II SA/Wa 136/18

II SA/Wa 136/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2018-05-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2018-01-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Kwiecińska
Iwona Maciejuk
Maria Werpachowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Sygn. powiązane
III OSK 339/21 - Wyrok NSA z 2021-04-20
III OSK 3339/21 - Wyrok NSA z 2023-04-12
II SAB/Wa 745/19 - Wyrok WSA w Warszawie z 2020-06-17
Skarżony organ
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 1726
art. 5 ust. 1,6 i 7
Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska (spr.), Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska, Iwona Maciejuk, Protokolant specjalista Monika Gieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2018 r. sprawy ze skargi M.R. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej – oddala skargę –
Uzasadnienie
Pismem z [...] stycznia 2017 r. Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] w G. skierował M. R. do RWKL w E., celem ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej.
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w E. orzeczeniem z dnia [...] marca 2018 r. nr [...], działając na podstawie: art 5 ust 1, 6 i 7 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tj. Dz.U. 2016 r. poz. 1726) oraz § 11, 16 ust 1 i 2 i § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2015 poz. 761) oraz § 5 pkt 1 i 7 pkt 6 rozporządzenia MON z 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia Ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. z 2012 r. poz. 1013) dokonała w punkcie 8 orzeczenia u M. R. następującego rozpoznania:
1. zaburzenia [...] pod postacią reakcji [...] na podłoży mieszanych zaburzeń [...], ze znacznym upośledzeniem zdolności [...] - § 67 pkt 2, § 68 pkt 2.
2. [...] u osoby z przebytą [...] lewego - § 77 pkt 2.
3. [...]- § 26 pkt 3
4. przebyty zabieg [...] lewego z powodu [...] - § 14 pkt 1.
W pkt 9 orzeczenia nr [...]określono kategorię zdolności M. R. jako kategorię N – zał. 1 Grupa I – trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej. W punkcie 10 podano, że schorzenia wymienione w punktach 1, 2, 3, 4 rozpoznania nie pozostają w związku ze służbą wojskową. W punkcie 11 zaliczono badanego do drugiej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia z datą powstania grupy inwalidztwa: [...]-02-2017 r. Wskazano, że badany jest częściowo niezdolny do pracy.
M. R. w odwołaniu z dnia [...] kwietnia 2017 r. nie zgodził się z orzeczeniem RWKL w E. nr [...] z dnia [...] marca 2017 r., na mocy którego został uznany z racji schorzenia pkt 8.1 rozpoznania - zaburzenia [...] pod postacią reakcji [...] na podłożu mieszanych zaburzeń [...], ze znacznym upośledzeniem zdolności [...] § 67 pkt 2, § 68 pkt 2 za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej - kategoria N. Wymienionemu orzeczeniu zainteresowany zarzucił m.in. naruszenie i błędną wykładnię przepisów § 17, § 9, § 16 ust 2, § 18 ust 1 Rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 201 Sr. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, art. 20 ust 3 pkt 5 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin w zw. z § 17 ust 1 Rozporządzenia MON z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych, a także właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach oraz § 2 ust 2 i § 1 Rozporządzenia MON z dnia 31 marca 2003r. w sprawie ustalenia wykazu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej oraz wykazu chorób będących istotnym pogorszeniem stanów chorobowych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej.
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska – dalej jako "CWKL" orzeczeniem z [...] maja 2017 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) oraz art 5 ust 1, 6 i 7 ustawy z 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tj. Dz. U. 2016 r. poz. 1726), a także § 7 pkt 1 oraz § 23 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r. poz. 761), po rozpatrzeniu odwołania M. R. utrzymała w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w E. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej - Kategoria N, Zał. Nr 1, Gr. II - trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej.
CWKL podała, że z informacji o warunkach i przebiegu służby wojskowej dla celów woskowych komisji lekarskich wynika, że M. R. pełni zawodową służbę wojskową od sierpnia 2000 r. Przechodził badania okresowe bez przeciwwskazań na zajmowanym stanowisku. Nadto pełnił służbę poza granicami kraju. W 2016 r. przebywał nieprzerwanie 256 dni na zwolnieniach lekarskich, a w 2017 r. do [...] stycznia 2017 r. co czyni łącznie 285 dni. Obecnie pełni służbę na stanowisku [...].
W dniu [...] lutego 2017 r. orzekany stawił się w RWKL celem wykonania badań i przedłożył dodatkową dokumentację - w tym dokumentację medyczną tj. odpisy leczenia szpitalnego: 1 pobyt w [...]- 08.2016 r. w Wojskowym Instytucie Medycznym Centralnego Szpitala Klinicznego MON Klinice [...], gdzie postawiono rozpoznanie [...], 2 pobyt w [...].2016 r. w Pododdziale Zaburzeń [...] w Specjalistycznym [...] SPZOZ w S. gdzie postawiono rozpoznanie zaburzenia [...] i mieszane zaburzenia [...], historii choroby z PZP, gdzie również był leczony z powodu reakcji na [...] oraz dokumentację poza medyczną (dotycząca postępowań z przełożonymi). RWKL zleciła niezbędne badania i konsultacje w tym badanie psychologiczne, które stwierdziło istnienie przeciwwskazań [...] do dalszego pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz badania [...], które postawiło rozpoznanie - mieszane zaburzenia osobowości znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne i zaburzenia adaptacyjne.
CWKL stwierdziła brak merytorycznych podstaw do uchylenia orzeczenia RWKL. Nie ma żadnych zastrzeżeń co do słuszności rozpoznania pkt 8.1, bowiem w jej ocenie zostało ono prawidłowo postawione na podstawie niezbędnej dokumentacji medycznej z leczenia w postaci historii choroby z PZP, dwóch ponad miesięcznych pobytów szpitalnych w specjalistycznych oddziałach [...], dokumentacji orzeczniczej z 2012 r. oraz aktualnych badań specjalistycznych [...] i [...]. Podała, że zespół medyczny CWKL nie znalazł podstaw do zlecania kolejnych badań i obserwacji szpitalnych, gdyż zgromadzoną dokumentację z leczenia [...] uważa za spójną i wystarczającą do postawienia rozpoznania jako to uczyniła RWKL. CWKL kierując się wiedzą medyczną odnośnie tła powstawania zaburzeń [...] oraz powołując się na autorytet w zakresie zdrowia [...] żołnierzy wskazała, że o tym czy dana jednostka znajduje się w sytuacji stresu (a w konsekwencji zagrożenia dezadaptacją lub przeciążeniem), decyduje w głównej mierze jej osobowość i indywidualne spostrzeganie sytuacji wraz z jej oceną.
Zdaniem CWKL, organ I instancji dokonał również prawidłowej kwalifikacji orzeczniczej rozpoznania do § 67 pkt 2 (reakcji adaptacyjnej przedłużonej), § 68 pkt 2 (zaburzenia [...] upośledzające lub znacznie upośledzające [...] poddające się korekcji) rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. CWKL zauważyła również, iż zgodnie z przepisami orzeczniczymi zaburzenia nerwicowe są wydzieloną jednostką kwalifikowaną do § 66 (z wyłączeniem § 67, 70 i 73) i obejmują jedynie specyficzne formy zaburzeń nerwicowych o wieloletnim, utrwalonym przebiegu - w praktyce orzeczniczej odpowiadającym tzw. zaburzeniom nerwicowym utrwalonym (zaburzeniom nerwicowym neurastenicznym), o których mowa w załączniku nr 2 do rozporządzenia MON z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie ustalenia wykazu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej oraz chorób i schorzeń, które istniały przed powołaniem do służby wojskowej lecz uległy pogorszeniu lub ujawniły się w czasie trwania służby wskutek szczególnych właściwości lub warunków służby na określonych stanowiskach (Dz. U. z 2003 r. Nr 62, poz. 567 z późn. zm.). W przypadku orzekanego mamy do czynienia z zaburzeniami adaptacyjnymi i zaburzeniami osobowości, a te nie są wymieniane w w/w załączniku i nie mogą być uznawane za pozostające w związku ze służbą wojskową. CWKL zauważyła, iż w zakresie medycy zawodowej uwzględnia się jedynie czynniki stresowe związane ze szczególnymi właściwości i warunkami pełnienia służby wynikającymi z opisu stanowiska i czynników ryzyka określonych w BHP, co potwierdzają odpowiednie dokumenty (w postaci stosownych zaświadczeń, kart opisów stanowisk i dokumentacji medycyny pracy, rozkazów personalnych potwierdzających, iż orzekany pobierał dodatki specjalne za służbę w warunkach szkodliwych czy też wcześniejszych orzeczeń uszczerbkowych itp.).
Jak wynika jednak z dokumentacji orzeczniczej, a w szczególności z treści odwołania orzekanego, stres orzekanego nie wynikał ze szczególnych obciążeń wynikających z rodzaju zajmowanego stanowiska i wykonywanych obowiązków, a jedynie z relacji interpersonalnych, czyli jak to określa sam orzekany z szykanowania jego osoby. Zatem dokumenty tam wymieniane nie mogą być brane podczas rozpatrywania sprawy przez lekarskie komisje wojskowe. W takim przypadku nie mają zastosowania przepisy medycyny zawodowej, a orzekany może dochodzić zadośćuczynienia za poniesienie jego zdaniem [...] i zaburzenia [...] w postępowaniu sądowym w stosunku do osób odpowiedzialnych.
Odnosząc, się do zarzutu, iż podstawą orzekania o związkach schorzeń z zawodową służbą wojskowa nie może być orzeczenie TWKL E. z 2012r. CWKL zauważyła, iż zgodnie z § 17 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej waz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015r., poz. 761 z późn. zm.) CWKL podniosła, że prawodawca wymienia m.in. dokumentację cyt. "orzeczniczo-lekarską żołnierza" tym samym RWKL miała pełne prawo wykorzystać informacje z poprzednich postępowań orzeczniczych dotyczących orzekanego.
M. R. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] maja 2017 r. w całości, wnosząc o uchylenie w całości orzeczenia nr [...] CWKL w [...] z dnia [...] maja 2017 r. oraz uchylenie poprzedzającego go orzeczenia nr [...] RWKL w E. z dnia [...] marca 2017 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, a także o wstrzymanie wykonania zaskarżonych aktów w części zaskarżenia oraz o zasądzenie od CWKL w [...] na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie:
1. § 17 ust. 1 i § 23 ust. 2 w zw. z § 17 ust. 2 rozporządzenia MON z 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach w zw. z art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez błędną wykładnię i niedopełnienie wynikających z w/w przepisów obowiązków, polegające na wydaniu orzeczenia nie na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, ale na podstawie wybranych dokumentów, a nadto, że dokument informacja o warunkach i przebiegu służby wojskowej dla celów wojskowych komisji lekarskich nie został sporządzony przez lekarza jednostki, a jedynie przez podoficera sekcji personalnej, nie posiadającego odpowiedniego wykształcenia i kwalifikacji do sporządzania tego typu dokumentów.
2. § 18 ust. 1 rozporządzenia MON z 3 czerwca 2015 r. w zw. z art. 7, art.8, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez wydanie orzeczenia bez przeprowadzenia niezbędnych badań lekarskich,
3. § 19 ust. 1 pkt 1, § 67 pkt 2 w zw. z § 11 i § 13 ust. 2 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. zw, z art. 7, art.8, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez błędną wykładnię i wadliwe przyjęcie, że definicje chorób ujęte w § 67 pkt 2 i § 68 pkt 2 i ich metodologia przedstawiona w "Objaśnieniach szczegółowych" są tożsame i jednoznaczne w stosunku do orzeczonych chorób. W § 67 pkt 2 i w § 68 pkt 2 nie ma takich chorób odpowiednio jak "[...] pod postacią reakcji [...]", "mieszane zaburzenia [...], ze znacznym upośledzeniem zdolności [...]". Organ nie wyjaśnił dlaczego schorzenie skarżącego zostało zakwalifikowane do tych paragrafów,
4. art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 1 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 8 i 11 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego i różnic, rozbieżności i nieścisłości w dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy. Nie godzi się na orzekanie wobec skarżącego choroby której de facto nie ma, bowiem narusza to praworządność i słuszny interes społeczny i obywateli. Naruszenie art. 8 i 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. uzasadnia prowadzeniem postępowania w sposób nie budzący zaufania jego uczestników, a nadto poprzez podanie podstawy prawnej orzeczenia bez wskazania źródła publikacji i użycie skrótu "z późn. zm." zamiast podania pełnej identyfikacji. Dalej wskazuje na naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez utrzymanie w mocy decyzji I instancji oraz 15 k.p.a. poprzez zaniechanie obowiązku ponownego rozpatrzenia sprawy w oparciu o całokształt zebranego materiału dowodowego.
W obszernym uzasadnieniu skarżący rozwiną przedstawione zarzuty.
W odpowiedzi na skargę CWKL wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym orzeczeniu i odniosła się do wszystkich wskazanych przez skarżącego zarzutów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 października 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1088/17 odrzucił skargę na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając, że wniesiona została z uchybieniem terminu. W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącego na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt I OZ 1908/17 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Uznając za dopuszczalną skargę na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w zakresie dotyczącym zdolności do zawodowej służby wojskowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga nie jest zasadna.
Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1726 ze zm.) zdolność psychiczną i fizyczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska wydając w tej sprawie orzeczenie, które jest decyzją. Od orzeczenia służy odwołanie, a następnie od orzeczenia wydanego w wyniku odwołania - skarga do sądu administracyjnego. Orzeczenie o zaliczeniu danego żołnierza do jednej z kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na poszczególnych stanowiskach służbowych, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej (art. 5 ust. 7 tej ustawy).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej przez sąd administracyjny w powyższym zakresie ma charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jej badania pod względem formalnym. Oznacza to, że sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z wymogami określonymi w przepisach aktów wykonawczych regulujących te kwestie, a ponadto czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby wojskowej. Innymi słowy, chodzi tu o stwierdzenie zgodności zaskarżonego orzeczenia z wymogami zawartymi w przepisach rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, dalej "rozporządzenia MON z 3 czerwca 2015 r.".
Tryb postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi uregulowany w przepisach powołanego rozporządzenia wykonawczego Ministra Obrony Narodowej, wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 5 ust. 8 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niego zastosowania w pełni rygory Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd zatem nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącego badań stanu fizycznego, a zatem weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z punktu widzenia medycznej oceny warunków zdrowotnych badanego. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny i zakwalifikować skarżącego do innej kategorii zdolności do służby wojskowej, niż uczyniła to komisja w oparciu o przeprowadzone badania lekarskie, ani też zlecać przeprowadzenia dodatkowych badań celem weryfikacji dotychczasowych. Sąd kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz, czy dokonana kwalifikacja zdolności do zawodowej służby wojskowej była słuszna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest materiał faktyczny i dowodowy zgromadzony w postępowaniu przed organem administracji.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ II instancji ma obowiązek ponownie zbadać całą dokumentację znajdującą się w aktach administracyjnych sprawy. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest ustalenie czy rozpoznane schorzenia stanowią o niezdolności do zawodowej służby wojskowej. W tym zakresie należy odnieść się do rozporządzenia MON z 3 czerwca 2015 r.
Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenie określa wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa wraz ze wskazaniem kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej. Natomiast ust. 2 wskazanego przepisu stanowi, że w wykazy chorób i ułomności, o którym mowa w § 1 pkt 1 są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Zgodnie ze wskazanym załącznikiem osoby badane przez komisje lekarskie podzielono na 4 grup przy czym grupa II (kolumna piąta wykazu) obejmuje żołnierzy zawodowych.
CWKL uznała skarżącego za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej z powołaniem się na § 67 pkt 2 załącznika nr 1 – reakcja [...] rubryka 5 - N, co oznacza niezdolność do zawodowej służby wojskowej oraz § 68 [...] upośledzające lub znacznie upośledzające zdolności [...] poddające się korekcji rubryka 5 – Z/N. Taka kwalifikacja u żołnierza zawodowego skutkuje orzeczeniem– niezdolność do zawodowej służby wojskowej, bowiem jak wskazała Komisja łączna kategoria zdrowia z obu wskazanych paragrafów skutkuje zaliczenie orzekanego do kategorii N. Z objaśnień szczegółowych do § 67 wynika, że reakcje adaptacyjne to: przemijające, niepsychotyczne zaburzenia [...] w postaci zaburzeń [...], powstające pod wpływem stresujących wydarzeń lub sytuacji, u osób w zasadzie zdrowych. Punkt 2 wskazanego § dotyczy przypadków, które mimo leczenia i innych oddziaływań readaptacyjnych, trwających 6 – 9 miesięcy, nie rokują poprawy. Natomiast § 68 określa, że przez zaburzenia [...] ([...]) należy rozumieć niedorozwój lub defekt sfery [...], bez względy na etiologię. Punkt 2 tej normy dotyczy osób, u których na tle długotrwałej dezadaptacji stwierdza się okresy zadawalającego funkcjonowania (dotyczy skarżącego).
Sąd stwierdza, że CWKL orzekała w oparciu o dokumentację medyczną tj. odpisów leczenia szpitalnego, w których postawiono rozpoznanie: [...] i mieszane zaburzenia [...] (WIM CSKMON Klinika [...]), zaburzenia [...] – reakcja [...] i mieszane zaburzenia [...] (Pododdział Zaburzeń [...] w Specjalistycznym Szpitalu [...] SPZOZ w S.). Pobyty w szpitalach wynosiły odpowiednio miesiąc i prawie dwa miesiące. Nadto zlecono dodatkowe badanie psychologiczne, w wyniku którego stwierdzono istnienie przeciwskazań psychologicznych do dalszego pełnienia służby wojskowej oraz badanie [...] z rozpoznaniem mieszane [...]znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne i zaburzenia adaptacyjne. Uwzględniono również orzeczenie TWKL w E. z [...] lutego 2012 r. Prawidłowo zatem CWKL przyjęła za trafne rozpoznanie RWKL, które ustalono z uwzględnieniem dokumentacji z leczenia w oddziale [...] i w PZP, czego wymagają objaśnienia szczegółowe do § 67 pkt 2.
Nie są zasadne zarzuty skarżącego, że rozpoznania zawarte w kartach informacyjnych leczenia szpitalnego nie odpowiadają nazwie choroby zawartej w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Objaśnienia szczegółowe do § 67 wskazują, że reakcje adaptacyjne obejmują lęk i depresję. Zarówno rozpoznanie z Pododdziału Zaburzeń [...] w Specjalistycznym [...] SPZOZ w S. jak i § 67 pkt 2 załącznika nr 1 wskazują na reakcję [...]. CWKL wyjaśniła też, że połączenie obu rozpoznań w obrębie jednego punktu przez RWKL jest prawidłowe, a rozdzielanie ich w kartach wypisowych wynika z procedur kontraktowania i finasowania przez NFZ leczenia a nie wiązania przyczynowego tych schorzeń.
Prawidłowo zatem CWKL uznała, że skarżący jest niezdolny do zawodowej służby wojskowej.
Sąd stwierdza, że zgodnie z § 23 ust. 2 – rozporządzenia MON z 3 czerwca 2015 r. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...], rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Tylko w razie potrzeby Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów. W niniejszej sprawie CWKL dysponowała odpowiednią dokumentacją medyczną w tym kartami informacyjnymi z leczenia szpitalnego skarżącego oraz badaniami dodatkowymi zleconymi przez RWKL do wydania orzeczenia. Tym samym nie zachodziła konieczność dodatkowych badań, konsultacji bądź obserwacji szpitalnej.
Organ nie naruszył też § 17 ust. 1 i 2 rozporządzenia MON z 3 czerwca 2015 r. W pośród wymienionych w tym przepisie dokumentów nie ma dokumentów z postępowania dyscyplinarnego bądź wyroków sądowych dotyczących przewinień żołnierza, co oznacza, że obie komisje prawidłowo - jako medyczne organy orzecznicze - opierały się na dokumentach lekarskich. Potwierdza to § 9 wskazanego rozporządzenia, który stanowi, że podmiot kierujący dołącza do skierowania do wojskowej komisji lekarskiej posiadane dokumenty, które dotyczą stanu zdrowia żołnierza zawodowego i mogą mieć znaczenie dla ustalenia związku choroby lub ułomności z zawodową służbą wojskową. Skarżącego skierował do RWKL w E. właściwy organ celem określenia przydatności do zawodowej służby wojskowej. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - do wojskowej komisji lekarskiej kierują: pkt 2) dowódca jednostki wojskowej - w przypadkach wymienionych w ust. 2 pkt 1, ust. 3 pkt 1-4 oraz ust. 4 pkt 3-5, a także, po uzgodnieniu z organem właściwym do wyznaczenia żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe, w przypadkach wymienionych w ust. 3 pkt 5 oraz ust. 4 pkt 1 i 2. Z akt sprawy wynika też, że dokument informacja o warunkach i przebiegu służby wojskowej dla celów wojskowych komisji lekarskich podpisana została przez Dowódcę gen. bryg. dr J. G., co oznacza, że niezależnie od osoby ją sporządzającej została zaakceptowana przez Dowódcę Jednostki. Z żadnego przepisu nie wynika, by dokument ten musiał być podpisany przez lekarza.
Biorąc powyższe pod uwagę, organy orzecznicze obu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie administracyjne, bowiem należycie rozważyły okoliczności i fakty istotne dla wyniku postępowania, ustalone na podstawie niezbędnych badań lekarskich i dokumentacji medycznej, w wystarczający sposób zebrały i oceniły materiał dowodowy, a następnie w przekonywujący sposób uzasadniły swoje rozstrzygnięcia. Nie naruszyły zatem przepisów postępowania wskazanych przez skarżącego w tym Kodeksu postępowania administracyjnego, ani przepisów prawa materialnego.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.