II SA/Sz 756/24

Sprawa dotyczyła skargi żołnierza zawodowego R. S. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej, która przyznała mu dodatek specjalny z tytułu pełnienia służby w Żandarmerii Wojskowej za ostatni miesiąc służby w kwocie niższej niż oczekiwał skarżący. Skarżący twierdził, że organ administracji rażąco naruszył prawo materialne i dokonał krzywdzącego wyliczenia dodatku. W uzasadnieniu skargi przedstawił własne wyliczenia, opierając się na przepisach rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, wskazując na nieprawidłowe zastosowanie przez organ § 36 ust. 2 tego rozporządzenia i odwołanie się do uchylonych przepisów. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, argumentując, że zastosowano właściwy algorytm obliczeniowy zgodny z § 36 ust. 1 pkt 1 i § 36 ust. 2 rozporządzenia, uwzględniający okres pobierania dodatku oraz kwotę bazową obowiązującą w dniu zwolnienia ze służby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, rozpoznając skargę, szczegółowo analizował brzmienie przepisów § 7 ust. 1 i 2 oraz § 36 ust. 1 i 2 rozporządzenia. Sąd uznał, że organ prawidłowo ustalił wysokość dodatku, stosując algorytm polegający na pomnożeniu kwoty bazowej obowiązującej na dzień zwolnienia ze służby przez wskaźnik relacji ostatniej miesięcznej kwoty dodatku do kwoty bazowej, ustalonej z dnia utraty prawa do dodatku. Sąd podkreślił, że przepis § 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia odsyła do daty utraty prawa do dodatku, a nie wyłącznie do dnia zwolnienia ze służby. W ocenie Sądu, organ prawidłowo zastosował przepisy, a zarzut dotyczący braku waloryzacji kwoty dodatku z uwagi na spadek siły nabywczej pieniądza uznał za niezasadny, wskazując, że kwota bazowa nie uległa zmianie od dłuższego okresu. W konsekwencji, Sąd oddalił skargę jako niezasadną.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający