II SA/Wa 1422/24

II SA/Wa 1422/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-04-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-09-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Pośpiech-Kłak
Iwona Maciejuk
Izabela Głowacka-Klimas /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6246 Orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej
Skarżony organ
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak, , Protokolant starszy specjalista Bogumiła Kobierska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi D. G. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej oddala skargę
Uzasadnienie
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. orzeczeniem z dnia
[...] czerwca 2024 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. 2023 r. poz. 775 z późn. zm) dalej k.p.a., art. 84 ust. 2, art. 190 ust. 1, 10 ustawy z 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. 2024 r. poz. 248), na podstawie przepisów § 3,
§ 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 24 sierpnia 2012 r.
w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. z 2012 r. poz. 1013 ze zm.), § 11 ust. 1 i § 12, ust. 1, 2, 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2024 r. poz. 466), po rozpatrzeniu [...] D. G., zwanego dalej "skarżącym" od orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w S. (dalej RWKL) nr [...] z [...] kwietna 2024 r., utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.
Do wydania przedmiotowego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
RWKL w orzeczeniu nr [...] z [...] kwietnia 2024 r., działając na podstawie skierowanie Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w M. (oznaczone nr [...] z dnia [...] marca 2024 r.), wydanego w związku z nie wykonywaniem zadań służbowych z powodu choroby trwającej nieprzerwanie ponad trzy miesiące, po przeprowadzeniu badań lekarskich i konsultacji specjalistycznych, rozpoznała u [...] D. G. w grupie schorzeń powodujących niezdolność do służby wojskowej:
1. Istotna hemodynamicznie, ciężka niewydolność zastawki aortalnej po przebytej jej plastyce zakwalifikowana do reoperacji - § 38 pkt 10,
natomiast w grupie schorzeń współistniejących:
2. Nadciśnienie tętnicze - § 39 pkt 1,
3. Przebyte złamanie kości udowej lewej leczone wewnętrzną stabilizacją - § 75 pkt 3, § 3 pkt 1,
4. Łuszczyca pospolita - § 2 pkt 1,
5. Skrzywienie przegrody nosa u osoby po przebytym złamaniu kości nosa nieupośledzające jego drożności - § 26 pkt 3,
6.Przebyte wygojone skręcenie stawu skokowego prawego bez następstw- § 77 pkt 5,
7. Przebyte wygojone złamanie palca I stopy prawej- § 75 pkt 1,
8. Przebyte wygojone skręcenie stawu skokowego lewego- § 77 pkt 5,
9. Blizna podudzia prawego- § 3 pkt 1,
10. Przebyte wygojone skręcenie kręgosłupa szyjnego- bez § bez pkt,
11. Przebyte wygojone stłuczenie biodra i uda prawego- bez § bez pkt, ,
uznała orzekanego z niezdolnego do zawodowej służby wojskowej i zaliczyła do drugiej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia i do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową. Jednocześnie orzekła, że schorzenie ad pkt 6 pozostaje w związku ze służbą wojskową jako następstwo wypadku pozostającego w związku ze służbą.
Od powyższego orzeczenia pełnomocnik orzekanego złożył odwołanie do CWKL. Wnosił o:
1. zmianę zaskarżonego orzeczenia i uznanie skarżącego za czasowo niezdolnego do zawodowej służby wojskowej z określeniem drugiej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia, ewentualnie o:
2. uchylenie orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia RWKL z jednoczesnym zaleceniem orzeczenia wobec skarżącego czasowej całkowitej niezdolności do służby wojskowej z określeniem drugiej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia, ewentualnie o:
3. uchylenie orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia RWKL z jednoczesnym zaleceniem wyznaczenia skarżącego przez dowódcę jednostki wojskowej na stanowisko służbowe odpowiednie względem stanu zdrowia skarżącego z określeniem drugiej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia, oraz
4. przeprowadzenie dowodów z załączonej do niniejszego pisma dokumentacji medycznej:
a. karta kwalifikacyjna do operacji kardiochirurgicznej z dnia [...] lutego 2024 r. sporządzona przez prof. dr hab. n. med. M. J., b. Karta wizyty z dnia [...].03.2024 r. sporządzona przez prof. dr hab. med. T. K.,
c. e-skierowanie na pobyt w szpitalu (CITO), Oddział kardiochirurgiczny,
d. informacja dla lekarza kierującego z dnia [...] stycznia 2024 r.,
e. informacja dla lekarza kierującego z dnia [...] sierpnia 2023 r.,
f. informacja dla lekarza kierującego z dnia [...] czerwca 2023 r.,
g. karta informacyjna z dnia [...] maja 2023 r., w celu wykazania faktów:
- zakwalifikowania skarżącego do reoperacji w trybie natychmiastowym - w ciągu najbliższych 2 miesięcy,
- planowanej operacji plastyki [...],
- konieczności ograniczenia wysiłku fizycznego wyłącznie do czasu reoperacji,
- wrodzonej wady serca w postaci [...],
- braku nieodwracalnych zmian serca, przebiegu schorzenia bezobjawowo,
- przebytej w maju 2023 r. operacji plastyki [...],
- poprawy stanu zdrowia oraz zmniejszenia [...] komory serca na skutek operacji w maju 2023 r.,
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:
1. pominięcie istotnych okoliczności faktycznych przemawiających za uznaniem żołnierza zawodowego za czasowo niezdolnego do służby wojskowej, przejawiające się w uznaniu przez wojskową komisję lekarską, jakoby stan zdrowia skarżącego świadczył o jego trwałej niezdolności do pełnienia służby wojskowej, gdy skarżący został zakwalifikowany do reoperacji, a co za tym idzie istnieje wysokie prawdopodobieństwo powrotu do pełnej sprawności fizycznej;
2. pominięcie istotnych okoliczności faktycznych w przedmiocie rozpoznania schorzenia przez wojskową komisję lekarską jako "wada serca upośledzającą sprawność ustroju", gdy stan ten jest tymczasowy z zakwalifikowaniem skarżącego do reoperacji, a zatem nie powoduje trwalej i całkowitej niezdolności do pełnienia służby wojskowej;
W uzasadnieniu odwołania skarżący wskazał, że RWKL uznała go za trwale niezdolnego do służby wojskowej, jednocześnie kwalifikując go do drugiej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia. W ust. 8 pkt 1 ww. orzeczenia jako schorzenie powodujące niezdolność do służby wojskowej skarżącego wskazano "[...]". Jednocześnie, w ust. 9 Komisja wskazała na niezdolność do zawodowej służby wojskowej (kategoria N), z uwagi na zakwalifikowanie występującej u żołnierza wady serca wg § 38 pkt 10 Załącznika nr 1 rozporządzenia MON z dnia 7 czerwca 2022 w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.
W dalszej części uzasadnienia odwołania omówił szczegółowo swoją sytuację zdrowotną z uwypukleniem dalszego sposobu leczenia.
W konkluzji wskazał, że obecny stan zdrowia czyni go czasowo niezdolnym do służby wojskowej, w szczególności z uwagi na planowaną operację implantacji pierścienia [...], po której odzyska pełną sprawność ustroju.
CWKL, w uzasadnieniu wskazanego na wstępie orzeczenia, ustosunkowując się do odwołania wyjaśniła, że z analizy dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej wynika, że u badanego rozpoznano wadę wrodzoną serca pod postacią zastawki aortalnej dwupłatkowej z dużą niedomykalnością.
W dniu [...] maja 2023 r. wykonano u badanego w trakcie pobytu w Klinice Kardiochirurgii w Uniwersyteckim Szpitali Klinicznym [...] w S. plastykę (rekonstrukcję) tej wady. Od chwili pobytu orzekanego w szpitalu, tj. [...] maja 2023 r. do dnia skierowania orzekanego do RWKL, badany przebywał na zwolnieniach lekarskich, gdyż nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia badanego tj. wystąpiła [...]. Należy więc wskazać, że zgodnie z zapisem art. 19 ust. 2 ustawy o Obronie Ojczyzny żołnierza zawodowego kieruje się do komisji lekarskiej z urzędu, gdy nie wykonuje zadań służbowych z powodu choroby trwającej nieprzerwanie co najmniej przez 3 miesiące. Natomiast zgodnie z zapisem art. 9 ust. 1 rozporządzenia z dnia 7 czerwca 2022 r. orzeczenie wydaje się niezwłocznie po przeprowadzeniu wymaganych badań oraz po zgromadzeniu niezbędnej dokumentacji nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia przedłożenia wyników badań i konsultacji w komisji lekarskiej.
W związku z powyższym RWKL wydaje orzeczenie zgodnie ustalonym stanem zdrowia po przeprowadzaniu niezbędnych badań i konsultacji oraz zgodnie z celem skierowania. Należy podkreślić, że badany został skierowany do RWKL w celu orzeczenia zdolności zawodowej służby wojskowej a nie w celu określania zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej na określonych stanowiskach służbowych, który wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej albo choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu (objaśnienia szczegółowe zał. nr 1 rozp. MON z dnia 7 czerwca 2022 r. dotyczącej grupy VI). Badany obecnie oczekuje na reoperację wady tej [...]. Należy podkreślić, że prawidłowa zastawka aortalna posiada 3 płatki.
W związku z powyższym trudno oczekiwać, że po reoperacji doszłoby
do rekonstrukcji wady wrodzonej [...]. Nadal więc będzie u badanego występowała wada wrodzona [...].
Natomiast po reoperacji będzie wprowadzone do struktur serca ciało obce, pod postacią pierścienia [...], które będzie czyniło badanego niezdolnym do zawodowej służby wojskowej w myśl przepisów § 38 pkt 12.
Aktualnie zgodnie z ustalonym stanem zdrowia po przeprowadzeniu badań
i konsultacji oraz po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną u badanego występuje ciężka niewydolność wady wrodzonej zastawki aortalnej, którą należy zakwalifikować do § 38 pkt 10, a dla której w grupie IV, według której orzeka się żołnierzy zawodowych przewidziano kategorię N, co czyni badanego niezdolnym do zawodowej służby wojskowej.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiódł skarżący. Skarżący zaskarżył orzeczenie jedynie w zakresie uznania go za trwale niezdolnego do pełnienia zawodowej służby wojskowej.
Przedmiotowemu orzeczeniu zarzucił:
1. naruszenie przepisu art. 190 ust. 2 pkt 1 ustawy o obronie Ojczyzny poprzez orzekanie o zdolności do służby wojskowej i uznanie skarżącego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej pomimo skierowania go do wojskowej komisji lekarskiej z urzędu wbrew treści ww. przepisu, w sytuacji braku przesłanki w postaci choroby trwającej nieprzerwanie przez co najmniej 3 miesiące, co stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a., co miało wpływ na treść zaskarżonej decyzji,
2. naruszenie art. 7 ust. 1 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. i w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz nierozpatrzenie całości materiału dowodowego, a w szczególności zaniechanie dokonania dokładnej analizy stanu zdrowia badanego i uznanie skarżącego za trwale niezdolnego do służby wojskowej w sytuacji gdy istnieje wysokie prawdopodobieństwo powrotu do pełnej sprawności fizycznej, a tym samym kwalifikowania go jako zdolnego do zawodowej służby wojskowej, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
3. naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak odniesienia się przez organ w uzasadnieniu orzeczenia do zarzutów oraz wniosków skarżącego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
4. naruszenie przepisu § 38 pkt 10 załącznika nr 1 rozporządzenia MON z dnia
7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i uznanie skarżącego za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej w sytuacji, gdy pogorszenie stanu zdrowia skarżącego ma charakter wyłącznie czasowy, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
5. naruszenie przepisu § 38 pkt 12 załącznika nr 1 rozporządzenia MON z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, tj. wskazanie, iż wprowadzenie do struktur serca ciała obcego będzie czyniło skarżącego niezdolnym do zawodowej służby wojskowej
w sytuacji, gdy w rzeczywistości ww. przepis przewiduje kategorię "Z/N" (zdolny lub niezdolny) dla ww. przypadku, a nie - jak wskazuje organ - kategorię "N" (niezdolny), co miało wpływ na wynik sprawy.
Wniósł o:
1. na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. - stwierdzenie nieważności zaskarżonego orzeczenia w całości uznającego skarżącego za trwale niezdolnego
do zawodowej służby wojskowej;
2. na podstawie art. 135 p.p.s.a - rozważenie zastosowania tego przepisu
i stwierdzenie nieważności również decyzji organu I instancji;
3. ewentualnie - uchylenie zaskarżonego orzeczenia w części uznającej skarżącego za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej i zobowiązanie organu do wydania orzeczenia zmieniającego orzeczenie RWKL poprzez uznanie skarżącego za czasowo niezdolnego do zawodowej służby wojskowej z określeniem drugiej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia;
4. na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. - wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w zakresie, w jakim utrzymuje w mocy pkt 9 orzeczenia nr [...] RWKL, z uwagi na fakt, iż jej wykonanie powoduje trudne do odwrócenia skutki,
tj. prawdopodobne uniemożliwienie skarżącemu pełnienia zawodowej służby wojskowej w przyszłości, nawet po przywróceniu pełnej sprawności fizycznej;
5. przeprowadzenie dowodu z załączonych do niniejszego pisma dokumentów medycznych tj. wydruków z portalu pacjent.gov.pl - Internetowe Konto Pacjenta Skarżącego, w celu wykazania faktów:
- braku zaistnienia przesłanek do skierowania skarżącego do wojskowej komisji lekarskiej z urzędu,
- niewystąpienia choroby trwającej nieprzerwanie przez co najmniej 3 miesiące przed skierowaniem do wojskowej komisji lekarskiej,
- skierowania skarżącego do wojskowej komisji lekarskiej i orzekania o zdolności do służby wojskowej pomimo braku przesłanek do ww. skierowania,
- powrotu skarżącego do wykonywania zadań służbowych na niecałe 3 miesiące w okresie od [...] stycznia do [...] marca 2024 r.
6. zwrócenie się przez Sąd do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o udostępnienie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci zaświadczeń o zwolnieniach lekarskich dot. skarżącego w okresie od maja 2023 r. do marca 2024 r., w celu wykazania faktów:
- braku zaistnienia przesłanek do skierowania Skarżącego do wojskowej komisji lekarskiej z urzędu,
- niewystąpienia choroby trwającej nieprzerwanie przez co najmniej 3 miesiące przed skierowaniem do wojskowej komisji lekarskiej,
- skierowania skarżącego do wojskowej komisji lekarskiej i orzekania o zdolności do służby wojskowej pomimo braku przesłanek do ww. skierowania,
- powrotu skarżącego do wykonywania zadań służbowych na niecałe 3 miesiące
w okresie od [...] stycznia do [...] marca 2024 r.
W uzasadnieniu skargi rozwinął poszczególne jej zarzuty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2025 r. działając na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd nie uwzględnił wniosków dowodowych skarżącego, gdyż wnioski te dotyczyły sytuacji zaistniałych po wydaniu zaskarżonych orzeczeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2023 r., poz. 2492 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.
z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną,
z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).
Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone orzeczenie CWKL z dnia [...] czerwca 2024 r.
nr [....] oraz utrzymane nim w mocy orzeczenie RWKL z [...] kwietnia 2024 r. nr [...] nie naruszają prawa.
Uwadze Sądu nie umknął fakt, że CWKL w komparycji błędnie podała datę rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 marca 2024 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, które weszło w życie w dniu 29 marca 2024 r, wskazując na 7 czerwca 2022 r., jednak w ocenie Sądu nie miało to wpływu na wynik rozstrzygnięcia, gdyż zarówno w rozporządzeniu z dnia 25 marca 2024 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, jak i w rozporządzeniu z 7 czerwca 2022 r. treść § 38
pkt 10 załącznika nr 1 rozporządzenia MON jest identyczna.
Tryb postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi ma charakter szczególny i stanowi lex specialis wobec regulacji zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego
z 26 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 851/14, publ. CBOSA). W sprawie niniejszej wojskowe komisje lekarskie miały obowiązek przeprowadzić postępowanie w sposób zgodny z regulacjami zawartymi w rozporządzeniu MON z dnia 25 marca 2024 r.
w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2024 r., poz. 466) według stanu na datę wydania zaskarżonego orzeczenia, zaś w kwestiach tam nieuregulowanych winny stosować zasady ogólne właściwe dla postępowania administracyjnego.
W orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że kontrola sądowoadministracyjna orzeczeń wojskowych komisji lekarskich ma charakter ograniczony i sprowadza się do badania prawidłowości postępowania orzeczniczego pod względem formalnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli dokonanego przez komisję rozpoznania w zakresie stwierdzonych schorzeń ani oceny fachowości przeprowadzonych badań lekarskich. Sąd nie rozstrzyga bowiem kwestii medycznych.
Sąd nie jest więc uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję lekarską rozpoznania prowadzącego do ustalenia kategorii zdolności Skarżącego do służby. Innymi słowy nie może badać prawidłowości samej diagnozy lekarskiej, ani oceniać metod stosowanych przez lekarzy w celu jej postawienia. W zakresie swoich uprawnień sąd administracyjny kontroluje natomiast, czy organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie, czy orzekały na podstawie kompletnego materiału dowodowego, jak również czy ustalony przez nie stan faktyczny znalazł odzwierciedlenie w orzeczeniu właściwej komisji lekarskiej.
Zgodnie z § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia wojskowa komisja lekarska orzeka na podstawie skierowania wystawionego przez uprawniony organ kierujący (w sprawie niniejszej skierowanie zostało wystawione przez Dowódcę Jednostki Wojskowej [...] w M. w celu przeprowadzenia badań lekarskich określających zdolność Skarżącej do zawodowej służby wojskowej w związku z długotrwałym zwolnieniem lekarskim.
W myśl § 9 ust. 1 rozporządzenia, wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu wymaganych badań oraz po zgromadzeniu wymaganej dokumentacji, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia przedłożenia wyników tych badań i konsultacji wojskowej komisji lekarskiej. Zakres badań wykonywanych w ramach orzekania o zdolności do poszczególnych rodzajów służby wojskowej jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia i obejmuje 1) wywiad lekarski, 2) badanie przedmiotowe, 3) konsultacje specjalistyczne oraz 4) badania diagnostyczne z możliwością modyfikacji zakresu badań na podstawie decyzji lekarza wojskowej komisji lekarskiej.
Zgodnie z § 10 ust. 1 orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej zawiera w szczególności: 1) nazwisko i imię; 2) numer PESEL; 3) stopień wojskowy; 4) przydział służbowy/nazwę stanowiska; 5) datę powołania do służby wojskowej; 6) nazwę wojskowego centrum rekrutacji powołującego do służby wojskowej; 7) skład komisji orzekającej; 8) rozpoznanie; 9) ustalenie kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej wraz z uzasadnieniem; 10) w razie stwierdzenia chorób i ułomności - określenie ich związku lub braku związku z czynną służbą wojskową; 11) określenie inwalidztwa; 12) podpisy członków komisji, którzy wydali orzeczenie. Wojskowa komisja lekarska orzeka w składzie trzech lekarzy, większością głosów składu orzekającego z wyłączeniem sytuacji, gdy działa jednoosobowo. Przewodniczącego składu orzekającego wyznacza przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej. Decydujący głos ma przewodniczący składu orzekającego (§ 11 ust. 1 rozporządzenia).
Odwołanie od komisji lekarskiej I instancji rozpatruje wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia w składzie trzech lekarzy orzekając większością głosów składu orzekającego. Rozpatrując odwołanie, wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne, badania psychologiczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, jeżeli wyraża on na to zgodę, oraz przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie (§ 12 ust. 1 - 3 rozporządzenia).
W niniejszej sprawie przedstawiony powyżej tryb postępowania wojskowych komisji lekarskich został dochowany.
Z treści zaskarżonego orzeczenia wynika, iż CWKL podzieliła stanowisko RWKL, zgodnie z którym skarżący został zaliczony do kategorii N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej.
Schorzenie, które skutkowało określeniem ww. kategorii zdolności do służby zostało rozpoznane jako "Istotna hemodynamicznie, ciężka niewydolność [...] po przebytej jej plastyce zakwalifikowana do reoperacji- § 38 pkt 10, załącznika nr 1 rozporządzenia MON z dnia 25 marca 2024 r. "Wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy ocenie zdolności do służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa (...)".
Do skarżącego ma zastosowanie Grupa VI (kolumna dziewiąta wykazu), która obejmuje żołnierzy zawodowych oraz byłych żołnierzy zawodowych skierowanych do wojskowej komisji lekarskiej w celu określenia ograniczonej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych.
Powyższa kwalifikacja została dokonana w sposób prawidłowy. Do § 38 pkt 10 załącznika nr 1 ww. rozporządzenia kwalifikuje się bowiem "wady serca upośledzające sprawność ustroju", któremu to schorzeniu w przypadku grupy VI odpowiada wyłącznie kategoria N. Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi do § 38 pkt 10, które mają charakter normatywny. Wrodzone wady serca leczone operacyjnie, jeżeli zostały przywrócone prawidłowe stosunki anatomiczne, należy kwalifikować według pkt 9. [...] (uchwytne zmiany w obrazie ECHO), przy zachowanej w pełni sprawności fizycznej, można kwalifikować według pkt 9.
Powyższe schorzenie zostało stwierdzone na podstawie wyników badań laboratoryjnych, konsultacji specjalistycznych. Skarżący posiada wrodzoną wadę serca pod postacią [...] z dużą [....].
Z dokumentacji wynika, że przebyta przez skarżącego operacja w Klinice Kardiochirurgii w uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym [...] S. nie przyniosła oczekiwanego rezultatu.
Komisja lekarska w składzie trzech lekarzy (tu: RWKL w S.) jest podmiotem właściwym do dokonania rozpoznania i jego kwalifikacji do określonej jednostki redakcyjnej "Wykazu (...)" oraz określania kategorii zdolności do służby wojskowej. Biorąc pod uwagę treść § 38 pkt 10 "Wykazu (...)". RWKL dokonała prawidłowej kwalifikacji i w sposób trafny orzekła, iż skarżący jest niezdolny
do pełnienia zawodowej służby wojskowej.
Podkreślić należy, że prawidłowość orzeczenia RWKL, na co zwróciła uwagę CWKL, potwierdza dokumentacja medyczna (wyniki badań) załączona przez skarżącego do odwołania od orzeczenia Komisji lekarskiej I instancji.
W tym stanie rzeczy zaskarżone orzeczenie, kontrolowane przez Sąd na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jego wydania, nie narusza prawa. Wyniki przeprowadzonych badań i konsultacji pozwalają stwierdzić prawidłowość kwalifikacji schorzenia oraz określenia kategorii do służby wojskowej.
Nie są trafne zarzuty skargi. W toku postępowania nie doszło bowiem do naruszenia wymienionych w skardze przepisów postępowania administracyjnego (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.). Zaznaczyć przy tym należy, że wyrażona w art. 7 k.p.a. zasada prawdy obiektywnej odnosi się w równym stopniu do zakresu i wnikliwości postępowania wyjaśniającego i dowodowego, jak i do stosowania norm prawa materialnego, to jest do całokształtu przepisów prawnych, służących załatwieniu sprawy. Organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, a także obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia, a następnie na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona. W niniejszej sprawie Komisje lekarskie obu instancji ustaliły istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, przeprowadziły dowody z dokumentów służące ustaleniu stanu faktycznego (art. 7, art. 77 § 1 k.p.a.), oceniły zebrany w toku postępowania materiał dowodowy (art. 80 k.p.a.).
Podkreślić należy, że skarżący przeszedł ponownie operacje serca i na rozprawie wyjaśnił, że obecnie jest zdrowy, jednak sytuacja zdrowotna była oceniana przez Sąd na datę wydania zaskarżonych orzeczeń i na tę datę orzeczenia Komisji Lekarskich były prawidłowe.
Konkludując Sąd stwierdza, że nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. Rozstrzygnięcie podjęte w sprawie, stwierdzające niezdolność skarżącego do zawodowej służby wojskowej według stanu na datę jego wydania, jest prawidłowe. Rozpoznanie z punktu 38.10 orzeczenia RWKL skutkowało określeniem kategorii
N zgodnie z § 38 pkt 10 załącznika nr 1 rozporządzenia MON z dnia 25 marca 2024 r.
Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.