II SA/Wa 1215/20

II SA/Wa 1215/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-01-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2020-07-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Kwiecińska /przewodniczący/
Ewa Radziszewska-Krupa
Karolina Kisielewicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne
Szkolnictwo wyższe
Sygn. powiązane
III OSK 5408/21 - Wyrok NSA z 2024-11-26
Skarżony organ
Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1789
art. 16, art. 18a ust. 11, art. 29 ust. 1
Ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi D. G. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia doktora habilitowanego oddala skargę
Uzasadnienie
D.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z [...] stycznia 2020 r. (nr [...]), którą organ utrzymał w mocy uchwałę Rady Wydziału [...] U[...] w [...] z [...] września 2018 r. o odmowie nadania skarżącemu stopnia naukowego doktora habilitowanego w dziedzinie nauk prawnych, dyscyplina prawo.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że D.G. w dniu 30 stycznia 2017 r. zwrócił się do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z wnioskiem o nadanie stopnia doktora habilitowanego w dziedzinie nauk prawnych, w dyscyplinie prawo.
Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, na podstawie art. 18a ust. 3 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz.U. z 2017 r. poz. 1789 ze zm.) wyznaczyła Radę Wydziału [...] U[...] w [...] do przeprowadzenia postępowania habilitacyjnego skarżącego, natomiast w dniu [...] czerwca 2017 r. powołała (na podstawie art. 18a ust. 5 ustawy) siedmioosobową komisję habilitacyjną do przeprowadzenia postępowania habilitacyjnego. W skład sji habilitacyjnej weszło dwóch recenzentów wyznaczonych przez CK spoza Wydziału [...] U[...] w [...] (tj. prof. J.S. i dr. hab. J.I.) oraz jeden recenzent wyznaczony przez tę jednostkę (dr hab. I.N.).
Komisja habilitacyjna po zapoznaniu się z autoreferatem i recenzjami osiągnięć naukowych D.G. sporządzonymi przez: prof. dr hab. J.S. (recenzja negatywna), prof. dr hab. I.N. i dr. hab. J.I. (recenzje pozytywne), w dniu [...] lipca 2018 r. w głosowaniu jawnym podjęła uchwałę zawierającą pozytywną opinię w sprawie nadania skarżącemu stopnia doktora habilitowanego (3 głosy za, 1 głos przeciw, 2 głosy wstrzymujące się). Komisja habilitacyjna stwierdziła, że osiągnięcia naukowe D.G. po uzyskaniu stopnia doktora spełniają kryteria określone w art. 16 ustawy - stanowią znaczny wkład kandydata w rozwój dyscypliny naukowej (prawo) oraz kandydat wykazuje się istotną aktywnością naukową.
Rada Wydziału [...] U[...] w [...], po otrzymaniu uchwały Komisji habilitacyjnej oraz dokumentów postępowania habilitacyjnego skarżącego, w dniu [...] września 2018 r.:
- w głosowaniu tajnym podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przyjęcia opinii Komisji habilitacyjnej dotyczącej nadania D.G. stopnia doktora habilitowanego w dziedzinie nauk prawnych, z dyscypliny naukowej prawo (20 głosów za, 4 przeciw, 7 wstrzymujących się);
- w głosowaniu tajnym podjęła uchwałę nr [...] w sprawie nadania skarżącemu stopnia doktora habilitowanego w dziedzinie nauk prawnych z dyscypliny naukowej prawo; stwierdzające w § 1, że "Rada Wydziału (...) postanawia nie uwzględnić wniosku Komisji habilitacyjnej" o nadanie skarżącemu tytułu doktora habilitowanego (12 głosów za, 10 przeciw ;8 wstrzymujących się);
- w głosowaniu tajnym podjęła uchwalę nr [...] w sprawie odmowy nadania skarżącemu stopnia doktora habilitowanego w dziedzinie nauk prawnych z dyscypliny naukowej prawo (25 głosów za, 6 przeciw, 1 wstrzymujący się, 1 nieważny).
Jako podstawę prawną wszystkich uchwał Rada Wydziału podała art. 18a ust. 11 ustawy w związku z § 43 ust. 1 pkt 5 Statutu U[...] w [...] , uchwalonego na posiedzeniu Senatu w dniu [...] czerwca 2006 r.
D.G. w piśmie z 26 października 2018 r. złożył odwołanie od uchwał nr [...] i [...] Rady Wydziału [...] U[...] w [...] z [...] września 2019 r. Odwołujący się zarzucił, że zostały wydane z naruszeniem art. 18a ust. 11 ustawy w związku z § 16 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 września 2016 r. w sprawie szczegółowego trybu i warunków przeprowadzania czynności w przewodzie doktorskim, w postępowaniu habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora (Dz.U. z 2016 r. poz. 1586 ze zm.).
D.G. podniósł, że z powołanych przepisów wynika, że Rada Wydziału ma możliwość podjęcia uchwały o nadaniu bądź odmowie nadania stopnia naukowego. Tymczasem w jego sprawie (procedurze habilitacyjnej) podjęto jednocześnie uchwały: w sprawie nadania stopnia doktora habilitowanego ([...]) oraz w sprawie odmowy nadania stopnia doktora habilitowanego ([...]). Odwołujący się podniósł ponadto, że uchwała nr [...] "w sprawie nadania (...) stopnia doktora habilitowanego", rozstrzyga (§ 1) o nieuwzględnieniu wniosku Komisji habilitacyjnej o nadanie skarżącemu tytułu doktora habilitowanego, a więc jest wewnętrznie sprzeczna. D.G. dodał, że powyższe uchwały ([...] i [...]) są sprzeczne z uchwalą [...] Rady Wydziału [...] U[...] w [...] z [...] września 2019 r. przyjmującą opinię Komisji habilitacyjnej (przy 20 głosach za).
D.G. stwierdził, że spełnia wszystkie przesłanki do uzyskania stopnia doktora habilitowanego. Jego osiągnięcia naukowe (monografia: "[...]") zostały pozytywnie ocenione przez dwóch recenzentów (prof. dr hab. J.I. i dr. hab. I.N.) oraz przez innych członków habilitacyjnej (m. in. dr hab. M.S. i dr. hab. R.K.). Recenzje te powinny stanowić "pierwszoplanową przesłankę" przemawiającą za nadaniem mu stopnia doktora habilitowanego.
Prof. dr. hab. K.Z. i prof. dr. hab. P.W. - wyznaczeni do oceny odwołania skarżącego, w opiniach (odpowiednio: z [...] marca i z [...] września 2019r.) stwierdzili, że odwołanie skarżącego jest nieuzasadnione.
Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2020 r., na podstawie art. 21 ust. 2 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1789) w zw. z art. 179 ust. ustawy z 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2018 r. poz. 1669) po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, utrzymała w mocy uchwałę Rady Wydziału [...] U[...] w [...] z [...] września 2018 r. o odmowie nadania D.G. stopnia naukowego doktora habilitowanego w dziedzinie nauk prawnych w dyscyplinie prawo.
W uzasadnieniu decyzji Centralna Komisja podała m.in., że Sekcja [...] CKL w dniu [...] stycznia 2020 r., po zapoznaniu się z odwołaniem skarżącego i opiniami recenzentów Centralnej Komisji, w głosowaniu tajnym nie poparła odwołania D.G. (za przyjęciem odwołania 0 głosów, przeciw-39). Prezydium Centralnej Komisji, po zapoznaniu się ze stanowiskiem Sekcji w rozpatrywanej sprawie w dniu [...] stycznia 2020 r. postanowiło, w głosowaniu tajnym, odmówić poparcia odwołania K.G. od uchwał [...] i [...] Rady Wydziału [...] U[...] w [...] (wynik głosowania: za przyjęciem odwołania 1, głos przeciw -10, wstrzymujących się 0).
Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów podniosła, że uchwała [...] o przyjęciu opinii Komisji habilitacyjnej ma charakter formalny i oznacza, że zdaniem Rady Wydziału [...] U[...] w [...], opinia Komisji habilitacyjnej spełnia wymogi ustawy, została sporządzona rzetelnie i może być przedmiotem merytorycznego rozpoznania. Uchwała ta nie odnosi się do oceny dorobku naukowego skarżącego, lecz do prac Komisji habilitacyjnej i wbrew zapatrywaniu skarżącego "nie wskazuje na pierwotną aprobatę" Rady Wydziału co do nadania mu stopnia naukowego. W konsekwencji jest można jej zarzucić sprzeczności z uchwałami [...] i [...], dotyczącymi oceny dorobku naukowego D.G.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów, organ odwoławczy podniósł, że "realizacja wymogów ustawy oceniana powinna być łącznie w odniesieniu do obu uchwał nr [...] i [...]". Pierwszą uchwalą Rada Wydziału [...]U[...] w [...] nie uwzględniła wniosku Komisji habilitacyjnej o nadanie skarżącemu tytułu doktora habilitowanego, stwierdzając w § 1, że "Rada Wydziału (...) postanawia nie uwzględnić wniosku Komisji habilitacyjnej" o nadanie skarżącemu tytułu doktora habilitowanego (zamieszczenie w petitum określenia "w sprawie nadania skarżącemu stopnia (...)" wynikało z przepisów ustawy), drugą natomiast, w związku z nieuwzględnieniem wniosku Komisji habilitacyjnej o nadanie skarżącemu tytułu naukowego, odmówiła nadania skarżącemu stopnia doktora habilitowanego w dziedzinie nauk prawnych z dyscypliny naukowej prawo. Te uchwały nie są ze sobą w jakikolwiek sposób sprzeczne. W postępowaniu została podjęta prawidłowa uchwała tj. o odmowie nadania skarżącemu stopnia doktora habilitowanego.
Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów stwierdziła, że ocena osiągnięć naukowych skarżącego wyrażona przez Radę Wydziału w uchwale o odmowie nadania skarżącemu tytułu naukowego znajduje podstawy w sporządzonych w toku postępowania ocenach merytorycznych (recenzjach), została oparta o przejrzyste kryteria oraz prawidłowo i rzetelnie uzasadniona.
Centralna Komisja zwróciła uwagę, że oceny dorobku naukowego D.G. (zarówno przez członków Komisji Habilitacyjnej jak i Rady Wydziału) nie były zgodne. Dwóch recenzentów Komisji habilitacyjnej (dr. hab. I.N. i dr hab. J.I.) pozytywnie ocenili, mimo dostrzeżonych uchybień rozprawę habilitacyjną i dorobek naukowy skarżącego, trzeci z recenzentów Komisji habilitacyjnej (prof. dr. hab. J.S.) przedstawił "jednoznacznie negatywną" opinię dorobku naukowego D.G. W dyskusji w ramach Komisji Habilitacyjnej, jak wynika z protokołu posiedzenia z [...] lipca 2018 r., prof. dr. hab. J.K. (Przewodniczący) i dr hab. M.T. stwierdziła, że dorobek naukowy habilitanta odpowiada wymaganiom stawianym w art. 16 art. 1 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule naukowym w zakresie sztuki, prof. dr hab. R.K. ocenił krytycznie dorobek naukowy skarżącego, natomiast dr hab. M.B. (sekretarz Komisji) wyraziła wątpliwości co do oceny dorobku naukowego skarżącego i wstrzymała się od zajęcia "zdecydowanego" stanowiska w kwestii dalszej procedury habilitacyjnej. Spośród sześciu obecnych na posiedzeniu członków Komisji habilitacyjnej opinię pozytywną co do wniosku skarżącego o nadanie stopnia naukowego wyraziło 3 członków, 2 negatywną, 1 członek wstrzymał się od głosu.
Podobnie rozbieżne były stanowiska wyrażane podczas dyskusji na posiedzeniu Rady Wydziału - przeciwko nadaniu skarżącemu stopnia naukowego wypowiedział się prof. dr. hab. R.K. i dr hab. I.N.
Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów podkreśliła, że Rada Wydziału nie jest obowiązana do podzielenia opinii Komisji habilitacyjnej w sprawie nadania (odmowy nadania) stopnia doktora habilitowanego i ma prawo do samodzielnej oceny dorobku naukowego kandydata do stopnia naukowego. Uznanie, że obowiązkiem Rady Wydziału jest podzielenie stanowiska Komisji habilitacyjnej - w każdej sytuacji - nawet przy ujawnionych w jej pracach rozbieżnych ocenach merytorycznych kandydata- byłoby sprzeczne z samymi założeniami jej działania i kompetencji. Oczekiwanie skarżącego, by dwie pozytywne recenzje Komisji habilitacyjnej "samoistnie" miały przesądzać o uwzględnieniu jego wniosku o nadanie stopnia naukowego doktora habilitowanego, w oderwaniu od recenzji negatywnej i pozostałych ocen, jest nieuprawnione.
Rada Wydziału [...] U[...] w [...] odniosła się do całości zgromadzonego materiału w sprawie, rzetelnie i wnikliwie go oceniła, a w świetle rozbieżnych ocen co do dorobku naukowego skarżącego i wartości naukowej jego pracy habilitacyjnej, w szczególności wobec niejednomyślności samej Komisji habilitacyjnej, nie zostały przekroczone granice swobodnego uznania.
D.G. w skardze na tę decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu od uchwały Rady Wydziału [...] U[...] w [...]. Skarżący zarzucił przede wszystkim, że została wydana z naruszeniem art. 18a ust. 11 ustawy z 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym w związku z § 16 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 września 2016 r. w sprawie szczegółowego trybu i warunków przeprowadzania czynności w przewodzie doktorskim, w postępowaniu habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora, art. 16 ust. 1 i ust. 2 ustawy o stopniach naukowych oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki.
D.G. stwierdził, że przepis art. 18a ust. 11 ustawy przewiduje wyłącznie uchwałę nadającą lub odmawiającą nadania stopnia naukowego doktora habilitowanego oraz że według art. 19 tej ustawy, chodzi o jedną uchwałę, która staje się prawomocna z chwilą jej podjęcia.
Tymczasem uchwała [...], podjęta na podstawie tego przepisu postanawia o nieuwzględnieniu wniosku Komisji habilitacyjnej o nadanie skarżącemu tytułu doktora habilitowanego, a więc jest wewnętrznie sprzeczna. Ta uchwała, podobnie jak uchwała nr [...] o odmowie nadania skarżącemu stopnia doktora habilitowanego, są sprzeczne z uchwałą Rady [...], przyjmującą opinię Komisji Habilitacyjnej, co wskazuje na pierwotną aprobatę Rady Wydziału co do nadania skarżącemu stopnia naukowego. Ponadto w podjęciu uchwały [...] brało udział więcej osób, niż w podjęciu uchwały [...], a w protokole Komisji skrutacyjnej nie odnotowano wyjścia z sali lub wejścia na salę członków Rady Wydziału.
D.G. stwierdził, że Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów nieprawidłowo uznała, że nie spełnia ustawowych przesłanek do nadania stopnia naukowego doktora habilitowanego. Jego zdaniem, recenzenci powołani w postępowaniu odwoławczym, nie odnieśli się merytorycznie do jego dorobku naukowego i nie przeanalizowali zarzutów odwołania. Skarżący podkreślił, że jego dorobek naukowy został pozytywnie oceniony przez część członków Komisji habilitacyjnej, w tym dwóch recenzentów i zarzucił, że Rada Wydziału podejmując uchwałę o odmowie nadania mu stopnia naukowego nie oparła się na dwóch pozytywnych recenzjach, ale na "konkluzjach debaty". Skarżący dodał, że jego monografia "[...]" została pozytywie zrecenzowana przez uznanych karnistów (recenzentów wydawniczych).
Skarżący zarzucił ponadto, że nie został poinformowany o powołaniu recenzentów przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów, nie miał możliwości zapoznania się z wynikiem ich pracy.
Zaskarżona decyzja została wydana z rażącym przekroczeniem terminu o którym mowa w art. 21 ust. 2 ustawy. Mimo pandemii i związanej z tym pracy zdalnej nauczycieli akademickich, decyzja została wysłana na adres uczelni (Uniwersytetu [...] im [...] w [...]), który nie był wskazany w odwołaniu, "co można uznać za działanie celowe, złośliwe, uniemożliwiające złożenie skargi (...)".
W konkluzji skarżący wywiódł, że zaskarżona decyzja przekreśla cały jego dorobek naukowy, a jej uzasadnienie "stanowi przyzwolenie na łamanie prawa".
Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga D.G. jest nieuzasadniona.
Skarżący w skardze do Sądu zarzucił przede wszystkim, że uchwały [...] i [...] naruszają prawo, ponieważ zostały podjęte wbrew stanowisku Komisji habilitacyjnej, wyrażonym w uchwale z [...] lipca 2018 r. i "zaakceptowanym" przez Radę Wydziału w uchwale nr [...] o przyjęciu pozytywnej opinii Komisji habilitacyjnej. D.G. powołując się na art. 18a ust. 11 ustawy, który stanowi, że decyzja Rady o nadaniu (odmowie nadania) stopnia doktora habilitowanego jest podejmowana na podstawie opinii Komisji habilitacyjnej, stwierdził, że opinia Komisji ma decydujące znaczenie w późniejszym postępowaniu habilitacyjnym.
Ustawa o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki wymaga w art. 18 ust. 11, aby uchwała o nadaniu lub odmowie nadania stopnia doktora habilitowanego podjęta została przez Radę Wydziału (jednostkę organizacyjną) na podstawie opinii Komisja habilitacyjnej. Zgodnie z tym przepisem, Komisja habilitacyjna w terminie 21 dni od dnia otrzymania recenzji przedkłada radzie jednostki organizacyjnej uchwałę zawierającą opinię w sprawie nadania lub odmowy nadania stopnia doktora habilitowanego, o której mowa w ust. 8, wraz z uzasadnieniem i pełną dokumentacją postępowania habilitacyjnego, w tym recenzjami osiągnięć naukowych. Na podstawie tej opinii rada jednostki organizacyjnej, w terminie miesiąca, podejmuje uchwałę o nadaniu lub odmowie nadania stopnia doktora habilitowanego.
Opinia Komisji habilitacyjnej wyrażona w uchwale w sprawie nadania lub odmowy nadania stopnia doktora habilitowanego, nie jest merytorycznie wiążąca dla Rady Wydziału. Zwrot "na podstawie tej opinii Rada Wydziału podejmuje uchwałę w sprawie nadania stopnia naukowego" oznacza tylko tyle, że bez tej opinii podjęcie przez Radę Wydziału decyzji (uchwały) w sprawie nadania stopnia jest niedopuszczalne.
W rozpatrywanej sprawie, Komisja habilitacyjna w dniu [...] lipca 2018 r. po zapoznaniu się z dorobkiem naukowym skarżącego, recenzjami i po przeprowadzeniu dyskusji, podjęła uchwałę zawierającą pozytywną opinię w sprawie nadania skarżącemu stopnia doktora habilitowanego w dziedzinie nauk prawnych, w dyscyplinie prawo. Uchwalę tę przedstawiła Radzie Wydziału [...] U[...] w [...], jako jednostce organizacyjnej wyznaczonej przez Centralną Komisję do przeprowadzenia postępowania habilitacyjnego skarżącego.
Rada Wydziału na posiedzeniu w dniu [...] września 2018 r. podjęła uchwałę (nr [...]) w sprawie przyjęcia tej opinii, następnie uchwalę nr [...] i [...] (w podstawie prawnej każdej z uchwał powołując się na art. 18a ust. 11 ustawy). Z wyciągu z protokołu z posiedzenia Rady Wydziału [...] U[...] w [...] odbytego w dniu [...] września 2018 r. (nadesłanego na żądanie Sądu) wynika, że podjęcie ostatniej z tych uchwał (w sprawie odmowy nadania D.G. stopnia doktora habilitowanego w dziedzinie nauk prawnych z dyscypliny naukowej prawo), było podyktowane wcześniejszą uchwałą (nr [...]) o nieuwzględnieniu wniosku Komisji habilitacyjnej w sprawie nadania skarżącemu stopnia doktora habilitowanego i stanowiło jej konsekwencję.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, organom przeprowadzającym postępowanie habilitacyjne skarżącego nie można zarzucić naruszenia prawa.
Przede wszystkim zdaniem Sądu, uchwała Rady Wydziału nr [...] nie odnosi się do dorobku naukowego skarżącego i nie zawiera jego oceny. Potwierdza jedynie, że ten etap postępowania habilitacyjnego - opinia Komisji habilitacyjnej- został zrealizowany i że zachodzą podstawy do dalszych czynności w przewodzie habilitacyjnym (opinia została "przyjęta" przez Radę). Przyjęcie przez Radę Wydziału uchwały Komisji habilitacyjnej, zawierającej pozytywną opinię w sprawie nadania skarżącemu stopnia doktora habilitowanego, nie oznacza że Rada Wydziału podzieliła stanowisko Komisji co do dorobku naukowego kandydata. Rada Wydziału posiada własne kompetencje do oceny dorobku naukowego habilitanta i te kompetencje zrealizowała w kolejnych uchwałach : uchwale ([...]), w której Rada Wydziału postanowiła "nie uwzględnić wniosku Komisji habilitacyjnej" oraz w uchwale ([...]) o odmowie nadania skarżącemu stopnia doktora habilitowanego. Obie te uchwały są merytorycznie uzasadnione i to uzasadnienie zostało zaprezentowane na posiedzeniu Rady Wydziału w dniu [...] września 2018r. i potwierdzone w protokole z tego posiedzenia.
Rozstrzygnięcia zawarte w tych uchwałach (kolejno: o przyjęciu opinii Komisji habilitacyjnej, o nieuwzględnieniu wniosku Komisji habilitacyjnej i wreszcie o odmowie nadania skarżącemu stopnia doktora habilitowanego) nie wykluczają się wzajemnie. Sąd dodaje, że powołanie się w tych uchwałach na art. 18a ust. 11 ustawy o stopniach i tytule naukowym nie świadczy o wewnętrznej sprzeczności tych uchwał.
Jak już powiedziano, w zaskarżonej decyzji Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów podzieliła zapatrywanie organu I instancji (Rady Wydziału [...] U[...] w [...] ), że osiągnięcia naukowe D.G. po uzyskaniu stopnia doktora nie spełniają wymagań określonych w art. 16 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki. Organ II instancji stwierdził, że Rada Wydziału podjęła uchwałę po zapoznaniu się z wnioskiem, autoreferatem, recenzjami osiągnięć habilitanta oraz stanowiskiem Komisji.
Zgodzić należy się z Centralną Komisją, że Rada Wydziału prawidłowo przeprowadziła postępowanie habilitacyjne, a jej uchwała o odmowie nadania stopnia doktora habilitowanego nie narusza prawa. Na posiedzeniu Rady Wydziału w dniu [...] września 2018r. (jak wynika z powołanego już wyciągu z protokołu z posiedzenia) sekretarz Komisji habilitacyjnej przedstawiła sylwetkę naukową D.G., wskazała jego dorobek naukowy przed uzyskaniem stopnia doktora i po jego uzyskaniu. Rada Wydziału zapoznała się z recenzjami dorobku naukowego skarżącego sporządzonymi przez prof. dr hab. J.S., dr hab. I.N. i prof. dr hab. J.I., na posiedzeniu wypowiedzieli się niektórzy członkowie Komisji habilitacyjnej, w tym recenzenci, przeprowadzono dyskusję na temat dorobku naukowego habilitanta.
Sąd odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, wyjaśnia, że z ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki nie wynika obowiązek doręczenia habilitantowi z urzędu recenzji sporządzonych przez recenzentów w postępowaniu przed Radą Wydziału. Zgodnie z art. 29 ust. 1 zdanie pierwsze powołanej ustawy, w postępowaniach dotyczących m. in. nadania stopnia doktora habilitowanego, w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W takim postępowaniu nie znajduje zastosowania zasada czynnego udziału strony w rozumieniu art. 10 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2010 r. sygn. akt I OSK 1614/10), choć habilitant jako strona postępowania w sprawie nadania stopnia doktora habilitowanego ma prawo wglądu w akta sprawy.
Odnosząc się natomiast do zarzutów naruszenia art. 21 ust. 2 ustawy o stopniach naukowych, Sąd wskazuje, że czas trwania postępowania pozostaje bez wpływu na wynik niniejszej sprawy. Nie było przeszkód, aby strona kwestionowała powyższe w drodze skargi na bezczynność, czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, po wyczerpaniu środka zaskarżenia. W postępowaniu ze skargi na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Sąd nie dokonuje oceny we wskazanym zakresie. Sąd nie podziela również zarzutu skarżącego w przedmiocie nieprawidłowego doręczenia mu decyzji. Skarżący nie wskazał zresztą, który przepis został naruszony.
Na zakończenie należy podkreślić, że sąd administracyjny, kontrolujący decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów o odmowie nadania stopnia doktora habilitowanego, nie jest uprawniony do dokonywania merytorycznej oceny dorobku naukowego habilitanta, a co za tym idzie, do oceny sporządzonych na użytek postępowania recenzji.
Komisji Habilitacyjnej ani Radzie Wydziału nie można zarzucić wadliwego procedowania. Na podstawie protokołów należy stwierdzić, że czynności w przewodzie habilitacyjnym odpowiadały przepisom prawa (m. in. w zakresie kworum).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) oddalił skargę D.G. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z [...] stycznia 2020 r.