II SA/Wa 1188/18

II SA/Wa 1188/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-07-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Joanna Kube
Łukasz Krzycki
Maria Werpachowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2096
art 24 par 1 pkt 5 k.p.a.
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151 P.p.s.a.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Joanna Kube, Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi A.P. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej – oddala skargę –
Uzasadnienie
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...], dalej "CWKL" orzeczeniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, z późn. zm.), dalej "K.p.a." oraz art. 5 ust. 1, 6 i 7 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. 2016 r., poz. 1726), § 3 oraz § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r. poz. 1013, z późn. zm.), a także § 7 pkt 1 oraz § 23 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z. 2015 r., poz. 761, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. P. od orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w K., dalej "RWKL", nr [...] z dnia [...] listopada 2017 r. w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.
Orzeczenia te wydane zostały w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Wojskowy Komendant Uzupełnień w K. skierował w dniu [...] czerwca 2017 r. A. P. kandydata do zawodowej służby wojskowej, do RWKL w celu ustalenia kategorii zdrowia.
RWKL orzeczeniem z dnia [...] lipca 2017 r. [...], rozpoznała u A. P. nadciśnienie tętnicze do dalszej diagnostyki i leczenia, obniżenie ostrości wzroku oka prawego oraz blizny pozabiegowe po usunięci tłuszczaków okolicy karkowej i ustaliła kategorię zdolności do zawodowej służby wojskowej: kategoria N – niezdolny do zawodowej służby wojskowej.
W wyniku rozpatrzenia odwołania od powyższego orzeczenia CWKL uchyliła zaskarżone orzeczenie i przekazała sprawę do ponowne rozpatrzenia przez RWKL. W uzasadnieniu orzeczenia CWKL wskazała, że zachodzi konieczność wykonania dodatkowego badania ABPM oraz konsultacji kardiologicznej i ech serca przez innego specjalistę kardiologa.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy RWKL orzeczeniem z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...], działając na podstawie art. 5 ust. 1, 6 i 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, § 11, § 16 pkt 1 i2 i § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z. 2015 r., poz. 761 z późn. zm.) oraz na podstawie § 5 i § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r. poz. 1013 z ze zm.). rozpoznała u A. P. czynnościowe zaburzenia układu sercowo-naczyniowego z tendencją do nadciśnienia tętniczego u osoby z koncentrycznym przerostem mięśnia lewej komory serca - § 39 pkt 1, § 38 pkt 1 i ustaliła kategorię zdolności do zawodowej służby wojskowej: kategoria N - Zał. 1, Grupa I - niezdolny do zawodowej służby wojskowej.
W uzasadnieniu RWKL wyjaśniła, że osoby badane przez komisje dzieli się na cztery grupy. Jako kandydat do zawodowej służby wojskowej orzekany jest kwalifikowany wg grupy I. Rozpoznane schorzenia należy kwalifikować wg 4 kolumny wykazu chorób stanowiącego załącznik Nr 1 do w/w rozporządzenia. Badany został skierowany na dodatkowe badania i konsultacje specjalistyczne - badanie ABP metodą Holtera, badanie echo serca, elektrokardiogram w warunkach spoczynku oraz konsultacja specjalistyczna kardiologa. RWKL wskazał, że na podstawie wyników wykonanych badań oraz konsultacji rozpoznała wymienione wyżej schorzenie, którego stopień nasilenia podlega kwalifikacji orzeczniczej wg § 39 pkt 1 i § 38 pkt 1, gdzie dla § 39 pkt 1 w grupie I dla kandydatów do zawodowej służby wojskowej ustawodawca przewidział wyłącznie kategorię zdrowia N - niezdolny.
Organ podał także, że w badaniu echo serca (dnia [...] października 2017 r.) stwierdzono koncentryczny przerost mięśnia lewej komory serca, co przy nieprawidłowych wynikach pomiarów RR świadczy o przeciążeniu oraz nieprawidłowej, kompensacyjnej przebudowie mięśnia lewej komory serca, które może w następstwie spowodować nieodwracalne zmiany strukturalne serca prowadzące do niewydolności układu krążenia. RWKL podała także, że specyfika służby wojskowej wymaga pracy często w warunkach podwyższonego stresu, a to jest niezależnym czynnikiem zwiększającym ryzyko powstania i pogorszenia nadciśnienia tętniczego.
Od powyższego orzeczenia A. P. wniósł odwołanie do CWKL. Zaskarżonemu orzeczeniu, zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, tj. przyjęcie ustaleń niewynikających z ustaleń dokonanych przez badających go lekarzy. Zarzuciła także naruszenie § 38 pkt 1 oraz § 39 pkt 1 rozporządzenia z dnia 3 czerwca 2015 r. oraz naruszenia reguł postępowania administracyjnego. Ponadto wniósł o przeprowadzenie postępowania dowodowego z akt sprawy, zwłaszcza z wyniku konsultacji z [...] listopada 2017 r. autorstwa lek. kardiologa M. S.
Powołanym na wstępie orzeczeniem CWKL utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.
W uzasadnieniu organ na wstępie wyjaśnił, że wojskowe komisje lekarskie, tak I jak i II instancji, orzekając w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej zobowiązane są do ścisłego stosowania obowiązujących przepisów wynikających z powołanego wyżej rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.
Dalej organ podał, że z zawartych w aktach sprawy danych wynika, że postawione w zaskarżonym orzeczeniu rozpoznania zostały ustalone na podstawie całości zgromadzonej dokumentacji orzeczniczej RWKL, w tym dokumentacji medycznej uzyskanej w czasie badań i konsultacji kardiologicznej zaleconej przez CWKL w orzeczeniu kasacyjnym. W dniu [...] listopada 2017 r. konsultujący kardiolog M. S. stwierdził: "Pacjent dotąd nie leczony kardiologicznie. W wywiadzie uprawianie sportu. W gabinetowych pomiarach ciśnienia tętniczego tendencja do podwyższonych wartości. W echo serca cechy przerostu mięśnia lewej komory. W wykonanym ABPM średnia dobowa ciśnienia prawidłowa, ale liczne skoki ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w godzinach aktywności zawodowej, które mogą przemawiać za sytuacyjnym ich charakterem. Konieczne pomiary ciśnienia tętniczego w warunkach domowych. Dgn.: Wahania ciśnienia tętniczego, najpewniej sytuacyjne bez rozpoznania nadciśnienia tętniczego".
CWKL wskazała, że po zapoznaniu się z całością dokumentacji postanowiła wezwać orzekanego celem weryfikacji rozpoznania postawionego w pkt. 8.1 oraz ustalenia na podstawie zleconych badań echo serca, próby wysiłkowej, konsultacji okulistycznej oraz kardiologicznej aktualnego stanu zdrowia oraz określenia zdolności kandydata do zawodowej służby wojskowej. W dniu [...] marca 2018 r. A. P. został skierowany celem wykonania wyżej wymienionych badań i konsultacji specjalistycznych. W badaniu echo serca kardiolog stwierdził: "Graniczny lewy przedsionek. Pozostałe jamy serca prawidłowej wielkości. Graniczna grubość ścian. Bez odcinkowych zaburzeń kurczliwości ścian. Prawidłowa funkcja rozkurczowa mięśnia lewej komory. Śladowa niedomykalność zastawki pnia płucnego. Aorta i pień płucny w normie. Osierdzie b.z." W wyniku przeprowadzonej próby wysiłkowej lekarz chorób wewnętrznych stwierdził m.in.: "CTK w odpowiedzi na wysiłek: nadciśnienie spoczynkowe (Spoczynkowe ciśnienie tętnicze wynoszące 160/112 mmHg wzrosło do maksymalnej wartości wynoszącej 196/91 mmHg) - nadmierna odpowiedź. Arytmie: przedwczesne pobudzenia komorowe, przedwczesne pobudzenia komorowe: pary, przedwczesne pobudzenia komorowe: po trzy, przedwczesne pobudzenia przedsionkowe - pojedyncze".
Dalej CWKL stwierdziła, że w świetle aktualnego obrazu zgromadzonych wyników badań i konsultacji specjalistycznych RWKL miała pełne podstawy do postawienia rozpoznania w zaskarżonym orzeczeniu. Zaburzenia rytmu serca w postaci przedwczesnych pobudzeń komorowych w tym: przedwczesne pobudzenia komorowe: pary, przedwczesne pobudzenia komorowe: po trzy, przedwczesne pobudzenia przedsionkowe - pojedyncze dają pełne podstawy do zaliczenia tych zaburzeń do § 38 pkt 1 oraz uznania na tej podstawie orzekanego jako niezdolnego do zawodowej służby wojskowej - Kategoria N - Zał. 1, Grupa I. Również nadciśnienie spoczynkowe rozpoznane w czasie próby wysiłkowej (Spoczynkowe ciśnienie tętnicze wynoszące 160/112 mmHg wzrosło do maksymalnej wartości wynoszącej 196/91 mmHg) - nadmierna odpowiedź, oraz rozpoznanie w echo serca cechy przerostu mięśnia lewej komory lub granicznej grubości ścian LK (w zależności od interpretacji przez badającego lekarza) również stanowią o podstawie do rozpoznania nadciśnienia tętniczego i przypisania mu § 39 pkt 1 oraz uznania na tej podstawie orzekanego jako niezdolnego do zawodowej służby wojskowej - Kategoria N - Zał. 1, Grupa 1. Organ wyjaśnił przy tym, że przerost mięśnia lewej komory serca zdarza się u sportowców uprawiających przez wiele lat sport wyczynowo, natomiast w przypadku amatorskiego uprawiania sportu takie rozpoznanie należy traktować jako patologię.
Reasumując CWKL wskazała, że orzeczenie RWKL z dnia [...] listopada 2017 r. uznające kandydata A. P. za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej zostało wydane prawidłowo, po dogłębnej analizie całości zgromadzonej dokumentacji oraz zgodnie z aktualnym stanem faktycznym, obwiązującymi przepisami, a po wykonaniu przez CWKL dodatkowych badań i konsultacji specjalistycznych ustalono, że nie zostały w nim pominięte żadne istotne argumenty ani fakty, a w związku z tym nie ma podstaw do jego uchylenia.
A. P. wniósł na powyższe orzeczenie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie:
1) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a., poprzez wydanie orzeczenie w I instancji przez te same osoby, które brały udział w wydaniu w niniejszej sprawie orzeczenia go poprzedzającego, a uchylonego następnie przez CWKL.
2) błędy w ustaleniach faktycznych, tj. przyjęcie przez CWKL, że z jednej strony skarżący ma cechę fizyczną w postaci przerostu mięśnia lewej komory serca w pewnym stopniu, który "zdarza się u sportowców uprawiających przez wiele lat sport wyczynowo" i jednoczesne przyjcie, że "w przypadku amatorskiego uprawiania sportu takie rozpoznanie należy traktować jako patologię", w sytuacji gdy skarżący przez wiele lat uprawiał jazdę konną (minimum 10 lat) i dalekowschodnie sztuki walk (przynajmniej 7 lat), które są sportami wyczynowymi.
3) naruszenie przepisów rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz utrzymanego nim w mocy orzeczenia organu I instancji, zasądzenie od CWKL na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, tj.: opłaty sądowej od skargi, kosztów dojazdu do siedziby Sądu, a w razie, gdy w sprawie zostanie ustanowiony pełnomocnik profesjonalny kosztów zastępstwa procesowego oraz - opłaty od pełnomocnictwa.
W uzasadnieniu skargi podniósł, że RWKL jak i CWKL uznały wbrew literalnemu brzmieniu stosownego aktu prawnego, że sama "tendencją do nadciśnienia tętniczego" jest tym samym, co "nadciśnienie tętnicze", czym naruszono § 39 pkt 1, § 38 pkt 1 rozporządzenia z dnia 3 czerwca.2015 r.
CWKL w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.
Ponadto ustosunkowując się do zarzutów skargi organ wyjaśnił, że art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. nie dotyczy sytuacji, gdy organ odwoławczy rozpoznaje sprawę ponownie na skutek bądź to uprzedniego uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi, bądź uchylenia decyzji organu odwoławczego (rozpoznającego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) w postępowaniu sądowoadministracyjnym i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi.
Organ podniósł także, że bez znaczenia dla podjętego orzeczenia uwaga CWKL, że "Przerost mięśnia lewej komory serca zdarza się u sportowców uprawiających przez wiele lat sport wyczynowo, natomiast w przypadku amatorskiego uprawiania sportu takie rozpoznanie należy traktować jako patologię" bowiem dokonanie takiego rozpoznania jak w niniejszej sprawie powoduje obligatoryjną niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej osób badanych przez komisje lekarskie, zaliczonych do Grupa I (kolumna czwarta wykazu) załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest kwestia stwierdzonej u skarżącego niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej.
Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1726) zdolność psychiczną i fizyczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska wydając w tej sprawie orzeczenie, które jest decyzją. Od orzeczenia służy odwołanie, a następnie od orzeczenia wydanego w wyniku odwołania - skarga do sądu administracyjnego. Orzeczenie o zaliczeniu kandydata do zawodowej służby wojskowej do jednej z kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do służby, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że kontrola orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej przez sąd administracyjny w powyższym zakresie ma charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jej badania pod względem formalnym. Oznacza to, że sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z wymogami określonymi w przepisach aktów wykonawczych regulujących te kwestie, a ponadto czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby wojskowej. Innymi słowy, chodzi tu o stwierdzenie zgodności zaskarżonego orzeczenia z wymogami zawartymi w przepisach rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.
Kontrola dokonana przez Sąd w tym zakresie pozwala na przyjęcie, że zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa.
Tryb postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi uregulowany w przepisach powołanego rozporządzenia wykonawczego Ministra Obrony Narodowej, wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 5 ust. 8 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niego zastosowania w pełni rygory Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd zatem nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącego badań stanu fizycznego, a zatem weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z punktu widzenia medycznej oceny warunków zdrowotnych badanego. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny i zakwalifikować skarżącego do innej kategorii zdolności do służby wojskowej, niż uczyniła to komisja w oparciu o przeprowadzone badania lekarskie, ani też zlecać przeprowadzenia dodatkowych badań celem weryfikacji dotychczasowych. Sąd kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz, czy dokonana kwalifikacja zdolności do zawodowej służby wojskowej była słuszna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest materiał faktyczny i dowodowy zgromadzony w postępowaniu przed organem administracji.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ II instancji ma obowiązek ponownie zbadać całą dokumentację znajdującą się w aktach administracyjnych sprawy.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest ustalenie czy rozpoznanie czynnościowego zaburzenia układu sercowo-naczyniowego z tendencją do nadciśnienia tętniczego u osoby z koncentrycznym przerostem mięśnia lewej komory serca może być podstawą orzeczenia kategorii N Zał 1 Grupa I.
Minister Obrony Narodowej w dniu 3 czerwca 2015 r. wydał rozporządzenie w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.
Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia określa ono wykaz chorób i ułomności uwzględnianych przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa wraz ze wskazaniem kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej. Natomiast § 2 rozporządzenia stanowi, że wykaz chorób lub ułomności, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 3 są określane w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Wykaz chorób i ułomności, o którym mowa w § 1 pkt 2 określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
RWKL uznała skarżącego za niezdolnego do służby wojskowej z powołaniem się na § 39 pkt 1 i § 38 pkt 1 załącznika nr 1 rozporządzenia nadciśnienie tętnicze I stopnia (łagodnie) Kategoria N, choroby mięśnia sercowego lub zaburzenia rytmu serca nawracające albo trwale nieupośledzające sprawności ustroju Kategoria Z/N. Zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi do § 38 pkt 1-3 według tych punktów należy zakwalifikować również zaburzenia rytmu serca pochodzenia organicznego i zaburzenia przewodzenia.
Komisja II instancji podkreśliła, że orzeczenie w przedmiocie zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej zostało poprzedzone badaniami i ich szczegółową analizą. Wobec zarzutów sformowanych w odwołaniu od orzeczenia RWKL z [...] lipca 2017 r. CWKL uchyliła to orzeczenie i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania z zaleceniem wykonania dodatkowych badań ABPM, echo serca oraz konsultacji kardiologicznej przez innego specjalistę kardiologa. Zalecenia te zostały przez RWKL wykonane. Dodatkowo CWKL, po zapoznaniu się z całością dokumentacji medycznej wezwała orzekanego na dodatkowe badania echo serca, próby wysiłkowej w celu weryfikacji rozpoznania orzeczenia RWKL w pkt 8.1. W świetle wyników przeprowadzonych badań CWKL stwierdziła, że RWKL miała pełne podstawy do postawienia rozpoznania jak w zaskarżonym orzeczeniu. Zdaniem CWKL zaburzenia rytmu serca w postaci przedwczesnych pobudzeń komorowych w tym: przedwczesne pobudzenia komorowe: pary, przedwczesne pobudzenia komorowe: po trzy, przedwczesne pobudzenia przedsionkowe – pojedyncze, dają pełne podstawy do zaliczenia tych zaburzeń do § 38 pkt 1, co uzasadnia zaliczenie orzekanego jako niezdolnego do zawodowej służby wojskowej Kategoria N Zał. 1 Grupa I. Również nadciśnienie spoczynkowe rozpoznane w czasie próby wysiłkowej (spoczynkowe ciśnienie tętnicze wynoszące 160/112 mmHg wzrosło do maksymalnej wartości wynoszącej 196/91 mmHg) – nadmierna odpowiedź oraz rozpoznanie w echo serca cech przerostu mięśnia lewej komory lub granicznej grubości ścian LK również stanowią o podstawie do rozpoznania nadciśnienia tętniczego i przypisania § 39 pkt 1 i uznania na tej podstawie orzekanego jako niezdolnego do zawodowej służby wojskowej Kategoria N Zał. 1 Grupa I
Podkreślić należy, iż CWKL w celu dogłębnego wyjaśnienia sprawy skierowała skarżącego w postępowaniu odwoławczym na badania specjalistyczne, czym wyczerpała dyspozycję § 23 ust. 2 ww. rozporządzenia. Nie można zatem czynić tej Komisji skutecznego zarzutu niewyjaśnienia wszystkich istotnych dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych sprawy. Sama zaś ocenia stanu zdrowia orzekanego i dokonana kwalifikacja zdolności do pełnienia służby wojskowej oparta jest na wiedzy medycznej, której Sąd nie jest władny kwestionować.
Uwzględniając powyższe, Sąd uznał, że zaliczenie skarżącego do kategorii N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej, znalazło potwierdzenie w okolicznościach faktycznych sprawy, które zostały w dostatecznie zrozumiały sposób omówione w zaskarżonym orzeczeniu. Sąd nie ma podstaw kwestionować tych ustaleń skoro zostały one dokonane w oparciu o badania specjalistyczne, a których interpretacja przesądziła o stanie niezdolności fizycznej skarżącego do pełnienia zawodowej służby wojskowej.
Zarzut skarżącego, że obie Komisje orzekające w sprawie wbrew literalnemu brzmieniu § 39 pkt 1 rozporządzenia 3 czerwca 2015 r. uznały, że "tendencja do nadciśnienia tętniczego" jest tym samym co "nadciśnienie tętnicze" nie jest zasadny. W celu wyeliminowania wątpliwości, co do takiego sformułowania CWKL przeprowadziła dodatkowe badania, które jednoznacznie wykazały u skarżącego nadciśnienie tętnicze, odpowiadające rozpoznaniu z § 39 pkt 1 rozporządzenia, a w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia w sposób jasny i zrozumiały badania te zostały zinterpretowane. Sąd podkreśla też, że na podstawie przeprowadzonych w postępowaniu przed CWKL badań potwierdzona została też niezdolność skarżącego do zawodowej służby wojskowej z § 38 pkt 1 rozporządzenia z 3 czerwca 2015 r.", zaburzenia rytmu serca nawracające albo trwale nieupośledzające sprawności ustroju". Oznacza to, że u skarżącego niezdolność do zawodowej służby wojskowej, wynika nie tylko z nadciśnienia tętniczego ale też z arytmii serca – Kategoria N Zał. I-Grupa I - § 38 pkt 1 i § 39 pkt 1.
Prawidłowo zatem CWKL utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie RWKL z [...] listopada 2017 r. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że tam gdzie w wykazie ściśle powiązano występowanie określonej choroby ze ściśle określoną kategorią, a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, samo stwierdzenie występowania danej choroby u badanego jest wystarczające do rozstrzygnięcia, czy jest on zdolny do służby. Oznacza to, że wobec orzeczenia Kategorii N, bez znaczenia pozostaje, czy stwierdzone schorzenia mogły powstać w wyniku uprawiania przez skarżącego wyczynowego sportu, bowiem samo występowanie tych chorób powoduje niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej.
W ocenie Sądu kandydat do zawodowej służby wojskowej powinien być całkowicie sprawny i zdrowy w chwili orzekania z uwagi na specyfikę służby wojskowej, która jest obarczona wieloma czynnikami uciążliwymi dla zdrowia. Wymaga ona pracy często w warunkach podwyższonego stresu, co jest niezależnym czynnikiem, jak stwierdziła RWKL, zwiększającym ryzyko powstania i pogorszenia nadciśnienia tętniczego.
Skarżący podniósł, że w postępowaniu orzeczniczym naruszony został przepis art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., bowiem skład orzeczniczy RWKL w K. brał udział w wydaniu orzeczenia nr [...] z dnia [...] lipca 2017 r. uchylonego orzeczeniem CWKL nr [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., a następnie po ponownym rozpatrzeniu sprawy w wydaniu orzeczenia nr [...] z dnia [...] listopada 2017 r.
Sąd stwierdza, że orzeczenie RWKL z dnia [...] lipca 2017 r. zostało uchylone, tym samym nie funkcjonuje w obiegu prawnym.
Zgodnie z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. "pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji". Nie oznacza to jednak, że przepis ten wymaga wyłączenia pracowników organów I instancji (w tym wypadku RWKL w K.) na etapie ponownego rozpatrzenia sprawy, po uchyleniu poprzedniego rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji (art. 138 § 2 k.p.a.). Ponownie rozpatrzenie sprawy nie jest bowiem udziałem w "wydaniu zaskarżonej decyzji" - por. wyrok NSA z 5 marca 2015 r., II OSK 446/15 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, podziela tę ocenę prawną, ponieważ rozpoznanie sprawy po raz kolejny, na skutek wydania decyzji kasacyjnej przez organ odwoławczy (art. 138 § 2 k.p.a.) nie jest rozpoznaniem sprawy na skutek wniesienia odwołania od pierwszego jej rozstrzygnięcia.
Wobec powyższego, zarzut naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. nie ma uzasadnionej podstawy.
Reasumując, kontrola zaskarżonej decyzji w granicach zakreślonych rozstrzygnięciem, nie daje Sądowi podstaw do stwierdzenia naruszenia przez organ przy jej wydaniu prawa materialnego, ani też prawa procesowego, które mogłoby skutkować uwzględnieniem skargi.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), orzekł jak w sentencji wyroku.