II SA/SZ 887/23

II SA/Sz 887/23 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2024-01-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-10-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Renata Bukowiecka-Kleczaj /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6209 Inne o symbolu podstawowym 620
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 par.1 pkt 1, art. 58 par.3, art. 232 par.1 pkt 1, art. 232 par.2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2019 poz 2070
art. 7, art. 13 ust.1, art. 25
Ustawa z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (t. j)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpatrzeniu w dniu 24 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Zachodniopomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Szczecinie z dnia 4 sierpnia 2023 r. Nr NEP.906.12.2023 w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy w kwocie 100 (sto) zł.
Uzasadnienie
Zachodniopomorski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Szczecinie postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2023 r. Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 123 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2023 r., poz. 338) oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm.), a także art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 2070), utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia 23 czerwca 2023 r. uznające za nieuzasadnione zarzuty wniesione przez A. K. (winno być A. K. - dopisek Sądu), przedstawiciela ustawowego małoletniej L. D., w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia 10 grudnia 2019 r.
Pismem z dnia 21 września 2023 r. A. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia sprawy.
Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Szczecinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się ona w katalogu spraw należących do jego właściwości. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy taka skarga podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. - dalej "p.p.s.a.").
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie uczyniono postanowienie Zachodniopomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Szczecinie wydane w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Jak wynika z akt administracyjnych, skarżąca pismem z dnia 4 listopada 2021 r. wniosła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia 10 grudnia 2019 r. Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2023 r. Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. zajmując jako wierzyciel stanowisko w sprawie zgłoszonych zarzutów uznał je za nieuzasadnione. Z kolei powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy przez Zachodniopomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Szczecinie postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2023 r. Analiza akt sprawy oraz powołanej przez organ II instancji podstawy prawnej podjętego rozstrzygnięcia jak i treść uzasadnienia tego postanowienia jednoznacznie wskazują, że postępowanie egzekucyjne w niniejszej sprawie prowadzone było w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca
1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm.- dalej "u.p.e.a.") w brzmieniu nieuwzględniającym zmian wynikających z ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 2070 - dalej "ustawa zmieniająca"), która weszła w życie z dniem 30 lipca 2020 r.
W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że ustawą zmieniającą znowelizowano nie tylko przepisy u.p.e.a. ale również art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. modyfikując tym samym zakres spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego. Na mocy art. 7 ustawy zmieniającej art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. przyjął następujące brzmienie: kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Przed tą zmianą wskazany przepis przewidywał orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem jednak postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
W uzasadnieniu do rządowego projektu ustawy zmieniającej (druk nr 3753) podkreślono, że zasadniczym celem dokonanej nowelizacji było uproszczenie postępowania egzekucyjnego, zaś nowe brzmienie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. stanowiło konsekwencję zmiany trybu procedowania względem zarzutów złożonych w sprawie egzekucji administracyjnej. W ramach tych zmian ustawodawca bowiem odszedł od rozpatrywania zarzutów przez organ na podstawie stanowiska wierzyciela, przewidując, że zarzuty będą rozpoznawane jedynie przez wierzyciela, bez konieczności przedstawienia stanowiska innemu organowi. Z tego też względu w ww. przepisie zrezygnowano z pojęcia "stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów". Powyższe jednakże, zdaniem Sądu, nie oznacza wprowadzenia dopuszczalności zaskarżenia postanowienia wydanego w tym przedmiocie, gdyż przeciwstawia się temu treść przepisów intertemporalnych zawartych w art. 13 ust. 1 i art. 25 ustawy zmieniającej.
W myśl art. 13 ust. 1 ustawy zmieniającej do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 (tj. u.p.e.a.) i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Z kolei art. 25 ustawy zmieniającej stanowi, że do postępowań sądowych w sprawach dotyczących postępowań egzekucyjnych i zabezpieczających, wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 7 (tj. p.p.s.a.) i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Wykładnia celowościowa jak i systemowa tych unormowań prowadzi do wniosku, że skoro w zakresie postępowań wszczętych zarzutami w sprawie egzekucji administracyjnej i niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, to również sądowa kontrola rozstrzygnięć zapadłych w tych postępowaniach powinna odbywać się w oparciu o dotychczas obowiązujące przepisy.
W rozpatrywanej sprawie postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte w 2019 r. na wniosek wierzyciela na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego i nie zostało zakończone przez dniem 30 lipca 2020 r. W tych okolicznościach, zdaniem Sądu, zastosowanie powinien znaleźć art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w brzmieniu przed zmianą, która to wyłącza spod kognicji sądów administracyjnych kontrolę legalności postanowień w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Tożsamy pogląd wyrażono też w postanowieniu WSA w Warszawie z dnia 30 września 2022 r. sygn. akt V SA/Wa 283/22, postanowieniu WSA w Poznaniu z dnia 29 września 2020 r. sygn. I SA/Po 370/20 czy w postanowieniu WSA w Szczecinie z dnia 9 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Sz 721/23 (postanowienia dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), a Sąd w niniejszym składzie go w pełni podziela.
Mając powyższe na uwadze, przedmiotową skargę dotyczącą stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów należy więc uznać za niedopuszczalną.
Podkreślenia przy tym wymaga, że skarżąca nadal ma możliwość zaskarżania rozstrzygnięć organów egzekucyjnych w sprawie głównej, dotyczących zgłoszonych zarzutów, w rezultacie czego kwestionowane w niniejszej sprawie postanowienie może podlegać kontroli, ale tylko w postępowaniu ze skargi na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę i stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł o zwrocie uiszczonego od niej wpisu.