V SA/Wa 774/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie uchylił postanowienie Dyrektora Izby Celnej obciążające stronę kosztami opinii biegłego, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania i brak odniesienia się do zarzutów strony.
Skarżący Z. M. zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Celnej obciążające go kosztami opinii biegłego dotyczącej uszkodzeń pojazdu. Skarżący zarzucił zwłokę oraz naruszenie prawa do udziału w dowodzie. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując na brak przedłożenia rachunku za opinię oraz nieuwzględnienie przez organ celny opinii przedłożonej przez skarżącego, co skutkowało wadliwością rozstrzygnięć.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę Z. M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej, które utrzymało w mocy własne postanowienie obciążające skarżącego kosztami opinii biegłego. Opinia ta była niezbędna do określenia rzeczywistej wartości pojazdu, ponieważ zgłoszenie celne było nieprawidłowe, a dołączona umowa sprzedaży niewiarygodna. Dyrektor Izby Celnej powołał się na przepisy Ordynacji podatkowej i Kodeksu celnego, argumentując, że koszty badań ponosi zgłaszający w przypadku nieprawidłowego zgłoszenia. Skarżący zarzucił organom celnym zwłokę oraz naruszenie jego prawa do udziału w przeprowadzeniu dowodu, a także błędne oznaczenie pojazdu w opinii. Sąd uznał skargę za zasadną, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania. Kluczowe wady rozstrzygnięcia to brak przedłożenia rachunku za opinię, co uniemożliwiło kontrolę jej prawidłowości, oraz nieuwzględnienie przez Dyrektora Izby Celnej opinii przedłożonej przez skarżącego, mimo że mogła ona rozwiać wątpliwości organu. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie i zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ celny naruszył przepisy postępowania, nie przedkładając rachunku za opinię oraz nie ustosunkowując się do zarzutu zawyżenia kosztów i pomijając przedłożoną przez stronę opinię.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że brak rachunku uniemożliwił kontrolę prawidłowości obciążenia kosztami. Ponadto, organ celny nie odniósł się do zarzutu zawyżenia kosztów i pominął opinię przedłożoną przez skarżącego, co było wadliwe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (9)
Główne
PPSA art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
Ord.pod. art. 233 § 1 pkt 1
Ordynacja podatkowa
Ord.pod. art. 239
Ordynacja podatkowa
Ord.pod. art. 267 § 1 pkt 4 i 5 lt c)
Ordynacja podatkowa
Kc art. 70 § 1
Kodeks celny
Kc art. 71 § 4
Kodeks celny
Kc art. 1621
Kodeks celny
Ord.pod. art. 190 § 1 i 2
Ordynacja podatkowa
PPSA art. 200
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ celny nie przedłożył rachunku za opinię, co uniemożliwiło kontrolę jej prawidłowości. Organ celny nie odniósł się do zarzutu zawyżenia kosztów opinii. Organ celny pominął opinię przedłożoną przez skarżącego i zlecił wykonanie kolejnej, obciążając skarżącego kosztami, co było niezasadne.
Godne uwagi sformułowania
organ celny nie przedłożył rachunku, w oparciu o który obciążono skarżącego kosztami sporządzenia opinii, co uniemożliwia Sądowi prawidłowość działania organów celnych w tym zakresie. jeśli organ celny miał wątpliwości co do czytelności opinii bądź dokonanych w niej ustaleń, powinien wystąpić do biegłego, który opinię sporządził, o wyjaśnienie wątpliwości. Wystąpienie o kolejną opinię i obciążenie kosztami jej sporządzenia skarżącego, nie było w ocenie Sądu zasadne.
Skład orzekający
Ewa Wrzesińska-Jóźków
przewodniczący sprawozdawca
Barbara Wasilewska
członek
Marzenna Zielińska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Naruszenie przepisów postępowania przez organy administracji, w szczególności brak należytego uzasadnienia decyzji obciążających strony kosztami oraz nieuwzględnianie dowodów przedłożonych przez strony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji obciążenia kosztami opinii biegłego w postępowaniu celnym, ale zasady proceduralne są uniwersalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje typowe błędy proceduralne organów administracji, które mogą prowadzić do uchylenia ich decyzji. Jest to pouczające dla prawników procesowych.
“Błędy organów celnych w naliczaniu kosztów opinii – jak sąd chroni stronę?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyV SA/Wa 774/04 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-08-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-04-27 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Barbara Wasilewska Ewa Wrzesińska-Jóźków /przewodniczący sprawozdawca/ Marzenna Zielińska Symbol z opisem 6309 Inne o symbolu podstawowym 630 Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Jóźków (spr.), Sędziowie NSA - Barbara Wasilewska, - Marzenna Zielińska, Protokolant - Marcin Jurkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi Z. M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami opinii biegłego 1. Uchyla zaskarżone postanowienie. 2. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz Z. M. kwotę 100 zł (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 3. Stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał mocy własne postanowienie z dnia [...] sierpnia 2003 r., którym obciążył Z. M. kosztami opinii sporządzonej przez biegłego, określającej procentowy stopień uszkodzeń pojazdu samochodowego, zgłoszonego przez skarżącego do procedury dopuszczenia do obrotu zgłoszeniem celnym z dnia [...].03.2000 r. W podstawie prawnej Dyrektor Izby Celnej powołał przepis art. 233 § 1 pkt 1, art. 239, art. 267 § 1 pkt 4 i 5 lt c) Ordynacji podatkowej oraz art. 262, 74 § 4 oraz 1621 ustawy z 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz.U. nr 75 z 2001 r., poz. 802 ze zm.). W uzasadnieniu podniesiono, że w myśl art. 70 § 1 Kodeksu celnego, po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny może przystąpić do jego weryfikacji, polegającej w szczególności na kontroli zgłoszenia celnego i załączonych do niego dokumentów oraz rewizji celnej towarów z możliwością pobrania próbek w celu przeprowadzenia ich dalszej analizy lub dokładniejszej kontroli. Jeżeli w wyniku wykonanych badań i analiz stwierdzono, że towar został zgłoszony nieprawidłowo, koszty związane z przeprowadzeniem badań i analiz ponosi zgłaszający (art. 71 § 4 Kc). Przeprowadzone przez organy celne w niniejszej sprawie postępowanie wykazało, że zgłoszenie celne z dnia [...].03.2000 r. było nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej. Ponieważ dołączona do zgłoszenia celnego umowa sprzedaży była niewiarygodna a opinia techniczna niekompletna, organy celne zmuszone były ustalić procentowy stopień zużycia samochodu, aby okreslić rzeczywistą wartość pojazdu. Takiej oceny mógł dokonać wyłącznie biegły rzeczoznawca. Koszty wydania tej opinii obciążają zgłaszającego. W skardze na powyższe postanowienie skarżący zarzucił organom celnym zwłokę w rozpoznaniu sprawy a także naruszenie przepisu art. 190 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej poprzez pozbawienie skarżącego prawa do udziału w przeprowadzeniu dowodu. Wskazał także na błędne oznaczenie pojazdu w przedmiotowej opinii. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko i argumentację podniesione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna, gdyż postanowienie zapadło z naruszeniem prawa. Przede wszystkim w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania, organ celny nie przedłożył rachunku, w oparciu o który obciążono skarżącego kosztami sporządzenia opinii, co uniemożliwia Sądowi prawidłowość działania organów celnych w tym zakresie. Zarzut zawyżonych kosztów sporządzenia opinii skarżący zgłosił w zażaleniu na postanowienie wydane przez Dyrektora Izby Celnej w pierwszej instancji. Jednocześnie skarżący przedłożył rachunek za sporządzenie opinii przez rzeczoznawcę P. w K., dotyczący tego samego pojazdu, opiewający na kwotę czterokrotnie niższą niż kwota, którą został obciążony przez organy celne. Dyrektor Izby Celnej rozpatrując zażalenie nie odniósł się do zarzutu zawyżenia kosztów sporządzenia opinii. Nie ustosunkowano się także do kolejnego zarzutu podniesionego w zażaleniu, że przedłożona przez skarżącego opinia z dnia [...].02.2003 r. określała procentowo uszkodzenia i braki pojazdu samochodowego objętego zgłoszeniem z [...].03.2000 r. Po uruchomieniu postępowania weryfikacyjnego skarżący przesłał do organów prowadzących postępowanie dwie opinie sporządzone przez biegłych rzeczoznawców, dotyczące sprowadzonego pojazdu: jedną sporządzoną [...].03.2000 r. (przesłana w dniu [...].01.2003 r.) i drugą - z dnia [...].02.2003 r. załączoną do odwołania od decyzji wymiarowej. Druga opinia, sporządzona przez rzeczoznawcę P. w K., określała procentowe zniszczenie poszczególnych części pojazdu. Organ celny pominął ustalenia wynikające z tej opinii i zlecił przeprowadzenie kolejnej opinii, która wydana została przez Z. Sp. z o.o. w W. w dniu [...].06.2003 r. W ocenie Sądu, jeśli organ celny miał wątpliwości co do czytelności opinii bądź dokonanych w niej ustaleń, powinien wystąpić do biegłego, który opinię sporządził, o wyjaśnienie wątpliwości. Wystąpienie o kolejną opinię i obciążenie kosztami jej sporządzenia skarżącego, nie było w ocenie Sądu zasadne. W tej sytuacji Sąd stwierdza, że organy celne naruszyły w niniejszej sprawie przepisy postępowania skutkujące wadliwością rozstrzygnięć, dlatego opierając się na treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI