II SA/Wa 142/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzedmiotem skargi była decyzja Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej utrzymująca w mocy decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Powiatowego PSP o przedłużeniu zawieszenia funkcjonariusza (T. L.) w czynnościach służbowych do czasu uzyskania prawomocnego wyroku sądu. Zawieszenie to było konsekwencją toczącego się postępowania karnego, w którym funkcjonariusz był podejrzany o przestępstwo korupcyjne (art. 228 § 1 k.k.). Skarżący zarzucał rażące naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w tym brak zawiadomienia o wszczęciu postępowania, brak możliwości czynnego udziału w postępowaniu, brak możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym oraz nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego. Kwestionował również fakt, że decyzja o przedłużeniu zawieszenia była kontynuacją poprzedniego postępowania, a nie odrębnym postępowaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Sąd uznał, że chociaż doszło do naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 61 § 4 k.p.a.) poprzez brak zawiadomienia o wszczęciu postępowania i brak możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji, to naruszenie to nie miało charakteru rażącego i nie wykazywało związku przyczynowego z treścią rozstrzygnięcia. Sąd podkreślił, że strona skarżąca nie wykazała, w jaki sposób naruszenie to wpłynęło na treść decyzji. Sąd podzielił stanowisko organów, że decyzja o zawieszeniu była uzasadniona ze względu na charakter zarzucanych czynów i potrzebę ochrony interesu służby oraz zaufania do Państwowej Straży Pożarnej. Sąd uznał również, że decyzja została skutecznie doręczona, mimo odmowy jej przyjęcia przez skarżącego, zgodnie z art. 47 k.p.a.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia 'rażącego naruszenia prawa' w kontekście naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym oraz ocena decyzji o zawieszeniu funkcjonariusza w czynnościach służbowych.
Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza służb mundurowych i procedury stwierdzania nieważności decyzji administracyjnej.
Zagadnienia prawne (3)
Czy naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym (art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 61 § 4 k.p.a.) może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (rażące naruszenie prawa)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ale tylko jeśli naruszenie ma charakter rażący i pozostaje w bezpośrednim związku przyczynowym z treścią rozstrzygnięcia, co nie miało miejsca w tej sprawie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że brak zawiadomienia o wszczęciu postępowania i brak możliwości wypowiedzenia się strony przed wydaniem decyzji stanowi naruszenie przepisów proceduralnych. Jednakże, aby naruszenie to mogło skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji, musi być rażące i wpływać na treść rozstrzygnięcia. Skarżący nie wykazał, że w przypadku dochowania tych obowiązków przez organ, treść decyzji byłaby inna.
Czy decyzja o przedłużeniu zawieszenia funkcjonariusza w czynnościach służbowych do czasu prawomocnego wyroku karnego, wydana na podstawie art. 39 ust. 3 ustawy o PSP, może być uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa, jeśli nie przeprowadzono odrębnego postępowania dowodowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli organ uwzględnił istotne okoliczności, a decyzja nie jest w oczywistej sprzeczności z prawem.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że decyzja o przedłużeniu zawieszenia była uzasadniona ze względu na toczące się postępowanie karne dotyczące korupcji. Uzasadnienie decyzji uwzględniało fakt zarzutów i ich związek z pełnieniem funkcji publicznych. Brak rozbudowanego postępowania dowodowego w przypadku decyzji uznaniowej, opartej na przesłankach z art. 39 ust. 3 ustawy o PSP, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, o ile organ rozważył istotne okoliczności.
Czy odmowa przyjęcia decyzji administracyjnej przez adresata, potwierdzona adnotacją i notatką służbową, skutkuje jej skutecznym doręczeniem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zgodnie z art. 47 § 2 k.p.a., uznaje się ją za doręczoną w dniu odmowy.
Uzasadnienie
Sąd podzielił stanowisko organów, że odmowa przyjęcia decyzji przez skarżącego, udokumentowana adnotacją na decyzji i notatką służbową, skutkuje fikcją prawną doręczenia w dniu odmowy. Strona nie może traktować odmowy przyjęcia pisma jako środka obrony, a taka odmowa rodzi takie same konsekwencje prawne jak skuteczne doręczenie.
Przepisy (19)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 156 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
ustawa o PSP art. 39 § 1
Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej
ustawa o PSP art. 39 § 3
Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej
W szczególnie uzasadnionych przypadkach, okres zawieszenia w czynnościach służbowych można przedłużyć do czasu uzyskania prawomocnego wyroku sądu, chyba że zawieszenie nastąpiło z powodu wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.u.s.a. art. 1 § 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.u.s.a. art. 1 § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
k.p.a. art. 156 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa ma miejsce, gdy treść decyzji jest w oczywistej sprzeczności z przepisem prawa, który nie budzi wątpliwości interpretacyjnych, a charakter naruszenia powoduje, że decyzja nie może być zaakceptowana z punktu widzenia zasady praworządności.
k.p.a. art. 16 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 61 § 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 47 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 47 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
ustawa o PSP art. 32 § 1
Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej
ustawa o PSP art. 107 § 1
Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej
k.k. art. 228 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 276
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu nie miało charakteru rażącego i nie wpłynęło na treść rozstrzygnięcia. • Decyzja o zawieszeniu w czynnościach służbowych była uzasadniona ze względu na toczące się postępowanie karne i potrzebę ochrony interesu służby. • Odmowa przyjęcia decyzji przez adresata, potwierdzona stosowną adnotacją, skutkuje jej skutecznym doręczeniem.
Odrzucone argumenty
Zarzut rażącego naruszenia przepisów postępowania administracyjnego (brak czynnego udziału, brak zawiadomienia, brak postępowania dowodowego) jako podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji. • Zarzut, że decyzja o przedłużeniu zawieszenia była wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. • Zarzut, że decyzja o przedłużeniu zawieszenia nie została skutecznie doręczona skarżącemu.
Godne uwagi sformułowania
Rażące naruszenie prawa ma miejsce wówczas, gdy treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z przepisem prawa, który nie budzi wątpliwości interpretacyjnych i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że decyzja ta nie może być zaakceptowana z punktu widzenia zasady praworządności. • Oczywistość naruszenia prawa polega na rzucającej się w oczy sprzeczności pomiędzy treścią rozstrzygnięcia, a przepisem prawa stanowiącym jego podstawę prawną. • Nie chodzi więc o spór o wykładnię prawa, ponieważ odmienność wykładni budzących wątpliwości przepisów prawa nie może być podstawą żądania stwierdzenia nieważności decyzji, lecz o działanie wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w prawie. • Strona nie może zatem traktować odmowy przyjmowania pism jako jeszcze jednego środka obrony własnych interesów.
Skład orzekający
Danuta Kania
przewodniczący sprawozdawca
Iwona Maciejuk
członek
Anna Pośpiech-Kłak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'rażącego naruszenia prawa' w kontekście naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym oraz ocena decyzji o zawieszeniu funkcjonariusza w czynnościach służbowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza służb mundurowych i procedury stwierdzania nieważności decyzji administracyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu administracyjnym, takich jak zasada czynnego udziału strony i pojęcie rażącego naruszenia prawa, co jest istotne dla prawników praktyków. Aspekt zawieszenia funkcjonariusza w związku z postępowaniem karnym dodaje jej pewnego zainteresowania.
“Czy naruszenie procedury zawsze prowadzi do nieważności decyzji? Sąd wyjaśnia granice 'rażącego naruszenia prawa'.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.