II SA/Sz 776/12

II SA/Sz 776/12 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2012-07-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-07-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Elżbieta Makowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I OZ 31/13 - Postanowienie NSA z 2013-01-29
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Oddalono wniosek o sprostowanie postanowienia
Oddalono wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 3 par. 2 P.p.s.a., art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 2 P.p.s.a.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 227 kpa, art. 238 par. 1 Kpa
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na Radę Miejską w przedmiocie usunięcia naruszenia prawa postanawia: odrzucić skargę Sygn. akt II SA/Sz 776/12 POSTANOWIENIE Dnia 31 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o sprostowanie i uzupełnienie zarządzenia Sądu z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie z Jego skargi na działanie Rady Miejskiej w przedmiocie usunięcia naruszenia prawa p o s t a n a w i a: I oddalić wniosek o sprostowanie zarządzenia II oddalić wniosek o uzupełnienie zarządzenia
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę - określoną w piśmie jako wniosek o usunięcie naruszenia prawa - na działanie Rady Miejskiej polegające na naruszeniu procedury sądowoadministracyjnej poprzez pozostawienie jego wniosku bez odpowiedzi.
Wniosek został zarejestrowany.
Zarządzeniem z dnia [...] Przewodniczący Wydziału wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez nadesłanie wniosku z dnia [...] oraz nadesłanie wniosku, skierowanego do Sądu, z dnia [...] wymienionego w pierwszym piśmie.
W odpowiedzi J.C. złożył odpis wniosku z dnia [...] oraz zażądał sprostowania zarządzenia Przewodniczącego z dnia [...] skierowanego do niego w dniu [...] wyjaśniając, że wniosek z dnia[...] ma w swoich aktach Rady Miejskiej, a ponadto nie składa skargi do Sądu, lecz wniosek o usunięcie naruszenia prawa.
Wobec niejasności w określeniu przedmiotu żądania J. C. zgłoszonego w piśmie z dnia [...] i w celu dokonania prawidłowej kwalifikacji tego pisma, Sąd zobowiązał stronę do jednoznacznego sprecyzowania treści powyższego wniosku poprzez wskazanie (na piśmie w dwóch egzemplarzach) :
- czy jest to skarga na akt lub czynność, o których mowa w cytowanym wyżej art. 3 § 2 pkt 1-7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli tak, to należy podać datę i numer zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz określić naruszenie prawa lub interesu prawnego,
- ewentualnie, jeżeli skarga dotyczy bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania, należy wskazać przedmiot postępowania administracyjnego, w którym konkretny organ ten jest bezczynny lub przewlekle prowadził postępowanie
Na wykonanie powyższego zakreślono stronie termin 7 dni, pod rygorem uznania, że pismo skarżącego z dnia [...] stanowi skargę powszechną, której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżącego, a także przewlekłe, biurokratyczne załatwienie sprawy, uregulowaną przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 221 i następne).
Jednocześnie Sąd poinformował J.C. o treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), a nadto pouczył, że przedmiot skargi precyzuje sam skarżący, a Sąd nie może domniemywać intencji skarżącego w tym zakresie.
W odpowiedzi na zobowiązanie J. C. złożył pismo z dnia[...], w którym zgłosił wniosek o sprostowanie zarządzenia Sądu z dnia [...] gdyż jego zdaniem, wystosowanie tej treści zarządzenia ma na celu "niedopuszczenie do prawno-procesowego rozpoznania jego wniosków o usunięcie naruszenia prawa z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W wyniku analizy treści wniosku J. C. z dnia[...] oraz wobec braku odpowiedzi na zobowiązanie Sądu z dnia [...] w szczególności nie sprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia w kontekście powyżej zacytowanego przepisu, Sąd stwierdził, że J.C. w piśmie z dnia[...], określonym przez niego jako wniosek o usunięcie naruszenia prawa przez Radę Miejską, w istocie wniósł do sądu administracyjnego skargę, która ma charakter skargi powszechnej, określonej przepisami art. 227 () Kodeksu postępowania administracyjnego.
Wyjaśnić należy, że przedmiotem skargi powszechnej, może być
w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Skarga ta wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania i ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 K.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi.
Działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, nie mieszczą się bowiem w katalogu czynności i aktów, o których mowa w cytowanym wyżej art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. K.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego, ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
Uzasadnienie
W dniu [...] Sąd wydał w spawie J. C. zarządzenie
o następującej treści :
"1. Wystosować do J. C. pismo, w którym pouczyć skarżącego, że zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wojewódzki sąd administracyjny właściwy jest do rozpatrywania skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Mając powyższe na względzie oraz fakt, że z treści wniosku z dnia [...] o usunięcie naruszenia prawa poprzez Pana Rady Miejskiej K. C. i " nie wynika, jak należy to pismo zakwalifikować - zobowiązać J. C. do jednoznacznego sprecyzowania treści powyższego wniosku poprzez wskazanie (na piśmie w dwóch egzemplarzach) :
- czy jest to skarga na akt lub czynność, o których mowa w cytowanym wyżej art. 3 § 2 pkt 1-7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli tak, to należy podać datę i numer zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz określić naruszenie prawa lub interesu prawnego;
- ewentualnie, jeżeli skarga dotyczy bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania, należy wskazać przedmiot postępowania administracyjnego, w którym konkretny organ ten jest bezczynny lub przewlekle prowadził postępowanie - w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że pismo skarżącego z dnia[...] stanowi skargę powszechną, której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżącego, a także przewlekłe, biurokratyczne załatwienie sprawy, uregulowaną przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 221 i następne).
Nadto, pouczyć J. C. , że przedmiot skargi precyzuje sam skarżący, a Sąd nie może domniemywać intencji skarżącego w tym zakresie."
Treść zarządzenia została wysłana do skarżącego w dniu [...] i odebrana przez niego w dniu[...].
W piśmie nadesłanym do akt w dniu [...]r. skarżący zgłosił wniosek o sprostowanie i uzupełnienie tego zarządzenia. We wniosku skarżący nie określił zakresu w jakim domaga się sprostowania i uzupełnienia zarządzenia, wyraził jedynie niezadowolenie z jego treści.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucje sprostowania i uzupełnienia wyroków sądów administracyjnych regulują przepisy art. 156 oraz art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia
2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a, które na podstawie art. 166 i 167 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio do postanowień sądu i zarządzeń przewodniczącego.
Zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Natomiast w myśl art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Podkreślić należy, że wynikająca z art. 156 § 1 P.p.s.a., możliwość sprostowania niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek w postanowieniu (zarządzeniu) jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, oznaczenia numeru sprawy sądowej. Błąd pisarski może polegać np. na niewłaściwym przywołaniu nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, czy wreszcie błędzie gramatycznym. Błąd rachunkowy polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych, inna oczywista omyłka może zaś polegać np. na wadliwej nazwie orzeczenia.
Sprostowanie orzeczenia, czy też odpowiednio zarządzenia, w żadnym razie nie może prowadzić do zmiany zawartej w nim treści wezwania czy zobowiązania .
Analizując treść zarządzenia Sądu z dnia [...] stwierdzić należy, że nie zawiera ono wymienionych w przepisie art. 156 § 1 P.p.s.a." niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek". Treść tego orzeczenia jest jasna i jednoznaczna i nie istnieją żadne logiczne przesłanki, które nakazywałyby jego sprostowanie.
Z tych względów, Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego o sprostowanie zarządzenia i na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a. w związku z 167 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt I postanowienia.
W kwestii żądania uzupełnienia zarządzenia wyjaśnić należy, że dopuszczalność uzupełnienia orzeczenia jest konsekwencją zasady, według której Sąd ma obowiązek orzec – pozytywnie albo negatywnie – w pełnym zakresie o zgłoszonych żądaniach.
Zarządzenie, którego uzupełnienia domaga się skarżący w niniejszej sprawie, nie zawiera żadnego rozstrzygnięcia, które ewentualnie mogłoby być uzupełnione. Jest to w zasadzie zarządzenie porządkowe, wydane wobec wątpliwości Sądu co do treści skargi i w celu uzyskania wyjaśnień strony w tej kwestii. Zostało wydane w takim brzmieniu, w jakim Sąd uznał to za niezbędne dla sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia. Stąd też wniosek skarżącego jest w tym zakresie całkowicie bezzasadny.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w związku z 167 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt II postanowienia.