II SA/Wa 1108/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2008-11-28
NSAAdministracyjneŚredniawsa
ABWfunkcjonariuszuposażenieświadczenia pieniężnepostępowanie administracyjneumorzenieprawomocnośćorzecznictwo

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę funkcjonariusza ABW na decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie wypłaty zaległego uposażenia, uznając sprawę za bezprzedmiotową wobec wcześniejszego prawomocnego rozstrzygnięcia.

Skarżący I. K., były funkcjonariusz ABW, domagał się wypłaty zaległego uposażenia za okres sześciu miesięcy po zwolnieniu ze służby, powołując się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego i WSA. Szef ABW umorzył postępowanie, wskazując, że kwestia wypłaty uposażenia za szerszy okres została już prawomocnie rozstrzygnięta odmownie w 2005 roku. WSA w Warszawie uznał, że ponowne rozpatrywanie tej samej sprawy jest niedopuszczalne i dotknięte wadą nieważności, dlatego oddalił skargę jako bezprzedmiotową.

Sprawa dotyczyła skargi I. K. na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o umorzeniu postępowania w sprawie wypłaty zaległego uposażenia za okres sześciu miesięcy po zwolnieniu ze służby. Skarżący powołał się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego i WSA, sugerujące, że okres pozostawania w służbie powinien być dłuższy. Szef ABW umorzył postępowanie, argumentując, że sprawa wypłaty zaległego uposażenia za okres od 2002 do 2004 roku została już prawomocnie rozstrzygnięta odmownie w 2005 roku, co czyni obecne postępowanie bezprzedmiotowym na mocy art. 105 k.p.a. Po utrzymaniu w mocy tej decyzji przez Szefa ABW w wyniku wniosku o ponowne rozpatrzenie, skarżący wniósł skargę do WSA w Warszawie. Zarzucił naruszenie przepisów ustawy o ABW i k.p.a. oraz zignorowanie orzecznictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Sąd uznał, że wcześniejsza decyzja z 2005 roku, rozstrzygająca co do istoty sprawy (brak prawa do uposażenia za sporny okres), jest prawomocna i ostateczna. Wobec tożsamości sprawy rozstrzygniętej ostateczną decyzją, ponowne postępowanie było niedopuszczalne i dotknięte wadą nieważności. Sąd orzekł zgodnie z art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, organ może umorzyć postępowanie na podstawie art. 105 k.p.a., gdy sprawa stała się bezprzedmiotowa z powodu wcześniejszego prawomocnego rozstrzygnięcia co do istoty sprawy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wydanie kolejnej decyzji w sprawie, która została już prawomocnie rozstrzygnięta, jest niedopuszczalne i skutkowałoby wadą nieważności. Tożsamość sprawy rozstrzygniętej ostateczną decyzją czyni nowe postępowanie bezprzedmiotowym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (16)

Główne

k.p.a. art. 105 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Umorzenie postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.

P.u.s.a. art. 1 § 1-2

Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne.

P.p.s.a. art. 151

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Orzekanie przez sąd administracyjny.

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji.

k.p.a. art. 127 § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.

k.p.a. art. 156 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Wada nieważności decyzji.

u.ABW art. 114 § 1-2

Ustawa o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu

Dotyczy wypłaty uposażenia i świadczeń.

u.ABW art. 121 § 3

Ustawa o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu

Dotyczy wypłaty uposażenia i świadczeń.

u.ABW art. 114

Ustawa o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu

Dotyczy wypłaty uposażenia i świadczeń.

u.ABW art. 121

Ustawa o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu

Dotyczy wypłaty uposażenia i świadczeń.

u.ABW art. 50 § 1

Ustawa o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu

u.ABW art. 230 § 1

Ustawa o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu

pkt. 1

u.ABW art. 114 § 1

Ustawa o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu

w zw. z art. 115 i w zw. z art. 118 ust 1 i art. 228 ust 1

u.ABW art. 228 § 1

Ustawa o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu

P.p.s.a. art. 132

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

zarz. nr 52 art. 4

Zarządzenie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

Właściwość przełożonych w sprawach osobowych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sprawa wypłaty zaległego uposażenia została już prawomocnie rozstrzygnięta decyzją z 2005 roku. Ponowne postępowanie w tej samej sprawie jest bezprzedmiotowe i niedopuszczalne. Wydanie kolejnej decyzji w sprawie rozstrzygniętej ostateczną decyzją byłoby dotknięte wadą nieważności.

Odrzucone argumenty

Skarżący argumentował, że rozkaz z 2005 r. odmawiający wypłaty uposażenia jest nieważny. Skarżący powoływał się na orzecznictwo TK i NSA wskazujące na potrzebę dłuższego okresu służby. Zarzuty naruszenia przepisów ustawy o ABW i k.p.a.

Godne uwagi sformułowania

gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania O bezprzedmiotowości postępowania mówimy wówczas, jeżeli brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie co do jej istoty. Wobec powyższego organ prawidłowo umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie ponieważ występuje tożsamość sprawy rozstrzygniętej wcześniejszą decyzją ostateczną. Żądanie wydania, w takiej sytuacji przez ten sam organ następnej decyzji, w sprawie rozstrzygniętej wcześniej decyzją ostateczną [...] należy uznać za całkowicie bezpodstawne, a przede wszystkim niedopuszczalne. Gdyby organ w takiej sytuacji wydał decyzję byłaby ona dotknięta wadą nieważności (art. 156 par 1 pkt. 3 kpa).

Skład orzekający

Anna Mierzejewska

sprawozdawca

Iwona Dąbrowska

przewodniczący

Joanna Kube

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady, że organ nie może ponownie rozpatrywać sprawy, która została już prawomocnie rozstrzygnięta, nawet jeśli strona powołuje się na nowe okoliczności lub orzecznictwo, które nie wpływają na ważność pierwotnej decyzji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza służb specjalnych i wypłaty uposażenia, ale zasada bezprzedmiotowości postępowania jest uniwersalna w prawie administracyjnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa jest proceduralna i dotyczy konkretnego funkcjonariusza służb specjalnych, co ogranicza jej szerokie zainteresowanie. Jednak zasada prawomocności i zakazu ponownego rozpatrywania sprawy jest fundamentalna w prawie administracyjnym.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Wa 1108/08 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2008-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-08-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Mierzejewska /sprawozdawca/
Iwona Dąbrowska /przewodniczący/
Joanna Kube
Symbol z opisem
6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne
Służba Bezpieczeństwa
Inne
Skarżony organ
Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art.  105
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.), Joanna Kube, Protokolant Izabela Filipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2008 r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie wypłaty zaległego uposażenia oddala skargę
Uzasadnienie
Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2008 r., na podstawie art. 105 par. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), oraz par. 4 zarządzenia nr 52 Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia 29 sierpnia 2007 r., w sprawie właściwości przełożonych w niektórych sprawach osobowych, umorzył postępowanie w sprawie z wniosku I. K. z dnia 3 kwietnia 2008 r. w przedmiocie wypłaty zaległego uposażenia oraz innych świadczeń pieniężnych za okres sześciu miesięcy od dnia zwolnienia ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozkazem personalnym Szefa ABW nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r.
W uzasadnieniu rozkazu personalnego organ wskazał, że pismem z dnia 3 kwietnia 2008 r. Pan I. K. wystąpił do Szefa ABW z wnioskiem o wypłatę uposażenia za okres sześciu miesięcy od dnia zwolnienia ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. W uzasadnieniu wniosku powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 kwietnia 2004 r. sygn. akt. K45/02, oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1986/07, z których to orzeczeń zdaniem w/w wynika, iż okres pozostawania w służbie wskutek wydania rozkazów o zwolnieniu, winien być dłuższy o co najmniej sześć miesięcy.
Dalej organ podał, że Szef ABW rozstrzygnął już kwestię wypłaty Panu I. K. zaległego uposażenia za okres od dnia 1 sierpnia 2002 r. do dnia 8 lipca 2004 r. Na podstawie art. 114 ust. 1-2, oraz art. 121 ust. 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm.), rozkazem personalnym nr 1682 z dnia 28 lipca 2005 r. odmówiono Panu I. K. wypłaty uposażenia, oraz innych świadczeń pieniężnych za sporny okres. Przywołana decyzja jest prawomocna i ostateczna.
Rozstrzygnięcie w zakresie odmowy wypłaty uposażenia za okres dwóch lat od dnia 1 sierpnia 2002 r. do dnia 8 lipca 2004 r., skutkuje tym, że postępowanie o wypłatę uposażenia oraz innych świadczeń pieniężnych za okres sześciu miesięcy licząc od dnia 29 lipca 2002 r. jest bezprzedmiotowe i zgodnie z art. 105 kodeksu postępowania administracyjnego, podlega umorzeniu.
I. K. wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, rozstrzygniętej powyższą decyzją, podnosząc, że rozkaz z dnia 28 lipca 2005 r. wydany w przedmiocie wypłaty zaległego uposażenia jest nieważny i dlatego z mocy ustawy należy się zaległe uposażenie.
Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., na podstawie art. 138 par. 1 pkt. 1, w związku z art. 127 par. 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku z dnia 23 maja 2008 r. o ponowne rozpoznanie sprawy rozstrzygniętej decyzją Szefa ABW nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ ponownie wskazał, że sprawa wypłaty zaległego uposażenia za okres wskazany we wniosku został już ostatecznie rozstrzygnięty rozkazem personalnym z dnia [...] lipca 2005 r., w konsekwencji czego nie może być ponownie rozpoznany przez Szefa ABW.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji lub stwierdzenie jej nieważności oraz o zasądzenie kosztów.
W uzasadnieniu skargi zarzucił, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 114 ust. 1 - 2 oraz art. 121 ust. 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu ze zmianami, par. 4 zarządzenia nr 52 Szefa ABW z dnia 29. 08. 2007 r., art. 50 ust. 1, art. 230 ust. 1 pkt. 1 oraz art. 114 ust. 1 w zw. z art. 115 i w zw. z art. 118 ust 1 i art. 228 ust 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74 , poz. 676 z 2002 r. ze zm.), art. 156 par. 1 pkt. 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Dalej zarzucił, iż wydając zaskarżoną decyzję organ zignorował zapatrywania prawne Wymiaru Sprawiedliwości tj. orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Trybunału Konstytucyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 105 par. 1 kpa., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. O bezprzedmiotowości postępowania mówimy wówczas, jeżeli brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie co do jej istoty.
W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu została wydana decyzja orzekająca co do jej istoty, tj. decyzja Szefa ABW nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. orzekająca o braku prawa Pana I. K. do uposażenia za okres obejmujący również, wskazany przez skarżącego okres w 2002 r.
Wobec powyższego organ prawidłowo umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie ponieważ występuje tożsamość sprawy rozstrzygniętej wcześniejszą decyzją ostateczną.
Żądanie wydania, w takiej sytuacji przez ten sam organ następnej decyzji, w sprawie rozstrzygniętej wcześniej decyzją ostateczną z dnia [...] lipca 2008 r., która pozostaje w obiegu prawnym, należy uznać za całkowicie bezpodstawne, a przede wszystkim niedopuszczalne. Gdyby organ w takiej sytuacji wydał decyzję byłaby ona dotknięta wadą nieważności (art. 156 par 1 pkt. 3 kpa).
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 cytowanej ustawy, - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI