II SA/Sz 838/21

II SA/Sz 838/21 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2021-11-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-07-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Arkadiusz Windak /przewodniczący/
Krzysztof Szydłowski /sprawozdawca/
Stefan Kłosowski
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Sygn. powiązane
II OSK 1188/22 - Wyrok NSA z 2025-01-28
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 374
art. 15 (4) ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 3 par 1, art. 145 par 1 , art. 134 par 1, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 741
art. 61 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym -  t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 listopada 2021 r. sprawy ze skargi O. Spółki z o.o. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z [...] r., nr [...], Burmistrz P. po rozpatrzeniu wniosku O. Sp. z o.o. z siedzibą w B. ustalił warunki zabudowy terenu dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania i przebudowie budynku inwentarskiego na budynek produkcyjny na działce o nr ewid. [...] w obrębie B., gmina P..
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. N., właściciel sąsiedniej działki oznaczonej nr [...]. W swoim piśmie oświadczył w szczególności, że zakład O. Spółka z o.o. użytkuje teren niezgodnie z zasadami panującymi w miejscowości B.. Stwierdził także, iż na terenie wokół zakładu składowane są ogromne ilości śmieci a przy silnym wietrze odpady produkcyjne fruwają po całym jego podwórku i po całej wsi. Nie wiadomo, czy nie są szkodliwe dla zdrowia, gdyż przy ich mieleniu wydobywa się gryzący w gardło pył, nie dający możliwości przebywania na dworze dzieciom odwołującego. Wyraził też obawy o zdrowie swoich dzieci.
Po rozpatrzeniu powyższego odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] r. nr [...] orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania i przebudowie budynku inwentarskiego na budynek produkcyjny na działce o nr ewid. [...] w obrębie B., gmina P..
Jak podało w uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Kolegium, organ I instancji wydając decyzję zgodną z wnioskiem inwestora przyjął, iż na analizowanym obszarze znajdują się tereny zabudowy produkcyjnej o profilu rolnym (obecnie nieużytkowane), mieszkaniowej jednorodzinnej i wielorodzinnej, usługowej (warsztat samochodowy), tereny rolne, dróg publicznych i wewnętrznych. Budynek objęty inwestycją to zgodnie z oznaczeniem na mapie, budynek gospodarczy. Zgodnie z informacjami wnioskodawcy jest to budynek dawnej świniami. Budynek objęty inwestycją jest częścią dawnego rolnego gospodarstwa produkcyjnego, a inwestycja stanowi kontynuację funkcji produkcyjnej występującej w obszarze analizowanym. Wobec tego, że zakres inwestycji zawiera się w obrysie istniejącego budynku, organ pierwszej instancji odstąpił od określenia parametrów dla wnioskowanej inwestycji.
Jak ustaliło Kolegium, w przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji sporządził analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu na obszarze wyznaczonym w odległości stanowiącej trzykrotną szerokość frontu działki inwestycyjnej. W wyznaczonym obszarze analizowanym znajdują się działki zabudowane budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi i budynkami mieszkalnymi wielorodzinnymi oraz tereny zabudowane rolnych gospodarstw produkcyjnych. Organ I instancji uznał, iż zabudowania rolnych gospodarstw produkcyjnych stanowią zabudowę o funkcji produkcyjnej mogącą stanowić wyznacznik kontynuacji funkcji dla planowanej inwestycji.
Natomiast Kolegium doszło do odmiennych wniosków i stwierdziło, że w wyznaczonym obszarze analizowanym brak jest zabudowy produkcyjnej. Wyjaśniono w tym zakresie, że działka inwestycyjna oznaczona jest na mapie oraz w wypisie z ewidencji gruntów symbolem "B", który zgodnie z pkt. 12 załącznika nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r., poz. 393) oznacza tereny mieszkaniowe, tj. m.in. zajęte pod budynki zaliczone w PKOB (rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych) do działu 11 - budynki mieszkalne oraz zajęte pod budynki gospodarcze i techniczne, związane funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi. Jednocześnie w punkcie 13 załącznika do rozporządzenia wskazano, iż zajęte pod budynki, zaliczone w PKOB do grupy 125 - budynki przemysłowe i magazynowe, oraz związane z tymi budynkami budowle i urządzenia stanowią tereny przemysłowe określone symbolem "Ba". Zgodnie z klasyfikacją wynikającą z PKOB, budynki gospodarstw rolnych i budynki magazynowe dla działalności rolniczej np. obory, stajnie, budynki inwentarskie dla trzody chlewnej zaliczone zostały natomiast do budynków gospodarstw rolnych, grupa 1271. Skoro więc zabudowa nieruchomości stanowiącej przedmiot inwestycji oraz na działce sąsiedniej w stosunku do działki inwestycyjnej tj. działce nr [...] oznaczona została symbolem "g", co zgodnie z rozporządzeniem Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 2 listopada 2015 r. w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej, oznacza budynek gospodarstwa rolnego, to jest to zabudowa budynkami gospodarstw rolnych, a wobec tego nie może ona być uznana za zabudowę przemysłową.
Kolegium stwierdziło ponadto, iż użytkowanie rolnicze jest sposobem użytkowania tych budynków determinującym ustalenie dotyczące ich funkcji. Innymi słowy funkcja zabudowy oznaczonej jako budynek gospodarstwa rolnego powinna być odczytywana jako rolnicza, a nie produkcyjna. Uznano, iż stosowanie określenia "produkcja rolna" jest zatem w tym przypadku nieadekwatne do opisywanej funkcji. Produkcja rolna mieści się w szerszym pojęciu działalności rolniczej oznaczającej produkcję, hodowlę zwierząt lub uprawę roślin (w tym zbiory, dojenie, hodowla zwierząt oraz utrzymywanie zwierząt do celów gospodarskich) lub utrzymywanie użytków rolnych w stanie, dzięki któremu nadają się one do wypasu lub uprawy. Produkcja rolna nie stanowi natomiast działu gospodarki, w ramach którego prowadzi się wytwarzanie produktów w sposób masowy przy użyciu urządzeń mechanicznych.
Wobec powyższego zdaniem Kolegium uznać należy, iż na żadnej działce sąsiedniej dostępnej z tej samej drogi publicznej nie występuje funkcja produkcyjna, dla której planowana zabudowa mogłaby stanowić jej kontynuację w rozumieniu art. 61 ust 1 pkt 1 ustawy. Nie zostały więc spełnione łącznie wszystkie warunki konieczne dla ustalenia warunków zabudowy. Nie można tym samym ustalić warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. Z tego względu, w ocenie organu odwoławczego, należało uchylić decyzję Burmistrza P. i orzec o odmowie ustalenia warunków zabudowy.
Dodatkowo Kolegium zwróciło uwagę, iż warunki zabudowy mogą zostać ustalone wyłącznie dla inwestycji, które nie zostały jeszcze zrealizowane a jedynym wyjątkiem jest sytuacja, gdy prowadzone jest postępowanie naprawcze w trybie ustawy Prawo budowlane po stwierdzeniu samowoli budowlanej. W badanej sprawie z odwołania oraz z dokumentacji fotograficznej zawartej w aktach postępowania wynika, że na nieruchomości stanowiącej przedmiot decyzji zgromadzone są materiały służące produkcji sorbentu do olejów. Z treści odwołania wynika ponadto, że działalność stanowiąca przedmiot niniejszego postępowania, a więc działalność produkcyjna, jest na tej nieruchomości prowadzona. Zatem także z tego powodu koniecznym stało się orzeczenie o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji.
Pismem z 31 maja 2021 r. skargę na powyższą decyzję wniosła O. Spółka z o.o. zarzucając skarżonemu rozstrzygnięciu:
- naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z § 3 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r. Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez niezasadne zastosowanie wąskiego rozumienia "działki sąsiedniej" oraz nierozszerzenie granic obszaru analizowanego, mimo zaistnienia ku temu przesłanek,
- naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez stwierdzenie przez organ II instancji, że w niniejszej sprawie na obszarze działek sąsiednich nie ma kontynuacji funkcji, które to stwierdzenie wynikało z niezastosowania koniecznej w tym wypadku wykładni systemowej, która nakazuje rozstrzygać zaistniałe w tym zakresie wątpliwości na rzecz uprawnień właściciela.
Wskazując na powyższe Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji z powodu naruszeń, które miały istotny wpływ na wynik sprawy.
Jak wskazano w uzasadnieniu skargi, szerokie rozumienie zawartego w ustawie zwrotu "działki sąsiednie" determinuje określoną interpretację § 3 rozporządzenia. Jeśli bowiem "sąsiedztwo" należy interpretować szeroko, to granice obszaru analizowanego należy wyznaczyć w sposób umożliwiający analizę przesłanek w obrębie szerokiego sąsiedztwa.
Natomiast w zakresie drugiego zarzutu skargi, zdaniem Skarżącej spółki na podstawie oznaczeń wynikających z przepisów o ewidencji gruntów i budynków, organ II instancji wdał się w rozważania dotyczące tego, czy produkcja rolna jest produkcją co było działaniem wadliwym. Organ II instancji na obszarze analizowanym poszukiwał funkcji identycznej z funkcją, jaką ma spełniać planowana inwestycja. Nie wykazał natomiast sprzeczności między funkcją planowanej inwestycji z dotychczasową funkcją terenu. Wobec braku takiej sprzeczności nawet sam ewentualny brak w okolicy obiektów takiej samej funkcji, nie może stanowić podstawy do odmowy wydania decyzji o warunkach zabudowy.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020 r. poz. 374 ze zm.) w związku z wystąpieniem przesłanek w przepisie tym wymienionych.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Należy również podkreślić, że sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest wyłącznie w granicach danej sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 741 z późn. zm. – dalej powoływanej jako u.p.z.p.) zgodnie z którym, wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:
1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;
2) teren ma dostęp do drogi publicznej;
3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;
4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;
5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi;
6) zamierzenie budowlane nie znajdzie się w obszarze:
a) w stosunku do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 428, 784 i 922), ustanowiony został zakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 tej ustawy,
b) strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu,
c) strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu.
Jak wynika z treści wniosku, jego przedmiotem była planowana zmiana sposobu użytkowania budynku byłej świniarni na budynek hali produkcyjno-magazynowej, wykorzystywanej do produkcji sorbentu pochłaniającego oleje, w ramach odzysku odpadów przy wykorzystaniu rozdrabniarko-kruszarek, prasy hydraulicznej oraz zbiornika typu "SILOS".
Trafnie dostrzegło Kolegium, iż w badanej sprawie, odwołujący wskazywał na już istniejące negatywne dla sąsiedztwa skutki wynikające z działania zakładu produkcyjnego na działce [...]. Niewątpliwe o funkcjonowaniu zakładu na objętej wnioskiem nieruchomości świadczy również dokumentacja zdjęciowa dołączona do analizy funkcji, szczególnie jeśli zestawić ją z dołączoną do wniosku: decyzją Burmistrza P. z [...] października 2015 r. w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia polegającego na produkcji sorbentu do pochłaniani olejów oraz decyzją Starosty C. z [...] r. w przedmiocie zezwolenia dla O. Sp. z o.o. na prowadzenie działalności w zakresie przetwarzania (odzysku) odpadów, w której jako miejsce ich przetwarzania wskazano halę produkcyjno-magazynową na terenie działki [...] w B. . Powyższe dawało podstawy do stwierdzenia, iż inwestycja w zakresie objętym wnioskiem (tj. hali produkcyjno-magazynowej) już funkcjonuje w dacie orzekania na obszarze działki [...], co nie było zresztą kwestionowane przez skarżącą Spółkę.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie trafnie podkreślano, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy może co do zasady dotyczyć wyłącznie planowanego przedsięwzięcia budowlanego, a nie inwestycji już zrealizowanej lub będącej w toku. Ogólna zasada, że inwestor może ubiegać się o ustalenie warunków zagospodarowania danego terenu nawet kilkakrotnie przedstawiając we wnioskach różne warianty zamierzenia inwestycyjnego ma zastosowanie do zamierzeń inwestycyjnych, a nie do inwestycji już zrealizowanych lub będących w toku. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy w stosunku do inwestycji już zrealizowanych lub będących w toku dopuszczalne jest jedynie wyjątkowo - w sytuacji nałożenia na inwestora przez organ nadzoru budowlanego obowiązku przedłożenia stosownej decyzji w ramach postępowania zmierzającego do doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Nie jest dopuszczalne, aby inwestor inicjował postępowanie co do ustalenia warunków zabudowy niezależnie od działań podejmowanych przez organ nadzoru budowlanego (por. np. wyrok NSA z 4 lipca 2017 r., II OSK 2162/16, i orzeczenia przywoływane w motywach tego wyroku).
Prawidło zatem organ odwoławczy dostrzegł, iż skoro do faktycznej zmiany sposobu użytkowania budynku świniarni już doszło albowiem odbywa się w nim działalność produkcyjna objęta wnioskiem, brak było podstaw do wydania wnioskowanej przez inwestora decyzji.
Także drugi powód uzasadniający wydanie decyzji odmownej wskazany przez Kolegium dawał podstawy do uchylenia decyzji organu I instancji ustalającej warunki zabudowy i wydania decyzji odmownej przez organ odwoławczy. Kolegium wyczerpująco przedstawiło sposób w jaki zweryfikowało funkcję zabudowań rolniczych, dawniej służących hodowli trzody chlewnej (produkcji rolniczej). Mając na względzie przedstawioną argumentację organ odwoławczy trafnie też uznał, iż opisana we wniosku jako planowana funkcja produkcyjna w dawnych pomieszczeniach świniarni, mająca polegać na przetwarzaniu odpadów - produkcji sorbentu do usuwania rozlanych olejów i innych substancji ropopochodnych - nie może być uznana za stanowiącą kontynuację funkcji istniejących w obszarze analizy rolnych gospodarstw produkcyjnych. Prawidłowo organ przyjął w tym zakresie, że sama zbieżność słów "produkcja" nie przesądza o tożsamości lub podobieństwie funkcji wnioskowanej do istniejącej w obszarze. Czym innym bowiem jest produkcja rolna a czym innym przetwarzanie odpadów w ramach działalności o charakterze przemysłowym.
Sąd nie znajduje podstaw do zakwestionowania przyjętego i obszernie uzasadnionego przez organ odwoławczy ustalenia, iż na żadnej objętej analizą działce sąsiedniej dostępnej z tej samej drogi publicznej nie występuje funkcja produkcyjna, dla której planowana zabudowa mogłaby stanowić jej kontynuację w rozumieniu art. 61 ust 1 pkt 1 u.p.z.p. Kontynuacja funkcji zabudowy terenu oznacza prowadzenie dalszej zabudowy mając na względzie zabudowę już zastaną, ale także lokowanie zabudowy, która nie koliduje, a uzupełnia już istniejącą. W ocenie Sądu Kolegium wykazało, że brak jest podstaw do uznania, iż objęta wnioskiem funkcja mieści się w tak rozumianej kontynuacji funkcji zabudowy.
W zakresie w jakim skarżąca Spółka wskazuje na zasadność rozszerzenia obszaru analizy Sąd stwierdza, iż jak wynika z § 3 ust. 2 w związku z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588 z późn. zm.), granice obszaru analizowanego wyznacza się w odległości nie mniejszej, niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem, co oznacza, że w sposób sztywny określone są jedynie granice minimalne. Wyznaczenie obszaru analizowanego ponad rozmiary minimalne powinno być wyjątkiem od zasady (por. np. wyrok NSA z dnia 8 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 919/07).
Określenie w rozporządzeniu minimalnej wielkości obszaru analizowanego, nie uniemożliwia zatem jego rozszerzania. Takie działanie jest jednak możliwe jedynie wówczas, gdy jest to uzasadnione okolicznościami konkretnego przypadku. Jak wskazuje się przy tym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, konieczność wnikliwego uzasadnienia poszerzenia granic obszaru analizowanego ponad minimalną wielkość wskazaną w przepisie § 3 ust. 2 rozporządzenia nie jest pozbawiona znaczenia. Wszystkie działki wchodzące w skład obszaru analizowanego stanowią bowiem punkt odniesienia dla ustalenia "wymagań dotyczących nowej zabudowy", o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zatem dowolność w wyznaczeniu granic obszaru analizowanego powodowałaby też swobodę doboru działek "sąsiednich" o zabudowie odpowiadającej wymaganiom wniosku (zob. wyrok NSA z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt. II OSK 2931/14).
Sąd orzekając w badanej sprawie przyjął, w ślad za ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, iż tego rodzaju odstępstwo od zasady jak powiększenie obszaru analizowanego nie może mieć charakteru dowolności i powinno znajdować odpowiednie poparcie takimi okolicznościami jak: mocne zróżnicowanie zabudowy w obszarze analizowanym, oddzielenie działek przyjętych do analizy drogą publiczną, skrzyżowania dróg publicznych czy duże odległości między budynkami znajdującymi się na sąsiednich działkach (por. np. wyrok WSA w Szczecinie z 19 września 2019 roku sygn. akt. II SA/Sz 329/19 ). W realiach badanej sprawy skarżąca Spółka nie wskazuje na powyższe okoliczności.
Jednocześnie nie można tracić z pola widzenia, że stanowisko organu zostało oparte na stosownej analizie, opracowanej w przewidzianej przez prawodawcę formie i sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia tj. osoby uprawnionej do sporządzania projektów aktów planistycznych (art. 5 u.p.z.p.). Analiza została poparta też stosownym uzasadnieniem i brak jest podstaw do podważania zasadności wniosków z analizy w szczególności w oparciu o ogólnikowe twierdzenia skarżącej Spółki o zasadności rozszerzania obszaru analizowanego.
Mając powyższe na uwadze, nie znajdując podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Przywołane w uzasadnieniu wyroki dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.nsa.orzeczenia.gov.pl.