II GSK 8/08

II GSK 8/08 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2010-06-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-01-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Urszula Raczkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 944/06 - Wyrok WSA w Warszawie z 2006-09-15
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 25 par. 1, art. 130 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 15 września 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 944/06 w zakresie oddalenia skargi w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Uzasadnienie
Po wniesieniu przez M. W. skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 15 września 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 944/06, pismem z dnia 23 lutego 2007 r. pełnomocnik M. W., radca prawny G. G., poinformował Sąd o zgonie skarżącego, który miał miejsce w dniu [...] stycznia 2007 r. Do pisma tego załączona została kserokopia aktu zgonu wystawionego przez Max Super Speciality Hospital w N. D. wraz z jego tłumaczeniem.
Postanowieniem z dnia 8 maja 2007 r. (sygn. akt I OSK 65/07) Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie z uwagi na śmierć skarżącego M. W.
Od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania nie zgłosili się i nie zostali wskazani następcy prawni zmarłej strony. Nie została również nadesłana pisemna informacja, o tym czy zostało przeprowadzone postępowanie spadkowe po zmarłym. Nikt z ewentualnych następców prawnych skarżącego nie wystąpił też z wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 130 § 1 zd. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny.
Charakterystyka kategorii podmiotów, którym przysługuje zdolność sądowa przed sądami administracyjnymi, została zawarta w poszczególnych jednostkach redakcyjnych art. 25 p.p.s.a. przede wszystkim w oparciu o cywilistyczne kryteria, związane ze statusem takiego podmiotu, głównie jego zdolnością prawną, czyli możnością bycia podmiotem praw i obowiązków. Zgodnie z art. 25 § 1 p.p.s.a. osoba fizyczna i osoba prawna ma zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa). Natomiast stosownie do art. 8 § 1 k.c. każdy człowiek od chwili urodzenia ma zdolność prawną. Tak więc początek i koniec zdolności prawnej, a zatem i zdolności sądowej osoby fizycznej wyznaczają zjawiska biologiczne - urodzenie się i śmierć, i w ten sposób okres życia pokrywa się z okresem zdolności sądowej.
Utrata tak zdefiniowanej w przepisach ustawy zdolności sądowej następuje z chwilą śmierci osoby fizycznej (por. postanowienie NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 274/07, niepubl.). Następcami prawnymi zmarłej osoby fizycznej są jej spadkobiercy określani na podstawie właściwych przepisów prawa cywilnego.
Skoro od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z uwagi na utratę zdolności sądowej (śmierci) skarżącego upłynął okres 3 lat, a nie zgłosili się i nie zostali wskazani następcy prawni zmarłej strony – to spełniona została przesłanka umorzenia postępowania sformułowana w art. 130 § 1 zd. 2 p.p.s.a.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 130 § 1 zd. 2 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a.