II SA/Sz 683/22

II SA/Sz 683/22 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2022-11-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Katarzyna Sokołowska /sprawozdawca/
Krzysztof Szydłowski
Marzena Iwankiewicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 137
art. 1 par. 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 119 pkt 2, art. 120, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2021 poz 247
art. 72 ust. 1 pkt 1 i 3, art. 86
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 listopada 2022 r. sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...], Prezydent Miasta S. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn.: "Prowadzenie punktu zbierania odpadów w S. przy ul. [...], [...], na części działki nr [...] obręb Ś. [...], S." oraz określił dodatkowe warunki realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyli B. Sp. z o.o. z siedzibą w L. oraz Z. P. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą P. . B. Sp. z o.o. zarzuciło zaskarżonemu rozstrzygnięciu, że postępowanie to nie może służyć legalizacji nielegalnego składowania odpadów. Natomiast Z. P. wskazał, że decyzja została wydana przedwcześnie, bo na nieruchomości brak jest sieci kanalizacyjnej, a poza tym prowadzenie składowiska będzie miało negatywny wpływ na nieruchomość, której jest współwłaścicielem.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 20201 r. poz. 735 ze zm.) w związku z art. 71 ust. 1, art. 84 i art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r. poz. 247 ze zm.), dalej: "u.i.o.ś.", utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji przytoczył treść art. 71 ust. 1 i ust. 2 u.i.o.ś. i wskazał, że wnioskiem z dnia [...] lipca 2021 r., Z. Sp. z o.o. zwróciła się do Prezydenta Miasta S. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Prowadzenie punktu zbierania odpadów w S. przy ul. [...], [...], na części działki nr [...] obręb Ś. [...], S.". Do wniosku załączono kartę informacyjną przedsięwzięcia, kopię mapy ewidencyjnej, mapę z zaznaczonym obszarem oddziaływania przedsięwzięcia oraz wypis z ewidencji gruntów.
Zdaniem Kolegium, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 83 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839), powyższe przedsięwzięcie należy zaliczyć do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w toku postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko należy ustalić, czy konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania danego przedsięwzięcia na środowisko.
Stosownie do postanowień art. 59 ust. 1 pkt 2 u.i.o.ś., przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek jej przeprowadzenia został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Zgodnie z art. 63 ust. 1 u.i.o.ś. obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając kryteria określone w pkt 1-3. Organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, stosownie do art. 64 ust. 1 i ust. 2 u.i.o.ś., wydaje postanowienie o potrzebie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska, organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10-19 i 21-27 oraz uchwały, o której mowa w art. 72 ust. 1b, organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, jeżeli planowane przedsięwzięcie kwalifikowane jest jako instalacja, o której mowa w art. 201 ust. 1 tej ustawy, organu właściwego do wydania oceny wodnoprawnej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r Prawo wodne, którym to przedkłada wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, kartę informacyjną przedsięwzięcia oraz wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku. Zgodnie z art. 80 ust. 2 zd. 1 u.i.o.ś. właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony.
Organ II instancji wskazał, że jak wynika z akt sprawy, organ I instancji, pismem z dnia 13 sierpnia 2021 r., zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S., Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. oraz Dyrektora Zarządu Zlewni w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie o wyrażenie opinii, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przedkładając im kopię wniosku o wydanie decyzji środowiskowej oraz kartę informacyjną przedsięwzięcia. Po analizie przedłożonych dokumentów Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. - w opinii sanitarnej z dnia [...] sierpnia 2021 r., Dyrektor Zarządu Zlewni w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] - w piśmie z dnia [...] października 2021 r. oraz Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w S. - w postanowieniu z dnia [...] września 2021 r., wyrazili opinię, iż dla planowanego przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym danych zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, wyjaśnień wnioskodawcy i opinii organów współdziałających, doprowadziła zatem Kolegium do przekonania, iż przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie jest konieczne.
Przedmiotowym przedsięwzięciem jest punkt zbierania odpadów i czasowe ich magazynowanie - głównie odpadów medycznych, weterynaryjnych itp. na części działki nr [...] obręb [...] w S., na powierzchni ok. 3000 m˛. Przedsięwzięcie znajduje się na terenie, na którym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - "[...]" uchwalony Uchwałą Rady Miasta S. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. (Dz.Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]). Planowane przedsięwzięcie jest zgodne co do lokalizacji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Teren przedsięwzięcia można uznać za przekształcony antropogenicznie. Z informacji uzyskanych z wydziału Urbanistyki i Administracji Budowlanej wynika, że działka leży w granicach terenu elementarnego o symbolu SI - tereny zamknięte. Kolegium przeanalizowało aktualnie obowiązującą decyzję Nr [...] Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2020 r. (Dz.Urz. MI z 2020 r. poz. [...]) w sprawie ustalenia terenów zamkniętych, przez które przebiegają linie kolejowe wraz ze zmianami i ustaliło, że w obrębie ewid. nr [...] dla m. S. [...] tereny zamknięte wymieniono w załączniku nr [...] do decyzji Ministra Infrastruktury w poz. [...]. Działka nr [...] nie znajduje się wśród działek, dla których ustalono teren zamknięty ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa. Jedynymi terenami zamkniętymi ustalonymi w ww. decyzji Ministra Infrastruktury w odległości 100 m od granic przedmiotowej działki są działki nr [...], [...], [...] (tereny kolejowe) należące do S. SA.
Kolegium wyjaśniło, że z Karty informacyjnej wynika, że:
- wnioskodawca ma zaadoptować istniejące pomieszczenie na chłodnię - do czasowego magazynowania części odpadów (w szczególności odpadowej tkanki organicznej), poprzez założenie izolacji ścian i dachu, zamontowanie agregatów chłodniczych, ustawienie pojemników, zaadaptowaniu jednego pomieszczenia na biuro i węzeł sanitarny, wykonaniu sieci ściekowej - wkopanie zbiornika bezodpływowego o pojemności do 5 m3 oraz przyłączy, ustawieniu kontenerów oraz pojemników do magazynowania zebranych odpadów (odpadów innych niż wymagających urządzeń chłodniczych), ustawieniu 2 wag (o różnej skali), założeniu monitoringu i oświetlenia placu oraz miejsc magazynowania odpadów, poprawieniu istniejącej nawierzchni. Inwestor opcjonalnie dopuszcza zrezygnowanie z przystosowania budynku na chłodnię, a w zamian ustawienie gotowego, izolowanego kontenera chłodniczego, w którym wydzielone będzie pomieszczenie do czasowego magazynowania tego rodzaju odpadów;
- eksploatacja zakładu ma się odbywać wyłącznie w porze dziennej. Rocznie przewiduje się zbieranie odpadów na poziomie do 2000 Mg (łącznie), a maksymalna masa odpadów, jaka może być magazynowana w tym samym czasie wyniesie do 100 Mg. Magazynowanie zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych odbywać się będzie w temperaturze do 18 st. C nie dłużej niż 24 godziny lub w temperaturze do 10 st. C nie dłużej niż 72 godziny. Do transportu będą wykorzystywane 2 samochody ciężarowe oraz 5 samochodów dostawczych (do 3,5 Mg). Ponadto na stanie firmy znajduje się jeden pojazd osobowy. Teren planowanego przedsięwzięcia nie będzie znacząco zmieniany;
- wytworzone podczas prac adaptacyjnych odpady będą magazynowane selektywnie, a następnie zostaną przekazane uprawnionym odbiorcom. Ścieki bytowe będą magazynowane w bezodpływowym zbiorniku, a następnie będą odbierane przez uprawnione podmioty. Prace realizacyjne będą krótkotrwałym źródłem emisji substancji pyłowych i gazowych oraz hałasu. Realizacja inwestycji nie będzie związana z wykorzystaniem maszyn i urządzeń emitujących ponadnormatywne wartości pola elektromagnetycznego;
- woda, podczas eksploatacji, będzie dostarczana z sieci wodociągowej. Zużycie wody do celów sanitarnych wyniesie do 5m3 miesięcznie. Ścieki bytowe będą gromadzone w pojemniku bezodpływowym, a następnie przekazywane uprawnionym podmiotom. Ścieki przemysłowe z mycia posadzek będą odprowadzane do osobnego zbiornika bezodpływowego, a następnie zostaną przekazane do uprawnionego odbiorcy. Wody opadowe będą wsiąkały w grunt w sposób naturalny. Zużycie energii związane będzie z koniecznością oświetlenia placu i funkcjonowaniem monitoringu oraz zasilaniem pomieszczenia biurowego i chłodni - wyniesie do 100 kWh/miesiąc. Odpady bytowe będą gromadzone selektywnie i przekazywane uprawnionym odbiorcom;
- przejazd samochodów przywożących i wywożących odpady będzie źródłem hałasu i emisji substancji do środowiska. Przewiduje się przejazd 4 pojazdów ciężarowych w ciągu doby oraz do 25 pojazdów do 3,5t przywożących odpady w ciągu doby. Eksploatacja inwestycji nie będzie związana z wykorzystaniem maszyn i urządzeń emitujących ponadnormatywne wartości pola elektromagnetycznego;
- podczas użytkowania inwestycji zgodnie z przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska i przy utrzymaniu jej w należytym stanie technicznym, oceniono, że ryzyko awarii i katastrofy budowlanej jest niewielkie;
- w miejscu inwestycji ani w najbliższej okolicy nie występują obszary Natura 2000. Ze względu na rodzaj i oddalenie, w fazie realizacji i eksploatacji planowanego przedsięwzięcia, nie występują oddziaływania na cele ochrony i integralność wyżej wskazanych obszarów Natura 2000. Brak jest również dogodnych miejsc żerowania dla gatunków stanowiących przedmioty ochrony ww. obszarów Natura 2000 oraz cennych zbiorowisk roślinnych;
- teren, na którym znajduje się inwestycja znajduje się w zlewni jednolitej części wód powierzchniowych ([...]) kod: [...] oraz w zlewni jednolitej części wód podziemnych ([...]) kod: [...] Miejsce przedsięwzięcia położone jest poza obszarami chronionymi ujęć wodnych oraz poza terenami zagrożonymi powodzią. Przedmiotowa [...] charakteryzuje się dobrym stanem ilościowym i chemicznym, dla której nie stwierdzono ryzyka nieosiągnięcia celu. Z kolei przedmiotowa [...] to silnie zmieniona część wód charakteryzująca się złym stanem ogólnym. Nie jest ona monitorowana, a celem środowiskowym jest poprawa potencjału ekologicznego i stanu chemicznego;
- na obszarze objętym przedsięwzięciem oraz w jego bezpośrednim sąsiedztwie nie występują zabytki podlegające ochronie i wpisane do rejestru Z. Konserwatora Zabytków;
- przedsięwzięcie nie ma zasięgu ponadlokalnego. Nie występuje również transgraniczne oddziaływanie na środowisko.
- w bezpośrednim sąsiedztwie zakładu brak jest przedsięwzięć o podobnym charakterze, które mogłyby prowadzić do kumulacji oddziaływań z przedmiotowym przedsięwzięciem.
Kolegium wskazało, że w opinii z dnia [...] października 2021 r. Dyrektor Zarządu Zlewni w S., działając w imieniu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, wyraził opinię, że dla przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Dyrektor Zarządu Zlewni wskazał m.in., że przedsięwzięcie nie jest zlokalizowane w strefie ochronnej ujęć wód i poza obszarem Głównego Zbiornika Wód Podziemnych, a także w strefie szczególnego zagrożenia powodzią, a biorąc pod uwagę zakres i charakter planowanego przedsięwzięcia, organ stwierdził że inwestycja nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko wodne i gruntowe.
W dniu [...] sierpnia 2021 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. wydał opinię sanitarną, w której nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia. W opinii wskazał, że przedłożone przez wnioskodawcę informacje zawierają wg opiniującego dostatecznie szczegółową charakterystykę zakresu i skali przedsięwzięcia, nie rodzą obaw, co do prawdopodobnego stopnia jego niekorzystnego oddziaływania na zdrowie ludności. Inspektor wskazał, że najbliższa zabudowa mieszkaniowa - budynki wielorodzinne (bloki), znajdują się w odległości ok. 150 m od miejsca przedsięwzięcia. Są oddzielone budynkami usługowymi i magazynowymi, stanowią one bardzo dobre ekrany dźwiękochłonne. Sama działalność należy do cichych, tym bardziej, że nie będą zbierane odpady takie jak metale - których rozładunek i załadunek mógłby być źródłem hałasu. W uzasadnieniu Inspektor stwierdził, że przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na zdrowie i życie ludzi.
W dniu [...] września 2021 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środnika w S. wydał postanowienie, w którym wyraził opinię, że dla przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowiska. RDOS wskazał w uzasadnieniu, że parametry techniczne i technologiczne przedsięwzięcia, jego skala i usytuowanie oraz niewielkie oddziaływanie na poszczególne komponenty środowiska pozwalają stwierdzić, że przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
Kolegium podkreśliło, że w przedmiotowych opiniach i postanowieniu RDOŚ, organy dokonały analizy oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, zaakceptowały brak jego negatywnego wpływu na środowisko. Dokonane opinie są spójne i logiczne, u ich podstaw są analizy karty informacyjnej i jej uzupełnień. Z tego względu Kolegium nie stwierdziło naruszeń art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. przy wydawaniu wskazanych opinii, ani naruszenia innych przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też Kolegium nie znalazło podstaw do zakwestionowania wskazanych opinii.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta S., w oparciu o przesłanki wynikające z art. 63 u.i.o.ś., Kolegium doszło do przekonania, iż ze względu na rodzaj i skalę przedsięwzięcia, przeprowadzenie oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko nie jest konieczne. Teren planowanego przedsięwzięcia nie jest położony w granicach obszaru Natura 2000 ani w obszarach podlegających ochronie. Położenie inwestycji nie powoduje ryzyka pogorszenia jakości środowiska ani walorów krajobrazowych tego terenu. Realizacja i eksploatacja inwestycji nie będzie wpływała na organizmy żywe. Na terenie inwestycyjnym nie występują siedliska przyrodnicze ani siedliska gatunków podlegających ochronie. Nie wystąpią przekroczenia norm związanych z emisją hałasu, substancji pyłowych i gazowych. Funkcjonowanie inwestycji nie pogorszy warunków życia ludzi mieszkających w sąsiedztwie, ponieważ jest to teren, na którym istnieją punkty usługowe, a najbliższa zabudowa znajduje się ok. 150 m od przedsięwzięcia.
Kolegium uznało, że nie istnieją okoliczności pozwalające stwierdzić, iż przedmiotowa inwestycja w zakresie oddziaływania nie będzie miała charakteru lokalnego oraz że nastąpi kumulacja jej oddziaływania z innymi okolicznymi inwestycjami. Przy wydaniu rozstrzygnięcia Kolegium miało również na uwadze opinie wyspecjalizowanych organów współdziałających - Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S. oraz Dyrektora Zarządu Zlewni w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] w S. i Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. - które stwierdziły, iż nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko.
Odnosząc się do treści odwołania Kolegium stwierdziło, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stanowi wystarczającą podstawę do odstąpienia od obowiązku przeprowadzenia oceny i wydania postanowienia w trybie art. 63 ust. 1 u.i.o.ś., a w konsekwencji - do wydania zaskarżonej decyzji, stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Nadto organ I instancji, w celu dodatkowego zabezpieczenia środowiska, nałożył odpowiednie warunki dla realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia.
Pismem z dnia 12 lipca 2022 r. Z. P. złożył skargę na ww. decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wskazując w niej, że nieruchomość, której dotyczy planowane przedsięwzięcie, nie ma bezpośredniego dostępu do drogi publicznej, a dojazd do niej zapewniony jest wyłącznie przez nieruchomości sąsiednie, co ma zasadniczy wpływ na ocenę oddziaływania przedsięwzięcia. Ponadto, nie jest możliwe nałożenie "odpowiednich warunków dla realizacji, eksploatacji przedsięwzięcia" na wnioskodawcę, co miałoby zabezpieczyć środowisko i sąsiednie nieruchomości przed negatywnym oddziaływaniem przedsięwzięcia, w sytuacji, w której na nieruchomości, na której planowana jest inwestycja, nie ma sieci kanalizacyjnej.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:
Na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – j.t.), dalej jako "p.p.s.a.", sprawa niniejsza, w związku z wnioskiem organu, została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem przeprowadzona przez Sąd, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 – j.t.), kontrola legalności zaskarżonej decyzji, a z mocy art. 135 § 1 p.p.s.a. również decyzji ją poprzedzającej, wykazała, że akty te nie naruszają prawa. Sąd, nie będąc- z mocy art. 134 p.p.s.a., związany zarzutami skargi nie stwierdził uchybień, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji bądź stwierdzeniem jej nieważności.
Przedmiotem skargi uczyniono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S., którą organ ten stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego punktu zbierania odpadów, w S., przy ul. [...].
Skarżący, kontestując rozstrzygnięcie organu odwoławczego wskazywał w skardze, że Kolegium nie rozpoznało i nie uwzględniło jego odwołania. Podkreślał, że nieruchomość, której dotyczył wniosek nie ma bezpośredniego dostępu do drogi publicznej, a także nie posiada dostępu do sieci kanalizacyjnej.
Na wstępie rozważań należy zatem zauważyć, że wniosek inwestora obejmował wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia – punktu zbierania odpadów. Do wniosku została załączona karta informacyjna, w której zawarto podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, zgodnie z art. 62a u.i.o.ś. Informacje te były następnie, na żądanie organu prowadzącego postępowanie, uzupełniane.
Przed wydaniem decyzji, organ I instancji ustalił, że dla terenu objętego wnioskiem został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Działka inwestycyjna w dacie uchwalania planu znajdowała się w granicach terenu elementarnego IS – tereny zamknięte (pismo z dnia 28 lipca 2021 r.), dla którego nie przewidziano żadnych ustaleń obecnie działka ta nie stanowi terenu zamkniętego i jest traktowana jako teren bezplanistyczny (pismo z dnia 5 sierpnia 2021 r.).
Następnie organ zwrócił się, stosownie do obowiązku, jaki nakłada art. 64 ust. 1 u.i.o.ś. do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S., Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. oraz Dyrektora Zarządu Zlewni w S. o opinię o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Organy te postanowieniami (odpowiednio z dnia [...] września 2021 r., [...] sierpnia 2021 r. oraz [...] października 2021 r.) wyraziły opinie, iż nie stwierdzają konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia.
W konsekwencji organ I instancji wydał, na podstawie art. 71 ust. 2 u.i.o.ś, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia nie stwierdzając jednocześnie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i określając warunki realizacji i eksploatacji planowanej inwestycji.
Podkreślenia wymaga, że uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia następuje przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy (art. 72 ust. 1 pkt 3 u.i.o.ś.) i decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 72 ust. 1 pkt 1 u.i.o.ś.). Jako, że punkt zbierania odpadów został sklasyfikowany jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (§ 3 ust. 1 pkt 83 lit. a) rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko), organ I instancji przeprowadził postępowanie zmierzające do ustalenia, czy w omawianej sprawie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a poczynione ustalenia, w szczególności opinie wyspecjalizowanych organów, dysponujących wiadomościami specjalnymi, doprowadziły go do przekonania, iż przeprowadzenie takiej oceny w niniejszej sprawie jest zbędne.
Jak wynika z załączonych do akt sprawy postanowień, wyrażających opinie o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, zostały one wydane przez właściwe organy po dokonaniu analizy zgromadzonego materiału dowodowego i jego uzupełnieniu również na żądanie tych organów. Postanowienia zawierają wyczerpujące uzasadnienia, z których wynika z jakich względów uznano, że jest to w realiach niniejszej sprawy zbędne.
Skarżący nie przedstawił z kolei żadnego dowodu, z którego wynikałoby, że dokonana przez organy specjalistyczne ocena wyrażona w załączonych do akt postanowieniach została dokonana wadliwie. Podkreślić przy tym trzeba, że organ I instancji zakreślił w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach warunki brzegowe, które inwestor będzie musiał spełnić w trakcie realizacji przedsięwzięcia i na etapie jego eksploatacji. Spełnienie tych warunków jest istotne z punktu widzenia ochrony środowiska przed zagrożeniami związanymi z przystosowaniem terenu oraz wykorzystaniem go jako punktu zbierania odpadów.
Na tym etapie postępowania organ nie bada natomiast dostępu do drogi publicznej czy sieci kanalizacyjnej. Są to kwestie, które będą podlegały badaniu właściwych organów na etapie ubiegania się przez inwestora o warunki zabudowy (jeżeli ich uzyskanie okaże się konieczne), bądź o pozwolenie na budowę. Inaczej mówiąc decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter swego rodzaju "rozstrzygnięcia wstępnego" względem ewentualnego przyszłego zezwolenia na realizację konkretnego przedsięwzięcia i pełni ona względem niego w istocie funkcję prejudycjalną. Skutki prawne decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla dalszego procesu inwestycyjnego określone są w art. 86 u.i.o.ś., zgodnie z którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 (por. wyroki WSA w Kielcach, z dnia 12 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Ke 982/19 i z dnia 29 czerwca 2022 r., sygn. akt II Ke 255/22 oraz wyroki NSA: z 16 września 2008 r., sygn. II OSK 821/08; z a 10 marca 2017 r., sygn. II OSK 1725/15, dostępne w CBOSA, na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym uzyskanie pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie przesądza jeszcze o tym, czy inwestor przystąpi do realizacji planowanego przedsięwzięcia. Skoro bowiem decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa szczegółowe warunki realizowania zamierzonego przedsięwzięcia na danym terenie, to do inwestora będzie należała decyzja, czy przy spełnieniu nałożonych decyzją warunków, inwestycja nadal będzie dla niego opłacalna. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest jednym z etapów realizacji inwestycji i wcale nie musi oznaczać, że w przypadku pozytywnej decyzji zainteresowany podmiot uzyska również pozostałe, wymagane odrębnymi przepisami pozwolenia umożliwiające mu realizację zamierzonego przedsięwzięcia.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.