II SA/Wa 1074/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2019-11-28
NSAAdministracyjneWysokawsa
policjastanowisko służboweprzeniesieniedyspozycyjnośćuznanie administracyjneprawo administracyjnestosunek służbowykadry

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę policjanta na rozkaz przeniesienia na niższe stanowisko służbowe, uznając, że przełożony ma prawo doboru kadry kierowniczej i interpretacji pojęcia "braku możliwości mianowania" na równorzędne stanowisko.

Policjant został przeniesiony na niższe stanowisko służbowe po upływie 12 miesięcy pozostawania w dyspozycji Komendanta Policji, gdyż nie było możliwości mianowania go na równorzędne stanowisko. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych, w tym błędną interpretację art. 38 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że pojęcie "braku możliwości mianowania" obejmuje zarówno brak wakatu, jak i brak woli przełożonego do powołania na dane stanowisko, a stosunek służbowy policjanta charakteryzuje się dyspozycyjnością i podporządkowaniem.

Sprawa dotyczyła skargi policjanta L. P. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2019 r. utrzymujący w mocy rozkaz Komendanta Policji z [...] listopada 2018 r. o przeniesieniu skarżącego na niższe stanowisko służbowe. Policjant pozostawał w dyspozycji Komendanta Policji od [...] grudnia 2017 r., a po upływie 12 miesięcy, w związku z brakiem możliwości mianowania go na równorzędne stanowisko, został przeniesiony na niższe stanowisko. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 6, 7, 8, 12, 77, 80, 104 § 2, 140, 15 k.p.a.) oraz ustawy o Policji (art. 38 ust. 2 pkt 5, art. 38 ust. 4 u.P.). Kwestionował interpretację pojęcia "brak możliwości mianowania na inne równorzędne stanowisko", twierdząc, że powinno być ono interpretowane zawężająco. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, uznając, że wykładnia organów administracji była prawidłowa. Sąd podkreślił, że stosunek służbowy policjanta ma charakter administracyjnoprawny, cechuje go dyspozycyjność i podporządkowanie, a przełożony ma prawo doboru kadry kierowniczej w ramach uznania administracyjnego. Sąd stwierdził, że pojęcie "braku możliwości mianowania" obejmuje zarówno brak wakatu, jak i brak woli przełożonego do powołania na dane stanowisko, a także konieczność oceny kwalifikacji i przymiotów kandydata. W uzasadnieniu wskazano również, że skarżącemu postawiono zarzuty w postępowaniu karnym, co mogło mieć wpływ na decyzję przełożonego. Sąd uznał, że organy prawidłowo oceniły stan faktyczny i prawny, a rozkazy personalne zostały wydane na podstawie obowiązujących przepisów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Pojęcie "brak możliwości mianowania" obejmuje zarówno brak wakujących stanowisk, jak i brak woli przełożonego do powołania na określone stanowisko, a także konieczność oceny kwalifikacji i przymiotów kandydata.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że stosunek służbowy policjanta cechuje dyspozycyjność i podporządkowanie, a przełożony ma prawo doboru kadry kierowniczej w ramach uznania administracyjnego. Brak możliwości mianowania na równorzędne stanowisko wynika nie tylko z braku wakatu, ale także z oceny przełożonego co do przydatności kandydata.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (31)

Główne

u.P. art. 32 § ust. 1

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

Określa właściwość przełożonych do mianowania, przenoszenia i zwalniania policjantów ze stanowisk służbowych, przyznając im uprawnienie do kształtowania polityki kadrowej.

u.P. art. 38 § ust. 2 pkt 5

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

Umożliwia przeniesienie policjanta pozostającego w dyspozycji na niższe stanowisko służbowe, gdy nie wyrazi on zgody na mianowanie na inne równorzędne stanowisko, a taka możliwość nie istnieje.

u.P. art. 37a § pkt 1

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

Umożliwia przeniesienie policjanta do dyspozycji przełożonego właściwego w sprawach osobowych na okres do 12 miesięcy, poprzedzający powołanie na inne stanowisko lub zwolnienie ze służby.

Pomocnicze

u.P. art. 36 § ust. 1 i 2

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

u.P. art. 38 § ust. 4

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

Określa fakultatywny charakter decyzji o zwolnieniu funkcjonariusza ze służby w przypadku braku zgody na przeniesienie na niższe stanowisko.

u.P. art. 100

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

u.P. art. 101 § ust. 1

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

u.P. art. 104 § ust. 3 i 4

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

u.P. art. 106 § ust. 1 i 2

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego § § 1 ust. 1

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego § § 9 ust. 1 i 2

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego § § 10 ust. 1

k.p.a. art. 108 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

k.p.a. art. 10 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Prawo strony do działania w toku postępowania przez pełnomocnika.

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada prawdy obiektywnej i podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

k.p.a. art. 77

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek organu zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego.

k.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada swobodnej oceny dowodów.

k.p.a. art. 6

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada praworządności.

k.p.a. art. 8

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa.

k.p.a. art. 12

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada przekonywania.

k.p.a. art. 104 § § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek organu drugiej instancji rozważenia sprawy pod względem celowości i słuszności.

k.p.a. art. 140

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zakres kontroli organu odwoławczego.

k.p.a. art. 15

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada dwuinstancyjności.

P.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Zakres kognicji sądów administracyjnych.

P.p.s.a. art. 3 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zakres kontroli sądów administracyjnych.

P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt. 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawy uchylenia aktu administracyjnego przez sąd.

P.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Oddalenie skargi przez sąd.

u.P. art. 6 § ust. 3 i 4

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

Zakres zadań i kompetencji Komendanta Policji.

u.P. art. 28 § ust. 1

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

Mianowanie jako źródło stosunku służbowego policjanta, wymagające dobrowolnego zgłoszenia do służby.

u.P. art. 25

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

Dobrowolne wyrażenie gotowości podporządkowania się dyscyplinie służbowej.

u.P. art. 27 § ust. 1

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

Treść ślubowania policjanta.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Zarzut naruszenia art. 6, 7, 8, 12, 77, 80, 104 § 2, 140, 15 k.p.a. przez dowolną ocenę materiału dowodowego i inne uchybienia proceduralne. Zarzut błędnej interpretacji art. 38 ust. 2 pkt 5 u.P. polegającej na zawężającym rozumieniu pojęcia "brak możliwości mianowania na inne równorzędne stanowisko". Zarzut błędnej interpretacji art. 38 ust. 2 pkt 5 i art. 38 ust. 4 u.P. przez uznanie fakultatywnego charakteru decyzji o zwolnieniu za możliwość fakultatywnego przeniesienia na niższe stanowisko.

Godne uwagi sformułowania

Stosunek służbowy policjanta ma charakter administracyjnoprawny i cechuje go podległość i dyspozycyjność. Policjant nawiązując stosunek służbowy godzi się na możliwość władczego działania przełożonego w sprawach wynikających ze stosunku służbowego. Przełożony ma prawo doboru personelu jednostronnymi aktami. W zwrocie "nie ma możliwości" mieszczą się zarówno okoliczności braku wakujących stanowisk, jak i brak woli przełożonego do powołania na określone stanowisko. Dobór kadry, a zwłaszcza kadry kierowniczej stanowi suwerenną decyzję przełożonego.

Skład orzekający

Ewa Radziszewska-Krupa

przewodniczący sprawozdawca

Karolina Kisielewicz

Asesor

Janusz Walawski

Sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"brak możliwości mianowania na równorzędne stanowisko\" w kontekście przeniesienia policjanta na niższe stanowisko służbowe oraz charakteru stosunku służbowego policjanta."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki stosunku służbowego policjantów i uprawnień przełożonych w zakresie kształtowania polityki kadrowej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii związanych z prawami i obowiązkami funkcjonariuszy Policji, w szczególności w kontekście zmian stanowisk służbowych i uprawnień przełożonych. Interpretacja kluczowych przepisów ma znaczenie praktyczne dla funkcjonariuszy.

Czy policjant może być przeniesiony na niższe stanowisko, nawet jeśli istnieją wakaty na równorzędnych pozycjach? Sąd wyjaśnia granice uznania administracyjnego przełożonego.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Wa 1074/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-05-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Radziszewska-Krupa /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Sygn. powiązane
III OSK 2618/21 - Wyrok NSA z 2023-10-25
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 2067
art. 38  ust. 2  pkt 5
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Janusz Walawski, Protokolant specjalista Monika Gieroń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2019 r. sprawy ze skargi L. P. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia na niższe stanowisko służbowe oddala skargę
Uzasadnienie
I. Stan sprawy przedstawia się następująco:
1. Komendant [...] Policji (zwany dalej: "K[...]P") rozkazem personalny z [...] listopada 2018r. odwołał L. P. (zwany dalej: "Skarżącym") [...] grudnia 2018r. z delegowania i przeniósł go od [...] grudnia 2018r. na niższe stanowisko służbowe - [...] Zespołu [...] Wydziału [...] w 9 (dziewiątej) grupie uposażenia zasadniczego 3.120 zł, z mnożnikiem 2,05 kwoty bazowej, z dodatkiem służbowym 1.300 zł i dodatkiem stołecznym. K[...]P wyjaśnił, że Skarżący pozostawał w dyspozycji K[...]P od [...] grudnia 2017r., po zwolnieniu ze stanowiska [...] [...], z uposażeniem w 11 grupie uposażenia zasadniczego - 3.960 zł, z mnożnikiem 2,60 kwoty bazowej, dodatkiem funkcyjnym - 2.600 zł i dodatkiem [...], delegowany od [...] sierpnia 2018r. do czasowego pełnienia służby w Komendzie Powiatowej Policji w [...] (zwana dalej: "KPP").
K[...]P w podstawie prawnej decyzji wskazał art. 32 ust. 1, art. 36 ust. 1 i 2, art. 38 ust. 2 pkt 5, art. 100, art. 101 ust. 1, art. 104 ust. 3 i 4, art. 106 ust. 1 i 2 ustawy z 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2017r., poz. 2067 ze zm., zwana dalej: "u.P.") oraz § 1 ust. 1, § 9 ust. 1 i 2 i § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 6 grudnia 2001r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz.U. z 2015r., poz. 1236 ze zm., zwane dalej: "Rozporządzeniem"). K[...]P wyjaśnił, że Skarżący, zgodnie z art. 103 ust. 1 u.P. zachowuje prawo do stawki uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku, do czasu uzyskania wyższej stawki uposażenia według stanowiska służbowego. K[...]P, na podstawie art. 108 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018r., poz. 2096 ze zm., zwana dalej: "k.p.a."), nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
K[...]P w uzasadnieniu podał, że na mocy art. 32 ust. 1, art. 37a ust. 1 u.P., rozkazem personalnym z [...] listopada 2017r. nr [...] zwolnił Skarżącego [...] grudnia 2017r. z zajmowanego stanowiska - [...] i od [...] grudnia 2017r. przeniósł do swojej dyspozycji na czas poprzedzający powołanie lub mianowanie na inne stanowisko służbowe albo zwolnienie ze służby w Policji, nie dłuższy niż 12 miesięcy. Komendant Główny Policji (zwany dalej: "KGP") rozkazem personalnym z [...] stycznia 2018r nr [...] utrzymał w mocy ww. rozkaz personalny z [...] listopada 2017r. K[...]P rozkazem personalnym z [...] sierpnia 2018r. nr [...] delegował Skarżącego od [...] sierpnia 2018r. do czasowego pełnienia służby w KPP.
K[...]P, uwzględniając, że dwanaście miesięcy pozostawania Skarżącego w dyspozycji K[...]P upływa [...] grudnia 2018r., pismem z [...] listopada 2018r. poinformował Skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie przeniesienia na niższe stanowisko służbowe i o uprawnieniach przysługujących na mocy art. 10 § 1 k.p.a. oraz o możliwości działania w toku postępowania przez pełnomocnika (doręczone [...] listopada 2018r.). Skarżący [...] listopada 2018r. zapoznał się z aktami i z wykazem wolnych wakatów w Komendzie [...] Policji (zwana dalej: "Komendą") na [...] listopada 2018r., zawierającym wakaty w:
- 9 grupie uposażenia zasadniczego 3.120 zł, z mnożnikiem 2,05 kwoty bazowej: lekarz Zespołu Medycznego [...] w [...], pomocnik dowódcy oddziału Zespołu Zaopatrzenia Oddziału [...] w [...] (wniosek w decyzji K[...]P - niezatwierdzony), eK[...]Pert Zespołu [...] Wydziału [...], eK[...]Pert Zespołu [...] Wydziału [...] (wniosek zatwierdzony przez K[...]P, rozkaz personalny w przygotowaniu z [...].11.2018r.), eK[...]Pert Zespołu [...] Wydziału [...], eK[...]Pert Sekcji [...] Wydziału [...], eK[...]Pert [...].
- 9 grupie uposażenia zasadniczego 3.350 zł, z mnożnikiem 2,20 kwoty bazowej: kierownik Sekcji [...] Wydziału [...] (powierzono obowiązki na stanowisku), kierownik Sekcji [...] Wydziału [...].
- 11 grupie uposażenia zasadniczego 3.880 zł, z mnożnikiem 2,55 kwoty bazowej: [...] Zastępca Komendanta Powiatowego Policji w [...] (powierzono obowiązki na stanowisku); [...] Zastępca Komendanta Powiatowego Policji w [...] (powierzono obowiązki na stanowisku); Zastępca Komendanta Powiatowego Policji w [...].
- 11 grupie uposażenia zasadniczego 3.960 zł, z mnożnikiem 2,60 kwoty bazowej: Zastępca Komendanta Rejonowego Policji [...] (powierzono obowiązki na stanowisku), Naczelnik Wydziału [...] (powierzono obowiązki na stanowisku).
- 12 grupie uposażenia zasadniczego 4.190 zł, z mnożnikiem 2,75 kwoty bazowej: Komendant Powiatowy Policji w [...] (powierzono obowiązki na stanowisku).
Skarżący w piśmie z [...] listopada 2018r. wskazał, że postępowanie wszczęto z pominięciem stanu faktycznego istniejącego w dniu wszczęcia postępowania, bowiem Komenda dysponuje 5 stanowiskami równorzędnymi, na których występują wakaty w 11 grupie uposażenia zasadniczego, ze stopniem etatowym młodszego inspektora, w tym m.in. stanowiskiem Naczelnika Wydziału [...], które odpowiada w pełni kwalifikacjom zawodowym Skarżącego. Powierzenie obowiązków innemu policjantowi na danym stanowisku nie stanowi przeszkody formalnej do mianowania Skarżącego na to stanowisko. Skarżącemu do dnia dzisiejszego nie złożono propozycji objęcia równorzędnego stanowiska, do tego które zajmował - naczelnika wydziału w 11 grupie uposażenia zasadniczego, ze stopniem etatowym młodszego inspektora. Ponadto wszczęcie postępowania na mocy art. 38 ust. 2 pkt 5 u.P. nie ma uzasadnienia faktycznego i jest bezprzedmiotowe, bo istnieje możliwość mianowania na stanowisko równorzędne.
Naczelnik Wydziału Kadr, działając z upoważnienia K[...]P, w obecności Kierownika Sekcji [...] Wydziału Kadr, [...] listopada 2018r. przeprowadził ze Skarżącym rozmowę, udokumentowaną protokołem, informując m.in., że w związku z upływem 12 miesięcy pozostawania w dyspozycji K[...]P i brakiem możliwości mianowania na inne równorzędne stanowisko, zachodzi konieczność przeniesienia Skarżącego na niższe stanowisko służbowe. Przy mianowaniu na stanowisko [...] Zespołu [...] Wydziału [...] wzięto pod uwagę potrzeby służby, mające na celu konieczność zapewnienia prawidłowej realizacji ustawowych zadań Policji. Skarżącego pouczono, że policjant, który nie wyrazi zgody na przeniesienie na niższe stanowisko z przyczyn określonych w art. 38 ust. 2 pkt 5 u.P., może zostać zwolniony ze służby zgodnie z art. 38 ust. 4 u.P. Skarżący nie wyraził zgody na objęcie zaproponowanego stanowiska, bo istnieją równorzędne do zajmowanego przez niego wcześniej stanowiska w K[...]P.
K[...]P wskazał, że w sprawie podstawowe znaczenie ma art. 37a ust. 1 i art. 38 ust. 2 pkt 5 i ust. 4 u.P. i w zakresie przesłanki z art. 38 ust. 2 pkt 5 u.P. (warunkującej przeniesienie policjanta pozostającego w dyspozycji organu bez jego zgody na niższe stanowisko służbowe, gdy nie ma możliwości mianowania go na inne równorzędne stanowisko) wskazał, że w wykazie ww. wakatów z 5 listopada 2018r. wymieniono wszystkie wakujące stanowiska służbowe, zaszeregowane w grupach od 9 do 12, pozostające we właściwości K[...]P, zgodnie z art. 32 ust. 1 u.P.
K[...]P - odnosząc się do zarzutu, że postępowanie wszczęto z pominięciem stanu faktycznego istniejącego w dniu wszczęcia postępowania, bowiem Komenda dysponowała 5 wakującymi stanowiskami równorzędnymi do tego, które Skarżący zajmował przed przeniesieniem do dyspozycji - w 11 grupie uposażenia zasadniczego, ze stopniem etatowym młodszego inspektora (m.in. stanowiskiem Naczelnika Wydziału [...]) - wskazał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W organizacji o strukturze hierarchicznej, której funkcjonowanie opiera się na zdyscyplinowaniu funkcjonariuszy, zagadnienie obsadzania stanowisk kierowniczych pozostaje szczególnie istotną kwestią. Właściwy przełożony zobowiązany jest mianować na stanowiska kierownicze osoby dające - w jego przekonaniu - rękojmię optymalnego zapewnienia realizacji zadań służbowych, a także takie, co do których ma pełne zaufanie. K[...]P w związku z tym, uwzględniając potrzeby służby, na ww. stanowisku powierzył obowiązki innemu funkcjonariuszowi. K[...]P także na pozostałych stanowiskach zaszeregowanych do 11 i 12 grupy uposażenia, na których istniały wakaty według stanu na [...] listopada 2018r., powierzył pełnienie obowiązków służbowych innym funkcjonariuszom. K[...]P wskazał, że jest odpowiedzialny za stan bezpieczeństwa i porządku publicznego na podległym terenie bądź w ramach jednostki organizacyjnej, a jednocześnie zobowiązany jest do prawidłowej realizacji ustawowych zadań Policji, uwzględniającej interes społeczny, tożsamy z interesem służby. K[...]P kieruje podległymi służbami przy pomocy kierowników komórek i jednostek organizacyjnych Policji. Mianowanie czy powołanie policjantów na stanowiska kierownicze stanowi element realizacji zadań nałożonych na Policję przez u.P. Realizacja tych celów następuje także przez kształtowanie struktur Policji i polityki kadrowej by optymalnie wykorzystać posiadane zasoby ludzkie w celu realizacji ustawowych zadań Policji. Na stanowisko kierownicze winni być mianowani policjanci, którzy dają gwarancje zachowania ciągłości służby i prawidłowej realizacji zadań służbowych w zakresie nadzoru i kontroli podległych policjantów. Stosunek służbowy policjanta ma charakter administracyjnoprawny i cechuje go podległość i dyspozycyjność. Źródłem stosunku służbowego policjanta jest mianowanie będące następstwem dobrowolnego zgłoszenia się do służby, co oznacza, że policjant nawiązując stosunek służbowy godzi się na możliwość władczego działania przełożonego w sprawach wynikających ze stosunku służbowego. Policjant ma więc świadomość podlegania zarządzeniom i rozkazom służbowym przełożonych, mogącym kształtować i zmieniać, bez jego zgody, treść istotnych elementów stosunku służbowego (stanowisko, uposażenie, miejsce i czas pracy, zakres podporządkowania). Przełożony ma prawo doboru personelu jednostronnymi aktami. Ustawowe przesłanki zmiany treści stosunku służbowego policjanta, polegającej na przeniesieniu go na niższe stanowisko służbowe skonstruowano, aby chronić policjanta przed dowolnością działań przełożonego oraz pozostawić przełożonemu swobodę wyboru między przeniesieniem na niższe stanowisko służbowe policjanta niewyrażającego na to przeniesienie zgody albo całkowitym zwolnieniem go ze służby (por. wyrok WSA w Warszawie z 24 września 2013r. sygn. akt II SA/Wa 1132/13).
