II SA/Wa 1309/12

II SA/Wa 1309/12 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2012-11-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-07-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Marcinkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I OSK 57/13 - Postanowienie NSA z 2013-01-31
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 3 par 1 oraz par 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2006 nr 104 poz 708
art. 69
Ustawa z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi T. M. na czynność Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o sprostowanie świadectwa służby postanawia - odrzucić skargę-
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego (CBA) zwolnił T. M. ze służby w CBA z dniem 29 marca 2010 r. decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Szefa CBA z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie wyrokiem z dnia 12 grudnia
2011 r., sygn. akt II SA/Wa 2302/11 uchylił wskazane wyżej decyzje.
Decyzją dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] Szef CBA ponownie zwolnił T. M. ze służby w CBA określając datę zwolnienia na dzień 13 kwietnia 2012 r.
W dniu [...] kwietnia 2012 r. Szef CBA wydał T. M. świadectwo służby. W świadectwie tym stwierdzono, iż wyżej wymieniony pełnił służbę w okresie od dnia 21 sierpnia 2006 r. do 29 marca 2010 r. oraz od 14 lutego 2012 r. do 13 kwietnia 2012 r.
W piśmie z dnia 25 kwietnia 2012 r. skierowanym do Szefa CBA T. M. złożył wniosek o sprostowanie świadectw służby. We wniosku tym podniósł, że w związku z uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie decyzji o zwolnieniu go ze służby organ winien wydać świadectwo służby uwzględniające ciąg służby jako okres od wydania decyzji o przyjęciu do służby (21 sierpnia 2006 r.) do wydania prawomocnej decyzji o zwolnieniu ze służby (13 kwietnia 2012 r.). Ponadto wniósł o wpisanie w świadectwie służby wysokości poszczególnych składników jego uposażenia.
Szef CBA w piśmie z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] poinformował T. M. o nieuwzględnieniu jego wniosku. Uzasadniając swoje stanowisko organ wyjaśnił, że wskazany wyżej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywołuje wyłącznie skutki na przyszłość. Wobec powyższego decyzje te zostały wyeliminowane z obrotu prawnego dopiero w dniu uprawomocnienia się tego wyroku, tj. 14 lutego 2012 r. Do tego dnia zawarte w uchylonych decyzjach rozstrzygnięcia, zachowują aktualność. W dniu 14 lutego 2012 r. doszło zatem do reaktywacji stosunku służbowego, a po stronie organu powstał obowiązek ponownego wydania decyzji o zwolnieniu ze służby w CBA w związku z prawomocnym orzeczeniem Rejonowej Komisji Lekarskiej Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji przy Biurze Ochrony Rządu z dnia [...] czerwca 2010 r. stwierdzającym niezdolność funkcjonariusza do dalszej służby.
Odnosząc się do wniosku o zamieszczenie w świadectwie służby informacji o wysokości i składnikach uposażenia organ wskazał, że taką prośbę, zgodne z § 6 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 2 listopada 2006 r. w sprawie danych, które należy podać w świadectwie służby funkcjonariusza Centralnego Biura Antykorupcyjnego, a także trybu wydawania i prostowania świadectwa służby oraz jego formularza (Dz. U. Nr 202, poz. 1487), należy zgłosić wyłącznie przed dniem wydania świadectwa służby.
T. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na czynność Szefa CBA w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o sprostowanie świadectwa służby. Skarżący wniósł o usunięcie naruszenia prawa poprzez nakazanie organowi sprostowania świadectwa służby oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje;
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:
1. decyzje administracyjne;
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach,
5 akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6 akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7 akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8 bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest czynność Szefa CBA polegająca na nieuwzględnieniu wniosku o sprostowanie świadectwa służby.
Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 621) funkcjonariusz zwolniony ze służby otrzymuje niezwłocznie świadectwo służby. Stosownie zaś do treści art. 69 ust. 2 tej ustawy Funkcjonariusz może żądać sprostowania świadectwa służby w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania. W ustępie 3. tego artykuł zawarta jest natomiast delegacja dla Prezesa Rady Ministrów do wydania rozporządzenia określającego dane, które należy podać w świadectwie służby, a także tryb wydawania i sprostowania świadectwa służby oraz formularz świadectwa służby, uwzględniając właściwość przełożonych w tych sprawach oraz specyfikę służby. Rozporządzenie takie zostało wydane – rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 2 listopada 2006 r. w sprawie danych, które należy podać w świadectwie służby funkcjonariusza Centralnego Biura Antykorupcyjnego, a także trybu wydawania i prostowania świadectwa służby oraz jego formularza (Dz. U. Nr 202, poz. 1487).
Stosownie do treści § 7 ust. 1 tego rozporządzenia funkcjonariusz zwolniony ze służby może, w terminie określonym w art. 69 ust. 2 ustawy, złożyć wniosek o sprostowanie świadectwa służby. Wniosek składa się na piśmie do przełożonego, który wydał świadectwo służby. W razie uwzględnienia wniosku o sprostowanie świadectwa służby funkcjonariuszowi wydaje się nowe świadectwo służby w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku (§ 7 ust. 2 rozporządzenia). Zgodnie natomiast z § 7 ust. 4 cytowanego rozporządzenia o nieuwzględnieniu wniosku o sprostowanie świadectwa służby przełożony, który wydał to świadectwo, zawiadamia pisemnie funkcjonariusza w terminie 7 dni od dnia złożenia tego wniosku.
Zauważyć należy, że przepisy powyższego rozporządzenia nie przewidują kontroli instancyjnej, a także sądowej nieuwzględnienia wniosku o sprostowanie świadectwa służby.
Pismo kierowane do strony w tej sprawie, które skarżący określa jako czynność, jest wyłącznie pismem informacyjnym. Nie jest to decyzja administracyjna, ani też żaden inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, iż nie może ono stanowić przedmiotu kontroli sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I OSK 511/08, orzeczenie niepublikowane, dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tego też względu skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.