II SA/WA 132/19

II SA/Wa 132/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-09-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-01-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Marcinkowska /przewodniczący/
Iwona Maciejuk /sprawozdawca/
Sławomir Antoniuk
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Sygn. powiązane
III OSK 2108/21 - Wyrok NSA z 2023-03-15
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 2067
art. 135 e  ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Protokolant specjalista Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2019 r. sprawy ze skargi P. W. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego - oddala skargę -
Uzasadnienie
Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] października 2018 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania P. W. utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Centrum Szkolenia Policji w [...] nr [...] z dnia [...] września 2018 r. o obniżeniu [...] P. W. dodatku służbowego.
W uzasadnieniu Komendant Główny Policji wskazał, że orzeczeniem nr [...] Komendanta Centrum Szkolenia Policji w [...] z dnia [...] lipca 2018 r. [...] P. W. został uznany winnym popełnienia zarzucanego mu czynu, polegającego na tym, że: w dniu [...] stycznia 2018 r. stawił się do służby w stanie po użyciu alkoholu, tj. przewinienia dyscyplinarnego określonego w art. 132 ust. 3 pkt 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2017 r., poz. 2067, z późn. zm.).
Orzeczeniem tym stwierdzono winę [...] P. W. za wskazany wyżej czyn i wymierzono mu karę dyscyplinarną wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe oraz karę dyscyplinarną obniżenia stopnia.
W wyniku wniesionego przez [...] P. W. odwołania, Komendant Główny Policji w dniu [...] września 2018 r. wydał orzeczenie nr [...], w którym utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie nr [...] Komendanta Centrum Szkolenia Policji w [...] z dnia [...] lipca 2018 r. Orzeczenie stało się prawomocne w dniu jego wydania, zgodnie z art. 135o ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji.
W dniu [...] września 2018 r. Komendant Centrum Szkolenia Policji w [...], na podstawie art. 104 ust. 3, art. 106 ust. 1 ustawy o Policji oraz § 9 ust. 5 w zw. z § 8 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. z 2015 r. poz, 1236, z późn. zm.), wydał rozkaz personalny nr [...], na mocy którego z dniem [...] września 2018 r. obniżył [...] P. W. dodatek służbowy o 40% otrzymywanej stawki, tj. do kwoty 360 złotych miesięcznie. Decyzji tej nadał rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu wskazał, iż uwzględniając całokształt okoliczności sprawy, w szczególności charakter popełnionego przewinienia dyscyplinarnego, jego negatywny wpływ na wizerunek Policji, a także rodzaj wymierzonych policjantowi kar dyscyplinarnych, obniżenie dodatku służbowego [...] P. W. o 40% jest w pełni zasadne.
Komendant Główny Policji wskazał, że zgodnie z art. 104 ust. 2 ustawy o Policji policjantowi pełniącemu służbę lub obowiązki na stanowisku kierowniczym lub samodzielnym przysługuje dodatek funkcyjny. W myśl zaś art. 104 ust. 3 tejże ustawy na stanowiskach innych niż wymienione w ust. 2 policjant za należyte wykonywanie obowiązków służbowych może otrzymywać dodatek służbowy. Podał, że zgodnie z § 9 ust. 2 powołanego rozporządzenia przyznanie dodatku służbowego oraz jego wysokość uzależnia się od oceny wywiązywania się przez policjanta z obowiązków oraz realizacji zadań i czynności służbowych, ze szczególnym uwzględnieniem ich charakteru i zakresu oraz rodzaju i poziomu posiadanych przez policjanta kwalifikacji zawodowych. Jak stanowi § 9 ust. 5 cyt. rozporządzenia w szczególnie uzasadnionych przypadkach dodatek służbowy podlega obniżeniu. Przepisy § 8 ust. 5-8 stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 6.
Organ odwoławczy wskazał, że stosownie do § 8 ust. 8 powołanego rozporządzenia dodatek funkcyjny obniża się w granicach od 20 do 50% otrzymywanej stawki w przypadku: 1) naruszenia przez policjanta dyscypliny służbowej w czasie służby lub podczas wykonywania zadań lub czynności służbowych, za które wymierzono mu karę dyscyplinarną; 2) niewywiązywania się przez policjanta
z obowiązków służbowych stwierdzonego w opinii służbowej; 3) nieprzydatności policjanta na zajmowanym stanowisku, stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej.
Użycie w powołanym § 8 ust. 8 zwrotu "obniża się" wskazuje, że przepis w tym zakresie skonstruowany jest w oparciu o związanie administracyjne, co nie daje organom Policji żadnej możliwości odstąpienia od wykonania dyspozycji przedmiotowej normy w razie stwierdzenia stanu faktycznego w niej opisanego. Uznaniu właściwych przełożonych pozostawiona została jedynie kwestia poziomu, do jakiego mogą oni zmienić należny policjantowi dodatek służbowy, gdyż w zależności od własnej oceny mogą go obniżyć od 20% do 50% otrzymywanej stawki.
Organ wskazał, że aktualnie w obrocie prawnym funkcjonuje prawomocne orzeczenie nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2018 r. utrzymujące w mocy zaskarżone orzeczenie nr [...] Komendanta Centrum Szkolenia Policji w [...] z dnia [...] lipca 2018 r. o ukaraniu [...] P. W. karą dyscyplinarną wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe oraz karą dyscyplinarną obniżenia stopnia, wobec uznania go winnym popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, polegającego na stawieniu się do służby w stanie po użyciu alkoholu.
Organ stwierdził, że charakter dokonanego przez [...] P. W. przewinienia dyscyplinarnego, polegającego na stawieniu się do służby w stanie po użyciu alkoholu (art. 132 ust. 3 pkt 6 ustawy o Policji), a także rodzaj wymierzonej kary dyscyplinarnej (wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe oraz obniżenie stopnia), w pełni uzasadnia obniżenie otrzymywanej stawki dodatku służbowego o 40%, tj. do kwoty 360 zł miesięcznie.
Komendant Główny Policji odnosząc się do zarzutów odwołania wskazał m.in., że zbieranie materiału w sprawie musi być ograniczone do gromadzenia wyłącznie materiału istotnego z punktu widzenia decyzji merytorycznej kończącej to postępowanie administracyjne, a nie całości materiałów czy dowodów istniejących w rzeczywistości. Zbieranie materiału powinno być bowiem determinowane celem tego postępowania. Ustalenia dokonywane poza ten zakres prowadziłyby do nieuzasadnionego przedłużenia takiego postępowania.
KGP wskazał, że organ I instancji w sposób dostateczny wykazał zaistnienie przesłanki zobowiązującej do obniżenia dodatku służbowego i zgodnie z przyznaną mu kompetencją wydał decyzję merytoryczną. Istotne w tym przypadku było wyłącznie orzeczenie o uznaniu [...] P. W. winnym popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, które skutkowało przeprowadzeniem postępowania administracyjnego i w konsekwencji obligatoryjnym obniżeniem mu dodatku służbowego. Okoliczności podnoszone przez skarżącego nie dotyczą zatem niekompletności materiału zebranego w sprawie, ale wyłącznie sposobu jego oceny.
Organ odwoławczy nie zgodził się z twierdzeniem strony, że organ nie wyjaśnił wszelkich okoliczności faktycznych i prawnych w ramach toczącego się postępowania. Organ wziął bowiem pod uwagę wszystkie okoliczności zaistniałego zdarzenia, w tym konieczność zapewnienia właściwej dyscypliny służbowej wśród innych policjantów. KGP stwierdził, że dostrzega także uchybienie wskazane przez skarżącego, polegające na braku pisemnego zawiadomienia strony o wszczęciu postępowania administracyjnego. Nie wpływa to jednak w żadnym stopniu na ograniczenie prawa strony do czynnego udziału w toczącym się postępowaniu. W odniesieniu do nadanego rygoru natychmiastowej wykonalności organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji nadając zaskarżonemu rozstrzygnięciu rygor natychmiastowej wykonalności miał na uwadze ważny interes społeczny tożsamy w tym przypadku z interesem służby, przejawiającym się koniecznością niezwłocznego dostosowania otrzymywanej przez [...] P. W. kwoty dodatku służbowego do wymagań określonych przepisami prawa. Zdaniem Komendanta Głównego Policji decyzja organu I instancji spełnia wymagania określone w art. 108 § 1 k.p.a., gdyż w jej uzasadnieniu przytoczono okoliczności wskazujące, że zachodzą przesłanki uzasadniające przedłożenie interesu społecznego nad indywidualny interes strony.
Rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] października 2018 r. stał się przedmiotem skargi P. W., reprezentowanego przez radcę prawnego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego, a także rozkazu personalnego Komendanta Centrum Szkolenia Policji w [...] nr [...] z dnia [...] września 2018 r. oraz zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł zarzucił naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie mogło mieć istotny wpływ na końcowy wynik sprawy, tj:
- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 oraz w zw. z art. 16 i nast. k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego bez uprzedniego wyjaśnienia wszelkich okoliczności faktycznych i prawnych, których występowanie niewątpliwie uniemożliwiało wydanie w/w rozkazu w przedmiotowej sprawie,
- art. 61 § 4 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a., poprzez zaniechanie pisemnego zawiadomienia [...] P. W. o wszczęciu wobec jego osoby postępowania administracyjnego, czym uchybiono podstawowej zasadzie postępowania administracyjnego, a które to uchybienie całkowicie pozbawiło stronę postępowania do czynnego w nim udziału, jak również pozbawiło organ możliwości rozpatrzenia wniosków dowodowych oraz zastrzeżeń ze strony [...] P. W., jak również powielenie tego naruszenia przez organ odwoławczy.
W uzasadnieniu pełnomocnik rozwinął stawiane zarzuty. Wskazał m.in., że orzeczenie dyscyplinarne Komendanta Głównego Policji w [...] nr [...] wydane zostało w dniu [...] września 2018 r., a już w dniu [...] września 2018 r. zakończyło
się postępowanie administracyjne przed Komendantem Centrum Szkolenia Policji w [...] w przedmiotowej sprawie. Powyższe nasuwa w ocenie pełnomocnika wątpliwości w jaki sposób organ przeprowadził postępowanie.
Odnosząc się do twierdzenia organu, co do braku wskazania przez stronę uchybień w postępowaniu, pełnomocnik wskazał, że organom administracji umknął fakt ostateczności rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji Nr [...] z dnia [...].09.2018 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby [...] P. W. zajmującego przed zwolnieniem ze służby stanowisko [...] Zespołu [...] Zakładu [...] Centrum Szkolenia Policji w [...]. Składowe elementy rozstrzygnięcia powyższego rozkazu personalnego siłą rzeczy wymuszają ustalenie wysokości świadczenia emerytalnego, co przesądza o możliwości na nowo kształtowania stosunku prawnego zwolnionego już funkcjonariusza Policji.
Komendant Główny Policji, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia dokonane w zaskarżonym rozkazie personalnym. Dodatkowo pełnomocnik wskazał, że orzeczenie dyscyplinarne nr [...] Komendanta Głównego Policji zostało wydane dnia [...] września 2018 r. Z tym też dniem stało się prawomocne i podlegało wykonaniu. Jedynym i zasadniczym dowodem w sprawie było orzeczenie nr [...] Komendanta Głównego Policji, znane zarówno stronie jak i organowi. Od daty jego wydania tj. [...] września 2018 r. skarżący winien był się spodziewać jego wykonania, wraz ze wszystkimi konsekwencjami prawnymi. Organy Policji mając na względzie treść art. 35 § 2 kpa oraz fakt, iż skarżący był [...] CSP w [...], a zatem osobą, znającą pragmatyki służbowe, w tym ustawę o Policji oraz akty wykonawcze regulujące stosunek służbowy - w szczególności prawa i obowiązki policjantów (chociażby także z uwagi na treść roty ślubowania), wydał rozstrzygnięcie niezwłocznie po otrzymaniu prawomocnego orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie podlegała uwzględnieniu.
W sprawie tej Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego, jak również prawa procesowego, które miałoby wpływ na wynik sprawy. Zarzuty skargi nie są zasadne.
Zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych
i Administracji w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, przyznanie dodatku służbowego oraz jego wysokość uzależnia się od oceny wywiązywania się przez policjanta
z obowiązków oraz realizacji zadań i czynności służbowych, ze szczególnym uwzględnieniem ich charakteru i zakresu oraz rodzaju i poziomu posiadanych przez policjanta kwalifikacji zawodowych. Jak stanowi § 9 ust. 5 rozporządzenia w szczególnie uzasadnionych przypadkach dodatek służbowy podlega obniżeniu. Przepisy § 8 ust. 5-8 stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 6.
Stosownie do § 8 ust. 8 powołanego rozporządzenia dodatek funkcyjny obniża się w granicach od 20 do 50% otrzymywanej stawki w przypadku m.in. naruszenia przez policjanta dyscypliny służbowej w czasie służby lub podczas wykonywania zadań lub czynności służbowych, za które wymierzono mu karę dyscyplinarną (punkt 1).
W sprawie jest bezsporne, że w dacie wydania zaskarżonego rozkazu personalnego w obrocie prawnym funkcjonowało prawomocne orzeczenie nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2018 r. utrzymujące w mocy zaskarżone orzeczenie nr [...] Komendanta Centrum Szkolenia Policji w [...] z dnia [...] lipca 2018 r. o ukaraniu [...] P. W. karą dyscyplinarną wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe oraz karą dyscyplinarną obniżenia stopnia, wobec uznania go winnym popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, polegającego na stawieniu się do służby w stanie po użyciu alkoholu.
Organ obowiązany był tym samym do obniżenia skarżącemu dodatku służbowego, zgodnie z § 8 ust. 8 powołanego rozporządzenia.
Uznaniu właściwych przełożonych pozostawiona została kwestia ustalenia granic obniżenia tego dodatku.
Obniżenie dodatku służbowego nastąpiło w granicach określonych w § 8 ust. 8 rozporządzenia. W rozkazie personalnym Komendanta Centrum Szkolenia Policji w [...] z dnia [...] września 2018 r. jednoznacznie wskazano, że obniżenie dodatku służbowego o 40% uwzględnia m.in. charakter popełnionego przewinienia dyscyplinarnego i jego negatywny pływ na wizerunek Policji.
Dokonane przez organ ustalenie granic obniżenia dodatku służbowego zostało uzasadnione w sposób wystarczający i nie można przyjąć, że było ono dowolne.
Zarówno zaskarżony rozkaz personalny, jak i rozkaz personalny organu
I instancji zostały uzasadnione zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. i nie pozostawiają wątpliwości co do przyczyn z powodu których organ obniżył dodatek służbowy o 40%.
Sąd nie stwierdził także naruszenia art. 108 § 1 k.p.a. poprzez nadanie rozkazowi personalnemu z dnia [...] września 2018 r. rygoru natychmiastowej wykonalności. Interes społeczny tożsamy w tej sprawie z interesem służby przeważał w tym przypadku nad indywidualnym interesem strony.
Okoliczność niezawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie obniżenia dodatku służbowego stanowi uchybienie procesowe, które nie miało wpływu na wynik sprawy. Przepisy rozporządzenia obligują organ do obniżenia dodatku służbowego.
W sprawie tej nie został naruszony także art. 7 w zw. z art. 77 § 1 oraz w zw. z art. 16 k.p.a. k.p.a. Organy działały na podstawie i w granicach prawa. Stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo, nie budzi on wątpliwości. Zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy i został rozpatrzony należycie. Ocena organu nie była dowolna i znajduje oparcie w tym materiale dowodowym. Organ przed wydaniem zaskarżonego rozkazu personalnego nie zapewnił możliwości wypowiedzenia się, czym naruszył art. 10 k.p.a., jednak to uchybienie nie miało wpływu na wynik niniejszej sprawy. W sprawie jest bowiem bezsporne, że orzeczeniem nr [...] z dnia [...] września 2018 r. Komendant Główny Policji utrzymał w mocy orzeczenie nr [...] Komendanta Centrum Szkolenia Policji w [...] z dnia [...] lipca 2018 r. o ukaraniu [...] P. W. karą dyscyplinarną. Orzeczenie dyscyplinarne Komendanta Głównego Policji stało się prawomocne w dniu jego wydania (art. 135o ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji).
Skarżący nie wskazał, jakie ewentualnie inne dowody miałyby zostać przez organ przeprowadzone w niniejszej sprawie. Podniesiona w skardze okoliczność wydania przez Komendanta Głównego Policji rozkazu personalnego z dnia [...] września 2018 r. o zwolnieniu P. W. ze służby w Policji nie wypływa na wynik niniejszej sprawy. W rozpatrywanej sprawie nie było przeszkód do obniżenia przez organ dodatku służbowego od dnia [...] września 2018 r. Nadto, jak wskazano już wyżej, prawidłowe było nadanie rozkazowi personalnemu z dnia [...] września 2018 r. rygoru natychmiastowej wykonalności.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), orzekł jak w wyroku.