II SA/Wa 1398/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę na postanowienie o wezwaniu do opróżnienia lokalu mieszkalnego, uznając zasadność egzekucji administracyjnej.
Sprawa dotyczyła skargi J. F. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymujące w mocy wezwanie do opróżnienia lokalu mieszkalnego. Skarżący kwestionował legitymację czynną Komendanta Głównego Policji oraz zasadność postępowania egzekucyjnego. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że tytuł wykonawczy został sporządzony prawidłowo na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej, a organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę J. F. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, które utrzymało w mocy postanowienie Wojewody o wezwaniu skarżącego do opróżnienia lokalu mieszkalnego pod rygorem zastosowania środka egzekucyjnego. Podstawą do wszczęcia postępowania egzekucyjnego była ostateczna decyzja Komendanta Głównego Policji z 2005 r. o przymusowym wykwaterowaniu, która została utrzymana w mocy przez Ministra i wcześniej przez NSA. Skarżący podnosił zarzuty dotyczące braku legitymacji czynnej Komendanta Głównego Policji do wystąpienia z wnioskiem egzekucyjnym oraz kwestionował zasadność samego postępowania egzekucyjnego. Sąd administracyjny uznał, że tytuł wykonawczy został sporządzony prawidłowo i oparty na ostatecznej decyzji administracyjnej. Podkreślono, że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, a zarzuty skarżącego zmierzały do weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej, co powinno być przedmiotem odrębnego postępowania. Sąd oddalił skargę jako niezasadną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, Komendant Główny Policji był dysponentem lokalu w dacie wydania postanowienia i posiadał legitymację do wystąpienia z wnioskiem egzekucyjnym.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że Komendant Główny Policji był dysponentem lokalu w dacie wydania postanowienia, co potwierdza jego legitymację czynną do wszczęcia postępowania egzekucyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (26)
Główne
u.p.e.a. art. 29 § § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Dz.U. 1966 nr 24 poz 151 art. 29 § par. 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.e.a. art. 1a § pkt 12 lit. b
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 7 § § 1 i 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 14 § par. 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 17 § § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 33
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 141 § § 1 i 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 143 § § 1 i 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 143 § § 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 18
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 23
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Dz.U. 1966 nr 24 poz 151 art. 33
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Dz.U. 1966 nr 24 poz 151 art. 14 § par. 1 i
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Dz.U. 1966 nr 24 poz 151 art. 143 § par. 1 i 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Dz.U. 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm. art. 17 § § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Dz.U. 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm. art. 1a § pkt 12 lit. b
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Dz.U. 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm. art. 7 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Dz.U. 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm. art. 141 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Dz.U. 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm. art. 143 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Dz.U. 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm. art. 141 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Dz.U. 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm. art. 143 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
k.p.a. art. 138 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. art. 138 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. art. 1 § § 1
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Komendant Główny Policji posiadał legitymację czynną do wszczęcia postępowania egzekucyjnego jako dysponent lokalu. Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Zarzuty dotyczące zasadności ostatecznej decyzji administracyjnej nie mogą być podnoszone w postępowaniu egzekucyjnym.
Odrzucone argumenty
Komendant Główny Policji nie jest stroną postępowania i nie posiada legitymacji czynnej do wystąpienia z wnioskiem egzekucyjnym. Przedłużające się procedury komunalizacyjne uniemożliwiły uregulowanie prawa własności lokalu przez babkę skarżącego.
Godne uwagi sformułowania
organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym zarzuty podnoszone przez skarżącego w toku niniejszego postępowania egzekucyjnego zmierzają do weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej
Skład orzekający
Anna Mierzejewska
przewodniczący sprawozdawca
Iwona Dąbrowska
członek
Joanna Kube
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad prowadzenia egzekucji administracyjnej w zakresie opróżniania lokali, w szczególności ograniczeń badania zasadności obowiązku przez organ egzekucyjny oraz niedopuszczalności kwestionowania ostatecznej decyzji administracyjnej w postępowaniu egzekucyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z lokalami w służbach mundurowych i decyzjami o przymusowym wykwaterowaniu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowe problemy związane z egzekucją administracyjną i kontrolą sądową nad tym procesem, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Egzekucja lokalu: Kiedy sąd nie bada zasadności obowiązku?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wa 1398/09 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2010-02-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2009-08-27 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Mierzejewska /przewodniczący sprawozdawca/ Iwona Dąbrowska Joanna Kube Symbol z opisem 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Hasła tematyczne Egzekucyjne postępowanie Skarżony organ Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 1966 nr 24 poz 151 art. 29 par. 1, art. 33, art. 14 par. 1 i art. 143 par. 1 i 2 Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędzia WSA Joanna Kube, Protokolant Eliza Kusy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2010 r. sprawy ze skargi J. F. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do opróżnienia z rzeczy i osób lokalu mieszkalnego pod rygorem zastosowania środka egzekucyjnego oddala skargę Uzasadnienie Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2009 r., na podstawie art. 17 § 1 w związku z art. 1a pkt 12 lit. b i art. 7 § 1 i 2 oraz art. 141 § 1 i art. 143 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) na wniosek Komendy Głównej Policji w W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] położonego przy ulicy [...] w W., postanowił wezwać J. F. do opróżnienia z rzeczy i osób jego prawa reprezentujących lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w W. przy ulicy [...], w terminie 30 dni od doręczenia niniejszego postanowienia, pod rygorem zastosowania środka egzekucyjnego w postaci przymusowego opróżnienia lokalu. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2005 r. Komendanta Głównego Policji w W. o przymusowym wykwaterowaniu, J. F. zobowiązany został do opróżnienia i przekazania do dyspozycji Komendy Głównej Policji w W. przedmiotowego lokalu, następnie upomnieniem z dnia [...] lutego 2009 r. został wezwany do dobrowolnego wykonania decyzji w terminie do dnia 30 marca 2009 r. pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. W związku z niewykonaniem obowiązku opróżnienia lokalu mieszkalnego, wierzyciel Komenda Główna Policji w W. złożył do Wojewody [...] wniosek egzekucyjny wraz z tytułem wykonawczym przeciwko J. F. o dokonanie egzekucji opróżnienia lokalu mieszkalnego objętego wnioskiem. W przedmiotowej sprawie właściwym miejscowo organem egzekucyjnym jest Wojewoda [...]. Komenda Główna Policji jest państwową jednostką organizacyjną, wykonującą zadania z zakresu administracji rządowej. Na skutek wniesienia wniosku egzekucyjnego wraz z tytułem wykonawczym wszczęto niniejsze postępowanie egzekucyjne. Na powyższe postanowienie J. F. wniósł zażalenie, wnioskując o uchylenie postanowienia i umorzenie postępowania. Dalej wskazał, że Komendant Główny Policji nie jest stroną postępowania, kwestionując przysługujące mu prawo do dysponowania przedmiotowym lokalem. Wskazał również na zaniechania proceduralne ze strony gminy i przedłużony proces przygotowań do sprzedaży lokalu, który uniemożliwił dojście do wykupu lokalu przez jego babkę. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r., na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 143 § 2 oraz art. 18 i 23 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, po rozpatrzeniu zażalenia strony z dnia 29 maja 2009 r., postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu, ponad wskazane wcześniej argumenty, powołał art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i wyjaśnił, że nie zaistniały okoliczności mogące być podstawą zarzutu w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, a enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji, oraz o zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu skargi, skarżący podkreślił, że w jego ocenie Komenda Główna Policji w W. nie jest stroną postępowania w niniejszej sprawie, a przedłużające się procedury komunalizacyjne nie doprowadziły do uregulowania prawa własności na rzecz jego babki. Komendant Główny Policji nie miał czynnej legitymacji do wystąpienia do Wojewody [...] z wnioskiem o wszczęcie egzekucji niepieniężnej polegającej na przymusowym opróżnieniu lokalu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami prawa obowiązującymi w dacie jej wydania. Analizując niniejszą sprawę pod tym kątem, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie ostatecznej decyzji z dnia [...] listopada 2005 r. Komendanta Głównego Policji o opróżnieniu zajmowanego lokalu, utrzymanej w mocy przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji a następnie poddanej kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i Naczelnego Sądu Administracyjnego, który oddalił skargę, Komendant Główny Policji skierował do Wojewody [...] wniosek o wszczęcie egzekucji niepieniężnej polegającej na przymusowym wykwaterowaniu J. F. ze wszystkimi z nim zamieszkałymi osobami i rzeczami z lokalu nr [...] przy ulicy [...] w W., załączając do wniosku tytuł wykonawczy z dnia [...] kwietnia 2009 r. W ocenie Sądu tytuł wykonawczy został sporządzony prawidłowo, zawiera wszystkie niezbędne elementy i oparty został na ostatecznej decyzji. Następnie w dniu [...] maja 2009 r. Wojewoda [...] w oparciu o art. 141 § 1 i art. 143 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.) wydał postanowienie o zastosowaniu niepieniężnego środka egzekucyjnego polegającego na wezwaniu ww. do opróżnienia z osób i rzeczy zajmowanego lokalu. Podkreślić należy, że podstawą wszczęcia egzekucji była prawomocna decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2005 r. Art. 33 cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji enumeratywnie wymienia przesłanki mogące być podstawą zarzutu w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W istocie zarzuty podnoszone przez skarżącego w toku niniejszego postępowania egzekucyjnego zmierzają do weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej, stanowiącej podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Natomiast zmiana lub uchylenie takiej decyzji może nastąpić wyłącznie w ramach trybów unormowanych w kodeksie postępowania administracyjnego. Również nie można zgodzić się ze skarżącym, że w dacie wydania zaskarżonego postanowienia Komendant Główny Policji nie posiadał przymiotu strony i legitymacji czynnej do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, a w konsekwencji zastosowania przez Wojewodę [...] środka egzekucyjnego w postaci wezwania do opróżnienia lokalu. Nie ulega wątpliwości, że w dacie wydania przedmiotowego postanowienia Komendant Główny Policji był dysponentem lokalu, a więc podniesiony zarzut, iż tytuł egzekucyjny pochodzi od podmiotu nieuprawnionego nie znajduje uzasadnienia. Również przedstawione przez skarżącego okoliczności, nie stanowią podstawy do stwierdzenia niedopuszczalności zastosowania środka egzekucyjnego. Zgodnie z art. 29 § 1 cytowanej wyżej ustawy organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI