II SA/Sz 956/24

II SA/Sz 956/24 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2025-03-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Joanna Świerzko-Bukowska /sprawozdawca/
Katarzyna Sokołowska /przewodniczący/
Marzena Iwankiewicz
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2328
art. 17 ust. 1,6a, 6f
Ustawa z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy  Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw
Dz.U. 2018 poz 957
art. 14 ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw
Dz.U. 2024 poz 935
151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 marca 2025 r. sprawy ze skargi G. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami oddala skargę .
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 11 października 2024 r., nr SKO.Ke.470/2436/2024 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie (dalej: "Kolegium", "organ II instancji") utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. (dalej: "organ I instancji") z dnia 17 czerwca 2024 r., nr WSO-VI.5430.93.3.2024.SG o skierowaniu G. W. (dalej: "skarżący") na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie posiadanych uprawnień, tj. kat. AM, B, B1, BE, C, C1, C1E, CE, T prawa jazdy, w związku z przekroczeniem 24 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia Kolegium podało art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572., dalej: "k.p.a."), art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2328 ze zm., dalej: "ustawa zmieniająca z dnia 2 grudnia 2021 r.") oraz art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957 ze zm., dalej: "ustawa zmieniająca z dnia 9 maja 2018 r.").
Z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że wnioskiem z dnia 12 kwietnia 2024 r. Komendant Wojewódzki Policji w S. zwrócił się do organu I instancji o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego posiadającego prawo jazdy kategorii AM, B, B1, BE, C, C1, C1E, CE, T. Z wniosku tego wynikało, że skarżący w okresie od 15 czerwca 2023 r. do 26 marca 2024 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za które otrzymał łącznie 27 punktów:
- w dniu 15 czerwca 2023 r. nie zastosował się do sygnałów świetlnych, nie stosował się do pozostałych, niewyszczególnionych w katalogu znaków i sygnałów drogowych, za co przypisano mu 16 punktów;
- w dniu 7 marca 2024 r. za zatrzymanie pojazdu na przejściu dla pieszych lub na przejeździe dla rowerzystów oraz w odległości mniejszej niż 10 m przed albo za tym przejściem lub przejazdem, niestosowanie się do pozostałych, niewyszczególnionych w katalogów znaków i sygnałów drogowych, przypisano mu 6 punktów;
- w dniu 26 marca 2024 r. przekroczył dopuszczalną prędkość od 21 do 25 km/h, za co przypisano mu 5 punktów.
Pismem z dnia 26 kwietnia 2024 r. organ I instancji zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego. Pismem z dnia 20 maja 2024 r. skarżący, wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że w dniu 9 kwietnia 2024 r. odbył szkolenie, o którym mowa w art. 17 ust. 6a ustawy zmieniającej z dnia 2 grudnia 2021 r., a więc przed wszczęciem postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, odbywając szkolenie zredukował ilość punktów karnych i obecnie posiada 21 punktów karnych, co powoduje brak podstaw do wszczęcia postępowania. Zaświadczenie o odbyciu szkolenia skarżący przedłożył przy piśmie z dnia 17 maja 2024 r.
Decyzją z dnia 17 czerwca 2024 r. organ I instancji skierował skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy.
Po rozpatrzeniu odwołania G. W., Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium powołało treść art. 14 ust. 1 i ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 9 maja 2018 r., art. 18 pkt 1, art. 17 ust. 1, ust. 6a i ust. 6f ustawy zmieniającej z dnia 2 grudnia 2021 r. oraz § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 września 2023 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2023 r. poz. 1897). Kolegium stwierdziło, że organ I instancji zobowiązany jest do wydania decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w przypadku wystąpienia przesłanek, o których mowa w przepisie art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej z dnia 2 grudnia 2021 r., tj. w sytuacji kiedy kierowca przekroczył liczbę 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie ulega wątpliwości, że skarżący w okresie od 15 czerwca 2023 r. do 26 marca 2024 r. przekroczył liczbę 24 punktów przypisanych mu za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Okoliczność ta bezspornie wynika z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Organ I instancji zobligowany był zatem uwzględnić wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w S., a następnie, po wszczęciu postępowania, orzec na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej z dnia 2 grudnia 2021 r., o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.
Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych Kolegium podkreśliło, że wniosek komendanta wojewódzkiego Policji o skierowanie danego kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w związku z przekroczeniem 24 punktów karnych wiąże organy właściwe do orzekania w tych sprawach. Na organach tych nie ciąży powinność wyjaśnienia okoliczności, których wynikiem było wprowadzenie do ewidencji punktów za poszczególne naruszenia przepisów ruchu drogowego, gdyż to nie do ich kompetencji należało umieszczenie ich w ewidencji. Prawidłowości dokonanych wpisów, skarżący mógł dochodzić w postępowaniu prowadzonym przed komendantem wojewódzkim Policji. Wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji stanowi czynność materialno-techniczną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a zatem przysługuje od niej prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W przypadkach spornych tylko sąd administracyjny może stwierdzić nieprawidłowość dokonanego wpisu do wspomnianej wyżej ewidencji, lecz następuje to w odrębnym postępowaniu. W związku z tym Kolegium wyjaśniło, że oczekiwania skarżącego, aby w postępowaniu w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy z powodu przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, organ przeprowadzał postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie prawidłowości przypisania mu punktów karnych, nie mogą być spełnione, gdyż w obowiązującym stanie prawnym nie ma podstaw do podjęcia takich działań.
Odnosząc się do okoliczności odbycia przez skarżącego w dniu 9 kwietnia 2024 r. szkolenia zmniejszającego liczbę punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego Kolegium wskazało, że nie ma ona wpływu na wynik rozpoznawanej sprawy. Z przedłożonego zaświadczenia wystawionego w dniu 9 kwietnia 2024 r. przez Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w S. wynika, że skarżący wziął udział w szkoleniu dla osób naruszających przepisy ruchu drogowego zorganizowanym przez ten Ośrodek w dniu 9 kwietnia 2024 r. Kolegium podkreśliło, że odbycie szkolenia ma sens w sytuacji, gdy kierowca zbliża się do granicy 24 punktów i nie chcąc przekroczyć tego limitu, odbywa na własny koszt szkolenie w celu zmniejszenia już naliczonych punktów. Skarżący natomiast w okresie od 15 czerwca 2023 r. do 26 marca 2024 r. wielokrotnie naruszył przepisy o ruchu drogowym, za które przypisana liczba punktów przekroczyła 24. Kurs reedukacyjny, w którym skarżący uczestniczył w dniu 9 kwietnia 2024 r., nie mógł zatem wywołać oczekiwanego przez skarżącego skutku w postaci likwidacji 6 punktów karnych, ponieważ w dniu 26 marca 2024 r. skarżący popełnił wykroczenie, za które uzyskał 5 punktów karnych, co spowodowało przekroczenie 24 punktów. Powyższe wynika z przepisu art. 17 ust. 6f ustawy zmieniającej z dnia 2 grudnia 2021 r.
W skardze na powyższą decyzję Kolegium złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, zarzucił naruszenie przepisów, mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Według skarżącego organ wydał decyzję bez podstawy prawnej, ponieważ decyzja została wydana na podstawie uchylonego przepisu.
W oparciu o tak postawione zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie z urzędu nieważności decyzji, z uwagi na zawarcie wady powodującej jej nieważność z mocy prawa, uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia do organu I instancji, rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych z uwzględnieniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
W uzasadnieniu skargi skarżący w pierwszej kolejności wskazał, że w dniu 9 kwietnia 2024 r. odbył szkolenie redukujące 6 punktów karnych co do najstarszego przewinienia drogowego. Zaznaczył, że zapisując się na szkolenie, kursant nie może mieć przekroczonego limitu 24 punktów karnych. Wskazał również, że gdyby na dzień 26 marca 2024 r. liczba punktów karnych ujawnionych w systemie przekraczałaby 24, to funkcjonariusze Policji zatrzymaliby mu dokument prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 1 lit c lub pkt 3 ustawy prawo o ruchu drogowym. Wobec tego wydana decyzja jest bezprzedmiotowa i powinna zostać uchylona, ponieważ skarżący w dniu 9 kwietnia 2024 r. odbył szkolenie redukcyjne i zmniejszył liczbę punktów do 21.
W kwestii rygoru natychmiastowej wykonalności, który został zastosowany przez organ w celu ochrony bezpieczeństwa innych użytkowników dróg, z uwagi na brak odpowiednich kwalifikacji przez skarżącego, skarżący podniósł, że nie tylko nie stanowi on zagrożenia dla pozostałych użytkowników dróg, ale też prowadzi firmę transportową i wydana decyzja, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności pozbawia skarżącego źródła dochodu. Skarżący w dniu 23 października 2024 r. otrzymał orzeczenie psychologiczne nr [...], które wskazuje, że skarżący posiada aktualne i ważne orzeczenie psychologiczne i brak jest u niego przeciwskazań do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B+E, T, C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E. Według skarżącego nie stwarza on niebezpieczeństwa zarówno dla swojego życia jak i też zdrowia i życia innych uczestników ruchu drogowego. Ponadto skarżący posiada aktualne orzeczenie lekarskie nr [...], świadectwo kwalifikacji zawodowej nr [...], orzeczenie lekarskie nr [...] (szkolenie okresowe), orzeczenie psychologiczne nr [...]/[...], ADR - zaświadczenie o przeszkoleniu kierowcy, co również wskazuje na posiadane przez niego kwalifikacje do prowadzenia pojazdów.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie oraz skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli wniosek o rozpoznanie sprawy w tym trybie złoży strona i żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Wobec zgodnego wniosku strony skarżącej i organu sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym.
Wskazać również należy, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Stosownie do postanowień art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
W przypadku zaś gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a. skarga, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., podlega oddaleniu.
Istotą sporu w niniejszej sprawie jest to, czy prawidłowo organy orzekły o skierowaniu skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie posiadanych uprawnień, tj. kat. AM, B, B1, BE, C, C1, C1E, CE, T prawa jazdy, w związku z przekroczeniem 24 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego.
Przeprowadzona przez Sąd, w granicach jego kognicji, kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ decyzje organów obu instancji zostały wydane zgodnie z przepisami prawa procesowego i prawa materialnego.
Zgodnie z art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej z dnia 2 grudnia 2021 r., do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, starosta wydaje decyzję o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów - na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji. W myśl art. 17 ust. 1 ustawy zmieniającej z dnia 2 grudnia 2021 r., do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym, motorowerem lub tramwajem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji. Stosownie do art. 14 ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 9 maja 2018 r., minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Jak dotąd nie został ogłoszony komunikat, o którym mowa w przywołanych wyżej przepisach, tj. komunikat określający termin wdrożenia wymienionych rozwiązań technicznych. Z powyższego wynika, że organ I instancji właściwy był do wydania w rozpoznawanej sprawie decyzji na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej z dnia 2 grudnia 2021 r. Skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nastąpiło na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w S., w którym Komendant wskazał, że skarżący otrzymał łącznie 27 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Z wniosku wynikało, że skarżący wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego w okresie od 15 czerwca 2023 r. do 26 marca 2024 r. (w dniu 15 czerwca 2023 r. nie zastosował się do sygnałów świetlnych, nie stosował się do pozostałych, niewyszczególnionych w katalogu znaków i sygnałów drogowych, za co przypisano mu 16 punktów; w dniu 7 marca 2024 r. za zatrzymanie pojazdu na przejściu dla pieszych lub na przejeździe dla rowerzystów oraz w odległości mniejszej niż 10 m przed albo za tym przejściem lub przejazdem, niestosowanie się do pozostałych, niewyszczególnionych w katalogów znaków i sygnałów drogowych, za co przypisano mu 6 punktów; w dniu 26 marca 2024 r. przekroczył dopuszczalną prędkość od 21 do 25 km/h, za co przypisano mu 5 punktów). W ten sposób skarżący przekroczył liczbę 24 punktów karnych. Organ zobligowany był uwzględnić wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji, a następnie, po wszczęciu postępowania, orzec na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej z dnia 2 grudnia 2021 r., o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.
Trafnie Kolegium wskazało, że w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy nie podlega badaniu prawidłowość naliczenia w ewidencji punktów uzyskanych przez kierowcę w związku z naruszeniem przepisów ruchu drogowego. Wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji stanowi czynność materialno-techniczną, a zatem przysługuje od niej prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego i czynność ta podlega odrębnej kontroli sądowej. W konsekwencji, w postępowaniu o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji organ I instancji, a za nim Kolegium, nie są uprawnione do ustalenia, czy liczba punktów podana w zawiadomieniu przez komendanta Policji została ustalona prawidłowo, a tym bardziej do obniżenia liczby punktów. Organy te nie są również uprawnione do weryfikowania, czy wpisy ostateczne na dzień sporządzenia wniosku komendanta wojewódzkiego Policji nadal są ujęte w ewidencji, czy też w okresie po skierowaniu wniosku nastąpiło ich wykreślenie. Kontrolne sprawdzenie kwalifikacji stanowi obligatoryjną, administracyjnoprawną konsekwencję przekroczenia w określonym czasie ustalonej przez ustawodawcę liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Skarżący przekroczył w okresie krótszym od jednego roku (tj. od 15 czerwca 2023 r. do 26 marca 2024 r.) limit 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, uzyskując łącznie 27 punktów, co wynika z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. o sprawdzenie kwalifikacji. Wniosek ten wskazuje zarówno daty, w jakich doszło do naruszenia przepisów ruchu drogowego, rodzaj naruszeń, jak i przypisaną naruszeniem liczbę punktów.
W kwestii uczestnictwa skarżącego w szkoleniu zorganizowanym przez Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego, wskazać należy, że zgodnie z art. 17 ust. 6f ustawy zmieniającej z dnia 2 grudnia 2021 r., odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punków przekroczyła 24. Jak słusznie zauważyło Kolegium, skarżący uczestniczył w szkoleniu w dniu 9 kwietnia 2024 r., natomiast dopuszczenie się czynów powodujących przekroczenie limitu 24 punków nastąpiło wcześniej tj. 26 marca 2024 r. W konsekwencji, odbycie szkolenia po dniu 26 marca 2024 r. nie spowodowało zmian w liczbie punktów przypisanych do wykroczeń popełnionych przed szkoleniem.
Sąd nie znalazł podstaw do uznania jakoby decyzja została wydana bez podstawy prawnej, na podstawie uchylonego przepisu. Skarżący nie wskazuje przy tym o jaki przepis chodzi i na podstawie jakiego aktu został uchylony. Materialnoprawną podstawę decyzji wydanych w sprawie stanowi art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej z dnia 2 grudnia 2021 r. (który został wskazany i którego treść została przytoczona zarówno przez organ I instancji jak i Kolegium). Przepis ten nie został uchylony i jest obowiązujący. Skarżący nie wyjaśnia również jakiego rodzaju wadą powodującą nieważność z mocy prawa obarczona jest zaskarżona decyzja. Ponadto nie jest zrozumiały zarzut dotyczący rygoru natychmiastowej wykonalności, w sytuacji gdy decyzji organu I instancji taki rygor nie został nadany.
Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie takiego naruszenia przez organy obu instancji przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, jak również naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Nie znalazł również podstaw do stwierdzenia nieważność decyzji. Organy zgodnie z przepisami prawa (art. 6 k.p.a.), prawidłowo, w oparciu o całokształt wystarczająco zebranego i rozpatrzonego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.) dokładnie wyjaśniły stan faktyczny sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes skarżącego (art. 7 k.p.a.). Na tej podstawie, zgodnie z wymogami art. 80 k.p.a., organy słusznie ustaliły, że w sprawie zaistniały podstawy do skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, ze względu na uzasadnione zastrzeżenia, co do jego kwalifikacji, co znalazło wyczerpujące wyjaśnienie w uzasadnieniach decyzji obu instancji odpowiadających wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Organy orzekające w sprawie nie miały samodzielnych uprawnień do oceny kwalifikacji skarżącego i ustalania czy liczba punktów podana w zawiadomieniu przez komendanta Policji została ustalona prawidłowo, a tym bardziej do obniżania liczby punktów.
W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił jako niezasadną