W sprawie nie ma możliwości mianowania Skarżącego na inne stanowisko równorzędne ze stanowiskiem, które zajmował przed przeniesieniem do dyspozycji K[...]P. Art. 38 ust. 2 pkt 5 u.P. nie odnosi się do braku stanowisk równorzędnych, a do braku możliwości mianowania na stanowisko równorzędne. Przełożonemu właściwemu w sprawach osobowych pozostawiono więc możliwość odstąpienia od mianowania na stanowisko równorzędne w przypadku braku takiej możliwości. "Brak możliwości" jest szczególnie istotny w przypadku mianowania policjantów na stanowiska kierownicze i gdy od takich osób należy wymagać znacznie więcej. Kierowanie komórką lub jednostką organizacyjną jest szczególnie istotne z punktu widzenia zadań Policji: zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego. Kierujący odpowiadają też za podległych policjantów i pracowników Policji.
2. Skarżący w odwołaniu z [...] grudnia 2018r. podniósł, że ww. rozkaz personalny, doręczony [...] grudnia 2018r., wydano z poważnym naruszeniem prawa procesowego jak i materialnego. Ww. decyzja w sposób rażący i bezpodstawny obniża uposażenie o 1300zł, z jednoczesnym pozbawieniem prawa do uzyskania, wynikającej z porozumienia z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji od 1 stycznia 2019r. dla wszystkich policjantów podwyżki, co powoduje stratę w dochodzie miesięcznym ok. 2000zł.
3. KGP rozkazem personalnym z [...] lutego 2019r. utrzymał w mocy ww. rozkaz personalny K[...]P z [...] listopada 2018r., podtrzymując podstawę faktyczną i prawną.
W uzasadnieniu KGP wskazał, że zagadnienie obsady stanowisk kierowniczych w organizacji o strukturze hierarchicznej, której funkcjonowanie opiera się na zdyscyplinowaniu funkcjonariuszy, pozostaje szczególnie istotną kwestią. Właściwy przełożony jest zobowiązany do mianowania na stanowisko kierownicze osoby dającej - w jego przekonaniu - rękojmię optymalnego zapewnienia realizacji zadań służbowych, a także takiej, do której ma pełne zaufanie. Z tego też względu K[...]P, uwzględniając potrzeby służby, na stanowisku naczelnika Wydziału [...] Komendy [...] Policji powierzył pełnienie obowiązków służbowych innemu policjantowi. Na pozostałych stanowiskach zaszeregowanych w 11 grupie uposażenia, na których istniały wakaty według stanu na [...] listopada 2018r. K[...]P również powierzył pełnienie obowiązków służbowych innym funkcjonariuszom.
KGP wskazał także, że aktualnie, zgodnie z wykazem z [...] lutego 2019r., na wszystkich wakujących stanowiskach, zaszeregowanych w 11 grupie uposażenia, pełnią obowiązki służbowe inni policjanci, więc nie ma możliwości mianowania Skarżącego na inne stanowisko równorzędne ze stanowiskiem, które zajmował przed przeniesieniem do dyspozycji K[...]P. To K[...]P, odpowiadający za stan bezpieczeństwa i porządku publicznego na podległym terenie, kształtuje politykę kadrową, w taki sposób, by optymalnie wykorzystać posiadane zasoby ludzkie, w celu realizacji ustawowych zadań Policji. K[...]P posiada wiedzę o sytuacji kadrowej podległej mu jednostki i dokonuje, według uznania, doboru kadry kierowniczej. Zdaniem KGP najwyższym wolnym stanowiskiem, na jakie może zostać przeniesiony Skarżący jest stanowisko eK[...]Perta Zespołu [...] Wydziału [...] Komendy [...] Policji w 9 grupie zaszeregowania, z mnożnikiem 2,05 kwoty bazowej, z uposażeniem zasadniczym - 3120 zł, z dodatkiem służbowym - 1300 zł i dodatkiem stołecznym.
W ocenie KGP wskazywane w odwołaniu zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego nie zasługują na uwzględnienie. Każde postępowanie musi być przede wszystkim związane z konkretną sytuacją i nie może abstrahować od okoliczności faktycznych sprawy. Z materiałów postępowania wynika, że K[...]P dokonał oceny okoliczności na podstawie analizy zebranego materiału dowodowego, mając na względzie nie tylko interes służby, tożsamy z interesem społecznym, ale także słuszny interes strony. K[...]P, działając w granicach uznania administracyjnego, przed podjęciem rozstrzygnięcia, wyjaśnił wnikliwie i wszechstronnie stan faktyczny sprawy, a przed wydaniem decyzji, zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego rozpatrzył sprawę w świetle wszystkich przepisów prawa materialnego mogących mieć do niej zastosowanie. K[...]P słusznie nadał rozkazowi rygor natychmiastowej wykonalności wskazując na interes społeczny tożsamy w tym przypadku z interesem służby. Konieczne było niezwłoczne uregulowanie sytuacji kadrowej Skarżącego przed upływem 12-miesięcy pozostawania Skarżącego w dyspozycji K[...]P.
4. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie ww. rozkazu KGP z [...] lutego 2019r. oraz poprzedzającego go rozkazu KGP z [...] listopada 2018r. oraz o zasądzenie od KGP na rzecz Skarżącego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, z uwagi na naruszenie: a) art. 6, art. 8 i art. 12 k.p.a. - przez załatwienie sprawy wbrew przepisom prawa i zasadzie pogłębiania zaufania uczestnika postępowania do organu prowadzącego postępowanie, przy pomocy środków prawnych dedykowanych przez ustawodawcę do rozstrzygania innych stanów faktycznych i prawnych; b) art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. - przez dowolną ocenę materiału dowodowego w postaci wykazu wakatów na stanowiskach służbowych sporządzonego przez Wydział Kadr K[...]P z [...] listopada 2018r. oraz brak rozważenia i wykazania, że brak wakatów dotyczył całego okresu pomiędzy najpóźniej [...] sierpnia 2018r., a [...] lutego 2019r. oraz przyjęcie, że powierzenie innemu policjantowi obowiązków służbowych na stanowisku nie niższym niż poprzednio zajmowane przez Skarżącego stanowi o braku możliwości mianowania Strony na takie stanowisko; c) art. 104 § 2 k.p.a. w zw. z art 140 k.p.a. i w zw. z art. 15 k.p.a. - przez zaniechanie przez KGP, zgodnie z istotą zasady dwuinstancyjności postępowania, dokonania oceny zastosowania kryteriów celowości i słuszności rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji K[...]P w zakresie faktycznej możliwości mianowania Skarżącego na stanowisko równorzędne w okresie pozostawania w dyspozycji K[...]P i oceny kwalifikacji strony do mianowania na stanowiska wolne w Komendzie; d) art. 38 ust 2 pkt 5 u.P. - przez jego błędną interpretację polegającą na przyjęciu, że użyte w treści tego przepisu sformułowanie "brak możliwości mianowania na inne równorzędne stanowisko" oznacza brak woli mianowania na jakkolwiek stanowisko równorzędne, gdy pojęcie to winno być interpretowane ściśle i zawężająco, jako brak możliwości z uwagi na brak wolnego stanowiska lub brak kompetencji do objęcia takiego stanowiska, i zastosowanie błędnie interpretowanej normy przez przyjęcie, że w dacie zaskarżonego rozkazu nie istniała możliwość mianowania Strony na stanowisko równorzędne, e) art. 38 ust. 2 pkt. 5 u.P. w z art. 38 ust. 4 u.P. - przez ich błędną interpretację polegającą uznaniu, że fakultatywny charakter decyzji o zwolnieniu funkcjonariusza ze służby w przypadku braku zgody na przeniesienie na niższe stanowisko z przyczyn określonych w art. 38 ust 2 u.P. oznacza jednocześnie możliwość fakultatywnego przeniesienia na stanowisko niższe z pominięciem zgody Strony.
5. KGP w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
1. skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
2. Sądy administracyjne, w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019r., poz. 2167, zwana dalej: "P.u.s.a.") oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a.") sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt. 1 P.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę, na mocy art. 151 P.p.s.a.
3. Sąd, rozpoznając sprawę w świetle powołanych powyżej kryteriów stwierdza, że skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd, mając na względzie okoliczności faktyczne wynikające z akt sprawy, jak również obowiązujące przepisy prawne, prawidłowo powołane w rozkazach personalnych wydanych przez organy obu instancji, nie znalazł podstaw do zakwestionowania wydanych w sprawie rozkazów personalnych.
Sąd podziela bowiem wykładnię dokonaną przez organy administracyjne obu instancji w zakresie art. 38 ust. 5 u.P. Przepis te stanowi, że policjanta przenosi się na niższe stanowisko służbowe w razie niewyrażenia zgody na mianowanie na stanowisko służbowe w okresie pozostawania w dyspozycji przełożonego właściwego w sprawach osobowych, gdy nie ma możliwości mianowania go na inne równorzędne stanowisko.
Zdaniem Sądu, wbrew stanowisku zawartemu w skardze, zwrot "nie ma możliwości" nie może być interpretowany zawężająco, w sposób prezentowany przez Skarżącego. Zdaniem Sądu w zwrocie tym mieszczą się zarówno okoliczności powoływane przez Skarżącego - brak wakujących stanowisk, jak również okoliczności powoływane przez organy administracyjne obu instancji - brak woli przełożonego kierującego daną jednostką organizacyjną do powołania Skarżącego na określone stanowisko.
Sąd zgadza się bowiem z organami administracyjnymi obu instancji, że stosunek służbowy policjanta nie jest stosunkiem pracy, którego istotną cechą jest równorzędność stron, albowiem służba w Policji nie jest zwykłą pracą najemną. Policja, zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 u.P., stanowi umundurowaną i uzbrojoną formację służącą społeczeństwu i przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Jednym z podstawowych warunków wykonania tego zadania jest dyspozycyjność i zdyscyplinowanie jej funkcjonariuszy. Granice tej dyspozycyjności określa u.P. i wydane na jej podstawie akty wykonawcze. Analogiczne stanowisko było prezentowane już wielokrotnie w orzecznictwie (por. wyrok Sądu Najwyższego z 4 lutego 1993r. sygn. akt III AZP 38/92). Cechami wyróżniającymi stosunek służbowy policjanta, który ma charakter administracyjnoprawny, są m.in. hierarchiczne podporządkowanie, ścisła podległość służbowa, dyspozycyjność i poddanie rozkazom. Przełożony właściwy w sprawach osobowych jednostronnie i władczo kształtuje istotne składniki tego stosunku. Z tego właśnie względu art. 28 ust. 1 u.P. stanowi, że mianowanie, będące źródłem stosunku służbowego każdego policjanta, następuje na podstawie dobrowolnego zgłoszenia do służby. Z powyższego wynika, że konsensusu wymaga jedynie zadecydowanie o przyjęciu do służby. Poza zakresem konsensu jest ustalenie warunków pełnienia służby przez policjanta. Osoba zgłaszająca się, w myśl art. 25 u.P., dobrowolnie wyraża gotowość podporządkowania się szczególnej dyscyplinie służbowej obowiązującej w Policji. Kandydat na policjanta świadomie poddaje się zatem służbowej dyspozycji przełożonego, która polegać może także na uznaniowym określeniu miejsca pełnienia służby oraz stanowiska funkcjonariusza.
Obowiązki policjanta reguluje ponadto zawarta w art. 27 ust. 1 u.P. rota ślubowania. Każdy policjant przed przyjęciem do służby ślubuje m.in. pilnie przestrzegać prawa, dyscypliny służbowej oraz wykonywać rozkazy i polecenia przełożonych, a także strzec honoru i dobrego imienia służby oraz przestrzegać zasad etyki zawodowej. W myśl art. 32 ust. 1 u.P. do mianowania policjanta na stanowiska służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk, właściwi są przełożeni: Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP, Komendant BSWP, komendanci wojewódzcy i powiatowi (miejscy) Policji oraz komendanci szkół policyjnych. Ww. przełożonym - odpowiedzialnym za stan bezpieczeństwa i porządku publicznego na podległym terenie - przyznano zatem uprawnienie do kształtowania polityki kadrowej, przy czym kreują ją tak, by optymalnie wykorzystać posiadane zasoby ludzkie w celu realizacji ustawowych zadań Policji. Ww. przepis nie wskazuje kryteriów i merytorycznych przesłanek uzasadniających podjęcie omawianych w nim decyzji, jest to bowiem przepis o charakterze kompetencyjnym. Właściwy przełożony może więc jednostronnie ustalić treści stosunku służbowego, działając w granicach uznania administracyjnego. Pamiętać jedynie należy, że policjant przed przeniesieniem go na niższe stanowisko służbowe ma możliwość zajęcia stanowiska przez wyrażenie bądź brak zgody na to przeniesienie. W innym przypadku przełożony policjanta samodzielnie podejmuje decyzję bez potrzeby zasięgnięcia stanowiska policjanta.
K[...]P, stosownie do art. 6 ust, 4 u.P., wykonuje na obszarze, o którym mowa w art. 6 ust. 3 u.P., zadania i kompetencje odpowiadające zadaniom i kompetencjom komendanta wojewódzkiego Policji. K[...]P był więc, zgodnie z art. 32 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 4 u.P., organem właściwy do podjęcia decyzji w zakresie przeniesienia Skarżącego na niższe stanowisko służbowe. W myśl bowiem art. 37a pkt 1 u.P. policjanta, w przypadku zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego, można przenieść do dyspozycji przełożonego właściwego w sprawach osobowych, na okres poprzedzający powołanie lub mianowanie na inne stanowisko służbowe albo zwolnienie ze służby, nie dłuższy niż 12 miesięcy.
W orzecznictwie podkreśla się, że decyzja o przeniesieniu do dyspozycji funkcjonariusza Policji wywiera ten skutek, że właściwy przełożony może na nowo ukształtować stosunek służbowy policjanta poprzez przeniesienie go na inne stanowisko, co na gruncie ustawy o Policji może polegać na awansowaniu funkcjonariusza, przeniesieniu go na stanowisko równorzędne lub - w przypadku braku takich stanowisk - przeniesieniu na niższe stanowisko służbowe (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 sierpnia 2014r. sygn. akt I OSK 2133/12 dostępny na www.nsa.gov.pl).
Sąd podziela ponadto pogląd organów obu instancji, że samo istnienie w strukturze organizacyjnej stanowisk uznanych za równorzędne nie oznacza możliwości mianowania policjanta na te stanowiska. Konieczna jest też ocena kwalifikacji, doświadczenia pożądanego na danych stanowiskach, umiejętności potrzebnych do prawidłowej realizacji zadań oraz innych cech i przymiotów, która może skutkować podjęciem decyzji o przeniesieniu policjanta na niższe stanowisko służbowe, pomimo istnienia wakatów na stanowiskach równorzędnych. Analogiczne stanowisko było już prezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny (por. wyrok NSA z 21 lutego 2017r. sygn. akt I OSK 2815/15, dostępny na www.nsa.gov.pl).
Sąd stwierdza ponadto, że podstawową formą objęcia stanowiska służbowego przez policjanta jest mianowanie na to stanowisko. Przeniesienie jest zmianą stanowiska służbowego, w tym na niższe. Przepis art. 38 ust. 2 pkt 5 u.P. uprawnia do przeniesienia na niższe stanowisko, gdy policjant pozostający w dyspozycji przełożonego w sprawach osobowych nie wyraża zgody na mianowanie na zaproponowane mu stanowisko służbowe, a jednocześnie nie ma możliwości mianowania go na stanowisko równorzędne do uprzednio zajmowanego. Ustawodawca nie wymaga, aby proponowane stanowisko było co najmniej równorzędne. Warunek ten pojawia się dopiero na kolejnym etapie, czyli po odmowie objęcia stanowiska zaproponowanego w pierwszej kolejności. Przeniesienie na niższe stanowisko jest trzecim etapem dotyczącym objęcia stanowiska służbowego przez policjanta pozostającego w dyspozycji.
Sąd stwierdza ponadto, że pojęcia "możliwości mianowania" na stanowisko równorzędne nie zostało zdefiniowane ustawowo. Zdaniem Sądu możliwość tą należy rozumieć w kategorii spełniania łącznie dwóch warunków: a) istnienia wakatu, b) spełnienia przez kandydata warunków wynikających z rozporządzenia w zakresie wymogów do objęcia stanowiska oraz dawanie przez tego kandydata rękojmi optymalnego zapewnienia realizacji zadań służbowych. Brak spełnienia jednej z ww. przesłanek powoduje, że nie ma możliwości mianowania na ww. stanowisko. O ile pierwsza kategoria zdarzeń ma charakter pewny, bowiem wynika z przepisów prawa, o tyle druga, jest wyłączna ocena, przekonaniem przełożonego. Orzecznictwo podkreśla, że dobór kadry, a zwłaszcza kadry kierowniczej stanowi suwerenną decyzję przełożonego. To przełożony decyduje, czy konkretna osoba, w jego przekonaniu, daje gwarancję prawidłowego wykonywania zdań kierowniczych. Organy obu instancji uznały, że Skarżący właśnie tej przesłanki nie spełnia, wskazując przy tym, że formalnie stanowisko, które interesowało Skarżącego zostało już objęte przez inną osobę, której powierzono pełnienie obowiązków na tym stanowisku.
Sąd wskazuje również, że wbrew zarzutom skargi K[...]P i KGP dokonali analizy stanu organizacyjno-etatowego Komendy [...] Policji, na co wskazują uzasadnienia wydanych w sprawie rozkazów personalnych. Przede wszystkim organ drugiej instancji posiadał aktualny wykaz wolnych stanowisk – z [...] lutego 2018r. - oraz zbadał, czy nie pojawiły się możliwości przeniesienia Skarżącego na stanowisko, które nie istniało w dacie wydawania rozkazu personalnego przez organ pierwszej instancji. Analiza dokonana przez organy obu instancji miała ponadto na celu sprawdzenie możliwości mianowania Skarżącego na stanowisko równorzędne do tego, jakie zajmował przed dniem przeniesienia go do dyspozycji K[...]P, choć nie doprowadziła do wydania decyzji zgodnej z wolą Skarżącego. Nie może to być jednak poczytane za naruszenie obowiązujących przepisów wskazanych w skardze, gdyż obsada stanowisk kierowniczych, co do zasady, jest wyrazem zaufania przełożonego do osoby powoływanej i mieści się w granicach tzw. uznania administracyjnego. W judykaturze wielokrotnie wskazywano, że nawet umorzenie postępowania karnego lub uniewinnienie nie gwarantują pewności służby. W tym przypadku przełożony uznając, że policjant powinien nadal pełnić służbę, ma możliwość podjąć decyzję, że powinien on pełnić ją na stanowisku innym niż przez funkcjonariusza oczekiwane, mając także na względzie słuszny interes Skarżącego, jak również zadania pełnione przez Policję oraz charakter służby i formę nawiązania stosunku służbowego z policjantem. Z akt osobowych wynika bowiem, że Skarżącemu były postawione zarzuty w postępowaniu karnym. W tym kontekście nie sposób przyjąć, że zaskarżony rozkaz personalny nie uwzględniała słusznego interesu Skarżącego, którego nie zwolniono ze służby w Policji, lecz powierzono pełnienie innych ważnych zadań w Policji, choć na innym stanowisku niż dotychczas zajmowane. Skarżącemu powierzono stanowisko [...] Zespołu Operacyjno-Rozpoznawczego Wydziału do Walki [...] Komendy [...] Policji w 9 grupie zaszeregowania, z mnożnikiem 2,05 kwoty bazowej, z uposażeniem zasadniczym - 3120 zł, z dodatkiem służbowym - 1300 zł i dodatkiem stołecznym.
4. Zdaniem Sądu akta sprawy, a w szczególności wydane w sprawie rozkazy personalne obu instancji wskazują, że w sprawie nie doszło do naruszenia żadnego z wskazanych w skardze przepisów prawa procesowego.
Zaskarżoną decyzję KGP oraz poprzedzającą ją decyzję K[...]P wydano ponadto na podstawie obowiązujących przepisów prawa materialnego (art. 32 ust. 1, art. 36 ust. 1 i 2, art. 38 ust. 2 pkt 5, art. 100, art. 101 ust. 1, art. 104 ust. 3 i 4, art. 106 ust. 1 i 2 u.P. oraz § 1 ust. 1, § 9 ust. 1 i 2 i § 10 ust. 1 Rozporządzenia), które miały zastosowanie w sprawie, o czym świadczą uzasadnienia wydanych w sprawie rozkazów personalnych, w których prawidłowo zwrócono uwagę, że w związku z tym, że z policjantem nawiązywany jest stosunek administracyjny, osobiste odczucia i przekonania policjanta nie mają decydującego znaczenia w sprawie. To przełożony ma prawo dobierania sobie personelu, władczo kształtując sytuację prawną policjanta, z uwagi na hierarchiczne podporządkowanie, ścisłą podległość służbową i dyspozycyjność, a przede wszystkim, z uwagi na zadania wypełniane przez Policję, które wymagają dyscypliny służbowej. Nie sposób zatem przyjąć, że w sprawie naruszono art. 6, art. 8 i art. 12 k.p.a.
Organy obu instancji wnikliwie oceniły także całokształt okoliczności faktycznych sprawy, kierując się logiką i doświadczeniem życiowym, a przed wydaniem decyzji zgromadziły materiał dowodowy niezbędny do wydania rozkazów personalnych, bez naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a.
Wbrew stanowisku prezentowanemu w skardze organ pierwszej instancji mógł sprawdzić wykaz wakujących etatów na dzień wszczęcia postępowania w sprawie, jak również na dzień wydania ww. rozkazu personalnego z [...] listopada 2018r. Wskazał bowiem, że miało to miejsce, z uwagi na zbliżający się upływ dwunastomiesięcznego okresu pozostawania Skarżącego w dyspozycji K[...]P. Zaszła więc potrzeba podjęcia działań mających na celu zrealizowanie art. 37a pkt 1 u.P. Organ pierwszej instancji odwołał się też do treści znajdujących zastosowanie w sprawie przepisów, w tym przede wszystkim do art. 38 ust. 2 pkt 5 u.P., który stanowi, że policjanta można przenieść na niższe stanowisko służbowe w przypadku niewyrażenia zgody na mianowanie na stanowisko służbowe w okresie pozostawania w dyspozycji przełożonego właściwego w sprawach osobowych, gdy nie ma możliwości mianowania go na inne równorzędne stanowisko. K[...]P przeanalizował wakujące stanowiska w grupach od 9 do 11, biorąc pod uwagę różne uposażenia i mnożniki oraz wskazując, które ze stanowisk są obsadzone, a które nie. Organ pierwszej instancji wyjaśnił też, że przy mianowaniu Skarżącego na konkretne stanowisko wzięto pod uwagę potrzeby służby, mające na celu konieczność zapewnienia prawidłowej realizacji ustawowych zadań Policji. Nie sposób więc uznać, że doszło do pominięcia okoliczności faktycznych w dacie wydawania decyzji przez organ pierwszej instancji.
Prawidłowe było również sprawdzenie przez KGP przed wydaniem zaskarżonego rozkazu personalnego wakujących etatów w K[...]P, na [...] lutego 2019r., jak również przyjęcie, że to K[...]P, odpowiadający za stan bezpieczeństwa i porządku publicznego na podległym terenie, kształtuje politykę kadrową, w taki sposób, by optymalnie wykorzystać posiadane zasoby ludzkie, w celu realizacji ustawowych zadań Policji. K[...]P posiada też wiedzę o sytuacji kadrowej podległej mu jednostki i dokonuje, według uznania, doboru kadry kierowniczej.
5. Sąd, mając powyższe okoliczności na względzie uznał, że zasadne było oddalenie skargi, na mocy art. 151 P.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI