II SA/Wa 968/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2016-01-29
NSAAdministracyjneŚredniawsa
policjazaświadczeniepostępowanie administracyjnenieważnośćodmowa wszczęcia postępowaniaK.p.a.uposażenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę funkcjonariusza policji na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia odmawiającego wydania zaświadczenia o podstawie wymiaru uposażenia.

Skarżący, funkcjonariusz policji R.L., domagał się stwierdzenia nieważności postanowienia odmawiającego wydania zaświadczenia o podstawie wymiaru uposażenia. Po odmowie wszczęcia postępowania przez Komendanta Głównego Policji, skarżący wniósł skargę do WSA. Sąd uznał, że postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń ma charakter uproszczony i nie podlega trybowi stwierdzenia nieważności na podstawie art. 156 K.p.a., a odmowa wszczęcia postępowania była uzasadniona.

Sprawa dotyczyła skargi R.L. na postanowienie Komendanta Głównego Policji odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji, które z kolei odmawiało wydania zaświadczenia o podstawie wymiaru uposażenia zasadniczego i dodatków. Skarżący pierwotnie wnioskował o wydanie zaświadczenia, a następnie o stwierdzenie nieważności postanowienia odmawiającego jego wydania. Po bezczynności organu, WSA zobowiązał Komendanta Głównego do rozpatrzenia wniosku. Komendant Główny odmówił wszczęcia postępowania, powołując się na art. 61a K.p.a. i argumentując, że postępowanie zaświadczeniowe nie podlega przepisom o stwierdzeniu nieważności, a odmowa wszczęcia była oczywista. WSA podzielił to stanowisko, podkreślając, że postępowanie w sprawie zaświadczeń jest uproszczone i odformalizowane, a przepisy o stwierdzeniu nieważności nie mają do niego zastosowania. W konsekwencji, sąd oddalił skargę jako niezasadną.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń jest postępowaniem uproszczonym i odformalizowanym, do którego nie stosuje się przepisów normujących tryb stwierdzenia nieważności postanowienia.

Uzasadnienie

Postępowanie zaświadczeniowe nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu art. 1 pkt 1 K.p.a., a jedynie ma charakter administracyjny. W judykaturze wyklucza się dopuszczalność stwierdzenia nieważności zaświadczenia na podstawie art. 156 K.p.a.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (5)

Główne

k.p.a. art. 61a § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Odmowa wszczęcia postępowania z powodu 'innych uzasadnionych przyczyn', które muszą być oczywiste i wynikać z przeszkód o charakterze przedmiotowym lub podmiotowym.

p.u.s.a. art. 1 § 1

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Zakres kognicji sądów administracyjnych w zakresie kontroli działalności administracji publicznej.

p.u.s.a. art. 1 § 2

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Kontrola zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa orzekania przez WSA.

Pomocnicze

k.p.a. art. 156 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Przepis dotyczący stwierdzenia nieważności decyzji, który nie ma zastosowania w postępowaniu o wydanie zaświadczenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu K.p.a. i nie podlega przepisom o stwierdzeniu nieważności. Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a K.p.a. była uzasadniona oczywistą bezprzedmiotowością żądania stwierdzenia nieważności w postępowaniu zaświadczeniowym.

Odrzucone argumenty

Argumentacja skarżącego opierająca się na możliwości zastosowania art. 156 K.p.a. do postępowania zaświadczeniowego.

Godne uwagi sformułowania

Postępowanie w sprawach zaświadczeń nie jest postępowaniem administracyjnym, jakiego dotyczy art. 1 pkt 1 K.p.a., a ma jedynie charakter administracyjny z uwagi na organy je stosujące i na jedną z prawnych form działania administracji, do których się ono odnosi. W judykaturze wyklucza się również dopuszczalność stwierdzenia nieważności zaświadczenia na podstawie art. 156 K.p.a. Postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń jest postępowaniem uproszczonym i odformalizowanym. Przez inną uzasadnioną przyczynę, o której mowa w art. 61a § 1 K.p.a. należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym.

Skład orzekający

Iwona Dąbrowska

przewodniczący

Ewa Grochowska-Jung

członek

Olga Żurawska-Matusiak

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów K.p.a. dotyczących odmowy wszczęcia postępowania (art. 61a) oraz wykluczenia stosowania przepisów o stwierdzeniu nieważności (art. 156) do postępowań o wydanie zaświadczeń."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza policji, ale zasady prawne są ogólne dla postępowań zaświadczeniowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej dotyczącej postępowań zaświadczeniowych i możliwości kwestionowania ich ważności, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Czy można unieważnić zaświadczenie z policji? Sąd wyjaśnia granice K.p.a.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Wa 968/15 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2016-01-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-06-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Grochowska-Jung
Iwona Dąbrowska /przewodniczący/
Olga Żurawska-Matusiak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Policja
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2013 poz 267
art. 61a par. 1, art. 156
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung Olga Żurawska – Matusiak (spr.) Protokolant specjalista Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi R.L. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania - oddala skargę -
Uzasadnienie
Postanowieniem nr [...] z [...] czerwca 2012 r. Komendant Wojewódzki Policji w [...] odmówił R. L. (dalej jako skarżący) wydania zaświadczenia o podstawie wymiaru uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia zasadniczego za stopień, wysługę lat, funkcyjnego i 1/2 nagrody rocznej według stanu na 13 stycznia 2006 r. i 13 stycznia 2007 r. ze stanowiska Zastępcy Komendanta [...] Policji w [...].
Wnioskiem z 31 grudnia 2012 r. skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z [...] czerwca 2012 r., wskazując na treść art. 156 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a. Wobec nierozpatrzenia powyższego wniosku skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność organu. Wyrokiem z 10 stycznia 2014 r., II SAB/Wa 511/13 Sąd zobowiązał Komendanta Głównego Policji do rozpatrzenia powyższego wniosku, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 3 grudnia 2014 r., I OSK 842/14 oddalił skargę kasacyjną na powyższe rozstrzygnięcie.
W wykonaniu wskazanego wyroku Komendant Główny Policji postanowieniem nr [...] z [...] marca 2015 r., w oparciu o przepis art. 61 a K.p.a., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia na podstawie art. 156 K.p.a. nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z [...] czerwca 2012 r. Organ odwołując się do treści art. 61 a K.p.a. wskazał, że przez inną uzasadnioną przyczynę, o której mowa w tym przepisie należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym. Zwrócił również uwagę, że postępowanie zaświadczeniowe uregulowane jest w przepisach działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego, które nie zawierają żadnego odesłania do odpowiedniego stosowania w nim przepisów o ogólnym, jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym. W postępowaniu zaświadczeniowym nie będzie miał zatem zastosowania art. 156 K.p.a. Zaświadczenia są bowiem poświadczeniem istnienia pewnego stanu. Możliwe jest więc ponowne wydanie zaświadczenia w tej samej sprawie, bez uprzedniego korygowania, czy unieważniania pierwotnie wydanego zaświadczenia.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z 10 kwietnia 2015 r. skarżący nie zgodził się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy.
Komendant Główny Policji postanowieniem nr [...] z [...] maja 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, prezentując w nim argumentację tożsamą z tą, którą zawarł w postanowieniu z [...] marca 2015 r.
W skardze na powyższe postanowienie, która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący zarzucił, iż organ nie uwzględnia stanu faktycznego i prawnego sprawy oraz narusza zasady postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W pismach z 30 czerwca 2015 r., 9 lipca 2015 r., 13 sierpnia 2015 r., 26 sierpnia 2015 r., 2 września 2015 r., 13 września 2015 r., 29 września 2015 r., 2 stycznia 2016 r., 16 stycznia 2016 r., 19 stycznia 2016 r. skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] maja 2015 r. utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z [...] marca 2015 r. o odmowie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności postanowienia z [...] czerwca 2012 r. odmawiającego wydania zaświadczenia o podstawie wymiaru uposażenia zasadniczego, dodatków do uposażenia zasadniczego i 1/12 nagrody rocznej.
Organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego wtedy, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione do organu administracji publicznej, 2) żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub postępowanie nie może być wszczęte z innych uzasadnionych przyczyn, z wyłączeniem przyczyn wskazanych w przepisach rozdziału 1 działu II kodeksu, w tych bowiem przypadkach organ administracji publicznej pozostawia podanie bez rozpoznania albo przekazuje sprawę organowi właściwemu w sprawie lub zwraca podanie wnoszącemu z odpowiednim pouczeniem. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, iż "inne uzasadnione przyczyny" to przypadki pierwotnej bezprzedmiotowości postępowania, tj.: a) wniesienie żądania przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych; b) wniesienie żądania w sprawie, która nie podlega załatwieniu w formie decyzji administracyjnej; c) wniesienie żądania w sprawie rozstrzygniętej już decyzją; d) wniesienie żądania w sprawie, w której toczy się postępowanie przed właściwym organem administracji; e) wniesienie żądania po upływie terminu określonego w ustawie dla dochodzenia określonych praw (por. Z.R. Kmieciak, Wszczęcie ogólnego postępowania administracyjnego, Warszawa 2014, s. 211-212 i powołane tam orzecznictwo).
W literaturze przedmiotu i orzecznictwie sądów administracyjnych jednomyślnie prezentowane jest stanowisko, że wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego jest dopuszczalne wyłącznie z powodu przeszkód o charakterze przedmiotowym i podmiotowym oczywistych, tj. takich, których wystąpienie jest możliwe do stwierdzenia po wstępnej analizie wniosku. Jak trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w tezie wyroku z 7 marca 2013 r., VII SA/Wa 1771/12 (publ. Lex nr 1321646), zastosowanie instytucji określonej w art. 61a § 1 K.p.a. powinno być ograniczone co do zasady do sytuacji, w której brak możliwości wszczęcia postępowania z przyczyny podmiotowej lub przedmiotowej jest oczywisty i nie wymaga prowadzenia postępowania wyjaśniającego.
W analizowanym przypadku ów oczywisty przypadek zastosowania art. 61a § 1 K.p.a. niewątpliwie zachodził.
Postępowanie w sprawach zaświadczeń nie jest postępowaniem administracyjnym, jakiego dotyczy art. 1 pkt 1 K.p.a., a ma jedynie charakter administracyjny z uwagi na organy je stosujące i na jedną z prawnych form działania administracji, do których się ono odnosi. W judykaturze wyklucza się również dopuszczalność stwierdzenia nieważności zaświadczenia na podstawie art. 156 K.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 października 1983 r., I SA 794/83, publ. ONSA 1983, Nr 2, poz. 92). Postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń jest postępowaniem uproszczonym i odformalizowanym. Rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia zamyka tok czynności procesowych postępowania administracyjnego, a nie rozstrzyga o interesie prawnym czy obowiązku. Dlatego do postanowień wydanych w ramach postępowania w sprawie wydawania zaświadczeń nie stosuje się przepisów normujących tryb stwierdzenia nieważności postanowienia.
Słusznie zatem Komendant Główny Policji postanowieniem z [...] marca 2015 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] czerwca 2012 r.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie z [...] marca 2015 r. odpowiadają prawu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI