II SA/Sz 796/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w SzczecinieSzczecin2006-11-29
NSAAdministracyjneWysokawsa
pomoc społecznazasiłek stałydom pomocy społecznejkryterium dochodoweosoba samotnie gospodarującaprawo administracyjneorzecznictwo

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje dotyczące zasiłku stałego dla osoby przebywającej w domu pomocy społecznej, uznając, że powinna być ona traktowana jako osoba samotnie gospodarująca zgodnie z art. 37 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej.

Sprawa dotyczyła odmowy przyznania pełnej wysokości zasiłku stałego A. M., który przebywał w domu pomocy społecznej wraz z żoną. Organy administracji uznały, że dochód rodziny (renta żony) powinien być uwzględniony przy ustalaniu zasiłku, zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej. A. M. odwołał się, powołując się na art. 37 ust. 5 tej ustawy, który stanowi, że osoba przebywająca w DPS jest uznawana za samotnie gospodarującą, jeśli przed przyjęciem była uprawniona do zasiłku stałego. Sąd administracyjny przychylił się do stanowiska skarżącego, uchylając decyzje obu instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznał skargę A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej. Sprawa dotyczyła ustalenia wysokości zasiłku stałego dla A. M., który przebywał w domu pomocy społecznej wraz z żoną. Organ I instancji, opierając się na art. 104 i 163 k.p.a. oraz art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej, zmienił wcześniejszą decyzję, ustalając zasiłek stały na kwotę niższą niż oczekiwał skarżący, uwzględniając dochód rodziny (rentę żony po waloryzacji). Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy, wskazując, że zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej, zasiłek stały przysługuje osobie pozostającej w rodzinie, jeśli jej dochód i dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego. Wysokość zasiłku ustala się jako różnicę między kryterium a dochodem na osobę w rodzinie. A. M. zaskarżył decyzję, argumentując, że powinien być traktowany jako osoba samotnie gospodarująca na podstawie art. 37 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną. Sąd podkreślił, że art. 37 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej nakazuje traktować osobę przebywającą w domu pomocy społecznej jako osobę samotnie gospodarującą, jeżeli przed przyjęciem do domu była uprawniona do zasiłku stałego. Ta zasada ma zastosowanie niezależnie od tego, czy osoba była wcześniej uznawana za samotnie gospodarującą, czy pozostającą w rodzinie. W związku z tym, Sąd uznał decyzje organów obu instancji za nieprawidłowe, ponieważ błędnie ustaliły dochody A. M. przy założeniu, że jest on osobą pozostającą w rodzinie. W konsekwencji, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, osoba przebywająca w domu pomocy społecznej, która przed przyjęciem do niego lub rozpoczęciem oczekiwania na miejsce w nim była uprawniona do zasiłku stałego, powinna być uznawana za osobę samotnie gospodarującą.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na treści art. 37 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej, który wprost stanowi, że taką osobę uznaje się za samotnie gospodarującą. Ta zasada ma zastosowanie niezależnie od tego, czy osoba była wcześniej uznawana za samotnie gospodarującą, czy pozostającą w rodzinie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (12)

Główne

u.p.s. art. 37 § ust. 5

Ustawa o pomocy społecznej

Osobę przebywającą w domu pomocy społecznej lub ubiegającą się o przyjęcie do niego uznaje się za osobę samotnie gospodarującą, jeżeli przed przyjęciem do domu pomocy społecznej lub rozpoczęciem oczekiwania na miejsce w takim domu była uprawniona do zasiłku stałego.

Pomocnicze

u.p.s. art. 37 § ust. 1 pkt 2

Ustawa o pomocy społecznej

Zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.

u.p.s. art. 37 § ust. 2 pkt 2

Ustawa o pomocy społecznej

W przypadku osoby w rodzinie wysokość zasiłku stałego ustala się jako różnicę między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie, z tym że kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż [...] zł. miesięcznie.

u.p.s. art. 6 § ust. 14

Ustawa o pomocy społecznej

Rodzina oznacza osoby spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie zamieszkujące i gospodarujące.

u.p.s. art. 6 § ust. 3

Ustawa o pomocy społecznej

Dochód na osobę w rodzinie jest to dochód rodziny podzielony przez liczbę osób w rodzinie.

k.p.a. art. 104

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 163

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

p.u.s.a. art. 1

Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 135

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 152

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Osoba przebywająca w domu pomocy społecznej, która przed przyjęciem była uprawniona do zasiłku stałego, powinna być traktowana jako osoba samotnie gospodarująca na podstawie art. 37 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej.

Odrzucone argumenty

Zasiłek stały dla osoby przebywającej w domu pomocy społecznej powinien być ustalany z uwzględnieniem dochodów innych członków rodziny (np. współmałżonka), zgodnie z zasadami dotyczącymi osób pozostających w rodzinie (art. 37 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej).

Godne uwagi sformułowania

każda osoba przebywająca w domu pomocy społecznej ma być uznawana za osobę samotnie gospodarującą, jeżeli przed przyjęciem do domu pomocy społecznej lub rozpoczęciem oczekiwania na takie przyjęcie, była uprawniona do zasiłku stałego.

Skład orzekający

Iwona Tomaszewska

przewodniczący

Arkadiusz Windak

sprawozdawca

Joanna Wojciechowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 37 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej w kontekście ustalania statusu osoby samotnie gospodarującej dla mieszkańców domów pomocy społecznej, którzy byli uprawnieni do zasiłku stałego przed przyjęciem do placówki."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji osób, które przed pobytem w DPS były uprawnione do zasiłku stałego. Nie dotyczy osób, które nigdy nie były uprawnione do zasiłku stałego lub których uprawnienie wygasło przed przyjęciem do DPS.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu pomocy społecznej i interpretacji przepisów dotyczących osób przebywających w domach pomocy społecznej, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie oraz dla osób znajdujących się w podobnej sytuacji.

Dom pomocy społecznej a zasiłek stały: Kiedy można liczyć na pełną kwotę?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Sz 796/06 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2006-11-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Arkadiusz Windak /sprawozdawca/
Iwona Tomaszewska /przewodniczący/
Joanna Wojciechowska
Symbol z opisem
6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Sędziowie Asesor WSA Arkadiusz Windak /spr./ Asesor WSA Joanna Wojciechowska Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2006 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...]r. Nr [...], II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
U z a s a d n i e n i e :
Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej, działając z up. Wójta Gminy, na podstawie art. 104 i art. 163 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.), zmienił własne decyzje z dnia [..] r. o numerach: [...] w części określającej A. M. wysokość zasiłku stałego ustalając go od [...] r., na kwotę [...] zł. miesięcznie, z której [...]%, tj. [...] zł. przeznaczając do wypłaty A. M., zaś [...]%, tj. [...] zł. na konto Domu Pomocy Społecznej tytułem pokrycia kosztów pobytu A. M..
Decyzję swoją organ uzasadnił zmianą sytuacji materialnej A. M. wynikającą z waloryzacji świadczenia rentowego żony.
A. M. złożył od tej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego podnosząc, iż w jego ocenie powinien otrzymywać zasiłek stały w pełnej wysokości, ponieważ był do niego uprawniony przed przybyciem do Domu Pomocy Społecznej. W tym zakresie odwołujący powołał się na art. 37 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej.
W wyniku rozpatrzenia sprawy na skutek wniesionego odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] r., nr [...], działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 37 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, m.in., że A. M. przebywa wraz z żoną w Domu Pomocy Społecznej. Małżonkowie są osobami chorymi. Odwołujący ze względu na stan zdrowia ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności. Żona skarżącego posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, porusza się [...] i otrzymuje świadczenie rentowe.
Odnosząc się do kwestii zasiłku stałego Kolegium podało, że zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt. 2 ustawy o pomocy społecznej, zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.
W myśl art. 37 ust. 2 pkt 2 w/w ustawy, w przypadku osoby w rodzinie wysokość tego zasiłku ustala się jako różnicę między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie ([...] zł.) a dochodem na osobę w rodzinie, z tym, że kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż [...] zł. miesięcznie.
Ponadto, organ wskazał, że zgodnie z art. 6 ust. 14 ustawy o pomocy społecznej, rodzina oznacza osoby spokrewnione lub nie spokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie zamieszkujące i gospodarujące. Art. 6 ust. 3 w/w ustawy stanowi, iż dochód na osobę w rodzinie jest to dochód rodziny podzielony przez liczbę osób w rodzinie.
Na podstawie akt sprawy Kolegium ustaliło, że jedynym dochodem A. M. oraz jego żony jest pobierana przez nią renta, której wysokość po waloryzacji wynosi [...] zł. Dochód na osobę w rodzinie odwołującego aktualnie wynosi [...] zł. Wysokość zasiłku stałego dla A. M. powinna więc wynosić [...]zł. ([...] zł. – [...] zł.). Ustalając zatem wysokość zasiłku stałego w kwocie [...] zł. organ I instancji postąpił zgodnie z prawem.
A. M. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie podtrzymując pogląd wyrażony w odwołaniu, iż w sprawie winien mieć zastosowanie art. 37 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje.
Kontrola wydanych w sprawie decyzji dokonana - stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) - według kryterium zgodności z prawem, doprowadziła Sąd do stwierdzenia, że skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.), osobę przebywającą w domu pomocy społecznej lub ubiegającą się o przyjęcie do niego uznaje się za osobę samotnie gospodarującą, jeżeli przed przyjęciem do domu pomocy społecznej lub rozpoczęciem oczekiwania na miejsce w takim domu była uprawniona do zasiłku stałego.
Dla dokonania oceny uprawnień osób przebywających w domach pomocy społecznej przywołany przepis nakazuje przyjąć jako stan faktyczny określony w nim stan umowny. Według treści cyt. art. 37 ust. 5, każda osoba przebywająca w domu pomocy społecznej ma być uznawana za osobę samotnie gospodarującą, jeżeli przed przyjęciem do domu pomocy społecznej lub rozpoczęciem oczekiwania na takie przyjęcie, była uprawniona do zasiłku stałego.
Zasada określona w art. 37 ust. 5 nie odwołuje się konkretnie do którejś z ustawowych podstaw uzyskania uprawnień do zasiłku stałego wynikających bądź z art. 37 ust. 1 pkt 1, bądź z art. 37 ust. 1 pkt 2. Obowiązek traktowania osób przebywających w domu pomocy społecznej jako osób samotnie gospodarujących istnieje niezależnie od tego, czy uprawnienia danej osoby wynikały z uznania ją jako osobę samotnie gospodarującą, czy jako osobę pozostającą rodzinie - całkowicie niezdolną do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności i spełniającą odpowiednie kryterium dochodowe.
Powyższe ustalenia prowadzą do wniosku, że każda osoba przebywająca w domu pomocy społecznej, która była uprawniona do zasiłku stałego przed przyjściem do domu pomocy społecznej lub rozpoczęciem oczekiwania na miejsce w takim domu, uzyskuje status osoby samotnie gospodarującej.
Tym samym za nieprawidłowe Sąd uznał podjęte przez organy obu instancji decyzje, których celem było ustalenie dochodów A. M. przy uznaniu, że skarżący jest osobą "pozostającą w rodzinie", o której mowa w art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej.
Wobec stwierdzenia, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej zostały wydane z naruszeniem art. 37 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł o ich uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Orzeczenie zawarte w pkt II wyroku podjęto na mocy art. 152 w/w ustawy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI