II SA/Wa 1337/24

II SA/Wa 1337/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-02-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-08-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Wieczorek /sprawozdawca/
Anna Pośpiech-Kłak
Izabela Głowacka-Klimas /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Minister Edukacji Narodowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak, , Protokolant specjalista Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2025 r. sprawy ze skargi A.C. na decyzję Ministra Edukacji z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę
Uzasadnienie
Minister Edukacji (dalej Minister/organ II instancji) decyzją z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania A. C. (dalej wnioskodawca/skarżąca) utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] (dalej Wojewoda/organ I instancji) z dnia [...] marca 2024 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.
Ustalono, że skarżąca wnioskiem z dnia [...] stycznia 2024 r. wystąpiła do organu I instancji o udostępnienie informacji publicznej w zakresie imion i nazwisk osób kandydujących na stanowisko [...] Kuratora Oświaty, tj. w konkursie, o którym mowa w art. 50 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U.2024.737 t.j. z dnia 2024.05.16).
Organ I instancji wskazał, iż jest organem właściwym do udostępniania informacji publicznej w myśl art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej u.d.i.p.).
Stwierdził, że żądane przez wnioskodawczynię informacje publiczne dotyczą zasad funkcjonowania organu władzy publicznej (Wojewody [...]), stanowią informacje na temat naboru na stanowisko publiczne ([...] Kuratora Oświaty), a Wojewoda [...] na mocy obowiązujących przepisów prawa jest właściwy do ich posiadania.
Wskazał, że osoby biorące udział w konkursie na [...] Kuratora Oświaty, o którym mowa w art. 50 Prawa oświatowego, do momentu zakończenia procedury konkursowej, wyboru kandydata i powołania go na ww. stanowisko, pozostają osobami fizycznymi, które nie pełnią funkcji publicznych. Z uwagi na tenże fakt, ich dane osobowe podlegają ochronie wyrażonej w konstytucyjnym prawie do prywatności.
Organ I instancji przywołując orzecznictwo sądów, decyzją z dnia [...] marca 2024 r. odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej. Podniósł, że podmiotami, ze względu na dobro których konieczne jest wydanie decyzji odmawiającej dostępu do informacji publicznej, są osoby fizyczne - kandydaci, którzy złożyli swoje oferty w ogłoszonym przez Wojewodę [...] konkursie na stanowisko [...] Kuratora Oświaty. Uznał, że prawo do informacji publicznej, wyrażone w art. 2 u.d.i.p. podlega ograniczeniom określonym w art. 5 ust. 2 ww. ustawy ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Jego zdaniem ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (art. 5 ust. 2 zd. 2 u.d.i.p.). W ocenie organu I instancji ww. wyłączenie ograniczenia prawa do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej nie ma w tej sprawie zastosowania, gdyż osoby biorące udział w konkursie na [...] Kuratora Oświaty, o którym mowa w art. 50 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz.U. z 2024 r. poz. 737, dalej jako: "Prawo oświatowe"), do momentu zakończenia procedury konkursowej, wyboru kandydata i powołania go na ww. stanowisko, pozostają osobami fizycznymi, które nie pełnią funkcji publicznych. Z uwagi na powyższe - ich dane podlegają ochronie wyrażonej w konstytucyjnym prawie do prywatności. Stwierdził, że ze względu na konieczność ochrony prawa do prywatności kandydatów biorących udział w konkursie na [...] Kuratora Oświaty, nie może udostępnić wnioskowanej przez skarżąca informacji publicznej w zakresie udostępnienia imion i nazwisk ww. kandydatów.
Od decyzji Wojewody [...] skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego A. K. wniosła odwołanie z dnia [...] marca 2024 r. do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji za pośrednictwem Wojewody [...].
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji pismem z dnia [...] kwietnia 2024 r. zgodnie z art. 65 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej jako: "k.p.a.") przekazał ww. odwołanie zgodnie z właściwością Ministrowi Edukacji.
W odwołaniu zarzuciła ww. decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w związku z § 9 i § 10 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie regulaminu konkursów na stanowisko kuratora oświaty oraz trybu prac komisji konkursowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 2150, dalej jako: "rozporządzenie MEN z 2016 r.") przez ich błędną wykładnię, polegającą na "nieuzasadnionym przyjęciu, iż osoby startujące w konkursie na stanowisko kuratora oświaty korzystają z ochrony prawa do prywatności w zakresie swoich imion i nazwisk, chociaż taka ochrona im nie przysługuje".
Minister Edukacji zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2024 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...]marca 2024 r.
Oran II instancji podzielił stanowisko organu I instancji wskazujące, że osoby biorące udział w konkursie, o którym mowa w art. 50 Prawa oświatowego, na stanowisko [...] Kuratora Oświaty, do momentu zakończenia procedury konkursowej, wyboru kandydata i powołania go na ww. stanowisko, pozostają osobami fizycznymi, które nie pełnią funkcji publicznych. Jego zdaniem u.d.i.p. definiuje informację publiczną, określa warunki do jej żądania, a zarazem obowiązki jej udostępniania, a także wskazuje przypadki ograniczeń w dostępie do informacji
Wskazał, że zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Uznał, że informacja o imionach i nazwiskach wszystkich osób, które złożyły oferty w konkursie, w ocenie Ministra Edukacji, nie daje podstaw do badania transparentności procesu wyboru kandydata na stanowisko kuratora oświaty, nie jest związana z oceną procesu naboru, zatem z oceną funkcjonowania podmiotu publicznego, a temu ma służyć uprawnienie do żądania informacji publicznej. W ocenie Ministra żądanie ww. informacji nie spełnia warunku proporcjonalności (zakresu żądanych informacji służących ocenie funkcjonowania organu do uprawnienia osoby fizycznej niepełniącej funkcji publicznej do ochrony prywatności).
Organ II instancji wskazał, że o ile należy zgodzić się z tezą, iż wzgląd na prywatność osoby fizycznej nie zawsze wyłącza uprawnienie do udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p., to jednak nie można z powyższego wnioskować, co proponuje strona w ww. odwołaniu, że samo zgłoszenie kandydatury w (kilkuetapowym) konkursie na stanowisko związane z pełnieniem funkcji publicznej oznacza rezygnację osoby fizycznej niepełniącej funkcji publicznych z ochrony danych osobowych w postaci imienia, nazwiska i prywatności w postaci tych danych oraz planów, czy zamierzeń zawodowych. Zakres danych ujawnianych w trybie u.d.i.p. powinien pozostawać w związku z prowadzonym postępowaniem rekrutacyjnym (por. art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g) u.d.i.p.) i jednocześnie, wobec ograniczenia narzuconego przepisem art. 5 ust. 2 u.d.i.p., służyć zapewnieniu transparentności samego procesu wyłaniania kandydata na stanowisko związane z pełnieniem funkcji publicznej (tu: [...] Kuratora Oświaty). Informacja o imionach i nazwiskach wszystkich osób, które złożyły oferty w ww. konkursie, w ocenie Ministra Edukacji, nie daje podstaw do badania transparentności procesu wyboru kandydata na stanowisko kuratora oświaty, nie jest związana z oceną procesu naboru, zatem z oceną funkcjonowania podmiotu publicznego, a temu ma służyć uprawnienie do żądania informacji publicznej. Żądanie ww. informacji nie spełnia zatem warunku proporcjonalności (zakresu żądanych informacji służących ocenie funkcjonowania organu do uprawnienia osoby fizycznej niepełniącej funkcji publicznej do ochrony prywatności).
W ocenie Ministra Edukacji udostępnienie informacji o imionach i nazwiskach wszystkich osób, które złożyły oferty w konkursie na stanowisko [...] Kuratora Oświaty, w szczególności przed dokonaniem jakichkolwiek czynności przez komisję konkursową, zwłaszcza przed dokonaniem oceny spełnienia przez te osoby warunków formalnych (1) trudno uznać za uzasadnione koniecznością zapewnienia transparentności samego procesu wyłaniania kandydatów na [...] Kuratora Oświaty, (2) nie miałoby w żadnym stopniu pozytywnego wpływu na przebieg postępowania, a z pewnością (3) naruszałoby prawo do prywatności tych osób. W tych okolicznościach, wynikające z art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne określone u.d.i.p. nie uzasadnia pozbawienia ochrony wynikającej z wyjątku określonego art. 5 ust. 2 u.d.i.p. wszystkich kandydatów, którzy złożyli oferty w konkursie, o którym mowa w art. 50 Prawa oświatowego.
Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca, zarzucając naruszenie prawa materialnego, a to: art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g) u.d.i.p. w związku z art. 50 ust. 5 Prawa oświatowego oraz § 9 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko kuratora oświaty oraz trybu pracy komisji konkursowej (dalej: "Rozporządzenie") i § 10 ust. 1 Rozporządzenia - przez ich błędną wykładnię, polegającą na niezasadnym przyjęciu, iż osoby startujące w konkursie na stanowisko kuratora oświaty korzystają z ochrony prawa do prywatności w zakresie swoich imion i nazwisk, chociaż taka ochrona im nie przysługuje.
Wskazała, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 3 lii. g) u.d.i.p.: "Udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o: zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych". Tymi przepisami szczególnymi są art. 50 ust. 5 Prawa oświatowego oraz § 9 i 10 Rozporządzenia. Brzmią one odpowiednio: "Do konkursu może przystępie osoba, która posiada: 1) wykształcenie wyższe i tytuł zawodowy magister, magister inżynier lub równorzędny: 2) stopień nauczyciela mianowanego lub nauczyciela dyplomowanego; 3) co najmniej siedmioletni staż pracy w charakterze nauczyciela." oraz "§ 9. Z prac komisji konkursowej i przebiegu głosowania sporządza się protokół, który podpisują wszyscy członkowie tej komisji obecni na posiedzeniu.
Jej zdaniem jeżeli wniosek zawierałby żądanie udostępnienia kopii zgłoszeń kandydatów wraz z dokumentami potwierdzającymi spełnienie wymagań konkursowych, to Wojewoda a następnie Minister mogliby powoływać się na treść art. 5 ust. 2 U.d.i.p. w odniesieniu do takich danych jak np. adres zamieszkania, PESEL, dane kontaktowe itp. Wskazała, że wnosiła o udostępnienie jej najbardziej podstawowych danych, to jest imion i nazwisk kandydatów, a nie dokumentów źródłowych mogących potencjalnie zawierać dane chronione ze względu na poszanowanie prywatności kandydatów. Uważa, że nie ma racji Minister, twierdząc, że powzięcie takich informacji jest niewystarczające do sprawowania społecznej kontroli działań władzy publicznej.
W związku z powyższym wnosiła o uchylenie Decyzji Ministra w całości oraz poprzedzającej ją Decyzji Wojewody w całości oraz na podstawie art. 21 pkt 2 U.d.i.p. rozpoznanie sprawy poza kolejnością, i o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego, wedle norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi jest decyzja organu II instancji z dnia [...] czerwca 2024 r.
utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2024 r., w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 poz. 935 z dnia 2024.06.26 dalej P.p.s.a.).
Należy zauważyć, że prawo do informacji publicznej, wyrażone w art. 2 u.d.i.p. podlega ograniczeniom określonym w art. 5 ust. 2 ww. ustawy ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im praw a (art. 5 ust. 2 zd. 2 u.d.i.p.). W ocenie organu ww. wyłączenie ograniczenia prawa do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej nie ma w tej sprawie zastosowania, gdyż osoby biorące udział w konkursie na [...] Kuratora Oświaty, o którym mowa w art. 50 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz.U. z 2024 r. poz. 737, dalej jako: "Prawo oświatowe"), do momentu zakończenia procedury konkursowej, wyboru kandydata i powołania go na ww. stanowisko, pozostają osobami fizycznymi, które nie pełnią funkcji publicznych. Z uwagi na powyższe - ich dane podlegają ochronie wyrażonej w konstytucyjnym prawie do prywatności.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ww. ustawy, odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji (ust. 1).
W rozpoznawanej sprawie bezsporny jest stan faktyczny sprawy z wniosku skarżącej. Spór dotyczył tego, czy zasadnie odmówiono udostępnienia danych osobowych w zakresie imion i nazwisk osób kandydujących na stanowisko [...] Kuratora Oświaty, tj. w konkursie, o którym mowa w art. 50 ustawy Prawo oświatowe.
Zagadnieniem ochrony życia prywatnego, w kontekście ograniczenia prawa dostępu do informacji publicznej z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zajmował się Trybunał Konstytucji, który m.in. w wyroku z dnia 20 marca 2006 r. sygn. akt K 17/05 podkreślił, iż prawo dostępu do informacji nie ma charakteru bezwzględnego, a jego granice wyznaczone są m.in. przez konieczność respektowania praw i wolności innych podmiotów, w tym przez konstytucyjnie gwarantowane prawo do ochrony życia prywatnego (z art. 31 ust. 3, art. 61 ust. 3). Ochrona życia prywatnego, o której stanowi art. 47 Konstytucji, obejmuje między innymi autonomię informacyjną, która oznacza prawo do samodzielnego decydowania o ujawnianiu innym informacji dotyczących swojej osoby, jak również prawo do kontrolowania tych informacji, jeżeli znajdują się w dyspozycji innych podmiotów (zob. wyrok z dnia 20 listopada 2002 r., K 41/02; OTK ZU nr 6A/2002, poz. 83, oraz wyrok z dnia 19 lutego 2002 r., U 3/01; OTK ZU nr 1/A/2002, poz. 3). Tak samo jak w przypadku innych konstytucyjnych praw i wolności, ochrona prywatności i autonomia informacyjna nie mają charakteru absolutnego, między innymi ze względu na potrzeby życia w zbiorowości. Także w tym wypadku kluczowe znaczenie ma zasada proporcjonalności: "wszelkie (...) ingerencje w prywatność muszą mieć na uwadze jej ochronę jako dobra konstytucyjnie chronionego i zasady konstytucyjne wskazujące na granice i przesłanki, jakie muszą być zachowane na wypadek ingerencji. Obowiązek ujawnienia informacji o sobie, stanowiąc ograniczenie autonomii informacyjnej, może być zatem dokonany tylko w ustawie (...) i tylko w granicach zgodnych z konstytucyjną zasadą proporcjonalności" (K 41/02). Trybunał zaznaczył, iż prawo do prywatności ma charakter szczególny w systemie praw i wolności konstytucyjnych (art. 233 ust. 1 Konstytucji). Ramy ingerencji w sferę życia prywatnego, także w przypadku osób pełniących funkcje publiczne, są ograniczone nakazem respektowania ochrony ich godności.
Mając powyższe uwagi Trybunału Konstytucyjnego na względzie, w tym dyrektywę proporcjonalności, Sąd doszedł do przekonania, iż w analizowanym przypadku odmowa udostępnienia skarżącej informacji publicznej w zakresie imion i nazwisk osób kandydujących na stanowisko [...] Kuratora Oświaty, tj. w konkursie, o którym mowa w art. 50 ustawy Prawo oświatowe, jest uzasadniona.
Informacja o imionach i nazwiskach wszystkich osób, które złożyły oferty w konkursie, w ocenie Sądu, nie daje podstaw do badania transparentności procesu wyboru kandydata na stanowisko kuratora oświaty, nie jest związana z oceną procesu naboru, zatem z oceną funkcjonowania podmiotu publicznego, a temu ma służyć uprawnienie do żądania informacji publicznej. Organ zasadnie stwierdził, że żądanie ww. informacji nie spełnia zatem warunku proporcjonalności (zakresu żądanych informacji służących ocenie funkcjonowania organu do uprawnienia osoby fizycznej niepełniącej funkcji publicznej do ochrony prywatności).
W warunkach konkursowych nie zastrzeżono, co byłoby praktyką pożądaną z uwagi na postulowaną transparentność postępowania konkursowego, iż przystąpienie do konkursu jest równoznaczne ze zgodą kandydata na ujawnienie jego danych osobowych. Przystępując do konkursu kandydat dopiero ubiega się o objęcie stanowiska związanego z pełnieniem funkcji publicznej. Skoro jednak tej funkcji kandydat nie pełni i nie rezygnuje z przysługującego mu prawa do prywatności, to nie podlega dyspozycji art. 5 ust. 2 zd. drugie u.d.i.p..
W tej sytuacji, jako prawidłowe należy ocenić stanowisko Organu, zgodnie z którym osoby dopiero kandydujące na funkcje publiczne, z tego wyłącznie tytułu że kandydują, nie mogą być co do zasady i automatycznie uznane za podlegające normie przepisu art. 5 ust. 2 zd. drugie w odniesieniu do osób pełniących funkcje publiczne, czy mających związek z pełnieniem tych funkcji. Wyraźnie akcentuje się to w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w którym podnosi się, że należy odróżnić sytuację osób pełniących funkcje publiczne i mających związek z pełnieniem tych funkcji od sytuacji osób, które dopiero ubiegają się o przyjęcie do służby i które nie zostaną zatrudnione i w związku z tym nie będą pełnić funkcji publicznej, w konsekwencji żądanie informacji publicznej o kandydatach do służby publicznej wymaga rozważenia przesłanek wyłączających udostępnienie tej informacji określonych w art. 5 ust. 2 tej ustawy (zob. wyrok NSA z dnia 27 października 2017 r., I OSK 3254/15). O ile przepis szczególny nie stanowi inaczej, informacje o kandydatach, którzy zgłosili się do konkursu na stanowisko publiczne, stanowią informacje publiczne w zakresie objętym wymaganiami związanymi ze stanowiskiem określonym w ogłoszeniu o naborze, takie jak np. informacje o kandydatach potwierdzające wykształcenie, staż pracy, doświadczenie zawodowe na odpowiednich stanowiskach oraz inne informacje dotyczące wymagań związanych z danym stanowiskiem (por. wyrok NSA z dnia 19 sierpnia 2009 r., I OSK 683/09). Osoby te jednak z tego tylko tytułu, że zgłosiły swój udział w konkursie na stanowisko związane z pełnieniem funkcji publicznej nie stają się osobami pełniącymi funkcje publiczne bądź mającymi związek z pełnieniem tych funkcji w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie z tą regulacją prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.
W ocenie WSA w Warszawie, Organ oparł się na materiale prawidłowo zebranym, i dokonał jego wszechstronnej oceny.
Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, Organ uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 poz.935 t.j. z dnia 2024.06.26), oddalił skargę