II SA/Sz 660/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w SzczecinieSzczecin2006-10-26
NSAnieruchomościŚredniawsa
nieruchomościprawo własnościużytkowanie wieczystenabycie nieruchomościustawa o nabywaniu prawa własnościSKOWSApostępowanie administracyjne

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę A. B. na decyzję SKO, która uchyliła decyzję Prezydenta Miasta o umorzeniu postępowania w sprawie nabycia prawa własności nieruchomości, odmawiając wnioskodawcy nabycia własności z mocy prawa, gdyż nie był on wieczystym użytkownikiem nieruchomości.

A. B. złożył wniosek o nabycie prawa własności nieruchomości, która była w wieczystym użytkowaniu Spółdzielni [...]. Prezydent Miasta umorzył postępowanie, uznając wniosek za bezprzedmiotowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło tę decyzję i odmówiło nabycia własności, wskazując, że A. B. nie był wieczystym użytkownikiem, a Spółdzielnia jako osoba prawna nie mogła nabyć własności na podstawie ustawy z 2001 r. WSA oddalił skargę, podzielając stanowisko SKO.

Sprawa dotyczyła wniosku A. B. o nabycie prawa własności nieruchomości, która była własnością gminy i oddana w wieczyste użytkowanie Spółdzielni [...]. Prezydent Miasta umorzył postępowanie, uznając, że A. B. nie jest wieczystym użytkownikiem, a zatem wniosek jest bezprzedmiotowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) uchyliło decyzję Prezydenta i odmówiło wnioskodawcy nabycia prawa własności z mocy prawa. SKO wyjaśniło, że ustawa z 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości dotyczy osób fizycznych będących wieczystymi użytkownikami, a A. B. nie spełniał tego kryterium. Dodatkowo, Spółdzielnia jako osoba prawna nie mogła nabyć własności na podstawie tej ustawy. A. B. zaskarżył decyzję SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA), podnosząc m.in. kwestię nowej ustawy z 2005 r. WSA oddalił skargę, stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd podkreślił, że A. B. nie był wieczystym użytkownikiem nieruchomości, co wykluczało możliwość nabycia własności na podstawie ustawy z 2001 r. WSA uznał również, że sprawa nie mogła być rozpatrywana na podstawie nowej ustawy z 2005 r., gdyż postępowanie zostało zakończone przed jej wejściem w życie. Sąd stwierdził, że brak odniesienia się do kwestii ogrodów działkowych czy garaży nie miał istotnego wpływu na wynik sprawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, ustawa ta dotyczy wyłącznie osób fizycznych będących wieczystymi użytkownikami nieruchomości.

Uzasadnienie

Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że skarżący nie mógł nabyć z mocy prawa własności nieruchomości, ponieważ nie był jej wieczystym użytkownikiem, a ustawa z 2001 r. wymaga takiego statusu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (9)

Główne

u.n.p.w.n. art. 1 § ust. 1, 2, 3

Ustawa o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości

Ustawa dotyczy osób fizycznych będących wieczystymi użytkownikami nieruchomości, które nabywają z mocy prawa własność tych nieruchomości. Nie dotyczy osób prawnych ani osób niebędących wieczystymi użytkownikami.

Pomocnicze

k.p.a. art. 105 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do umorzenia postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do uchylenia decyzji organu I instancji i odmowy uwzględnienia odwołania.

u.k.u.r. art. 15

Ustawa o kształtowaniu ustroju rolnego

Nadawał nowe brzmienie art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości.

u.k.u.r. art. 17

Ustawa o kształtowaniu ustroju rolnego

Regulował stosowanie przepisów ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości do postępowań niezakończonych przed 16 lipca 2003 r.

u.p.u.w.w.p.n.

Ustawa o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości

Ustawa obowiązująca od 13 października 2005 r., która nie mogła być zastosowana w sprawie zakończonej przed jej wejściem w życie.

p.u.s.a. art. 1

Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Określa kompetencje sądów administracyjnych w zakresie kontroli działalności administracji publicznej.

p.p.p.s.a. art. 134

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa zakres kontroli sądowej, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi.

p.p.p.s.a. art. 151

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do oddalenia skargi, gdy zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarżący nie był wieczystym użytkownikiem nieruchomości, co wykluczało możliwość nabycia jej własności z mocy prawa na podstawie ustawy z 2001 r. Spółdzielnia jako osoba prawna nie mogła nabyć własności na podstawie ustawy z 2001 r. Postępowanie administracyjne zostało zakończone przed wejściem w życie ustawy z 2005 r., co uniemożliwiało jej zastosowanie.

Odrzucone argumenty

Argument skarżącego, że wniosek dotyczył również garaży i ogrodów działkowych, a organ I instancji nie rozpatrzył go w całości. Argument skarżącego, że możliwość nabycia własności daje ustawa z 2005 r.

Godne uwagi sformułowania

nie jest on jej użytkownikiem wieczystym nie jest możliwe nabycie prawa własności nieruchomości przez A. B. - nie będącego użytkownikiem wieczystym przedmiotowej nieruchomości nie jest możliwe nabycie własności tej nieruchomości przez spółdzielnię mieszkaniową - będącą osobą prawną brak odniesienia się w zaskarżonej decyzji do podniesionej w odwołaniu kwestii nabycia przez skarżącego prawa własności pracowniczych ogrodów działkowych czy gruntów pod garażami, stanowi niewątpliwie uchybienie procesowe, które nie mogło mieć jednak istotnego wpływu na wynik sprawy

Skład orzekający

Iwona Tomaszewska

przewodniczący

Kazimierz Maczewski

sprawozdawca

Joanna Wojciechowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów ustawy z 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, w szczególności wymogu bycia wieczystym użytkownikiem oraz ograniczeń dotyczących osób prawnych. Stosowanie przepisów przejściowych w prawie administracyjnym."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie wydania decyzji i wniosku. Interpretacja ustawy z 2001 r. może być odmienna w świetle późniejszych zmian prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów dotyczących nabywania własności nieruchomości przez użytkowników wieczystych. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Sz 660/04 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2006-10-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-07-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Iwona Tomaszewska /przewodniczący/
Joanna Wojciechowska
Kazimierz Maczewski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Sygn. powiązane
I OZ 628/08 - Postanowienie NSA z 2008-08-29
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 113 poz 1209
Ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Sędziowie: Asesor WSA Kazimierz Maczewski / spr./ Asesor WSA Joanna Wojciechowska Protokolant Joanna Białas - Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 2 października 2006 r sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nabycia prawa własności nieruchomości o d d a l a s k a r g ę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. Nr 113, poz. 1209 ze zm.), Prezydent Miasta po rozpatrzeniu wniosku A. B, otrzymanego w dniu [...] r., umorzył postępowanie w sprawie nabycia prawa własności nieruchomości, położonej w [...] przy ul. [...] nr: [...] oraz przy ul. [...] nr: [...], w obrębie [...], oznaczonej numerem działki [...], o powierzchni [...] m2, stanowiącej własność gminy Miasto S, dla której prowadzona jest księga wieczysta KW nr [...].
Uzasadniając decyzję organ I instancji wskazał, że w postępowaniu administracyjnym ustalono, iż wieczystym użytkownikiem ww. nieruchomości jest Spółdzielnia [...], w związku z czym postępowanie w sprawie nabycia przez A. B. prawa własności tej nieruchomości jest bezprzedmiotowe, bowiem nie jest on jej użytkownikiem wieczystym.
Od tej decyzji A. B. wniósł odwołanie, podnosząc, że jego wniosek
o nabycie prawa własności dotyczył budynku przy ul. [...] oraz garaży przy ul. [...] i zespołu pracowniczych ogrodów działkowych [...], natomiast organ I instancji nie wymienił w swej decyzji tych trzech odrębnych przedmiotów, a zatem - zdaniem odwołującego się - nie rozpatrzył wniosku w całości.
Po rozpatrzeniu sprawy na skutek wniesionego odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości i odmówiło wnioskodawcy nabycia z mocy prawa własności przedmiotowej nieruchomości.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że A. B. domaga się nabycia prawa własności nieruchomości, tymczasem użytkownikiem wieczystym tej nieruchomości, jest Spółdzielnia [...]. W takiej sytuacji nie jest możliwe nabycie prawa własności nieruchomości przez A. B. - nie będącego użytkownikiem wieczystym przedmiotowej nieruchomości. Równocześnie nie jest możliwe nabycie własności tej nieruchomości przez spółdzielnię mieszkaniową - będącą osobą prawną - bowiem z przepisów wymienionej ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości wynika, że taki sposób nabycia prawa własności dotyczy tylko użytkowników wieczystych będących osobami fizycznymi.
Organ odwoławczy stwierdził ponadto, że umorzenie postępowania przez organ I instancji nie było zasadne, gdyż przedmiot postępowania nie utracił swojego bytu prawnego, a niedopuszczalność pozytywnego załatwienia wniosku strony wynika z braku spełniania ustawowych przesłanek przez wszystkich użytkowników wieczystych przedmiotowej nieruchomości, wymaganych wymienioną wyżej ustawą.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. B. wyraził swoje niezadowolenie sposobem załatwienia jego wniosku, uzupełniając skargę pismem z dnia [...] r., w którym podniósł m. in., że możliwość wnioskowanego przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności daje obowiązująca od 13 października 2005 r. ustawa z 29 lipca 2005 r. (Dz. U. Nr 175, poz. 1459).
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje:
W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy te sprawują w zakresie swojej właściwości wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takie określenie kompetencji Sądu skutkuje tym, że w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżone orzeczenie (decyzja lub postanowienie) dotknięte jest istotnymi wadami prawnymi, , Sąd eliminuje z obrotu prawnego takie wadliwe orzeczenie - w zależności od rodzaju stwierdzonego uchybienia - poprzez jego uchylenie albo stwierdzenie jego nieważności.
Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji doprowadziła do stwierdzenia, że skargę należy oddalić.
W myś! cytowanego w zaskarżonej decyzji art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. Nr 113, poz. 1209 ze zm.) - obowiązującego w chwili wydawania tej decyzji - osoby fizyczne będące w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy (tj. w dniu 24 października 2001 r.) użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne nabywają z mocy prawa własność tych nieruchomości z dniem, w którym decyzja, o której mowa w ust. 3, stała się ostateczna.
Zgodnie z ust. 2 tego artykułu: "Prawo własności nieruchomości nabywają także osoby fizyczne będące następcami prawnymi osób, o których mowa w ust. 1", natomiast w myśl ust. 3: "Decyzję o nabyciu prawa własności nieruchomości wydaje starosta - w odniesieniu do nieruchomości Skarbu Państwa, lub wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa - w odniesieniu do nieruchomości będącej własnościąjednostki samorządu terytorialnego".
Wobec takiego stanu prawnego, podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, iż skarżący nie mógł nabyć z mocy prawa własności przedmiotowej nieruchomości - będącej własnością gminy Miasto , oddanej w wieczyste użytkowanie Spółdzielni [...] - bowiem nie był on użytkownikiem wieczystym tej nieruchomości.
Należy przy tym stwierdzić, że skarżący we wniosku z [...] r., powołując się właśnie na przepisy ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości oraz na art. 15 i 17 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. z 2003 r. nr 64 poz. 592), wnosił o "nieodpłatne nabycie prawa własności nieruchomości gruntowej położonej przy ul. [...] z przyległościami - zgodnie z obowiązującymi aktualnie przepisami", dołączając do wniosku wypis z księgi wieczystej [...]
Powołany we wniosku skarżącego przepis art. 15 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego nadawał z dniem 16 lipca 2003 r. nowe brzmienie artykułowi 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, natomiast w myśl art. 17 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, do postępowań dotyczących nabywania przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, które nie zostały zakończone przed dniem 16 lipca 2003 r., stosuje się od tej daty przepis art. 1 ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, w zacytowanym powyżej, nowym brzmieniu. Wobec tego, iż postępowanie z wniosku skarżącego zostało wszczęte przed 16 lipca 2003 r., zatem zasadnie organy obu instancji rozpatrywały ten wniosek na podstawie przepisu w brzmieniu obowiązującym od tej daty. Skarżący nie kwestionuje zresztą tego stanowiska, powołując się właśnie m. in. na przepisy art. 15 i 17 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego.
Sprawa nie mogła być natomiast rozpatrywana przez organy administracji na podstawie przepisów obowiązującej od 13 października 2005 r. ustawy z 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. Nr 175, poz. 1459) - na co powołuje się skarżący w piśmie z dnia [...] r. - już z tego tylko powodu, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało zakończone decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., a więc ponad szesnaście miesięcy przed wejściem w życie nowej ustawy.
Zdaniem Sądu, brak odniesienia się w zaskarżonej decyzji do podniesionej w odwołaniu kwestii nabycia przez skarżącego prawa własności pracowniczych ogrodów działkowych czy gruntów pod garażami, stanowi niewątpliwie uchybienie procesowe, które nie mogło mieć jednak istotnego wpływu na wynik sprawy, zarówno wobec faktu, iż skarżący nie był użytkownikiem wieczystym tych gruntów, jak i dlatego, że omawiana ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości nie dotyczyła takich gruntów, co w sposób jednoznaczny wynika z art. 1 tej ustawy.
Mając wszystko powyższe na względzie - wobec stwierdzenia, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani prawa materialnego - należało orzec jak w sentencji (art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI