II SA/Wa 100/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi S. B. na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (UODO) o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie usunięcia danych osobowych skarżącego z artykułu prasowego opublikowanego na stronie internetowej. Skarżący domagał się usunięcia swoich danych, wskazując na nieprawidłowości w ich przetwarzaniu przez spółkę A. S.A. (Wydawcę). Prezes UODO odmówił wszczęcia postępowania, powołując się na art. 61a § 1 K.p.a. oraz art. 2 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, który wyłącza stosowanie części przepisów RODO do działalności dziennikarskiej. Organ uznał, że artykuły prasowe na stronie internetowej odpowiadają definicji prasy i stanowią przejaw działalności dziennikarskiej, a w związku z tym nie można ocenić legalności przetwarzania danych na podstawie art. 6 RODO, co uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie sprawy. WSA w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd uznał, że zarzuty skargi dotyczące wyłączenia stosowania art. 17 RODO (prawo do bycia zapomnianym) do działalności prasowej są zasadne. Sąd podkreślił, że ustawodawca krajowy, korzystając z art. 85 RODO, wyłączył stosowanie niektórych przepisów RODO do działalności dziennikarskiej, ale art. 17 nie znalazł się w tym wykazie. W związku z tym, sąd uznał, że prawo do bycia zapomnianym ma zastosowanie również do materiałów prasowych. Sąd skrytykował organ za błędną, rozszerzającą wykładnię przepisów, która pozbawiła skarżącego możliwości skorzystania z prawa do bycia zapomnianym. Sąd zaznaczył, że utrzymywanie archiwalnych publikacji prasowych w internecie może kolidować z prawem do prywatności, a ocena, czy dalsze przetwarzanie danych jest niezbędne dla korzystania z prawa do wolności wypowiedzi i informacji, wymaga indywidualnego rozważenia.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaZastosowanie prawa do bycia zapomnianym (art. 17 RODO) do materiałów prasowych opublikowanych w internecie, interpretacja wyłączeń z art. 2 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych oraz kompetencje organów w zakresie ochrony danych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji konfliktu między prawem do prywatności a wolnością prasy w kontekście archiwizacji treści w internecie. Ocena, czy dalsze przetwarzanie danych jest niezbędne, wymaga indywidualnego rozważenia.
Zagadnienia prawne (3)
Czy prawo do bycia zapomnianym (art. 17 RODO) ma zastosowanie do działalności dziennikarskiej, mimo wyłączeń przewidzianych w art. 2 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, prawo do bycia zapomnianym (art. 17 RODO) ma zastosowanie do działalności dziennikarskiej, ponieważ art. 17 nie został wymieniony wśród przepisów RODO wyłączonych stosowaniem do tej działalności przez ustawę o ochronie danych osobowych.
Uzasadnienie
Ustawodawca krajowy, wyłączając stosowanie części przepisów RODO do działalności dziennikarskiej, nie wyłączył art. 17 RODO. Błędna, rozszerzająca wykładnia przepisów przez organ administracji pozbawiła skarżącego możliwości skorzystania z tego prawa. Ocena, czy dalsze przetwarzanie danych jest niezbędne dla korzystania z prawa do wolności wypowiedzi i informacji, wymaga indywidualnego rozważenia.
Czy utrzymywanie archiwalnej publikacji prasowej na portalu internetowym stanowi działalność polegającą na redagowaniu, przygotowaniu, tworzeniu lub publikowaniu materiałów prasowych w rozumieniu ustawy Prawo prasowe?
Odpowiedź sądu
Tak, utrzymywanie archiwalnej publikacji prasowej na portalu internetowym stanowi materiał prasowy w rozumieniu przepisów ustawy Prawo prasowe, niezależnie od jego charakteru archiwalnego.
Uzasadnienie
Ustawa Prawo prasowe nie zakreśla granic czasowych dla publikacji materiałów prasowych w sieci internet. W praktyce przyjmuje się, że każda publikacja może być dostępna nieskończenie długo, podobnie jak wydania periodyków w bibliotekach. Charakter archiwalny tekstu nie ma znaczenia dla jego kwalifikacji jako materiału prasowego.
Czy organ administracji publicznej jest właściwy do oceny, czy informacje zawarte w materiale prasowym są prawdziwe w kontekście prawa do bycia zapomnianym?
Odpowiedź sądu
Nie, organ administracji publicznej nie jest właściwy do oceny prawdziwości informacji prasowych w kontekście prawa do bycia zapomnianym, gdyż takie kwestie regulowane są odrębnie, np. przez sądy powszechne w postępowaniach o sprostowanie.
Uzasadnienie
Funkcjonowanie dwóch konkurencyjnych trybów oceny tych samych kwestii (postępowanie administracyjne i postępowanie cywilne) byłoby niezgodne z zasadami praworządności. Organ administracji nie jest właściwy do formułowania ocen co do prawdziwości informacji prasowych.
Przepisy (21)
Główne
RODO art. 17
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679
Sąd uznał, że przepis ten ma zastosowanie do działalności dziennikarskiej, mimo wyłączeń z art. 2 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych.
u.o.d.o. art. 2 § ust. 1
Ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych
Przepis wyłączający stosowanie części regulacji RODO do działalności dziennikarskiej. Sąd uznał, że wyłączenie to nie obejmuje art. 17 RODO.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji w przypadku naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania.
Pomocnicze
RODO art. 6 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679
Organ uznał, że stosowanie tego przepisu do działalności dziennikarskiej jest wyłączone, co uniemożliwiło ocenę legalności przetwarzania danych.
RODO art. 85 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679
Podstawa prawna dla prawodawcy krajowego do przyjęcia przepisów godzących prawo do ochrony danych z wolnością wypowiedzi i informacji, w tym z przetwarzaniem ich dla potrzeb dziennikarskich.
u.o.d.o.
Ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych
Ogólna ustawa regulująca ochronę danych osobowych w Polsce.
K.p.a. art. 61 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący wszczynania postępowania administracyjnego na żądanie strony lub z urzędu.
K.p.a. art. 61a § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący odmowy wszczęcia postępowania, gdy żądanie wniesie osoba niebędąca stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn nie można wszcząć postępowania.
K.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący obowiązku wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy.
K.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
K.p.a. art. 11
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący obowiązku organu do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych.
K.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
K.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący obowiązku organu do rozpatrzenia zebranego materiału dowodowego.
K.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący wymogów uzasadnienia decyzji administracyjnej.
p.p.s.a. art. 119 § pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do rozpoznania skargi w trybie uproszczonym.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący zwrotu kosztów postępowania.
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący zwrotu kosztów postępowania.
p.p. art. 7 § ust. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe
Definicja materiału prasowego.
p.p. art. 7 § ust. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe
Definicja prasy.
p.p. art. 5 § ust. 1
Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe
Zasada wolności słowa i prawa do krytyki.
p.p. art. 6 § ust. 4
Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe
Zakaz utrudniania prasie zbierania materiałów krytycznych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 17 RODO (prawo do bycia zapomnianym) ma zastosowanie do działalności dziennikarskiej, ponieważ nie został wyłączony przez art. 2 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych. • Organ administracji dokonał błędnej, rozszerzającej wykładni przepisów, pozbawiając skarżącego możliwości skorzystania z prawa do bycia zapomnianym. • Organ nie wyjaśnił należycie, czy archiwalne materiały prasowe w internecie nadal służą celom działalności prasowej, czy też naruszają prawo do prywatności.
Odrzucone argumenty
Utrzymywanie archiwalnej publikacji prasowej na portalu internetowym nie stanowi działalności prasowej w rozumieniu ustawy Prawo prasowe (argument skarżącego, który sąd uznał za nietrafny).
Godne uwagi sformułowania
nie można z kolei podzielić stanowiska organu, jakoby przeszkodą dla stosowania danej regulacji mógł być brak możliwości odnoszenia się do innych reguł RODO • nie można przyjmować, że właściwym dla oceny istotności naruszeń praw i wolności [...] powinien być GIODO, bowiem wśród kompetencji GIODO nie ma uprawnień do badania istotności naruszeń praw i wolności • nie do pogodzenia z regułami praworządnego państwa byłoby funkcjonowanie dwóch konkurencyjnych trybów, gdzie mogłyby być oceniane te same kwestie
Skład orzekający
Ewa Radziszewska-Krupa
przewodniczący
Joanna Kube
członek
Łukasz Krzycki
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Zastosowanie prawa do bycia zapomnianym (art. 17 RODO) do materiałów prasowych opublikowanych w internecie, interpretacja wyłączeń z art. 2 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych oraz kompetencje organów w zakresie ochrony danych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji konfliktu między prawem do prywatności a wolnością prasy w kontekście archiwizacji treści w internecie. Ocena, czy dalsze przetwarzanie danych jest niezbędne, wymaga indywidualnego rozważenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy ważnego i aktualnego tematu konfliktu między prawem do prywatności a wolnością słowa w erze cyfrowej, a konkretnie prawa do bycia zapomnianym w kontekście archiwów prasowych online.
“Czy prawo do bycia zapomnianym obejmuje archiwalne artykuły prasowe w internecie?”
Dane finansowe
WPS: 597 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.