowa art. 61a § 2 k.p.a. lub art. 66 § 3 k.p.a., jednakże zasadnie organ stwierdził, że pismo Dyrektora KAS z [...] maja 2024 r. nie może być uznane za decyzję administracyjną ani za inny akt administracyjny. Pismo to ma bowiem charakter informacyjny i nie spełnia wymogów pozwalających uznać je za decyzję administracyjną. Do elementów decyzji należy zaliczyć: oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji (v. wyrok NSA w Warszawie z dnia 20 lipca 1981 r. sygn. akt SA 1163/81, OSPiKA 1982 z. 9-10, poz. 169 str. 351).
Zaznaczyć przy tym należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nie posiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 k.p.a., jeśli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji. Sytuacja taka nie zachodzi jednakże w niniejszej sprawie. Pismo Dyrektora IAS z dnia [...] maja 2024 r. nie stanowi kwalifikowanego aktu administracyjnego, jakim jest decyzja.
Dla wykazania trafności stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od pisma z dnia [...] maja 2024 r. wskazania wymaga, że skarżąca przyjęła propozycję zatrudnienia złożoną na podstawie art. 165 ust. 7 przepisów wprowadzających, w konsekwencji jej stosunek służby został przekształcony w stosunek pracy.
Zgodnie z art. 165 ust. 3 przepisów wprowadzających (...) pracownicy zatrudnieni w izbach celnych oraz urzędach kontroli skarbowej oraz funkcjonariusze celni pełniący służbę w izbach celnych albo w komórkach urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych stali się z dniem wejścia w życie ustawy, odpowiednio pracownikami zatrudnionymi w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej albo funkcjonariuszami Służby Celno-Skarbowej, pełniącymi służbę w jednostkach KAS i zachowali ciągłość pracy i służby. Jednocześnie, w myśl z art. 165 ust. 7 przepisów wprowadzających (...), dyrektor Krajowej informacji Skarbowej, dyrektor izby administracji skarbowej oraz dyrektor Krajowej Szkoły Skarbowości składają odpowiednio propozycje określające nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby, która uwzględnia posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy lub służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania.
Z przepisu art. 170 ust. 2 przepisów wprowadzających (...) wynika, że pracownik lub funkcjonariusz, któremu przedstawiono propozycję zatrudnienia albo pełnienia służby, składa w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby. Zgodnie natomiast z art. 171 ust. 1 pkt 2 przepisów wprowadzających (...) w przypadku przyjęcia propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby, z dniem określonym w propozycji, dotychczasowy stosunek służby przygotowawczej albo stałej przekształca się w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony albo określony.
Podkreślić należy, że do czasu podjęcia przez skład siedmiu sędziów NSA uchwały z dnia 1 lipca 2019 r. sygn. akt I OPS 1/19 w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego występowały rozbieżności dotyczące wykładni art. 171 ust. 1 pkt 2 przepisów wprowadzających (...) przewidującego przekształcenie dotychczasowego stosunku służby w służbie przygotowawczej lub stałej w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony albo określony. Różnica stanowisk dotyczyła tego, czy w przypadku przyjęcia przez dotychczasowego funkcjonariusza złożonej mu propozycji zatrudnienia, po stronie organu istnieje obowiązek wydania decyzji w przedmiocie stosunku służbowego, orzekającej o jego zakończeniu.
Naczelny Sąd Administracyjny w podjętej w składzie siedmiu sędziów w dniu 1 lipca 2019 r. sygn. akt I OPS 1/19 uchwale stwierdził, że "Przyjęcie przez funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej propozycji zatrudnienia i przekształcenie, z dniem określonym w tej propozycji, na podstawie art. 171 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948 z późn. zm.) dotychczasowego stosunku służby w służbie przygotowawczej lub stałej w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę odpowiednio na czas nieokreślony albo określony, nie wiąże się z obowiązkiem właściwego organu do wydania decyzji orzekającej o zakończeniu stosunku służbowego".
W powołanej uchwale jednoznacznie wskazano, że "zgodnie z art. 165 ust. 7 w zw. z art. 170 ust. 2 p.w. KAS pisemna propozycja określająca nowe warunki zatrudnienia nie stanowi ani decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., ani też innego niż decyzja czy postanowienie aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jest ona natomiast ofertą zawarcia stosunku pracy na podstawie umowy o pracę. Jednakże, aby ten skutek nastąpił konieczne jest przyjęcie przez funkcjonariusza złożonej mu oferty. Umowa taka zostaje zawarta tylko w sytuacji, gdy funkcjonariusz przyjmie propozycję. Nie ulega zatem wątpliwości, że przekształcenie stosunku służbowego w stosunek pracy dochodzi do skutku za zgodną wolą obu stron. Skoro, w omawianym przypadku nie dochodzi do wygaśnięcia dotychczasowego stosunku służbowego w oparciu o art. 170 ust. 1 p.w. KAS, to nie ma podstawy, aby przyjąć, że ma tu zastosowanie art. 170 ust. 3 tej ustawy nakazujący traktowanie wygaśnięcia stosunku służbowego jak zwolnienia ze służby, którego należy dokonywać w formie decyzji (art. 276 ust. 2 ustawy o KAS). W konsekwencji uznać więc należy, że w przypadku przekształcenia dotychczasowego stosunku służbowego, nie ma w ustawie podstawy prawnej do wydania decyzji w przedmiocie stwierdzenia jego wygaśnięcia. Podobnie nie można wywieść obowiązku wydania decyzji kończącej stosunek służbowy dotychczasowego funkcjonariusza Służby Celnej, który przyjął propozycję zatrudnienia z art. 179 i 180 ustawy o KAS statuujących przesłanki zwolnienia funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej. Przepisy te bowiem nie znają przesłanki zwolnienia funkcjonariusza ze służby z powodu przyjęcia przez niego propozycji pracy, o której mowa, zaś zawarte w tym przepisie wyliczenie przesłanek zwolnienia celnika ze służby posiada charakter zamknięty".
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w powołanej uchwale, zgodnie z którym "domniemanie załatwienia sprawy w drodze decyzji możliwe jest do przyjęcia tylko w sytuacji, gdy przepisy prawa upoważniają organ administracji publicznej do załatwienia sprawy administracyjnej, lecz nie określają formy jej załatwienia. Jednocześnie, stanowczo przy tym zaznaczyć należy, że pogląd o domniemaniu działania w formie decyzji administracyjnej, jeżeli ustawodawca nie sprecyzował prawnej formy działania administracji w danej sprawie, ma sens tylko wówczas, gdy przepisy prawa upoważniają organ administracji publicznej do załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej w sposób władczy i jednostronny, lecz nie określają formy rozstrzygnięcia tej sprawy. Jednakże z całą mocą należy podkreślić, że taka sytuacja nie ma miejsca w przypadku przekształcenia dotychczasowego stosunku służby w służbie przygotowawczej albo stałej w stosunek pracy, ponieważ art. 171 ust. 1 pkt 2 p.w. KAS wyraźnie stanowi, że organ decydując się w odniesieniu do konkretnego funkcjonariusza na zastosowanie tego rozwiązania, ma podjąć stosowne działanie w formie cywilnoprawnej, tzn. ma złożyć propozycję w drodze oświadczenia woli o konkretnej treści. Nie można zatem przyjąć, że w tym zakresie jego działanie ma charakter władczy i jednostronny."
Raz jeszcze wskazania wymaga, że Dyrektor IAS w piśmie z dnia [...] maja 2024 r. poinformował jedynie skarżącą, że jej stosunek służby przekształcił się w stosunek pracy i brak jest podstawy do wydania decyzji "zwalniającej ze służby z dniem [...] maja 2017 r.". Organ nie zastosował w sprawie art. 61a k.p.a. Zaskarżone postanowienie o niedopuszczalności odwołania od pisma z dnia [...] maja 2024 r., nazwanego przez skarżącą "decyzją" jest prawidłowe. Pismo to nie rozstrzyga żadnej sprawy materialnoprawnej. Jeśli w ocenie strony organ pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu określonego wniosku, strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu, po wyczerpaniu środka zaskarżenia (art. 37 k.p.a.), w przypadku gdy uznaje, że w jej sprawie powinna być wydana decyzja administracyjna.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), orzekł jak w wyroku.