II SA/Wa 1377/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność decyzji odmawiającej zgody na zatrudnienie, uznając, że zostały one wydane przez niewłaściwy organ.
Skarga dotyczyła decyzji odmawiającej M. K. zgody na zatrudnienie w spółce przed upływem roku od zakończenia pełnienia funkcji publicznych. Organ administracji utrzymał w mocy decyzję odmawiającą zgody, powołując się na ustawę o ograniczeniach prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne. Sąd administracyjny uznał jednak, że decyzje te zostały wydane przez składy powołane przez Przewodniczącego Komisji, a nie przez właściwą Komisję powołaną przez Prezesa Rady Ministrów, co skutkowało stwierdzeniem ich nieważności.
Sprawa dotyczyła skargi M. K. na decyzję Komisji rozpatrującej wnioski o zatrudnienie osób pełniących funkcje publiczne, która utrzymała w mocy poprzednią decyzję odmawiającą zgody na podjęcie zatrudnienia w spółce przed upływem roku od zaprzestania zajmowania stanowiska Zastępcy Dyrektora Departamentu. Organ administracji argumentował, że skarżąca, pełniąc tę funkcję, brała udział w wydawaniu rozstrzygnięć w sprawach dotyczących spółki, co uzasadniało zastosowanie przepisów ustawy o ograniczeniach prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżąca zarzuciła organowi rozszerzającą interpretację przepisów, twierdząc, że jej rola ograniczała się do przygotowania stanowiska akcjonariusza mniejszościowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając skargę, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji. Sąd uznał, że decyzje te zostały wydane przez składy powołane zarządzeniem Przewodniczącego Komisji, a nie przez właściwą Komisję powołaną przez Prezesa Rady Ministrów zgodnie z rozporządzeniem, co stanowiło wadę nieważności wskazaną w art. 156 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, taka decyzja jest dotknięta wadą nieważności.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że decyzje zostały wydane przez składy powołane przez Przewodniczącego Komisji, a nie przez właściwą Komisję powołaną przez Prezesa Rady Ministrów zgodnie z rozporządzeniem, co stanowiło podstawę do stwierdzenia nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 K.p.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (14)
Główne
u.o.p.f.p. art. 7 § ust. 1
Ustawa o ograniczeniach prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne
u.o.p.f.p. art. 2 § ust. 1a
Ustawa o ograniczeniach prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne
Pomocnicze
k.p.a. art. 127 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.u.s.a. art. 1 § § 2
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § ust. 1 pkt 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 152
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
rozp. PRM art. 7 § ust. 6
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów w sprawie organizacji pracy, składu oraz zasad wynagradzania członków Komisji rozpatrującej wnioski o wyrażenie zgody na zatrudnienie osób, które pełniły funkcje publiczne
rozp. PRM art. 2
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów w sprawie organizacji pracy, składu oraz zasad wynagradzania członków Komisji rozpatrującej wnioski o wyrażenie zgody na zatrudnienie osób, które pełniły funkcje publiczne
rozp. PRM art. 5
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów w sprawie organizacji pracy, składu oraz zasad wynagradzania członków Komisji rozpatrującej wnioski o wyrażenie zgody na zatrudnienie osób, które pełniły funkcje publiczne
rozp. PRM art. 8 § ust. 3 i 4
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów w sprawie organizacji pracy, składu oraz zasad wynagradzania członków Komisji rozpatrującej wnioski o wyrażenie zgody na zatrudnienie osób, które pełniły funkcje publiczne
rozp. PRM art. 8 § ust. 6
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów w sprawie organizacji pracy, składu oraz zasad wynagradzania członków Komisji rozpatrującej wnioski o wyrażenie zgody na zatrudnienie osób, które pełniły funkcje publiczne
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzje zostały wydane przez składy powołane przez Przewodniczącego Komisji, a nie przez właściwą Komisję powołaną przez Prezesa Rady Ministrów.
Godne uwagi sformułowania
decyzje te dotknięte są wadą nieważności, wskazaną w art. 156 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Skład orzekający
Anna Mierzejewska
przewodniczący
Bronisław Szydło
sprawozdawca
Janusz Walawski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ważność decyzji administracyjnych wydawanych przez organy kolegialne, prawidłowość powoływania składów orzekających."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji Komisji rozpatrującej wnioski o zatrudnienie osób pełniących funkcje publiczne i jej wewnętrznej organizacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak istotne są formalne aspekty procedury administracyjnej i prawidłowe powołanie organu do wydawania decyzji, co może prowadzić do stwierdzenia nieważności nawet bez merytorycznego rozstrzygania sprawy.
“Nieważna decyzja z powodu błędnego składu orzekającego.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wa 1377/05 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-10-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-07-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Mierzejewska /przewodniczący/ Bronisław Szydło /sprawozdawca/ Janusz Walawski Symbol z opisem 6199 Inne o symbolu podstawowym 619 Skarżony organ Inne Treść wyniku Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska Sędzia WSA Bronisław Szydło (spr.) Asesor Janusz Walawski Protokolant Agnieszka Kolasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2005 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Komisji rozpatrującej wnioski o zatrudnienie osób, które pełniły funkcje publiczne z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zatrudnienie 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji z dnia [...] lutego 2005 r. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości Uzasadnienie Komisja rozpatrująca wnioski o wyrażenie zgody na zatrudnienie osób, które pełniły funkcje publiczne decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 7 ust. 1 w związku z art. 2 pkt 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniach prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (Dz. U. Nr 106, poz. 679 z późn. zm.), utrzymała w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...], którą nie wyrażono zgody na podjęcie zatrudnienia przez M. K. w [...]SA na stanowisku Dyrektora Departamentu [...], przed upływem roku od zaprzestania przez nią zajmowania stanowiska Zastępcy Dyrektora Departamentu [...]. W uzasadnieniu podał, że p. M. K. w okresie od 1 lipca 2003 r. do 31 grudnia 2004 r. pełniła funkcję Z-cy Dyrektora Departamentu [...]. W związku z tym, stosownie do art. 7 ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1a powołanej ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne, przez okres roku od zaprzestania zajmowania tego stanowiska nie może być zatrudniona w [...] SA. Z tytułu bowiem zajmowania stanowiska Z-cy Dyrektora Departamentu, brała udział w wydawaniu rozstrzygnięć w sprawach indywidualnych dotyczących [...]. Z tych też względów organ nie uwzględnił wniosku p. M. K., złożonego stosownie do postanowień art. 7 ust. 2 tej ustawy, o wyrażenie zgody na jej zatrudnienie w [...] przed upływem roku od zaprzestania zajmowania stanowiska Z-cy Dyrektora Departamentu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. K. domagała się uchylenia powyższych decyzji, zarzucając, iż zostały one wydane z naruszeniem art. 7 ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne. Organ orzekający zastosował rozszerzającą interpretację tego przepisu, przez przyjęcie, że z tytułu pełnionego stanowiska Z-cy Dyrektora Departamentu brała ona udział w wydawaniu rozstrzygnięć w sprawach indywidualnych dotyczących [...] SA. Faktycznie jednak jej rola z tytułu pełnionego stanowiska Z-cy Dyrektora Departamentu ograniczała się jedynie do przygotowania stanowiska akcjonariusza mniejszościowego na walne zgromadzenie tej spółki akcyjnej. Wyjaśniła, że udział Skarbu Państwa w kapitale zakładowym tej spółki nie przekraczał [...]%. Członami rady nadzorczej reprezentującymi Skarb Państwa były dwie osoby w siedmioosobowej radzie nadzorczej lub jedna w pięcioosobowej radzie nadzorczej. Wyjaśniła również, że nigdy nie była członkiem rady nadzorczej [...] SA. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Rozpoznając skargę p. M. K., Sąd uznał, że jej skarga zasługuje na uwzględnienie, jednak z innych przyczyn niż w skardze powołanych - stosownie do postanowień art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że organem właściwym do wydania decyzji w sprawie wniosku skarżącej o wyrażenie zgody na jej zatrudnienie przed upływem roku po zaprzestaniu zajmowania stanowiska Z-cy Dyrektora Departamentu [...] jest Komisja rozpatrująca wnioski o wyrażenie zgody na zatrudnienie osób, które pełniły funkcje publiczne, powołana przez Prezesa Rady Ministrów zgodnie z § 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 1998 r. w sprawie organizacji pracy, składu oraz zasad wynagradzania członków Komisji rozpatrującej wnioski o wyrażenie zgody na zatrudnienie osób, które pełniły funkcje publiczne (Dz. U. Nr 55, poz. 352), wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 7 ust. 6 powołanej ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniach prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne. Stosownie do postanowień powołanego rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów, Komisja składa się z 14 członków powoływanych i odwoływanych przez Prezesa Rady Ministrów spośród kandydatów przedstawionych przez: Ministra Gospodarki, Ministra Finansów, Ministra Skarbu Państwa, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministra Sprawiedliwości, Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów oraz Szefa Służby Cywilnej (§ 2 powołanego rozporządzenia). Prezes Rady Ministrów powołuje przewodniczącego Komisji i jego zastępcę (§ 5 rozporządzenia). Przewodniczący Komisji wyznacza skład do rozpatrzenia danej sprawy, w tym przewodniczącego składu i przekazuje wniosek przewodniczącemu składu, który wyznacza termin i miejsce posiedzenia, zawiadamiając o tym pozostałych członków składu (§ 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia). Komisja, o której mowa w § 2 rozporządzenia, decyzje podejmuje zwykłą większością głosów (§ 8 ust. 6 rozporządzenia). Bezspornym jest w sprawie, że Przewodniczący Komisji zarządzeniem nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r. wyznaczył skład do rozpoznania wniosku skarżącej o wyrażenie zgody na zatrudnienie przed upływem roku w [...] SA w składzie: Przewodniczący składu - K.J. Członkowie składu - R.C. J.P. Skład ten, po rozpatrzeniu wniosku skarżącej, wydał decyzję nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r., którą postanowił odmówić wyrażenia zgody na podjęcie przez nią zatrudnienia w [...] SA. W wyniku złożonego przez skarżącą, w trybie art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przewodniczący Komisji powołał skład w osobach: Przewodniczący składu - B.J. Członkowie składu - R.B. S. Z. Skład ten, ponownie rozpatrując sprawę skarżącej, wydał obecnie zaskarżoną decyzję z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...], którą utrzymał w mocy poprzednią decyzję nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r. Skoro więc zaskarżone decyzje zostały wydane przez składy powołane zarządzeniem Przewodniczącego Komisji, a nie przez Komisję powołaną przez Prezesa Rady Ministrów, zgodnie z § 2 powołanego rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów, zatem decyzje te dotknięte są wadą nieważności, wskazaną w art. 156 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W tym stanie sprawy, na mocy art. 145 § 1 ust. 2 oraz art. 152 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI