II SA/Wa 1013/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie odrzucił skargę na pismo GIODO, uznając je za informację, a nie decyzję podlegającą kontroli sądowej.
Skarżąca wniosła skargę na pismo Dyrektora Departamentu Skarg GIODO, które informowało o braku podstaw do zakwestionowania praktyk pracodawcy dotyczących udostępniania danych osobowych. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że pismo nie było decyzją. Sąd uznał, że skarga na pismo informacyjne nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ nie mieści się w katalogu spraw określonych w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, i dlatego skargę odrzucił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę I. Z. na pismo Dyrektora Departamentu Skarg Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2006 r. dotyczące przetwarzania danych osobowych. Skarżąca kwestionowała praktyki pracodawcy, które miały prowadzić do udostępniania jej danych osobowych osobom nieupoważnionym. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że zaskarżone pismo było jedynie informacją dla strony, a nie decyzją lub postanowieniem. Sąd, powołując się na przepisy Prawa o ustroju sądów administracyjnych oraz Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że kontrola sądowa obejmuje decyzje, postanowienia oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, a także bezczynność organów. Sąd uznał, że pismo Dyrektora Departamentu Skarg, które zawierało jedynie informację o wyniku analizy materiału i braku podstaw do wydania decyzji administracyjnej, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego. Brak było również przepisów szczególnych przewidujących sądową kontrolę tego typu pism. W związku z tym, sąd uznał skargę za niedopuszczalną i postanowił ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, pismo informacyjne nie podlega kontroli sądu administracyjnego, ponieważ nie jest decyzją, postanowieniem ani innym aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej nad decyzjami, postanowieniami oraz innymi aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej, a także nad bezczynnością organów. Pismo informujące o braku podstaw do wydania decyzji nie mieści się w tym katalogu i nie ma przepisów szczególnych przewidujących jego sądową kontrolę.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
P.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 58 § § 3
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.u.s.a. art. 1 § § 1
Ustawa – Prawo o ustroju sądów administracyjnych
P.u.s.a. art. 1 § § 2
Ustawa – Prawo o ustroju sądów administracyjnych
P.p.s.a. art. 3 § § 2
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 3 § § 3
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.o.d.o.
Ustawa o ochronie danych osobowych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaskarżone pismo nie jest decyzją ani postanowieniem podlegającym kontroli sądu administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
pismo informujące o okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy nie stanowiło decyzji czy też postanowienia nie obejmuje skarg na pisma informujące Skargi tego rodzaju nie podlegają kognicji sądu administracyjnego.
Skład orzekający
Ewa Pisula-Dąbrowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu kognicji sądów administracyjnych i dopuszczalności skarg na pisma organów administracji."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest pismo informacyjne, a nie decyzja lub postanowienie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z dopuszczalnością skargi, co jest istotne dla prawników procesualistów, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Wa 1013/06 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-07-10 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-06-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Ewa Pisula-Dąbrowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 647 Sprawy związane z ochroną danych osobowych Skarżony organ Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula - Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Z. na pismo Dyrektora Departamentu Skarg Biura Generalnego Inspektora Danych Osobowych z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: odrzucić skargę Uzasadnienie I. Z. w dniu 27 kwietnia 2006 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Dyrektora Departamentu Skarg w Biurze Generalnego Inspektora Danych Osobowych z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych, informujące skarżącą, że w świetle przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2002 r. Nr 1001, poz. 926 ze zm.) brak jest podstaw do zakwestionowania legalności opisanych przez I. Z. praktyk jej pracodawcy, które miałyby prowadzić do udostępniania danych osobowych skarżącej na rzecz osób nieupoważnionych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że zaskarżone pismo zawierało jedynie informację dla strony o okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy i wbrew twierdzeniom skarżącej nie stanowiło decyzji czy też postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta – według § 2 powołanego przepisu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W myśl natomiast art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie była tego typu decyzja, postanowienie, akt czy czynność, lecz pismo Dyrektora Departamentu Skarg Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, informujące skarżącą o wyniku analizy zebranego w sprawie materiału i braku podstaw do wydania w oparciu o tenże materiał, decyzji administracyjnej. Wobec powyższego należy podkreślić, że treść wymienionego wyżej przepisu nie obejmuje skarg na pisma informujące. Skargi tego rodzaju nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę (art. 3 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zatem sprawa niniejsza nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, a to z kolei oznacza, że skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI