II SA/Sz 120/06

II SA/Sz 120/06 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2006-09-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Danuta Strzelecka-Kuligowska /sprawozdawca/
Maria Mysiak
Stefan Kłosowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędziowie: Sędzia WSA Maria Mysiak Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska /spr./ Protokolant Joanna Białas-Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2006r. sprawy ze skargi L. i S. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki o d d a l a skargę
Uzasadnienie
Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...], na podstawie art. 104 kpa, art.51 ust.1 pkt 1 i ust.7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /tekst jedn. z 2003r. Dz.U. Nr 207,poz.2016 ze zm./, art.7 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie innych ustaw /Dz.U. z 2005r. Nr 163, poz. 1364/ nakazał S. M. inwestorowi robót budowlanych związanych z wykonaniem betonowego zbiornika bezodpływowego położonego na działce nr [...] w obr. [...] w [...] /posesja przy ul. [...]/ rozbiórkę opisanego betonowego zbiornika bezodpływowego.
Od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego odwołanie złożyli L. i S. M., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i anulowanie nakazu rozbiórki lub uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarżący stwierdzają, iż inspektor powiatowy wydając zaskarżoną decyzję nie wskazał innej lokalizacji zbiornika, co według skarżących narusza przepisy Kpa stanowiące o obowiązku wszechstronnego wyjaśnienia sprawy. Skarżący uważają, iż inspektor stwierdzając, że dla działki nr [...] i [...] powinien istnieć wspólny zbiornik nie udowodnił tego odpowiednimi dokumentami. Według. skarżących przepisy prawne stanowiące podstawę wydania zaskarżonej decyzji nie mają zastosowania w tej sprawie, gdyż rozbiórka może dotyczyć wyłącznie budowy (obiektu), a nie robót budowlanych wykonanych bez pozwolenia lub zgłoszenia takich urządzeń jak szambo.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 51 ust.1 pkt 1 oraz art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ II instancji, po ponownym rozpatrzeniu sprawy ustalił i zważył, co następuje:
Inspektor Nadzoru Budowlanego, w dniu [...] dokonał kontroli na działce nr [...] w obr. [...] przy ul. [...] w [...].
W trakcie tej kontroli stwierdzono wybudowanie na niej przez S. M. w [...] betonowego zbiornika o wymiarach w rzucie [...]m i głębokości [...]m. Zbiornik zlokalizowany jest przy granicy z działką nr [...] i [...] w obr. [...] w [...]. Na działkach tych nie ma zbiorników bezodpływowych przylegających do przedmiotowego zbiornika. Jak wynika z przedstawionej przez inwestora decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z dnia [...] znak [...] i dołączonego do niej projektu, przedmiotowy zbiornik wybudowany został w innej lokalizacji niż przewidywał zatwierdzony projekt budowlany. W projekcie przewidziano lokalizację wspólnego szamba dla działek o nr [...] i [...] (obecnie nr [...] i [...] w obr. [...]) na granicy między nimi.
Z uwagi na fakt, że lokalizacja przedmiotowego zbiornika nie spełnia wymogów zawartych w § 36 ust. 2 i ust. 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a wobec tego nie jest możliwe doprowadzenie zbiornika do stanu zgodnego z prawem, należało wydać zaskarżoną decyzję o nakazie rozbiórki, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane.
Organ odwoławczy stwierdził, iż ustalony stan faktyczny sprawy, w tym niezgodne z przepisami usytuowanie przedmiotowego zbiornika, nie pozwala na przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego w myśl przepisów art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.
Argumenty skarżących zawarte w odwołaniu nie zostały uwzględnione, ponieważ brak znajomości przepisów prawa budowlanego nie zwalnia inwestora od odpowiedzialności ponoszonej na skutek ich naruszenia. Wybudowanie nowego zbiornika możliwe będzie po uzyskaniu stosownego pozwolenia właściwego organu administracji architektoniczno budowlanej.
L. i S. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Skarżący podtrzymali w niej swoje stanowisko wyrażone w odwołaniu.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej).
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności
z prawem materialnym oraz przepisami postępowania administracyjnego nie dostarczyła podstaw do uwzględnienia skargi.
Kwestią nie sporną w sprawie jest fakt, że przedmiotowy zbiornik na nieczystości płynne powstał przed rokiem [...].
Z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych i ustaleń organów wynika, że w decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z dnia [...] znak [...] i dołączonego do niej projektu przewidziano lokalizację wspólnego szamba dla działek o nr [...] i [...] /obecnie nr [...] i [...] w obr. [...]/ na granicy między nimi. Adresatem decyzji był S. M.. Zbiornik bezodpływowy wybudowany został przez w/w w innym miejscu, przy granicy z działką nr [...] i [...] w obr. [...] w [...]. Posiada wymiary [...] m i głębokości [...] m.
Odległość od narożnika budynku gospodarczego znajdującego się na działce nr [...] obręb [...] wynosi [...]m.
Sąd podziela stanowisko organów, że wykonany zbiornik jest urządzeniem budowlanym i w związku z tym w stosunku do niego zastosowanie znajdują przepisy obecnie obowiązującej ustawy Prawo budowlane, w szczególności przepis art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.).
Zakres stosowania tego przepisu ustalony został przez przepis art. 50 ust. 1 ustawy, wskazujący, że znajduje on zastosowanie w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub art. 49b ust. 1. Przepisy art. 48 ust. 1 i art. 49b ust. 1 odnoszą się do samowolnego wybudowania obiektu budowlanego. Skoro zatem skarżący wybudowali urządzenie budowlane, to w stosunku do niego zastosowany może być tylko przepis art. 50 ust. 1 i dalsze ustawy, jak słusznie uczyniono to
w przedmiotowej sprawie.
Skoro zbiornik został już wybudowany, to bezcelowe jest wydawanie na podstawie przepisu art. 50 ustawy postanowienia o wstrzymaniu prowadzonych robot budowlanych lecz od razu wydanie stosownej decyzji na podstawie przepisu art. 51. Wskazany przepis w ust. 1 pkt 2 umożliwia przeprowadzenie postępowania w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Jednak postępowanie takie winno być przeprowadzone w sytuacjach gdy istnieje fizyczna możliwość wykonania określonych czynności lub robót, które spowodują, że wykonane roboty staną się zgodne z prawem.
W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że wybudowany przez skarżących zbiornik znajduje się przy granicy działek sąsiednich /Nr [...] i [...]/. Zgodnie zaś
z przepisem § 36 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia
12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), kryte zbiorniki bezodpływowe na nieczystości ciekłe oraz doły ustępowe mogą być sytuowane
w odległości mniejszej niż 2 m od granicy, w tym także przy granicy działek jeżeli sąsiadują z podobnymi urządzeniami na działce sąsiedniej, pod warunkiem zachowania odległości określonych w § 31 i § 36.
Bezspornie na działkach nr [...] i nr [...] w obr. [...] w [...] nie ma zbiorników bezodpływowych przylegających do zbiornika skarżących.
Z powyższego wynika, że sporny zbiornik wybudowany jest niezgodnie
z prawem, a mianowicie z przytoczonym przepisem rozporządzenia. Zdaniem Sądu słusznie organy uznały, że nie jest możliwe wykonanie żadnych czynności czy robót budowlanych umożliwiających doprowadzenie wybudowanego zbiornika do stanu zgodnego z prawem. Doprowadzenie wybudowanego zbiornika do stanu zgodnego
z prawem tj. przeniesienie w miejsce odsunięte od granicy działki sąsiedniej o 2 m (§ 3 ust.2 pkt 2 rozporządzenia ), musi być poprzedzone jego rozbiórką.
Uznając zatem, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę należało oddalić.