II SA/Wa 1032/08

II SA/Wa 1032/08 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2009-01-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-07-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bronisław Szydło
Janusz Walawski /przewodniczący sprawozdawca/
Stanisław Marek Pietras
Symbol z opisem
6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I OZ 1111/17 - Postanowienie NSA z 2017-07-11
I OZ 185/14 - Postanowienie NSA z 2014-03-14
I OZ 602/11 - Postanowienie NSA z 2011-08-30
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 157 par. 1, art. 158 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Janusz Walawski (spr.), Sędziowie WSA - Bronisław Szydło, - Stanisław Marek Pietras, Protokolant - Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi K. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji, 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości
Uzasadnienie
Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), w dniu [...] maja 2008 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] marca 2008 r., o odmowie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Komendanta Powiatowego Policji w K. nr [...] z dnia [...] września 2005 r., stwierdzającej wygaśniecie z dniem [...] kwietnia 2005 r. własnej decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 1999 r., o przyznaniu K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
Zdaniem organu I i II instancji, prawo do pobierania przedmiotowego świadczenia, wynikało z § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za barak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918). Przepis ten, rozporządzeniem z dnia 6 kwietnia 2005 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 70, poz. 633) powyżej określonego organu został uchylony. Spowodowało to, że z dniem 12 maja 2005 r. emeryci i renciści policyjni oraz osoby uprawnione do renty rodzinnej utracili prawo do przedmiotowego równoważnika. Z tych powodów wydane decyzje o jego przyznaniu należało "wygasić" na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 Kpa.
Decyzja Komendanta Głównego Policji stała się przedmiotem skargi wniesionej przez K. J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił w niej, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, poprzez niewłaściwe zastosowanie rozdziału 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, a w szczególności art. 88 i art. 92 oraz art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) oraz przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako ppsa, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a"-"c" ppsa), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 ppsa).
Na wstępie należy stwierdzić, że uchylenie przepisu, będącego podstawą wydanej decyzji administracyjnej nie stanowi samoistnej przesłanki do stwierdzenia jej wygaśnięcia.
Zgodnie z art. 162 § 1 pkt 1 Kpa przesłanką wygaśnięcia decyzji, jest jej bezprzedmiotowość, rozumiana jako ustanie stosunku materialnoprawnego. Uchylenie przepisu, na podstawie którego stosunek ten powstał i wydanie decyzji o wygaśnięciu decyzji kształtującej ten stosunek z powodu jej bezprzedmiotowości, może nastąpić wyłącznie, gdy w przepisach, zmieniających dotychczasowy stan prawny przewidziany został taki skutek. Uchylenie przepisu, stanowiącego podstawę prawną wydanych decyzji, skutkuje wyłącznie tym, że w przyszłości nie będą wydawane decyzje na podstawie zmienionego (uchylonego) przepisu. Nie powoduje to wygaśnięcia uprawnień, nabytych na podstawie decyzji wydanych, stosownie do obowiązujących wcześniej przepisów, a decyzje te nie stają się bezprzedmiotowe.
Tym samym podkreślić należy, że bezprzedmiotowość decyzji z powodu zmiany w stanie prawnym następuje wyłącznie w przypadku, gdy zmienione przepisy przewidują taki skutek (por. wyrok NSA sygn. akt I OSK 953/07).
Uregulowanie zawarte w art. 162 § 1 pkt 1 Kpa ma charakter odesłania do przepisów szczególnych. Żaden z obowiązujących przepisów nie nakazuje wydania decyzji o wygaśnięciu decyzji, przyznającej emerytowi policyjnemu równoważnik za brak lokalu mieszkalnego. Skoro tak, to wydana skarżącemu decyzja o przyznaniu prawa do przedmiotowego świadczenia jest wiążąca, pomimo że przestała istnieć podstawa prawna na podstawie, której została wydana.
Mając na względzie powyższe rozważania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.