II SA/Wa 1332/24

II SA/Wa 1332/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-06-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-08-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Koziarski.
Ewa Radziszewska-Krupa /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Kube
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145§1 pkt 1 lit a i c oraz art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, , Protokolant specjalista Maryla Wiśniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku specjalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...]; 2. zasądza od Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego na rzecz skarżącego A. R. kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
I. Stan sprawy przedstawia się następująco:
1. Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych (zwany dalej "DGRSZ") decyzją z [...] grudnia 2023r. nr [...] przyznał A. R. pełniącemu zawodową służbę wojskową w Dowództwie Generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych na stanowisku [...] (zwany dalej "Skarżącym") dodatek specjalny za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych w charakterze pilota, ustalony przy zastosowaniu mnożnika kwoty obliczeniowej w wysokości 1,80. Dodatek specjalny przysługuje od [...] stycznia do [...] grudnia 2024r., jednak nie dłużej niż na czas zajmowania ww. stanowiska służbowego.
W podstawie prawnej decyzji powołano art. 104 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023r., poz. 775 ze zm., zwana dalej "k.p.a."), art. 439 ust. 1 pkt 1, ust. 4, 6 i 7 w związku z art. 470 ust. 1 ustawy z 11 marca 2022r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2022r., poz. 2305 ze zm., zwana dalej "u.o.O."), § 4 pkt 1, § 5, § 8 ust. 1 pkt 1, ust. 8, 12, 13, 14 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 9 stycznia 2023r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2023r. poz. 149, zwane dalej "rozporządzeniem").
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Skarżący zajmuje stanowisko [...], na którym w ramach obowiązków służbowych wykonuje loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych w charakterze pilota. Skarżący ponadto, zgodnie z § 8 ust. 13 rozporządzenia, jest uwzględniony w zaakceptowanym przez Ministra Obrony Narodowej wykazie żołnierzy zawodowych wykonujących loty wraz ze wskazaniem liczby godzin nalotu w 2024r., stanowiącym podstawę ujęcia danych w indywidualnym rocznym planie szkolenia i treningu w powietrzu oraz na urządzeniach treningowych i symulatorach. Skarżący, posiadając licencję pilota klasy mistrzowskiej, spełnia przesłanki określone w § 8 ust. 14 rozporządzenia, na potrzeby ustalenia prawa do dodatku specjalnego oraz jego wysokości jest uprawniony do wykonania 30% przyznanego nalotu na symulatorach lotu. Oficer wykonał w 2023r. loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych w wymiarze 31 godzin i 55 minut oraz 20 godzin na symulatorze lotu, czym spełnił normę godzin lotu zawartą w zaakceptowanym przez Ministra Obrony Narodowej wykazie żołnierzy zawodowych wykonujących loty. Skarżący posiada też łączny nalot w składzie załóg wojskowych statków powietrznych w wysokości 4258 godzin i 47 minut, ustalony przy zastosowaniu współczynników, o których mowa w § 8 ust. 8 rozporządzenia. Skarżącemu w związku z tym i mając na względzie § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, żołnierzowi zawodowemu, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonał w charakterze pilota powyżej 2000 godzin lotu, przysługuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożnika kwoty obliczeniowej w wysokości 1,80.
2. Skarżący w odwołaniu z [...] listopada 2023r. zarzucił DGRSZ naruszenia:
- art. 439 ust. 1 pkt 1, ust. 10 pkt 1 i 2, ust. 11 pkt 1, 4, 5, 6 u.o.O. w związku z § 8 ust. 1, 2 pkt 2 i ust. 4 rozporządzeniem - przez ich błędną interpretację i przyjęcie, że żołnierz zawodowy nabywa prawo do zwiększenia dodatku specjalnego na podstawie § 8 ust. 2 pkt 2 i 4 ww. rozporządzenia, jedynie kiedy pełni służbę w Jednostce Wojskowej nr [...] lub nr [...] i spełnia warunki do wykonywania lotów o statusie HEAD, jednak niezależnie od tego, czy faktycznie wykonuje loty o statusie HEAD, gdy z ww. przepisów wynika, że delegacja ustawowa do wydania ww. rozporządzenia nakazuje określenie stanowisk i jednostek wojskowych, w których pełnienie służby uprawnia do pobierania tego dodatku, co oznacza, że ideą ustawodawcy wprowadzającego przepisy dotyczące dodatku specjalnego było, co wynika wprost z art. 439 ust. 1 pkt 1 u.o.O., przyznanie go za szczególne właściwości lub warunki pełnienia służby, a nie za sam fakt wyznaczenia na stanowisko w określonej jednostce wojskowej;
- § 12 ust. 1 i 2 i § 4 pkt 2 ww. rozporządzenia - przez ich błędną interpretację i ich niezastosowanie, przez przyjęcie, że przepis ten, a zatem i prawo do zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu ponad 10-letniego okresu wykonywania lotów w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, przysługuje jedynie tym żołnierzom, którzy zostali wyznaczeni na stanowisko w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa po wejściu tego przepisu w życie - po 3 lutego 2023r., gdy z jego brzmienia, jak i z celu jego wprowadzenia wynika jednoznacznie, że ma charakter gwarancyjny i przewiduje wypłatę dodatku specjalnego podwyższonego przez 3 lata od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego, który przysługiwał w związku z wykonywaniem lotów o wskazanym wyżej statusie, pod warunkiem pełnienia służby na określonych w tym przepisie stanowiskach, a zatem każdy spełniający przedmiotowe warunki w dacie wejścia w życie przedmiotowego przepisu winien być nim objęty.
Skarżący wniósł o uchylenie ww. decyzji DGRSZ i przyznanie dodatku specjalnego, zgodnie z § 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, zwiększonego zgodnie z § 8 ust. 4 rozporządzenia w oparciu o deklarację ustawową tych przepisów lub alternatywnie (w przypadku utrzymania stanowiska co do zgodności ww. przepisu z delegacją ustawową) przyznanie dodatku specjalnego o charakterze stałym przysługującego żołnierzowi zawodowemu wyznaczonemu na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, który przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywał loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD (z tytułu określonego w § 4 ust. 2), w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej na stanowisku służbowym w JW [...], na którym przysługiwało prawo do zwiększenia otrzymywanego dodatku specjalnego.
Skarżący w uzasadnieniu przedstawił wykładnię § 12 ust. 1 i 2 oraz § 4 pkt 1 i 2 rozporządzenia i podkreślił, że regulacje te miały działać na korzyść żołnierzy, który w dacie wejścia przepisu w życie spełniali warunki w nim określone, stają się beneficjentami dodatku specjalnego, w moim przypadku, podwyższonego z uwagi na nieprzerwane wykonywanie lotów o statusie HEAD, do czasu upływu wskazanego w nim 3-letniego terminu, biorąc pod uwagę termin zakończenia jego pobierania (u Skarżącego ostatnia wypłata za styczeń 2021r.). Zmiany w zakresie zwiększenia dodatku specjalnego związane z wykonaniem lotów o statusie HEAD, wprowadzone 1 grudnia 2022r., implikują poważniejsze skutki wobec Skarżącego – w zakresie przyszłych należności zwolnieniowych i wojskowych świadczeń emerytalnorentowych, ponieważ w ich aktualnym brzmieniu (zgodnie z informacją uzyskaną w komórce ekonomiczno-finansowej DGRSZ), przedmiotowe zwiększenie nie zostanie przywrócone w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej. Skarżący podkreślił, że w rozkazach w sprawie szkolenia lotniczego personelu latającego DGRSZ wydanych w latach 2021-2024 potwierdzono spełnienie przez Skarżącego warunków niezbędnych do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD. Zgodnie z aktualnym zakresem obowiązków, jako pilot wojskowy klasy mistrzowskiej, z nalotem życiowym przekraczającym 3 200 godzin spędzonych w powietrzu (w tym ponad 20-letnie doświadczenie i prawie 600 godzin w lotach instruktorskich), nie tylko wykonuję loty treningowe w celu utrzymania osobistego poziomu wyszkolenia lotniczego (aktualnie najwyższego możliwego do uzyskania na śmigłowcu [...] w [...]) zgodnie z "Indywidualnym rocznym planem szkolenia i treningu w powietrzu oraz na urządzeniach treningowych i symulatorach", ale z racji posiadania uprawnień instruktorskich jestem również uprawniony do nadzoru szkolenia lotniczego i wykonywania lotów szkolnych z personelem latającym jednostek podlegających DG RSZ oraz przeprowadzania lotów kontrolnych (tzw. kontroli w locie), mających na celu sprawdzenie kwalifikacji tego personelu do pełnienia służby w powietrzu.
W związku z tym Skarżący wskazując na zwoje doświadczenie zawodowe i wieloletni staż w zakresie lotów o statusie HEAD zwracam się o przywrócenie mi zwiększenia dodatku specjalnego, w oparciu o § 8 ust. 4 rozporządzenia, mając na względzie wszystkie ustawowe uwarunkowania konieczne do jego przyznania.
3. Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego (zwany dalej "Szefem Sztabu") decyzją z [...] maja 2024r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego utrzymał w mocy ww. decyzję DGRSZ, podtrzymując jej podstawę faktyczną i prawną.
W uzasadnieniu Szef Sztabu wyjaśnił, że Skarżącego zwolniono ze stanowiska służbowego w [...] Bazie Lotnictwa [...] [...] października 2020r. (JW Nr [...]) i z dniem [...] stycznia 2021r. wyznaczono na stanowisko służbowe w DGRSZ. Kolejno rozkazem personalnym Dyrektora Departamentu Kadr z [...] stycznia 2023r. Nr [...] Skarżącego zwolniono z ww. stanowiska służbowego i wyznaczony na stanowisko służbowe [...]w Oddziale [...] Lotnictwa Bojowego w DGRSZ, z którego następnie rozkazem personalnym Ministra Obrony Narodowej z [...] lutego 2024r. Nr [...]został zwolniony [...] lutego 2024r. wyznaczony na stanowisko służbowe [...] Oddziału [...] Lotnictwa Zabezpieczającego w DGRSZ. W kontekście ww. ustaleń dwukrotna zmiana stanowisk służbowych przez Skarżącego następowała w strukturach tej samej jednostki wojskowej – DGRSZ. Wobec Skarżącego - w trakcie pełnienia służby w [...] Bazie Lotnictwa [...] (JW Nr [...]) wydano decyzję z [...] grudnia 2020r. Nr [...] w sprawie przyznania dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych zwiększonego o odpowiedni mnożnik kwoty bazowej w związku z wykonywaniem lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD. Dodatek przyznano na okres od [...] stycznia do [...] grudnia 2021r., nie dłużej niż na czas zajmowania stanowiska służbowego [...] zespołu - [...] załogi w [...] Bazie Lotnictwa [...]. Podstawę prawną ww. decyzji stanowił m.in. § 8 ust. 3a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 28 grudnia 2016r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2019r., poz. 853, ze zm., zwane dalej "rozp. z 2016r."), zgodnie z którym zwiększenie dodatku specjalnego stosuje się do żołnierza zawodowego pełniącego służbę w JW Nr [...] lub w JW Nr [...]. Ówcześnie obowiązujące rozporządzenie nie przewidywało przepisów gwarancyjnych zapewniających żołnierzowi wypłatę dodatku ze zwiększonej jego wysokości w sytuacji wyznaczenia go na stanowisko służbowe w innej jednostce wojskowej lub wyższych strukturach Sił Zbrojnych. W związku z wyznaczeniem Skarżącego [...] stycznia 2021r. na stanowisko służbowe [...] w DGRSZ wydano decyzję Nr [...] z [...] lutego 2021r. w sprawie przyznania Skarżącemu dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych (bez zwiększenia dodatku za status HEAD), na okres od [...] stycznia do [...] grudnia 2021r. Następnie DGRSZ wydał decyzje z:
- [...] grudnia 2021r. Nr [...] w sprawie przyznania dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych (bez zwiększenia dodatku za status HEAD) na okres od [...] stycznia do [...] grudnia 2022r.;
- [...] grudnia 2022 r. Nr [...] w sprawie przyznania dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych (bez zwiększenia dodatku za status HEAD) na okres od [...] stycznia do [...] grudnia 2023r.;
- [...] grudnia 2023r. Nr [...] w sprawie przyznania dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych (bez zwiększenia dodatku za status HEAD) na okres od [...] stycznia do [...] grudnia 2024r.
Szef Sztabu, mając na względzie zarzuty Skarżącego wskazał, że zwiększenie dodatku, specjalnego, o którym mowa w § 8 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia możliwe jest
w sytuacji obligatoryjnego spełnienia dwóch przesłanek: 1) pełnienia służby w Jednostce Wojskowej Nr [...] lub w Jednostce Wojskowej Nr [...]; 2) spełniania warunków do wykonywania lotów o statusie HEAD.
Zdaniem Szefa Sztabu spełnienie przez Skarżącego wyłącznie z przesłanki spełniania warunków do wykonywania lotów o statusie HEAD z jednoczesnym pełnieniem służby na stanowisku służbowym w DGRSZ skutkuje niewypełnieniem dyspozycji przepisu i brakiem możliwości przyznania zwiększenia ww. dodatku na obecnie zajmowanym stanowisku służbowym. Podjęta przez Skarżącego próba dowiedzenia, że warunkiem przyznania zwiększonego dodatku wyłącznie z tytułu spełniania przesłanki wynikającej z brzmienia art. 439 ust. 1 pkt 1 u.o.O., w tym przypadku uznania, że szczególne właściwości lub warunki pełnienia służby wojskowej polegające na wykonywaniu lotów w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, są wystarczające dla nabycia prawa do przyznania przedmiotowego dodatku nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa, z uwagi na § 8 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia. Treść tego aktu wykonawczego w żadnym aspekcie nie pozostaje w sprzeczności z regulacjami zawartymi w ustawie, bezsprzecznie stanowi wypełnienie delegacji wynikającej z art. 439 ust. 11 u.o.O., gdzie prawodawca w sposób precyzyjny określił w nim warunki przyznawania i podwyższania dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, do czego jak już zostało wyjaśnione powyżej był upoważniony treścią wspomnianego przepisu ustawy.
Szef Sztabu nie zakwestionował wykonywania przez Skarżącego lotów w JW Nr [...] w ramach realizacji obowiązków na stanowisku służbowym [...] w DGRSZ (pkt 3 ppkt 9 zakresu obowiązków - obowiązek wykonywania lotów na [...] zgodnie z "Indywidualnym Rocznym Planem Szkolenia, Treningu i Doskonalenia"), ani wykonywania tych lotów m.in. w [...] Bazie Lotnictwa [...]. Wskazał, że loty te są wykonywane w celu podtrzymania poziomu wyszkolenia pilota i umożliwienie mu zdobycia odpowiednej ilości godzin nalotu w celu otrzymania dodatku specjalnego o charakterze stałym, o którym mowa w § 8 ust. 1 rozporządzenia. Służba wojskowa pełniona przez żołnierzy zawodowych na stanowiskach służbowych w jednostkach JW Nr [...] oraz JW Nr [...] jest związana z realizacją zupełnie innych obowiązków służbowych wynikających głównie ze szczegółowych zakresów działania JW Nr [...] oraz JW Nr [...]. Te właściwości i warunki pełnienia służby uzasadniają możliwość zwiększenia dodatku, o którym mowa w § 8 ust. 4 rozporządzenia.
Szef Sztabu podkreślił ponadto, że istotna jest okoliczność wejścia w życie 1 grudnia 2022r. rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 29 listopada 2022r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. poz. 2462, zwane dalej "rozporządzeniem nowelizującym"). Wprowadza ono § 12a, który gwarantuje żołnierzowi zawodowemu wyznaczonemu na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, który przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywał loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, otrzymanie dodatku specjalnego o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej na stanowisku służbowym, na którym przysługiwało mu prawo do otrzymywania dodatku specjalnego. Przedmiotowy dodatek wypłaca się żołnierzowi przez okres zajmowania stanowisk służbowych w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 3 lat od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego. Projektodawca nie zdecydował o dodaniu do rozporządzenia nowelizującego przepisów pozwalających na zastosowanie jego regulacji także do żołnierzy zawodowych, których wyznaczono na stanowiska służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, przed dniem wejścia w życie rozporządzenia nowelizującego (1 grudnia 2022r.). W § 2 ust. 2 rozporządzenia nowelizującego wskazano ponadto, dotychczasowe decyzje dotyczące dodatków specjalnych z tytułu wykonywania lotów w składzie wojskowych statków powietrznych zachowują ważność, nie dłużej jednak niż na czas w nich określony. Oznacza to – zdaniem Szefa Sztabu, że wszystkie dotychczas wydane w zakresie dodatków decyzje mają zostać zachowane w mocy, a regulacje rozporządzenia nowelizującego mają zastosowanie wyłącznie do stanów faktycznych występujących po 1 grudnia 2022r.
Szef Sztabu wskazał też, że 24 listopada 2020r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z 30 października 2020r. zmieniające rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. poz. 1976), na mocy którego dodano m.in. § 27a, zgodnie z którym żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w komórce organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwie Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych lub Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, który przez łączny okres co najmniej 10 lat pełnił służbę w Jednostce Wojskowej Nr [...], Jednostce Wojskowej Nr [...], Jednostce Wojskowej Nr [...], Jednostce Wojskowej Nr [...] lub w Jednostce Wojskowej Nr [...], otrzymuje dodatek służbowy o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej w tych jednostkach. Dodatek wypłaca się żołnierzowi przez okres zajmowania stanowisk służbowych w ww. komórkach organizacyjnych, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 6 lat od dnia zwolnienia ze stanowiska służbowego w Jednostce Wojskowej Nr [...], Jednostce Wojskowej Nr [...], Jednostce Wojskowej Nr [...], Jednostce Wojskowej Nr [...] lub w Jednostce Wojskowej Nr [...]. W § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia, w który stanowi, że "żołnierze zawodowi, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia utracili prawo do otrzymywania dodatku, o którym mowa m. in. w § 27a rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu dotychczasowym, otrzymują dodatek, o którym mowa m. in. w § 27a rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 6 lat od dnia zwolnienia ze stanowiska służbowego w Jednostce Wojskowej Nr [...], Jednostce Wojskowej Nr [...], Jednostce Wojskowej Nr [...], Jednostce Wojskowej Nr [...] lub w Jednostce Wojskowej Nr [...]. Analiza ww. przepisów wskazuje, że Minister Obrony Narodowej zdecydował, że przepisy gwarantujące zachowanie dodatków specjalnych dla żołnierzy zawodowych określonych jednostek wojskowych Wojsk Specjalnych mają zastosowanie również do żołnierzy wyznaczonych na stanowiska w wyższych strukturach organizacyjnych Sił Zbrojnych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia nowelizującego przepisy.
Zdaniem Szefa Sztabu powyższe oraz brak tożsamych przepisów przejściowych w stosunku do członków załóg statków powietrznych i stwierdzenie, że dotychczasowe decyzje pozostają w mocy, niemożliwym było przyjęcie interpretacji Skarżącego w zakresie § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia. W przypadku rozporządzeń nowelizujących zastosowanie normy prawnej do stanu faktycznego występującego przed dniem wejścia przepisu materialnego w życie wymaga przepisów przejściowych. W stosunku do dodatków przyznawanych żołnierzom zawodowym, wykonującym loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych prawodawca nie zdecydował się na takie rozwiązanie, wskazując, że dotychczasowe decyzje pozostają w mocy.
Szef Sztabu podkreślił, że kwestia przyznania dodatku specjalnego z tytułu wykonywania zadań w związku z wyznaczeniem na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, jeżeli przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywał on loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD (§ 4 pkt 2 rozporządzenia) nie leży w kompetencji organu odwoławczego i nie może być skutkiem rozpatrzenia odwołania od decyzji DGRSZ rozstrzygającej kwestię przyznania dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych lub statków powietrznych będących na wyposażeniu Lotniczej Akademii Lotniczej (§ 4 pkt 1 rozporządzenia), który w oparciu o § 8 ust. 2 pkt 2 może zostać odpowiednio zwiększony. Ww. dodatki są należnościami niezależnymi, a ww. decyzja DGRSZ kształtowała prawo strony do dodatku określonego w § 4 pkt 1 rozporządzenia. Przyznanie dodatku specjalnego z § 4 pkt 2 rozporządzenia, w wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego, skutkowałoby wydaniem przez Szefa Sztabu decyzji obarczonej wadą kwalifikowaną, która zgodnie z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. podlegałaby stwierdzeniu nieważności.
Zdaniem Szefa Sztabu w obecnym stanie prawnym nie ma możliwości przyznania Skarżącemu dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych zwiększonego z tytułu wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD.
4. Skarżący, reprezentowany przez adwokata, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o uchylenie ww. decyzji Szefa Sztabu i ww. decyzji DGRSZ z [...] grudnia 2023r., zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, według norm przepisanych, z uwagi na naruszenie:
- art. 439 ust. 1 pkt 1 u.o.O. w związku z § 8 pkt 1 i 4 rozporządzenia - przez ich błędną interpretację i przyjęcie, że do uzyskania zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD oprócz spełnienia warunków do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD konieczne jest pełnienie służby wojskowej w jednostce wojskowej Nr [...] lub Nr [...];
- § 12 ust 1 i 2 rozporządzenia – przez jego niezastosowanie, choć prawo do zwiększenia dodatku specjalnego przysługiwało Skarżącemu z tytułu ponad 10 letniego okresu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, a przyjęto, że prawo to przysługuje jedynie żołnierzom wyznaczonym na stanowisko w ww. jednostkach wojskowych powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo na stanowisku [...]związku taktycznego, po wejściu w życie tego (3 lutego 2023r.) przez co nie znajduje on zastosowana wobec Skarżącego wyznaczonego na takie stanowisko [...] stycznia 2021r., gdy przepis ten ma charakter gwarancyjny i przewiduje wypłatę podwyższonego dodatku specjalnego przez okres 3 lat od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego, który przysługiwał w związku z wykonywaniem lotów o wskazanym wyżej statusie, pod warunkiem pełnienia służby na określonych w tym przepisie stanowiskach, przez co każda osoba spełniająca takie warunki w dacie wejścia w życie ww. przepisu winna być nim objęta;
- art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. - przez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego;
- art. 8 k.p.a. - przez prowadzenie postępowania, w tym postępowania dowodowego w sposób, który podważa zaufanie uczestnika postępowania do władzy publicznej, naruszenie zasady prawdy obiektywnej przez brak ustalenia najważniejszych faktów w sprawie.
Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazał, że rozporządzenie, które powołano w podstawie prawnej wydano z przekroczeniem zakresu upoważnienia ustawowego określonego w art. 439 ust. 1 pkt 1 i ust. 11 u.o.O. Z ww. przepisu wynika, że żołnierze zawodowi otrzymują do uposażenia zasadniczego m.in. dodatek specjalny - za szczególne warunki służby lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej. Dodatek służbowy - za pełnienie zawodowej służby wojskowej na - określonych stanowiskach dowódczych i kierowniczych lub samodzielnych albo w określonych jednostkach wojskowych. Czym innym są więc szczególne warunki służby lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej, a czy innym pełnienie zawodowej służby wojskowej na określonych stanowiskach i w określonych jednostkach wojskowych. Dlatego § 8 ust. 4 rozporządzenia, w zakresie w jakim uzależnia przyznanie zwiększenia dodatku specjalnego od pełnienia służby w Jednostce Wojskowej Nr [...] lub w Jednostce Wojskowej Nr [...] jest sprzeczny z prawem. Zwiększenie zatem dodatku specjalnego, przysługującego żołnierzowi spełniającemu warunki do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD przysługuje każdemu żołnierzowi, który te warunki spełnia, niezależnie od tego w jakiej jednostce wojskowej i na jakim stanowisku pełni służbę. Dodatek specjalny przyznawany jest za szczególne właściwości i warunki służby, a nie za zajmowanie określonego stanowiska. Normatywną przesłanką zwiększenia dodatku specjalnego jest wiec spełnianie przez żołnierza zawodowego warunków do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD a nie faktyczne pełnienie służby w określonej jednostce (por. wyrok WSA w Warszawie sygn. akt II SA/Wa 1499/23). Inaczej mielibyśmy do czynienia z dodatkiem służbowym, opisanym w § 27 rozporządzenia, a tak nie jest, bo zwiększenie dodatku z tytułu HEAD jest zwiększeniem dodatku specjalnego, a nie zaś dodatku służbowego.
Skarżący wskazał, że spełnia warunki do otrzymania zwiększonego dodatku specjalnego z § 8 pkt 4 rozporządzenia. Posiadanie przez Skarżącego określonych kompetencji oraz wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych jest wystarczające do przyznania dodatku. Organ nie kwestionował, że Skarżący, pełniąc służbę na stanowisku [...] w DGRSZ, takie loty z osobami najważniejszymi w państwie na rozkaz przełożonych z sukcesem, wykonywał i nadal wykonuje w JW. [...] i na sprzęcie tej Jednostki (śmigłowiec [...]).
Zdaniem Skarżącego organ nie zauważył też § 37 zdanie 1 in fine rozporządzenia, dozwalającego na zmianę wydanych uprzednio decyzji przyznających dodatki specjalne (zwiększenia dodatków) do uposażenia, o ile nie są zgodne z przepisami rozporządzenia nowelizującego. Skoro decyzje o odmowie przyznania zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu HEAD, wydano pod rządami poprzednio obowiązującego rozporządzania z 28 grudnia 2016r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2021r., poz. 966), a nowe zmieniające je rozporządzenie jest korzystniejsze, to oczywistym jest, że winno być zastosowane. Skoro w uzasadnieniu nowelizacji wskazano, że § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia miał mieć charakter gwarancyjny, to nie można przyjmować, że prawo do zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu ponad 10-letniego okresu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD przysługuje jedynie żołnierzom wyznaczonym na stanowisko w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, dopiero po wejściu w życie tego przepisu (po 3 lutego 2023r.) - przez co nie ma zastosowania do Skarżącego wyznaczonego na takie stanowisko [...] stycznia 2021r. Skoro przepis ten ma charakter gwarancyjny i przewiduje wypłatę podwyższonego dodatku specjalnego przez okres 3 lat od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego, który przysługiwał w związku z wykonywaniem lotów o wskazanym wyżej statusie, pod warunkiem pełnienia służby na określonych w tym przepisie stanowiskach, to każda osoba spełniająca takie warunki w dacie wejścia w życie ww. przepisu winna być nim objęta. Skarżący od [...] lutego 2023r. spełniał warunki określone w § 12 rozporządzenia i podwyższony dodatek winien otrzymać.
5. Szef Sztabu w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wskazał ponadto, że § 37 rozporządzenia nie stanowił podstawy do zastosowania § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia, a nawet rozważenie zastosowania rozporządzenia, które weszło w życie 3 lutego 2023r. do Skarżącego, implikowałoby daleko idące wątpliwości interpretacyjne, co do daty, od której zwiększenie dodatku miałoby zostać utrzymane przez okres 3 lat, czy od daty wyznaczenia na stanowisko służbowe z dniem [...] stycznia 2021 r. i w efekcie naruszenie zasady lex retro non agit, czy od [...] lutego 2023r.
6. Skarżący [...] marca 2025r. wniósł replikę na ww. odpowiedź na skargę, w której nie zgodził się z przedstawioną argumentacją oraz przedstawił własną, co do zasady, podtrzymując prezentowane przed organami stanowisko.
II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
1. Skarga ma usprawiedliwione podstawy.
2. Sąd stwierdza, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024r., poz.1267) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024r., poz. 935, ze zm., zwana dalej "P.p.s.a."), sprawowana jest przez Sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej (np. decyzję) konieczne jest stwierdzenie, że doszło w niej do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)-c), pkt 2 P.p.s.a.).
Sąd, stosownie do art. 151 P.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części, oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
Sąd wyjaśnia również, że stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Ostatni z ww. przepisów nie miał jednak zastosowania w sprawie, gdyż organ administracyjny wydał decyzję administracyjną, którą zaskarżył Skarżący, a nie interpretację indywidualną, o której mowa w art. 57a P.p.s.a.
3. Sąd w rozpoznawanej sprawie, mając na względzie zasadę legalności – rozumianą jako potrzeba wydania decyzji w zgodzie z obowiązującym porządkiem prawnym - uznał, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy ww. decyzja DGRSZ z [...] grudnia 2023r. były wadliwe procesowo i materialnoprawnie.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że choć Skarżący pełni służbę w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) organ pierwszej instancji – DGRSZ - w żadnej mierze nie rozważył w ww. decyzji z [...] grudnia 2023r. możliwości zastosowania wobec Skarżącego § 12 ww. rozporządzenia z 2023r., które weszło w życie 3 lutego 2023r. (z wyjątkiem § 33 i § 37, które obowiązują od 1 stycznia 2023r.), a zdecydował się jedynie na zastosowanie § 4 pkt 1, § 5, § 8 ust. 1 pkt 1, ust. 8, 12, 13, 14 rozporządzenia.
Zdaniem Sądu wadliwe było przede wszystkim nie rozważenie przez DGRSZ w związku z wejściem w życie ww. rozporządzenia, czy Skarżący spełniał przesłanki wskazane w ww. przepisie - § 12 ww. rozporządzenia w kontekście również unormowań zawartych w § 37 ww. rozporządzenia.
Wadliwości z tego zakresu nie dostrzegł organ odwoławczy, co nie budzi zaufania do Szef Sztabu, który powinien dwukrotnie rozpatrzeć sprawę, tym bardziej, że rozporządzenie obowiązywało w chwili wydania zarówno decyzji pierwszej, jak i drugiej instancji. Tym samym organy obu instancji powinny rozważyć zastosowanie wobec Skarżącego § 12 tegoż rozporządzenia. Rozważań tych próżno szukać decyzji DGRSZ z [...] grudnia 2023r., którą utrzymał w mocy Szef Sztabu w zaskarżonej decyzji.
Przepis § 37 rozporządzenia stanowi, że dotychczasowe decyzje przyznające dodatki do uposażenia zachowują ważność, nie dłużej jednak niż na czas w nich określony, o ile są zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia. Użyte w tych w decyzjach określenie "kwota bazowa" należy rozumieć jako "kwotę obliczeniową" w rozumieniu przepisów niniejszego rozporządzenia. Przepis § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia wskazuje natomiast, że żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, który przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywał loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej na stanowisku służbowym, na którym przysługiwało prawo do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1. W przepisie § 12 ust. 2 ww. rozporządzenia wskazano, że dodatek specjalny wypłaca się żołnierzowi przez okres zajmowania stanowisk służbowych w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 3 lat od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1. Z § 4 pkt 1 ww. rozporządzenia wynika, że żołnierze zawodowi otrzymują dodatek specjalny za szczególne właściwości lub warunki pełnienia służby z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych lub statków powietrznych będących na wyposażeniu Lotniczej Akademii Wojskowej.
Sąd podkreśla, mając na względzie ww. przepisy, że warunkiem do wypłaty dodatku specjalnego o charakterze stałym, o którym mowa w § 12 ust. 1 rozporządzenia, w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej na stanowisku służbowym, na którym przysługiwało prawo do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1 jest wykonywanie lotów w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD przez łączny okres co najmniej 10 lat. Zbadanie zatem tej okoliczności przez organy obu instancji wynikało z ogólnych zasad k.p.a., a w szczególności art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz było niezbędne, gdyż § 12 ust. 1 rozporządzenia – w świetle rozważań podnoszonych przez Skarżącego w toku postępowania administracyjnego - stanowił zarzewie sporu. Przed wydaniem zarówno decyzji pierwszej, jak i drugiej instancji, należało zatem rozważyć, jaki rodzaj dodatku specjalnego otrzymywał Skarżący 3 lata przed awansem do jednostki wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) i czy był to dodatek specjalny zwiększony. Szef Sztabu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji choć wskazał, że Skarżący do [...] grudnia 2021r. otrzymywał dodatek w podwyższonej wysokości, z uwagi na status HEAD lotów, to nie rozważył tej okoliczności w kontekście § 12 i art. 37 ww. rozporządzenia. Rozważań z tego zakresu nie sposób też znaleźć w decyzji DGRSZ z [...] grudnia 2023r.
Zdaniem Sądu rozważenia ww. okoliczności powinny dokonać organy obu instancji, które działają na podstawie obowiązujących przepisów prawa (art. 6 k.p.a.), szczególnie w sytuacji, gdy znały sytuację zawodową Skarżącego i wiedziały, że w wyniku awansu Skarżący od [...] stycznia 2021r. pełni służbę w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa), jak również posiadał tytuł pilota wojskowego klasy mistrzowskiej, a ponadto był uprawniony do nadzoru szkolenia lotniczego i wykonywania lotów szkolnych z personelem latającym jednostek podlegających DGRSZ oraz przeprowadzania lotów kontrolnych (tzw. kontroli w locie), mających na celu sprawdzenie kwalifikacji personelu do służby w powietrzu. Wprawdzie Szef Sztabu w zaskarżonej decyzji wyjaśnił, że Skarżący w trakcie pełnienia służby w [...] Bazie Lotnictwa [...] (JW. nr [...]) miał przyznany dodatek specjalny za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych – zwiększony o odpowiedni mnożnik kwoty bazowej - w związku z wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, to przyjął, że dodatek ten przyznano jedynie na okres od [...] stycznia do [...] grudnia 2021r., a podstawą tej decyzji był § 8 ust. 3a rozp. z 2016r. oraz, że zgodnie z tym przepisem zwiększenie dodatku specjalnego stosuje się do żołnierza zawodowego pełniącego służbę w JW Nr [...] lub w JW Nr [...]. Szef Sztabu wskazał ponadto, że ww. rozp. z 2016r. nie przewidywało przepisów gwarancyjnych zapewniających żołnierzowi wypłaty dodatku ze zwiększonej jego wysokości w sytuacji wyznaczenia go na stanowisko służbowe w innej jednostce wojskowej lub wyższych strukturach Sił Zbrojnych, pomijając przy tym zupełnie przepisy § 12 i § 37 ww. rozporządzenia z 2003r., mające zastosowanie wobec Skarżącego w dniu wydawania zaskarżonej decyzji, jak i utrzymanej nią w mocy ww. decyzji DGRSZ z [...] grudnia 2023r. W tym kontekście bez znaczenia pozostawało powołanie się przez Szefa Sztabu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyznawania Skarżącemu kolejnych dodatków specjalnych bez zwiększenia dodatku za status HEAD - decyzjami z: - [...] grudnia 2021r. Nr [...] - na okres od [...] stycznia do [...] grudnia 2022r.; - [...] grudnia 2022r. Nr [...] - na okres od [...] stycznia do [...] grudnia 2023r.; - [...] grudnia 2023r. Nr [...] - na okres od [...] stycznia do [...] grudnia 2024r.
Warto wskazać, że z § 12 ust. 2 rozporządzania z 2023r. wynika w sposób wyraźny, że dodatek specjalny wypłaca się (podkreślenie Sądu) żołnierzowi przez okres zajmowania stanowisk służbowych w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 3 lat od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1. Z § 4 pkt 1 ww. rozporządzenia wynika natomiast, że dodatek specjalny za szczególne właściwości lub warunki pełnienia służby otrzymują m.in. żołnierze zawodowi z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych. Takim żołnierzem był Skarżący. W świetle zatem § 12 ust. 2 rozporządzenia z 2023r. oraz posłużenia się bezwarunkowym terminem "wypłaca się", organy administracyjne obu instancji, które rozpatrywały już pod rządami rozporządzenia z 2023r. (obowiązującego w dacie wydania w sprawie ww. decyzji) sprawę przyznania Skarżącemu dodatku specjalnego w kontekście jego podwyższenia, powinny rozważyć kiedy konkretnie Skarżący utracił prawo do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1 oraz w jakiej dacie Skarżący miał w okresie 3 letnim od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1 dodatek specjalny podwyższony.
Przy rozpatrywaniu sprawy dotyczącej przyznawanego Skarżącemu dodatku specjalnego należało mieć też na względzie § 37 rozporządzenia z 2023r., który stanowi, że dotychczasowe decyzje przyznające dodatki do uposażenia zachowują ważność, nie dłużej jednak niż na czas w nich określony, o ile są zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia.
Sąd, biorąc pod uwagę ostatni z ww. przepisów - § 37 rozporządzenia z 2023r. - stwierdza, że podziela stanowisko WSA w Warszawie wyrażone w wyroku z 21 lutego 2024r. sygn. akt II SA/Wa 1499/23, który został wydany w odniesieniu do Skarżącego, za inny okres, że prawodawca przez wprowadzenie § 37 rozporządzenia z 2023r. zadecydował, że decyzje przyznające dodatki do uposażenia, które są niezgodne z rozporządzeniem z 2023r. - w tym z § 12 rozporządzenia z 2023r. - są nieważne z mocy prawa. Takie stanowisko potwierdza § 30 ust. 2 pkt 3 ww. Zasad Techniki Prawodawczej, w którym wskazano, że w przepisach przejściowych rozstrzyga się w szczególności m.in. to czy prawodawca chce zmienić uprawnienia i obowiązki powstałe w czasie obowiązywania uchylanych albo wcześniej uchylonych przepisów. Taką wolę wyraził prawodawca w § 37 Rozporządzenia z 2023r., wskazując wyraźnie, że dotychczasowe decyzje przyznające dodatki do uposażenia zachowują ważność, nie dłużej jednak niż na czas w nich określony, o ile są zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia.
Warto też podnieść, że norma przejściowa z § 37 rozporządzenia z 2023r. zawiera odmienną regulację aniżeli norma z § 2 ust. 2 rozporządzenia nowelizującego. Zdaniem Sądu należy podzielić stanowisko WSA w Warszawie wyrażone w wyroku z 21 lutego 2024r. sygn. akt II SA/Wa 1499/23, że była to celowa zmiana brzmienia przepisu przejściowego, aby wypełnić wskazywany cel dodania § 12 do rozporządzenia z 2023r. Ostatni z ww. przepisów - § 12 rozporządzenia z 2023r. - ma charakter gwarancyjny dla osób, które zostały awansowane na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady albo dowódcy związku taktycznego, którzy łącznie przez okres co najmniej 10 lat wykonywali loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, otrzymali dodatek specjalny o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej na stanowisku służbowym, na którym prawo do takiego dodatku uzyskali.
Zdaniem Sądu, jedynie taka wykładnia, ze względu na brzmienie § 8 ust. 4 rozporządzenia z 2023r. (poprzednio § 8 ust. 3a rozp. z 2016r.), ograniczające przyznanie zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu statusu HEAD, do żołnierzy pełniących służbę w Jednostce Wojskowej o określonym numerze [...] lub [...], jest dopuszczalna, bo uwzględnia zasadę demokratycznego państwa prawnego oraz zasadę praw słusznie nabytych. Uzyskanie dodatku specjalnego zgodnie bowiem z treścią art. 439 ust. 1 pkt 1 u.o.O. (jak i poprzednio obowiązującego art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych) jest związane rzeczywistym pełnieniem określonej służby, a nie ze służbowym zaszeregowaniem. Z tym ostatnim wiąże się przyznanie dodatku służbowego, na co trafnie zwrócono uwagę w skardze.
Sąd stwierdza ponadto, że nieprawidłowa była argumentacja Szefa Sztabu, zawarta w zaskarżonej decyzji, że prawodawca nie zdecydował się na dodanie do rozporządzenia nowelizującego przepisów pozwalających na zastosowanie jego regulacji także do żołnierzy zawodowych, którzy zostali wyznaczeni na stanowiska służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, przed dniem wejścia w życie rozporządzenia nowelizującego (1 grudnia 2022r.). Przepis § 12a ww. rozporządzenia odnosi się bowiem do wyznaczeń mających miejsce przed dniem wejścia w życie przepisów zmieniających rozporządzenie z 2016r., a nadto brak jest takiej normy w treści obecnie obowiązującego rozporządzenia z 2023r.
Sąd nie podziela ponadto stanowiska Szefa Sztabu, że jedynie zmiany kadrowe skutkujące wyznaczeniem na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa, które nastąpiły po dniu wejścia w życie omawianych regulacji będą skutkowały powstaniem uprawnienia po stronie żołnierza do odpowiedniego zwiększenia dodatku specjalnego. Twierdzenie takie jest sprzeczne tak z wykładnią literalną § 37 i § 12 rozporządzenia z 2023r., które mają zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Proponowana przez organ odwoławczy wykładnia przepisów rozporządzenia z 2023r. jest także niezgodna z gwarancyjnym celem przepisu § 12 ww. rozporządzenia w zakresie zwiększenia dodatku specjalnego dla żołnierzy pełniących służbę w jednostkach wojskowych powyżej szczebla brygady lotnictwa, którzy przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywali loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD.
Należy w związku z tym przyjąć, że okoliczność, że Skarżący pełni służbę w DGRSZ od [...] stycznia 2021r., a więc został wyznaczony na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa przed dniem wejścia w życie przepisów gwarancyjnych, nie stanowi przesłanki do odmowy zastosowania wobec Skarżącego § 12 rozporządzenia z 2023r. Zarówno z § 12 ww. rozporządzenia, jak i z § 37 ww. rozporządzenia nie wynika, aby dotyczył on wyłącznie tych z żołnierzy zawodowych, których przeniesienie na wyższe stanowisko nastąpiło po wejściu w życie rozporządzenia z 2023r.
Sąd dostrzega także, że uprawnienie do dodatku specjalnego, na co prawidłowo zwracał uwagę Skarżący, wynika wprost z u.o.O. i nie powinno być modyfikowane w drodze wykładni, która byłaby sprzeczna z literalnym oraz systemowym brzemieniem § 12 i § 37 ww. rozporządzenia. Uzyskanie dodatku specjalnego, zgodnie z art. 439 ust. 1 pkt 1 u.o.O. jest związane rzeczywistym pełnieniem określonej służby, a nie ze służbowym zaszeregowaniem. Z tym ostatnim wiąże się przyznanie dodatku służbowego, co trafnie podniesiono w skardze.
Dokonana przez Szefa Sztabu wykładnia zamykająca prawo do uzyskania podwyższonego dodatku specjalnego żołnierzom, którzy zostali przeniesieni do innych jednostek - awansowani - a jednocześnie spełniają warunki pełnienia określonych obowiązków służbowych, przewidziane w § 8 ust. 4 rozporządzenia z 2023r. nie jest akceptowalna w świetle zasady zaufania do organów administracyjnych (art. 8 § 1 k.p.a.), jak również w związku z zasadą rozstrzygania wątpliwości prawnych na korzyść strony (art. 7a § 1 k.p.a.), tym bardziej, że treść § 12 i § 37 rozporządzenia z 2023r. jest jasna. Wzmocnieniem wykładni literalnej ww. przepisów § 12 i § 37 rozporządzenia z 2023r. są ponadto wnioski płynące z art. 439 ust. 1 pkt 1 u.o.O., który wskazuje, że dodatek specjalny przyznawany jest za szczególne właściwości i warunki służb, a nie za zajmowanie określonego stanowiska w konkretnej jednostce. Normatywną przesłanką zwiększenia dodatku specjalnego powinno być więc spełnianie przez żołnierza zawodowego warunków do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie, na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD, a nie faktyczne pełnienie służby w określonej jednostce. W przypadku Skarżącego bezsporne jest, że chociaż pełni on służbę w DGRSZ, to loty o statusie HEAD wykonuje w Jednostce Wojskowej Nr [...].
Sąd w związku z tym uznał, że wadliwe było przyjęcie w sprawie przez organy obu instancji, że Skarżącemu nie przysługiwał podwyższony dodatek specjalny, bez rozważenia § 12 ww. rozporządzenia z 2023r. w związku z art. 37 ww. rozporządzenia. W związku z tym Sąd za zasadne uznał podniesione w skardze zarzuty o błędnej wykładni zarówno ww. przepisów prawa materialnego oraz procesowego, jak również wyżej wskazanych przepisów norm prawa procesowego.
4. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, organy obu instancji uwzględnią, stosownie do art. 153 P.p.s.a., ww. oceny prawne Sądu, przy rozpatrywaniu wniosku Skarżącego o przyznanie podwyższonego dodatku specjalnego. Organy powinny przede wszystkim przeanalizować stan faktyczny sprawy, stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. z uwzględnieniem powyżej wskazanych regulacji normatywnych i ich interpretacji prawnych. Ponadto wydane w sprawie decyzje powinny spełniać wymogi przewidziane w art. 107 k.p.a. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (art. 107 § 3 k.p.a.), tak aby nie doszło do naruszenia art. 7a § 1 i art. 8 § 1 k.p.a.
5. Sąd, mając powyższe rozważania na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c oraz art. 135 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku. Sąd postanowił o kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku), na zasadzie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokatów (Dz. U. z 2015r., poz. 1800). Do kosztów tych zaliczono wynagrodzenie adwokata w wysokości 480 zł.