II SA/Wa 1422/06

II SA/Wa 1422/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-12-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Eugeniusz Wasilewski /przewodniczący sprawozdawca/
Jacek Fronczyk
Przemysław Szustakiewicz
Symbol z opisem
6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ
Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Asesor WSA Jacek Fronczyk, Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz, Protokolant Małgorzata Płodzicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi I.S. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie świadczenia przedemerytalnego oddala skargę
Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 145 § 1 i 151 § ł pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po wznowieniu postępowania objętego postanowieniem z dnia 21 lutego 2006 r. nr [...], odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] w sprawie przyznania I.S. prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia [...] kwietnia 2003 r. w wysokości [...] zł miesięcznie.
W uzasadnieniu podano, iż I. S. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z., w dniu [...] lipca 2002 r. i decyzją Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] została uznana za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. W ocenie organu, w dniu rejestracji wymieniona nie spełniała przesłanek do nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych, gdyż nie udokumentowała 365 dni zatrudnienia. Rejestrując się w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z., nie miała uregulowanej sytuacji prawnej z byłym pracodawcą.
Wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Z. z dnia [...] sierpnia 2002 r. zasądzono od pracodawcy na rzecz I. S. należność za skrócony okres wypowiedzenia umowy o pracę. Powyższy wyrok przedłożyła ona w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. w dniu [...] września 2002 r., a w dniu [...] lutego 2003 r. udokumentowała wypłacenie ww. odszkodowania.
Po udokumentowaniu spełniania przesłanek do nabycia prawa do zasiłku, decyzją Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] przyznano I. S. prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] lutego 2003 r.
Od tej decyzji zainteresowana wniosła odwołanie, a następnie skargę na decyzję Wojewody[...] z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...], utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję.
W związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 26 listopada 2003 r. sygn. akt II SA/Lu 961/03 w sprawie ze skargi I. S. w przedmiocie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] lutego 2003 r., mocą decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004 r. nr [...], wykonującej ten wyrok – zasiłek został przyznany od dnia [...] września 2002 r.
W dniu 10 kwietnia 2003 r. I. S. złożyła wniosek o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego.
Decyzją Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] przyznano I.S. prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia [...] kwietnia 2003 r.
W postępowaniu odwoławczym Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...], utrzymał w mocy powyższą decyzję organu I instancji. Decyzji organu II instancji I.S. nie zaskarżyła do Sądu.
W dniu 29 marca 2004 r. I.S. złożyła w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. wniosek o wznowienie postępowania w przedmiocie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa. Jako decyzję ostateczną w sprawie wskazała decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] .Wniosek I. S. uzasadniała tym, że skoro posiadanie uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych jest warunkiem niezbędnym do uzyskania prawa do świadczenia przedemerytalnego, to zmiana daty, od której przyznano prawo do zasiłku na skutek uchylenia ww. decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. ma decydujący wpływ na rozstrzygnięcie decyzji w przedmiocie prawa do świadczenia przedemerytalnego i w związku z tym świadczenie powinno być przyznane od dnia rejestracji.
W związku z tym wnioskiem, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] Wojewoda [...] wznowił postępowanie w sprawie i odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...]w sprawie przyznania I. S. prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia [...]kwietnia 2003 r. W wyniku odwołania zainteresowanej, decyzją z dnia [...]czerwca 2004 r. nr [...], Minister Gospodarki i Pracy uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...], Wojewoda [...] odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia[...]sierpnia 2003 r. nr [...]. Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...]Minister Gospodarki i Pracy utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W wyniku skargi I.S. na powyższą decyzję Ministra Gospodarki i Pracy – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 czerwca 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 484/05 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. i poprzedzającej ją decyzji Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] czerwca 2004 r. oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...]maja 2004 r., a także postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r., zarzucając organom, iż weryfikacji w trybie wznowienia postępowania została poddana inna decyzja, aniżeli ta, której uchylenia żądała strona.
W związku z treścią wyroku, pismem z dnia 24 stycznia 2006 r. I. S. zweryfikowała swój wniosek z dnia 29 marca 2004 r., wskazując prawidłowo decyzję ostateczną w sprawie – decyzję Wojewody [...]z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...], w pozostałym zakresie poparła swoje żądanie.
W przedstawionym stanie faktycznym i prawnym sprawy nie stwierdzono podstaw do uchylenia wyżej wskazanej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] o przyznaniu prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia [...] kwietnia 2003 r., z następujących przyczyn:
Organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie, że prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje I. S. od dnia [...] kwietnia 2003 r.
Zgodnie bowiem z art. 37l ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 z późn. zm.), świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie, która spełniła warunki do jego nabycia w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy. Prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek tej osoby. Świadczenia przedemerytalne przysługują od następnego dnia po dniu zarejestrowania się uprawnionej osoby w powiatowym urzędzie pracy albo od następnego dnia po dniu złożenia wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień (... ).
Stosownie do przepisu art. 37k ustawy, świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli: (...) – w pkt od 1-5 wymienione są pozostałe warunki. Prawo do zasiłku jest tylko jednym z warunków ubiegania się o świadczenie.
Skoro zatem nie zostało udokumentowane prawo do zasiłku dla bezrobotnych, to organ I instancji nie mógł z urzędu stwierdzić w dniu rejestracji, że zostały spełnione przesłanki do świadczenia przedemerytalnego.
Wprawdzie w dniu rejestracji I. S. przedłożyła niektóre dokumenty wymagane do ustalenia uprawnień do świadczenia przedemerytalnego, ale w trakcie rejestracji ustalono, że nie spełnia warunków do przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, a więc również do świadczenia przedemerytalnego, o czym została poinformowana.
Zgodnie z wyżej cyt art. 37l ustawy, prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek tej osoby, a więc pod warunkiem zgłoszenia tego żądania, natomiast I. S. w dniu 16 lipca 2002 r. nie składała wniosku o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. W tej dacie dokonała rejestracji w charakterze osoby bezrobotnej. Status bezrobotnego nabyła i ubiegała się o przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
W aktach sprawy nie ma dokumentu, z treści którego wynikałoby, że żąda prawa do świadczenia przedemerytalnego.
Składając odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia[...]lipca 2002 r. w sprawie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, a następnie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zażądała przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Tym samym potwierdziła, że od dnia rejestracji żądała przyznania zasiłku dla bezrobotnych, a nie świadczenia przedemerytalnego. Po wydaniu przez Sąd Rejonowy w Z. wyroku z dnia [...] sierpnia 2002 r., zasądzającego odszkodowanie z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę, I.S. również nie składała wniosku o świadczenie przedemerytalne. Przykładowo w piśmie z dnia 25 września 2002 r. i z dnia 25 lutego 2003 r., kierowanym do Powiatowego Urzędu Pracy w Z., wyraźnie określiła, że chodzi jej o nabycie prawa do zasiłku dla bezrobotnych, a nie innego świadczenia.
Istotnym jest, że wszelkie oświadczenia, dokumenty niezbędne przy ubieganiu się o świadczenie przedemerytalne I. S. złożyła w dniu 10 kwietnia 2003 r., a nie w innej dacie. W tym dniu przedłożyła w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. wniosek z dnia 10 kwietnia 2003 r. o ustalenie wysokości emerytury w celu ustalenia wysokości świadczenia przedemerytalnego wraz z niezbędnymi dokumentami do ustalenia prawa do świadczenia.
Wniosek wraz z adnotacją Powiatowego Urzędu Pracy w Z., że świadczenie przysługuje od dnia [...] kwietnia 2003 r. został przekazany do ZUS-u. Złożenie ww. wniosku było równoznaczne z ubieganiem się przez I. S. o świadczenie przedemerytalne, tym bardziej że wcześniej nie wnosiła żądań w tym zakresie.
W związku z tym, że nie uregulowana była jeszcze kwestia prawa do zasiłku dla bezrobotnych, w dniu 10 kwietnia 2003 r. I. S. oprócz wniosku i dokumentów wymaganych do ustalenia uprawnień do świadczenia przedemerytalnego, przedłożyła również odpis postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 31 marca 2003 r. o umorzeniu postępowania sądowego w związku z wycofaniem skargi na decyzję Wojewody[...] z dnia [...]września 2002 r. w przedmiocie odmowy prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. przyznano prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia jego udokumentowania (przedłożyła zaoczny wyrok sądu zasądzający należność za skrócony okres wypowiedzenia, a następnie udokumentowała jego wypłacenie), tj. od dnia [...] lutego 2003 r. Wniosek I.S. z dnia 25 lutego 2003 r. o ustalenie uprawnień do zasiłku nie mógł być wcześniej rozpatrzony ze względu na toczące się postępowanie sądowe przed NSA w tym przedmiocie.
Ostatecznie kwestia prawa do zasiłku dla bezrobotnych została rozstrzygnięta wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 26 listopada 2003 r. sygn. akt II SA/Lu 961/03, zgodnie z którym zasiłek dla bezrobotnych I. S. powinien być przyznany od dnia [...] września 2002 r.
Żądania wznowienia postępowania i uchylenia decyzji dotyczącej przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego I.S. wyprowadza z wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie ww. wyroku, którego konsekwencją było wydanie przez Wojewodę [...] decyzji z dnia [...] marca 2004 r., nr [...], uchylającej decyzję organu I instancji z dnia [...]kwietnia 2003 r. w sprawie przyznania prawa do zasiłku od dnia [...]lutego 2003 r. i przyznającej prawo do zasiłku od dnia [...] września 2002 r.
W tym przypadku nie zachodzą przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 8 kpa, w myśl którego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: (...) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Wynika to z faktu, że przedmiotem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 26 listopada 2003 r. było prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Natomiast przedmiotem żądania I.S. jest świadczenie przedemerytalne.
Zatem, zgodnie z wyżej cyt. przepisami ustawy brak jest podstaw do przyznania I.S. świadczenia przedemerytalnego z wcześniejszą datą, wskazaną we wniosku o wznowienie postępowania, a tym samym w wyniku wznowienia postępowania uchylenia dotychczasowej decyzji w tym zakresie na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa.
Jak wskazano wyżej, żądanie w tym zakresie I. S. złożyła w dniu 10 kwietnia 2003 r. i od następnego dnia po dniu złożeniu wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień można było przyznać prawo do świadczenia przedemerytalnego w myśl cyt. art. 371 ustawy, tj. od [...] kwietnia 2003 r.
Skoro wcześniej I.S. nie wniosła żądania w tym zakresie, brak jest podstaw faktycznych i prawnych do przyznania prawa do świadczenia w oparciu o powyższy wyrok, który nie rozstrzyga kwestii świadczenia przedemerytalnego.
Po rozpatrzeniu odwołania I. S. od decyzji Wojewody [...] Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia [...] maja 2006 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy, podzielając stanowisko organu I instancji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie I.S. zarzuciła powyższej decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej niezgodność z przepisami prawa, w szczególności ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i wniosła o przyznanie jej prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia 1 sierpnia 2002 r. wraz z ustawowymi odsetkami.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż w dniu [...] lipca 2002 r. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. z zamiarem uzyskania świadczenia przedemerytalnego, będąc przekonana, że spełnia przesłanki niezbędne do jego otrzymania. Na skutek błędnej interpretacji przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nadano jej status jedynie osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku. Z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 26 listopada 2003 r. sygn. akt II SA/Lu 961/03 wynika, iż stanowisko urzędu było błędne, aby zaliczyć do okresu zatrudnienia okres skróconego wypowiedzenia nie jest konieczne fizyczne dokonanie wypłaty odszkodowania za ten okres. Gdyby nie błąd urzędnika, otrzymałaby prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 1 sierpnia 2002 r., tj. po upływie skróconego okresu wypowiedzenia. Natomiast przyjęta przez organ data [...] kwietnia 2003 r. związana jest jedynie z przedłożeniem postanowienia o wycofaniu skargi z NSA i nie powinna mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej – sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. przepisami prawa obowiązującymi w dniu podjęcia zaskarżonego aktu lub czynności.
Skarga analizowana w aspekcie tych podstaw nie zasługuje na uwzględnienie.
Wyrażona w art. 16 Kodeksu postępowania administracyjnego zasada trwałości decyzji ostatecznych oznacza, że decyzje te nie mogą być zmieniane lub uchylane dowolnie, lecz tylko na zasadach i w trybie określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego.
Jedną z form wzruszenia decyzji administracyjnej jest wznowienie postępowania, z przyczyn wymienionych w art. 145 § 1 i 145a kpa.
Skarżąca jako podstawę wznowienia postępowania wskazała przepis art. 145 § 1 pkt 8 kpa, który stanowi, iż w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Z użytego w tym przepisie zwrotu "w oparciu" wynika, że pomiędzy decyzją organu administracji, a inną decyzją administracyjną lub orzeczeniem sądowym musi istnieć związek przyczynowy.
W przedmiotowej sprawie organ zasadnie wskazuje, iż pomiędzy decyzją przyznającą skarżącej prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia [...] kwietnia 2003 r., a wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 26 listopada 2003 r. sygn. akt II SA/Lu 961/03, uchylającym decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych, nie ma związku przyczynowego. W wyroku tym Sąd rozstrzygał o legalności decyzji przyznającej prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 25 lutego 2002 r. i w tym przedmiocie podzielił stanowisko skarżącej, iż zasiłek dla bezrobotnych powinien być jej przyznany od dnia [...]września 2002 r. Powyższe skutkowało wydaniem decyzji przyznającej prawo do zasiłku od tej daty. Natomiast rozstrzygnięcie Sądu i uchylona nim decyzja Wojewody[...] w przedmiocie zasiłku nie stwarzało podstawy do zmiany decyzji w przedmiocie ustalonego od dnia [...] kwietnia 2003 r. prawa do zasiłku przedemerytalnego.
Podzielić też należy stanowisko organu, iż przeszkodą do przyznania skarżącej świadczenia przedemerytalnego od wskazywanej przez nią daty, był brak wniosku o jego przyznanie. Prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego przysługuje, jak stanowi przepis art. 37 lit. l ust. 1 ustawy z dnia 4 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, osobie, która spełnia warunki do jego nabycia w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy, na wniosek. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca podała, iż zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. z zamiarem uzyskania świadczenia przedemerytalnego. Otóż stwierdzić należy, iż w prawie publicznym zamiar zainteresowanego i jego nieujawniona wprost we wniosku skierowanym do organów państwa wola, są pozbawione znaczenia prawnego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 września 2001 r., sygn. akt III RN 56/01, OSN/P 2002, z. 13, poz. 299). Zgodzić się należy z organem, iż w aktach postępowania administracyjnego brak jest dokumentu, z którego wynikałoby, iż skarżąca żądała ustalenia prawa do świadczenia przedemerytalnego w dniu rejestracji, tj. dniu [...] lipca 2002 r. Jeśli nawet przyjąć, że taki wniosek byłby złożony, to oczywistym jest, iż skarżąca nie spełniała warunków do nabycia zasiłku w dniu rejestracji. Zresztą, domagając się przyznania świadczenia od dnia 1 sierpnia 2002 r., skarżąca wskazuje, iż przesłanki do przyznania zasiłku przedemerytalnego zaistniały w późniejszym czasie. Twierdzi mianowicie, iż prawo do zasiłku powinno być jej przyznane od dnia 1 sierpnia 2002 r., po uzyskaniu w miesiącu lipcu 2002 r. odszkodowania za skrócony okres wypowiedzenia. Zasadnie jednak organ podnosi, iż przyznanie prawa do zasiłku było możliwe od dnia [...] kwietnia 2003 r., po złożeniu przez skarżącą w dniu 10 kwietnia 2003 r. wniosku o przyznanie tego prawa. Wcześniej natomiast, składając odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] lipca 2002 r. w sprawie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych, a następnie skargi do NSA, skarżąca żądała przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Także w pismach z dnia 25 września 2002 r. i 25 lutego 2003 r. skierowanych do Powiatowego Urzędu Pracy w Z., po uzyskaniu wyroku Sądu zasądzającego odszkodowanie skarżąca, wskazując, iż "podstawa odmowy przyznania prawa do zasiłku staje się nieaktualna" (pismo z 25 września 2002 r.), prosi o "podjęcie decyzji w przedmiocie ustalenia uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych" (pismo z 25 lutego 2002 r.).
Przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie dają organom administracji, ani Sądowi administracyjnemu uprawnień do odstępstw w kwestiach szczegółowo tymi przepisami uregulowanych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w wyroku.