II SA/Sz 750/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę na pismo organu administracji dotyczące sposobu załatwienia skargi powszechnej, uznając sprawę za niedopuszczalną do kognicji sądu administracyjnego.
Skarżąca wniosła skargę na pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które stanowiło odpowiedź na jej skargę dotyczącą działań PINB w sprawie budowy zadaszenia bez pozwolenia. Sąd administracyjny uznał, że skarga na sposób załatwienia skargi powszechnej w trybie art. 227 k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych, ponieważ nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. ani w przepisach szczególnych. W związku z tym, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznał skargę O. K. na pismo Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które było odpowiedzią na skargę skarżącej dotyczącą działań Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie budowy zadaszenia bez odpowiednich pozwoleń i prawa do dysponowania gruntem. Skarżąca domagała się interwencji w trybie skargi powszechnej (art. 227 k.p.a.). Sąd, analizując dopuszczalność skargi, odwołał się do art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), który określa zakres kognicji sądów administracyjnych. Stwierdzono, że skarga na sposób załatwienia skargi powszechnej przez organ administracji, uregulowanej w dziale VIII k.p.a., nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych, ani nie została przewidziana do zaskarżenia w przepisach szczególnych. Utrwalony pogląd orzecznictwa wskazuje, że takie skargi są załatwiane w postępowaniu uproszczonym, które nie kończy się aktem administracyjnym podlegającym zaskarżeniu. W konsekwencji, sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił ją odrzucić.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga taka nie podlega kontroli sądów administracyjnych.
Uzasadnienie
Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, określony w art. 3 § 2 p.p.s.a., nie obejmuje kontroli nad sposobem załatwienia skargi powszechnej przez organ administracji. Postępowanie skargowe w trybie art. 227 k.p.a. jest odformalizowane i nie kończy się aktem administracyjnym podlegającym zaskarżeniu. Brak jest również przepisów szczególnych przewidujących taką kontrolę.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 227
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 237 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 237 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga na sposób załatwienia skargi powszechnej nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Godne uwagi sformułowania
Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza przede wszystkim katalog skarg na działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność (przewlekłość) określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. Forma działalności administracji obejmująca skargi powszechne w rozumieniu działu VIII k.p.a. nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych.
Skład orzekający
Marzena Iwankiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu kognicji sądów administracyjnych w kontekście skarg powszechnych i odróżnienie ich od spraw podlegających kontroli sądowej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest odpowiedź organu na skargę powszechną, a nie akt administracyjny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi do sądu administracyjnego, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
“Kiedy skarga na organ nie trafi do sądu? Wyjaśniamy granice kognicji sądów administracyjnych.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Sz 750/24 - Postanowienie WSA w Szczecinie Data orzeczenia 2024-10-10 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-09-19 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Sędziowie Marzena Iwankiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 3, art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Dz.U. 2024 poz 572 art. 227, art. 237 par. 1 i 3 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. K. na pismo Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie w przedmiocie pisma stanowiącego odpowiedź na skargę postanawia odrzucić skargę Uzasadnienie Pismem z dnia 29 sierpnia 2024 r. O. K., reprezentowana przez męża K. K., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na pismo Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 22 lutego 2024 r. nr [...] Pismo to stanowiło odpowiedź ww. organu na pismo skarżącej z dnia 29 grudnia 2023 r. zatytułowane: "Odwołanie (a w tym skarga) do wyższej instancji nd. Inspektoratem Nadzoru Budowlanego w S. dt. wybudowania zadaszonego miejsca postojowego dla pojazdów bez prawa do dysponowania gruntem na cele budowlane, a także stosownego pozwolenia współwłaściciela". Z ww. pisma wynika, że powołany organ powiatowy prowadził postępowanie wyjaśniające w sprawie wiaty, o której mowa w piśmie skarżącej z 29 grudnia 2023 r., udzielił jej odpowiedzi, zaś skarżąca – niezadowolona ze sposobu załatwienia jej sprawy - wniosła w trybie art. 227 k.p.a. skargę na działalność PINB w S. . W związku z powyższym ZWINB w S. uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia, że organ powiatowy dopuścił się zaniedbań lub nienależycie wykonuje swoje obowiązki oraz do podjęcia działań w trybie przepisów działu VIII k.p.a. pt. " Skargi i wnioski". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym piśmie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Merytoryczną ocenę skargi wniesionej do sądu administracyjnego zawsze poprzedza analiza dopuszczalności takiej skargi z punktu widzenia objętej zakresem normowania ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") kognicji sądu administracyjnego do orzekania w sprawie. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych reguluje art. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (art. 3 § 2 p.p.s.a.): 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 2a i § 3). Wymaga zatem zwrócenia uwagi, że z powyższych uregulowań wynika, iż zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza przede wszystkim katalog skarg na działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność (przewlekłość) określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. Katalog ten rozszerzają dodatkowo przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w powołanym przepisie. Według zaś art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu. Odnosząc przytoczone regulacje do okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że przedmiotem zaskarżenia jest pismo ZWINB w S. z dnia 22 lutego 2024 r. w przedmiocie pisma stanowiącego odpowiedź na skargę złożoną przez skarżącą w trybie art. 227 k.p.a., a dotyczącą czynności PINB w S. polegającą na braku wszczęcia postępowania w sprawie nielegalnie postawionego zadaszenia miejsca postojowego. Wniesiona skarga dotyczy zatem rozpoznania skargi złożonej w trybie postępowania skargowego uregulowanego w przepisach działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, ze zm. – dalej jako: "k.p.a."). W myśl art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że skarga wniesiona w trybie art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi te są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi). W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia niesatysfakcjonującej odpowiedzi (por. np. postanowienia w sprawach sygn. akt: IV SA/Wr 246/21, II SA/Ol 514/21, VII SAB/Wa 141/20 i powołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego – orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Podsumowując, forma działalności administracji obejmująca skargi powszechne w rozumieniu działu VIII k.p.a. nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999 r. sygn. akt III SAB 7/99, CBOSA). Możliwość zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania nie została także przewidziana w żadnej ustawie szczególnej. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych. W konsekwencji w zakresie właściwości sądów administracyjnych nie pozostaje również sposób załatwienia skargi powszechnej przez uprawniony organ (art. 237 § 1 i 3 k.p.a.) niezależnie od formy, jaka zostanie temu nadana. W konsekwencji stwierdzić należało, że skarga na pismo organu stanowiące odpowiedź na skargę dotyczącą czynności PINB w S. nie należy do kategorii spraw, które podlegają kontroli sądów administracyjnych i jako niedopuszczalna z tej przyczyny podlega odrzuceniu. Z tych względów Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI