II SA/Sz 75/24

II SA/Sz 75/24 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2024-02-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Patrycja Joanna Suwaj /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. par. 2 pkt 2, art. 58 par. 1 pkt 6,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 682
art. 71 ust. 2, art. 71a ust. 1 pkt 2 i ust. 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 775
art. 141, art. 142
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. i M. P. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach Powiatu w Koszalinie z dnia 30 listopada 2023 r. nr PINB.5151.2.2023.IP w przedmiocie zmiany terminu wykonania obowiązku przedłożenia dokumentów legalizacyjnych postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
M. P. i M. P., zastępowane przez pełnomocnika, wystąpiły
do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w K. z 30 listopada 2023 r., nr [...] odmawiające zmiany terminu wykonania obowiązku nałożonego postanowieniem ww. Organu z 14 lipca 2023 r., w części dotyczącej przedłożenia dokumentów legalizacyjnych, zgodnie z art. 71a ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej z tego względu, że nie jest możliwe zaskarżenie postanowienia w ww. przedmiocie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność.
Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, iż przedmiotem skargi mogą być tylko postanowienia, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie, albo rozstrzygające sprawę co do istoty.
Skarga na postanowienie niezaskarżalne jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Przedmiot sprawy objętej skargą dotyczy postanowienia, którym Organ odmówił zmiany terminu wykonania obowiązku nałożonego postanowieniem tego Organu z 14 lipca 2023 r., wydanym na podstawie art. 71a ust. 1 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Sąd wyjaśnia, że wydawane przez organy nadzoru budowlanego na podstawie ww. przepisu postanowienie o wstrzymaniu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części i nałożeniu obowiązków przedstawienia określonych dokumentów, w związku z samowolną zmianą jego sposobu użytkowania, nie ma samodzielnego bytu prawnego, w tym sensie, że nie kończy postępowania w sprawie zalegalizowania zmiany sposobu użytkowania. Zastosowanie się przez stronę, lub nie, do obowiązku określonego w ww. przepisie (tj. przedłożenie lub nieprzedłużenie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowlane) przesądza o toku dalszego postępowania w tej sprawie – tj. prowadzi do wydania albo postanowienia o ustaleniu opłaty legalizacyjnej (art. 71a ust. 2 ww. ustawy) albo decyzji o nakazaniu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części (art. 71a ust. 4 ustawy Prawo budowlane). W związku z powyższym nie jest ono postanowieniem rozstrzygającym o istocie sprawy, czy kończącym postępowanie, lecz przyczynia się do osiągnięcia celu postępowania, którym jest legalizacja tej samowoli budowlanej (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 2012 r., II OSK 788/11, opubl. internetowej bazie orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie zaś z art. 141 k.p.a., do jego zaskarżenia mógłby uprawniać szczególny przepis prawa, jednakże przepisy Prawa budowlanego nie przewidują takiej możliwości. W związku z tym, zgodnie z zasadą określoną w art. 142 k.p.a., postanowienie to można zaskarżyć jedynie w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie prowadzone w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku. Tożsamy los dzieli postanowienie wydane w przedmiocie odmowy zmiany terminu wykonania obowiązku nałożonego ww. rodzaju postanowieniem. W związku z tym zaskarżenie przedmiotowego postanowienia do sądu administracyjnego jest czynnością przedwczesną.
Z powołanych przyczyn Sąd, niedopuszczalną skargę odrzucił, o czym orzekł,
jak na wstępie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.