II SA/Wa 1124/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie odrzucił skargę funkcjonariusza Policji na odmowę zezwolenia na podjęcie dodatkowego zajęcia zarobkowego, uznając sprawę za należącą do sfery dyspozycyjności służbowej.
Funkcjonariusz Policji R. M. skarżył pismo Komendanta Policji odmawiające zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego poza służbą. Sąd uznał, że tego typu decyzje należą do sfery dyspozycyjności służbowej między przełożonym a podwładnym i nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA, skarga została odrzucona.
Funkcjonariusz Policji R. M. kilkukrotnie zwracał się do Komendanta Policji o zezwolenie na podjęcie zajęcia zarobkowego poza służbą w 2005 roku. Po kolejnych odmowach, skarżący skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, kwestionując pismo z dnia [...] marca 2005 r. jako "decyzję" o odmowie. Organ skarżony wskazał, że odmowa jest zgodna z przepisami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2001 r. Sąd, analizując przepisy ustawy o Policji oraz Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał, że zawiadomienie o udzieleniu lub odmowie zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego poza służbą jest aktem z zakresu podległości służbowej. Zgodnie z art. 5 pkt 2 PPSA, sprawy wynikające z takiej podległości nie należą do właściwości sądów administracyjnych. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA, Sąd postanowił odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, tego typu zawiadomienie jest aktem z zakresu sfery dyspozycyjności policjanta wobec jego władzy służbowej, wynikającym z podległości służbowej, a sprawy te nie należą do właściwości sądów administracyjnych.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że relacja między przełożonym a podwładnym w kwestii zezwolenia na dodatkową pracę poza służbą mieści się w definicji podległości służbowej, która jest wyłączona spod jurysdykcji sądów administracyjnych na mocy art. 5 pkt 2 PPSA.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
u.o.Policji art. 62 § 1
Ustawa o Policji
Policjant nie może bez zezwolenia przełożonego podjąć zajęcia zarobkowego poza służbą.
rozp. MSWiA art. 3 § 1
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie szczegółowych zasad i trybu udzielania policjantom zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego, składania oświadczenia o stanie majątkowym oraz właściwości przełożonych w tych sprawach
Przełożony właściwy w sprawach osobowych udziela zezwolenia, jeżeli zajęcie nie zakłóci obowiązków służbowych, nie narusza prestiżu służby, nie podważy zaufania do bezstronności i nie pozostaje w sprzeczności z interesem służby.
rozp. MSWiA art. 3 § 2
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie szczegółowych zasad i trybu udzielania policjantom zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego, składania oświadczenia o stanie majątkowym oraz właściwości przełożonych w tych sprawach
Przełożony zawiadamia o odmowie udzielenia zezwolenia, gdy warunki nie są spełnione.
PPSA art. 5 § pkt 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi.
PPSA art. 58 § § 1 pkt 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Pomocnicze
rozp. MSWiA art. 3 § 4
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie szczegółowych zasad i trybu udzielania policjantom zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego, składania oświadczenia o stanie majątkowym oraz właściwości przełożonych w tych sprawach
Zawiadomienie o odmowie nie wymaga uzasadnienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Odmowa udzielenia zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego poza służbą przez policjanta jest aktem z zakresu podległości służbowej, a nie decyzją administracyjną podlegającą zaskarżeniu do WSA.
Godne uwagi sformułowania
akt z zakresu sfery dyspozycyjności policjanta wobec jego władzy służbowej sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi
Skład orzekający
Joanna Kube
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu kognicji sądów administracyjnych w sprawach dotyczących stosunków służbowych funkcjonariuszy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariuszy Policji i ich relacji służbowej z przełożonymi w zakresie dodatkowych zajęć zarobkowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej – właściwości sądu, a nie meritum sprawy dotyczącej zezwolenia na dodatkową pracę. Jest to typowy przykład sprawy, która trafia do sądu administracyjnego, ale jest z niego wycofana z powodów formalnych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wa 1124/05 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-10-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-06-13 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Joanna Kube /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6192 Funkcjonariusze Policji Sygn. powiązane I OSK 303/06 - Postanowienie NSA z 2006-04-26 Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Kube (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na pismo Komendanta [...] Policji [...] z dnia [...] marca 2005 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego poza służbą postanawia odrzucić skargę Uzasadnienie R. M. [...] w referacie [...] sekcji prewencji Komendy [...] Policji [...] w dniu [...] listopada 2004 r. zwrócił się do Komendanta [...] Policji [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego poza służbą w 2005 r. W odpowiedzi, specjalista zespołu kadr i szkolenia [...] pismem z dnia [...] grudnia 2005 r. poinformował, że Komendant nie wyraził zgody na podjęcie przez funkcjonariusza zajęcia zarobkowego poza służbą w roku 2005 r. Skarżący w dniu [...] grudnia 2004 r. skierował raport do Komendanta [...] Policji z prośbą o uchylenie decyzji Komendanta [...] Policji [...] w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego poza służbą i udzielenie przedmiotowego zezwolenia. W odpowiedzi Naczelnik Wydziału Kadr [...] pismem z dnia [...] stycznia 2005 r. poinformowł, że Komendant [...] Policji nie jest uprawniony do zmiany stanowiska Komendanta [...] Policji [...] w przedmiotowej sprawie, ponieważ udzielenie zgody na podjęcie zajęcia zarobkowego jest jego ustawowo określoną kompetencją. W dniu [...] lutego 2005 r. R. M. zwrócił się ponownie do Komendanta [...] Policji [...] o udzielenia zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego w 2005 r. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] marca 2005 r. nr [...], specjalista zespołu kadr i szkolenia Komendy [...] Policji [...] poinformował, że Komendant nie wyraził zgody na podjęcie zajęcia zarobkowego w roku 2005 r. W dniu [...] kwietnia 2005 r. R. M. skierował skargę do Sądu na pismo nazwane "decyzją" z dnia [...] marca 2005 r. o nr [...] zawiadamiające o odmowie udzielenia zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego w 2005 r. W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji [...] przedstawił stan sprawy i podał, że niewyrażenie zgody na podjęcie dodatkowej pracy poza służbą R. M. jest zgodne z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu udzielania policjantom zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego, składania oświadczenia o stanie majątkowym oraz właściwości przełożonych w tych sprawach (Dz. U. Nr 148, poz.1659). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 Nr 7, poz. 58 ze zm.) przewiduje, że policjant nie może bez zezwolenia przełożonego podjąć zajęcia zarobkowego poza służbą. Szczegółowe zasady i tryb udzielania zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego, oraz właściwość przełożonych w tych sprawach określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2001 r. (Dz. U. Nr 148. poz. 1659). Przepis § 3 ust. 1 tego rozporządzenia przewiduje, że przełożony właściwy w sprawach osobowych udziela policjantowi zezwolenia na podjęcie zajęcia zarobkowego poza służbą, jeżeli zajęcie takie: 1) nie zakłóci wykonywania przez policjanta obowiązków służbowych w granicach zadań Policji określonych w ustawie, 2) nie narusza prestiżu służby, 3) nie podważy zaufania do bezstronności policjanta, 4) nie pozostaje w sprzeczności z interesem służby i jej zadaniami. Przełożony właściwy w sprawach osobowych w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku zawiadamia na piśmie policjanta o udzieleniu zezwolenia, a w sytuacji, gdy którykolwiek z warunków, o których mowa w ust. 1, nie zostanie spełniony, o odmowie udzielenia zezwolenia (ust. 2). Zawiadomienie o odmowie udzielenia zezwolenia nie wymaga uzasadnienia (ust. 4). W ocenie Sądu zawiadomienie o udzieleniu zezwolenia (bądź odmowie) na podjęcie przez policjanta zajęcia zarobkowego poza służbą jest aktem z zakresu sfery dyspozycyjności policjanta wobec jego władzy służbowej, o której mowa w art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie zaś do tego przepisu sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi. Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 5 pkt 2 powołanej ostatnio ustawy, orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI