II SA/Sz 710/24

Sprawa dotyczyła ustalenia odpłatności za pobyt wnuka strony skarżącej w domu pomocy społecznej. Organy administracji obu instancji ustaliły, że skarżący, będący dziadkiem, jest zobowiązany do ponoszenia części kosztów utrzymania wnuka w DPS. Decyzje te opierały się na analizie dochodu skarżącego (emerytura) oraz fakcie posiadania przez niego nieruchomości, którą darował córce i zięciowi w zamian za prawo dożywocia. Organy uznały, że dochód skarżącego przekracza kryterium dochodowe, a umowa dożywocia oznacza, że córka i zięć mają obowiązek ponosić koszty utrzymania ojca. Skarżący, reprezentowany przez córkę, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając organom naruszenie przepisów postępowania (m.in. art. 7, 77, 80 k.p.a.) poprzez brak wszechstronnego ustalenia stanu faktycznego, w tym sytuacji rodzinnej, finansowej i zdrowotnej wszystkich zobowiązanych do alimentacji, a także naruszenie przepisów prawa materialnego (m.in. art. 61 ust. 2d, art. 103 ust. 2, art. 64 u.p.s.) poprzez błędną wykładnię i zastosowanie przepisów dotyczących ustalania odpłatności i możliwości zwolnienia z niej. Skarżący podkreślał swoją złą sytuację zdrowotną (udar, choroba nowotworowa, leżący tryb życia) oraz fakt, że sam ponosi wysokie koszty swojego pobytu w prywatnym domu opieki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał skargę za zasadną. Sąd stwierdził, że organy nie zbadały wystarczająco sytuacji finansowej i zdrowotnej skarżącego, nie uwzględniły jego rzeczywistych możliwości ponoszenia opłat, a także nie rozpoznały wniosku o zwolnienie z opłaty. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję SKO oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza, wskazując, że organy muszą ponownie rozpoznać sprawę, uwzględniając stan zdrowia skarżącego, jego możliwości finansowe oraz możliwość zwolnienia z opłaty na podstawie art. 64 u.p.s.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający