II SA/SZ 656/20

II SA/Sz 656/20 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2021-03-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2020-08-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Marzena Iwankiewicz /sprawozdawca/
Renata Bukowiecka-Kleczaj /przewodniczący/
Stefan Kłosowski
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Sygn. powiązane
III OSK 6994/21 - Wyrok NSA z 2025-04-15
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2167
art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 134 par. 1, art. 153, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2020 poz 283
art. 79 ust. 1, art. 33 ust. 1 , art. 85 ust. 1 pkt 1 lit. a i ust. 3, art. 3 pkt 11, art. 37 ust. 1 pkt i 2, art. 66 ust. 1 pkt 5, 6, 6a
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.
Dz.U. 2020 poz 256
art. 7, art. 77 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2020 poz 374
art. 15zzs4 ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 marca 2021 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Zwykłego [...]" w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., dalej również jako: "Kolegium", działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.) w zw. z art. 16 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) oraz na podstawie art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i art. 80 ust. 1 pkt 1-3, art. 82 ust. 1 i 3 i art. 85 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 283 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia [...] z siedzibą w S. , dalej również jako: "strona", "skarżący", W. M., K. B. i W. B., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy B. , dalej również jako: "Wójt", z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie fermy drobiu na terenie dz. nr [...], obręb [...] S. , gmina B. .
Z uzasadnienia decyzji Kolegium wynika następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
Powołaną wyżej decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. Wójt ustalił na wniosek P. M. środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie fermy drobiu na terenie dz. nr [...], obręb [...] S. , gmina B. .
Od wydanej decyzji Stowarzyszenie [...] z siedzibą w S. , W. M., K. B. i W. B. wnieśli odwołania.
Zdaniem Stowarzyszenia [...] postępowanie przeprowadzono niezgodnie z ustawami o ochronie środowiska. Naruszono również przepisy art. 21 ust. 1 pkt 9 ustawy o oddziaływaniach. W odwołaniu podniesiono, że [...] września 2018 r. organ ogłosił na tablicy ogłoszeń, że zawiadamia tylko strony o wszczęciu postępowania, wobec czego pominięto społeczeństwo, a strony powinny zostać powiadomione pisemnie. Ponadto w ocenie strony, naruszono art. 49 k.p.a. przy zawiadomieniu o zakończeniu postępowania z [...] grudnia 2018 r. Zawiadomienie to wraz z obwieszczeniem wójta powinno być ogłoszone od [...] grudnia 2018 r. do [...] stycznia 2019 r. na tablicy ogłoszeń w miejscowości S., natomiast faktycznie od [...] grudnia 2018 r. do [...] stycznia 2019 r. wisiało jedynie obwieszczenie z [...] listopada 2018 r. Ponadto zdaniem strony, organ naruszył art. 35 i 36 K.p.a. Dodatkowo strona zarzuciła, że zapisy zawarte w raporcie oddziaływania na środowisko, że planowana inwestycja nie wpłynie znacząco na pogorszenie stanu środowiska obszarów sąsiednich i nie będzie stanowiła zagrożenia dla okolicznych mieszkańców, są niewłaściwe i mogą prowadzić do naruszenia zasad zrównoważonego rozwoju oraz zasady równości wobec prawa, co zostało zawarte w art. 5 Konstytucji RP. Wątpliwości strony budzi również stwierdzony w raporcie brak przekroczenia obowiązujących standardów jakości środowiska, w tym dopuszczalnych wartości odniesienia substancji w powietrzu i dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, a stężenia odorów poza granicami fermy są wartością mniejszą od progów wyczuwalności. Strona podkreśliła, że raport nie zawiera wariantu alternatywnego innej lokalizacji fermy, która być może byłaby zgodna z oczekiwaniami społeczeństwa. Zdaniem strony, do obiektywnej oceny raportu oraz przedsięwzięcia potrzebna jest opinia osoby niezwiązanej z inwestycją oraz terenem gminy - stąd też zasadne jest powołanie biegłego. Strona przedstawiła następujące zastrzeżenia do raportu, a mianowicie kwestię uciążliwości odorowej, jej zdaniem, autorka raportu potraktowała ją powierzchownie. Regulacje normatywne nie określają parametrów wielkości stężeń substancji zapachowych w powietrzu. Ustawowe upoważnienie w tym zakresie nie zostało dotychczas wykonane. Przedmiotowych regulacji nie zawarto również w przepisach prawa wspólnotowego. Nie oznacza to jednak że analiza uciążliwości z tym związanych może być przez autora pomijana. Strona stwierdziła, że taka analiza nie została w sposób obiektywny przedstawiona w raporcie, gdzie stwierdza się, że emisja prowadzenia przez obiekt nie naruszy interesów osób trzecich, gdyż oddziaływanie zamknie się w obrębie terenu inwestycji. Raport wskazuje na brak ujemnego oddziaływania inwestycji na środowisko, a według strony oddziaływanie takie może mieć miejsce w stosunku do sąsiednich terenów i może mieć związek z emisją zanieczyszczeń do atmosfery, oddziaływaniem odorotwórczym, wytwarzaniem odpadów, emisją dźwięku i wytwarzaniem pomiotu ptasiego; brak jest konkretnych danych w sprawie szkodliwości na budowle zabytkowe takie, jak zespół folwarczno-pałacowy, kościół oraz park, które figurują w rejestrze zabytków i znajdują się w sąsiedztwie inwestycji; brak jest odpowiednich urządzeń do podczyszczania wód opadowych oraz roztopowych, które następnie będą odprowadzane z terenu fermy drobiu do kanalizacji lub w inny sposób zorganizowany, aby nie zanieczyszczać wód gruntowych. Wody opadowe przy istniejących kurnikach nie są ujęte w zbiorcze systemy kanalizacyjne, lecz są odprowadzane w sposób niezorganizowany bezpośrednio do ziemi, co nie jest zgodne z normami prawnymi UE w zakresie ochrony środowiska. Zagrożone są ujęcia wody przez skażenie wód gruntowych. Jedno ujęcie jest zlokalizowane przy fermie, a drugie o około 300 m od kurników; odległość fermy od budynków i terenów chronionych, nie może być mniejsza niż 200-300 metrów, a w przypadku omawianej inwestycji odległość ta wynosi 70 metrów, a nie 115 metrów, jak wpisano w raporcie; opinia sanitarna jest niezgodna z rzeczywistością. Ponadto do odwołania załączono zdjęcie tablicy ogłoszeń w miejscowości S., które według strony potwierdza nieprawidłowości w zakresie zawiadomień.
W. M. zarzucił kwestionowanej decyzji organu I instancji naruszenie art. 33 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 11 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku poprzez błędną ich wykładnię polegającą na umieszczeniu w obwieszczeniu z [...] września 2018 r. opinii sanitarnej Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P., postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S., postanowienia i opinii Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w S.. Zdaniem strony obowiązkiem organu było ogłoszenie pełnej informacji wraz z ustaleniami ww. organów przez obwieszczenie w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscu planowanego przedsięwzięcia, a w przypadku projektu dokumentu wymagającego udziału społeczeństwa - w prasie o odpowiednim do rodzaju dokumentu zasięgu. Strona uważa, że w tym przypadku organ I instancji błędnie zinterpretował ten przepis uznając, że ogłoszenie szczątkowych danych o przedsięwzięciu poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń spełnia wymogi art. 3 ww. ustawy oraz art. 49 K.p.a. Dalej strona zarzuciła, że organ I instancji naruszył art. 10 § 1 K.p.a., ponieważ nie wezwał stron celem zapoznania się z zebranymi materiałami przed wydaniem decyzji. Strona podniosła również, że w jej ocenie przedsięwzięcie wiąże się z negatywnym wpływem na ludzi i środowisko. Budowa dwóch obiektów przeznaczonych do tuczu brojlerów na ponad 77 tysięcy kur przyniesie niewyobrażalnie negatywne skutki dla okolicznych mieszkańców i dla środowiska. Składają się na to: wzmożony ruch pojazdów ciężarowych, uciążliwości związane z eksploatacją kurników polegające na nadmiernym stężeniu gazów i pyłów wyrzucanych do środowiska, emisja fetoru rozprzestrzeniającego się na obszarze całej wsi. Strona stwierdziła również, że nie została powiadomiona o wznowieniu postępowania, jak również o wydaniu ww. decyzji, a organ I instancji naruszył także art. 77 K.p.a.
K. B. swoje odwołanie uzasadniła tym, że w obwieszczeniu z [...] września 2018 r., brak jest podstawowych danych o zamierzonej rozbudowie fermy. Ponadto w obwieszczeniu nie podano stron postępowania oraz szkicu działki inwestycyjnej z oznaczeniem granic działek sąsiadujących i granic odoru. Nie zawiadomiono jej - jako strony - o wszczęciu postępowania. Według strony naruszono art. 49 K.p.a., albowiem nie zawiadomiono obwieszczeniem o zakończeniu postępowania [...] grudnia 2018 r. na tablicy ogłoszeń w S. , na dowód czego strona przedłożyła dokumentację fotograficzną jak przy odwołaniu Stowarzyszenia [...] Strona zwróciła uwagę, że jest bezpośrednim sąsiadem terenu inwestycji. Powstająca inwestycja będzie znacząco wpływać na zdrowie i funkcjonowanie strony oraz jej bliskich. Odległość od działki strony jest zbyt niska, ponieważ już przy istniejącej fermie odczuwa hałas, odór oraz zwiększoną liczbę owadów. Organ I instancji dokonał obwieszczenia o niepełnej treści tj. brak w nim było informacji o stanowiskach organów opiniujących i uzgadniających. Ponadto organ I instancji nie odniósł się w decyzji do protestu, który podpisało 36 mieszkańców wsi.
W. B. w odwołaniu zarzucił, że w obwieszczeniu z [...] września 2018 r. brak jest podstawowych danych o zamierzonej rozbudowie fermy, a dodatkowo w obwieszczeniu tym nie podano stron postępowania, szkicu działki inwestycyjnej z oznaczeniem granic działek sąsiadujących oraz granic działania odoru. Co więcej, zarzucił, że nie został zawiadomiony o wznowieniu postępowania i o zakończeniu postępowania, czym organ I instancji naruszył art. 9 i art. 10 § 1 K.p.a. Ponadto organ I instancji nie zajął stanowiska w sprawie petycji, w której 59 mieszkańców wyraziło negatywną opinię budowy kurników. Zdaniem strony, planowane przedsięwzięcie wiąże się z negatywnym wpływem na ludzi i środowisko. Budowa dwóch obiektów przeznaczonych do tuczu brojlerów na ponad 77 tysięcy kur przyniesie niewyobrażalnie negatywne skutki dla okolicznych mieszkańców i dla środowiska. Składają się na to: wzmożony ruch pojazdów ciężarowych, uciążliwości związane z eksploatacją kurników polegające na nadmiernym stężeniu gazów i pyłów wyrzucanych do środowiska, emisja fetoru rozprzestrzeniającego się na obszarze całej wsi.
W toku postępowania odwoławczego do Kolegium wpłynęło pismo Stowarzyszenia [...] w którym zwrócono uwagę na obwieszczenie z [...] stycznia 2019 r., w którym zawarto informację o jego zamieszczeniu [...] października 2018 r., wiadomość e-mail zawierająca dokumentację fotograficzną tablicy ogłoszeń w S. (analogiczną, jak przy odwołaniu) oraz pismo organu I instancji z [...] lutego 2019 r., do którego załączono obwieszczenie z [...] stycznia 2019 r. zawiadamiające społeczeństwo o wydaniu decyzji oraz o możliwości zapoznania się z jej treścią.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] Kolegium utrzymało w mocy decyzję Wójta z dnia [...] stycznia 2019 r. Decyzja Kolegium została jednak uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 17 października 2019 r. sygn. II SA/Sz 541/19. W wyroku tym Sąd wskazał, że organ odwoławczy nie wyjaśnił wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. Sąd, po przytoczeniu obowiązujących przepisów, gwarantujących udział społeczeństwa w prowadzonym postępowaniu w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań wskazał, że "lektura uzasadnienia zaskarżonej decyzji dowodzi, że organ odwoławczy oceniając kwestie zapewnienia udziału społeczeństwa w wydaniu decyzji, nie ustrzegł się uchybień, albowiem wprawdzie szczegółowo opisał sporządzone przez organ I instancji obwieszczenia, jednakże nie wykazał, aby doszło do skutecznego podania do publicznej wiadomości wymaganych informacji. Mianowicie zauważyć należy, że w aktach sprawy niejednokrotnie brak jest dowodów potwierdzających umieszczenie obwieszczeń na stronie BIP i tablicy informacyjnej Urzędu Gminy B. oraz na tablicy informacyjnej we wsi S. i to, pomimo że w obwieszczeniach przewidziano wprost taką formę zawiadamiania społeczeństwa. Przykładowo nie załączono wydruku ze strony BIP potwierdzającego udostępnienie społeczeństwu obwieszczenia z dnia [...] listopada 2018 r., [...] grudnia 2018 r. czy z dnia [...] stycznia 2019 r. Z kolei w przypadku obwieszczeń z dnia [...] września 2018 r. i [...] listopada 2018 r. nie ma adnotacji o ich wywieszeniu na tablicach ogłoszeń we wsi S., a z dnia [...] grudnia 2018 r., [...] stycznia 2019 r. - na tablicy ogłoszeń Urzędu G. B.. Podobna sytuacja istnieje także w przypadku zawiadamiania stron dokonanego w trybie art. 49 k.p.a. Sąd w wyroku z dnia 17 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Sz 482/17 zwrócił szczególną uwagę na konieczność dokonywania ogłoszeń w sposób zwyczajowo przyjęty w samym miejscu planowanego przedsięwzięcia, tj. we wsi S.. Tymczasem na etapie postępowania odwoławczego, jak i w skardze podniesiono, że obwieszczenie z dnia [...] grudnia 2018 r. nie zostało zamieszczone na tablicy ogłoszeń w tej wsi, na potwierdzenie czego przedłożono zdjęcia. Organ II instancji uznał, że fotografie nie mają mocy dowodowej i oparł się na adnotacjach dokonanych przez Sołtysa wsi, z których wynika, że obwieszczenia zostały zamieszczone na tablicy ogłoszeń w okresie od [...] grudnia 2018 r. do [...] stycznia 2019 r. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że obwieszczenia z dnia [...] grudnia 2018 r. dotyczyły zawiadomienia społeczeństwa oraz stron o niemożliwości załatwienia sprawy w ustawowym terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania, a nie jak wskazało stowarzyszenie - zawiadomienia o zakończeniu postępowania. Tym niemniej, zdaniem Sądu, zebrany materiał dowodowy jest niewystarczający do przyjęcia, jak uczynił to organ odwoławczy, iż sporne obwieszczenia zostały rzeczywiście dokonane w sposób zwyczajowy przyjęty."
Sąd wskazał, że ustaleń w zakresie okoliczności danej sprawy należy dokonywać na podstawie wyczerpująco zebranego i rozpatrzonego materiału dowodowego, a art. 136 k.p.a. umożliwia organowi odwoławczemu przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego. Jeżeli zatem w świetle zebranego materiału dowodowego dane ustalenia budzą wątpliwości, to organ odwoławczy ma obowiązek te uchybienia usunąć we własnym zakresie. Sąd wyjaśnił dalej, że z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, albowiem przedłożone wraz z odwołaniem oraz skargą zdjęcia tablicy ogłoszeń we wsi S. nasuwają wątpliwości co do tego, czy faktycznie doszło do wywieszenia obwieszczenia na tablicy ogłoszeń w okresie od [...] grudnia 2018 r. do [...] stycznia 2019 r. Wątpliwości tych organ odwoławczy nie usunął, gdyż nie przeprowadził co do tej okoliczności postępowania wyjaśniającego, a zamiast tego dał wiarę adnotacji uczynionej przez Sołtysa wsi S.. Niewątpliwie w realiach niniejszej sprawy uznanie adnotacji uczynionej na obwieszczeniu za dowód w sprawie tylko z tego względów, że pochodzi od reprezentanta sołectwa nie zasługuje na akceptację, zwłaszcza, gdy organ II instancji nie podjął nawet próby wykazania za pomocą innych środków dowodowych faktu wywieszenia tych obwieszczeń. Skoro bowiem ten fakt był sporny, gdyż składający odwołanie dążyli do jego podważenia, to należało przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe, które w sposób przekonujący pozwoliłoby na przesądzenie tej kwestii. Z całą pewnością uzupełnienie w niewielkim zakresie postępowania dowodowego, mieści się w kompetencjach organu odwoławczego i nie stanowi o naruszeniu zasady dwuinstancyjności. Podsumowując tę część rozważań WSA w Szczecinie stwierdził, że skoro wyjaśnienie, czy zapewniono czynny udział społeczeństwu, jak i stronom w postępowaniu ma istotne znaczenie dla sprawy, a organ odwoławczy nie sprostał tym obowiązkom, to tym samym Sąd doszedł do przekonania, że organ ten dopuścił się naruszenia przepisów postępowania a także art. 153 p.p.s.a.
WSA w Szczecinie wskazał także, że organ odwoławczy nie dokonał należytej i wszechstronnej oceny przedłożonego przez inwestora raportu oddziaływania na środowisko. Za taką ocenę nie może być bowiem uznane lakoniczne stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że raport jest kompletny, rzetelny i wiarygodny oraz zawiera wszelkie wymagane elementy określone w art. 66 ust. 1 u.i.o.ś., w tym kwestie wariantów i został sporządzony przez osobę spełniającą warunki, o których mowa w art. 74 ust. 2 u.i.o.ś. zwłaszcza, w sytuacji, gdy w odwołaniach zawarto krytyczną analizę raportu. Prawidłowo przeprowadzona weryfikacja raportu winna opierać się - jak trafnie podnosi się w orzecznictwie - na indywidualnej jego analizie, a nie na generalnej jego akceptacji, jak to uczyniono w niniejszej sprawie (por. wyrok NSA z dnia 17 października 2017 r. sygn. akt II OSK 257/16, wyrok dostępny w Internecie pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Indywidualna ocena raportu powinna być należycie uargumentowana, a takiej argumentacji zabrakło, co świadczy o niewłaściwej realizacji obowiązku wynikającego z art. 80 k.p.a. Organ nie wyjaśnił bowiem szerszej, z jakich powodów uznał, że raport jest kompletny i odpowiada prawu. W szczególności nie wymienił elementów raportu ani nie zestawił ich z treścią art. 66 ust. 1 u.i.o.ś., który to określa minimalne wymogi raportu. Nie jest również wystarczające wskazanie, że raport zawiera warianty przedsięwzięcia, skoro art. 66 ust. 1 pkt 5, 6 i 6a u.i.o.ś. przewiduje zarówno przedstawienie opisu trzech wariantów (tj. wariantu proponowanego przez wnioskodawcę, racjonalnego wariantu alternatywnego oraz racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska), jak także uzasadnienie ich wyboru, określenie przewidywanego oddziaływania analizowanych wariantów na środowisko, jak i porównanie oddziaływań analizowanych wariantów. Poza określeniem, że kwestia wariantów została uwzględniona w raporcie, organ nie wskazał, jaki to przewidziano wariant alternatywny oraz racjonalny wariant najkorzystniejszy dla środowiska. Powyższe uwagi są tym bardziej istotne, iż wśród zarzutów odwołania wskazano, że raport nie zawiera wariantu alternatywnego, który mógłby być zgodny z oczekiwaniami społeczeństwa.
Sąd wyjaśnił, iż analiza treści art. 66 u.i.o.ś. prowadzi do wniosku, że zadaniem organu prowadzącego postępowanie jest przede wszystkim ustalenie, czy opracowanie zawiera komplet niezbędnych informacji pozwalających na ocenę przedsięwzięcia i jego oddziaływania na środowisko, ludność, krajobraz czy zabytki oraz informacji identyfikujących rodzaj i skalę skutków środowiskowych, a także społecznych. Takich wyczerpujących ustaleń w sprawie zabrakło, chociaż Stowarzyszenie zwracało uwagę na ujemne oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, sprzeciw społeczny oraz brak danych w sprawie szkodliwości na budowle zabytkowe. Raport może być kwestionowany przez strony, jak również przez przedstawicieli społeczeństwa, zaś skuteczność zarzutów wobec raportu może być różna w zależności od poparcia ich odpowiednimi dowodami i konkretną argumentacją, jednak w każdym przypadku rzeczą organu administracji jest wyjaśnienie i ocena rozbieżnych stanowisk dotyczących oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Do raportu stosuje się wszystkie zasady postępowania dowodowego, dlatego też by można było uznać, że raport został właściwie sporządzony, organ zobligowany jest dokonać jego rzetelnej oceny i to nawet wtedy, gdy osoba kwestionująca opracowanie nie składa przeciwraportu.
Podsumowując rozważania Sąd wskazał, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy powinien uwzględnić ocenę prawną przedstawioną przez sąd, a w szczególności przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe celem ustalenia, czy społeczeństwo miało zapewniony udziału w postępowaniu i dopiero po wszechstronnej ocenie zebranych w sprawie dowodów, jak i raportu, wydać w sprawie decyzję odpowiadającą prawu.
Kolegium, po ponownym przeprowadzeniu postępowania odwoławczego i rozpatrzeniu materiał dowodowego z uwzględnieniem wskazań zawartych w cytowanym wyżej wyroku wskazało, że w rozpatrywanej sprawie wnioskiem z [...] czerwca 2016 r. P. M. zwrócił się do organu I instancji o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia w postaci rozbudowy fermy drobiu na terenie dz. nr [...], obręb [...] S. , gmina [...].
Założenia projektowe przewidują maksymalną jednoczesną obsadę w ilości [...] DJP (dużych jednostek przeliczeniowych), tj. [...] sztuk brojlerów kurzych. Po wybudowaniu i zasiedleniu dwóch nowych obiektów, maksymalna jednoczesna obsada na fermie wyniesie [...] szt. drobiu, tj. [...] DJP.
Kolegium wyjaśniło, że w okresie po złożeniu wniosku o wydanie decyzji środowiskowej, nastąpiły istotne zmiany w przepisach materialnych mających zastosowanie w sprawie. Ustawa z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015, poz. 1936), która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2017 r. w art. 6 w przepisach przejściowych wprowadziła zasady, że do spraw, w których przed dniem wejścia w życie ustawy zmienianej w art. 1 uzgodniono zakres i stopień szczegółowości prognozy oddziaływania na środowisko, stosuje się przepisy dotychczasowe (ust. 1). Ponadto do spraw wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, dla których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przedłożono raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko lub wydano postanowienie określające zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, stosuje się przepisy dotychczasowe (ust. 2). W ust. 4 tego artykułu ustawodawca postanowił, że na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia, w przypadkach, o których mowa w ust. 2 i 3, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz art. 15 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 3.
W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca nie wniósł o stosowanie nowych przepisów.
Kolejna istotna zmiana przepisów wprowadzona została ustawą z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 310). Stosownie jednak do art. 545 ust. 1 tej ustawy - do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz w sprawach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania albo zmiany decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, stosuje się przepisy obowiązujące przed dniem 1 stycznia 2018 r. Stosownie natomiast do ust. 1a - przepisy art. 64 ust. 2 pkt 3, art. 74 ust. 1 pkt 5, art. 77 ust. 2 pkt 3, art. 80 ust. 2, art. 81 ust. 3 oraz art. 90 ust. 1b ww. ustawy z dnia 3 października 2008 r. stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego, ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 1712) wprowadzono kolejne zmiany, jednak przepisy przejściowe (art. 8) tej ustawy ustanowiły zasadę, iż do przedsięwzięć, dla których przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej wszczęto postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydano postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 lub uzgodniono zakres i stopień szczegółowości informacji wymaganych w prognozie oddziaływania na środowisko, stosuje się art. 74a ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.
Dokonując reasumpcji powyższego, Kolegium stwierdziło, że o ile w okresie od dnia złożenia wniosku o wydanie decyzji środowiskowej, do dnia wydania niniejszej decyzji wprowadzono zmiany przepisów materialnych regulujących wydawanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, to przepisy te nie mają w niniejszym postępowaniu zastosowania z uwagi na brzmienie przepisów przejściowych.
Kolegium wyjaśniło także, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszły w życie zmiany do ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego wprowadzone ustawą z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935). Stosownie jednak do art. 16 tej ustawy, do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy (tj. przed dniem 1 czerwca 2017 r.) ostateczną decyzją lub postanowieniem, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n (dotyczące mediacji) ustawy zmienianej w art. 1. Mając na względzie, iż w niniejszej sprawie postępowanie przed organem I instancji zostało pierwotnie wszczęte przed tą datą i dotychczas w sprawie nie została wydana decyzja ostateczna, w sprawie znajdują zastosowanie przepisy postępowania administracyjnego obowiązujące przed 1 czerwca 2017 r.
Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej zwanej jako "u.o.o.ś."), decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (art. 71 ust. 2 pkt 1 u.o.o.ś.) lub przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (art. 71 ust. 2 pkt 2 u.o.o.ś.). Zgodnie zaś z art. 59 ust. 1 pkt 1 i 2 u.o.o.ś. realizacja planowanego przedsięwzięcia wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w odniesieniu do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, a także w odniesieniu do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek jej przeprowadzenia został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Ustawodawca w art. 60 ww. ustawy, upoważnił Radę Ministrów do wydania rozporządzenia określającego: rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko; przypadki, gdy zmiany dokonywane w obiektach są kwalifikowane jako przedsięwzięcia, o których mowa w pkt 1 i 2. W oparciu o powyższy przepis Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie- przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. nr 213 poz. 1397).
Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe przedsięwzięcie należy zakwalifikować do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko - zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 51, jako - chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP - przy czym za liczbę DJP przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę inwentarza); współczynniki przeliczeniowe sztuk zwierząt na DJP są określone w załączniku do rozporządzenia. Oznacza to, że dla przedsięwzięcia stanowiącego przedmiot niniejszego postępowania obowiązkowo sporządzany jest raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i przeprowadzana jest ocena oddziaływania na środowisko.
Zgodnie z art. 73 ust. 1 u.o.o.ś., postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Stosowanie do art. 74 ust. 1 do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć - w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko:
• raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku gdy wnioskodawca wystąpił o ustalenie zakresu raportu w trybie art. 69 - kartę informacyjną przedsięwzięcia (pkt 1);
• poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującej przewidywany obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b (pkt 3);
• mapę w skali zapewniającej czytelność przedstawionych danych z zaznaczonym przewidywanym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz z zaznaczonym przewidywanym obszarem, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, wraz z zapisem mapy w formie elektronicznej (pkt 3a);
• wypis z rejestru gruntów lub inny dokument, wydany przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków, pozwalający na ustalenie stron postępowania, zawierający co najmniej numer działki ewidencyjnej oraz, o ile zostały ujawnione: numer jej księgi wieczystej, imię i nazwisko albo nazwę oraz adres podmiotu ewidencyjnego, obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmujący obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, z zastrzeżeniem ust. 1a-1c (pkt 6).
Stosownie do art. 74 ust. 1a ustawy - jeżeli liczba stron w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (...), kopię mapy ewidencyjnej, o której mowa w ust. 1 pkt 3, oraz dokument, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, przedkłada się wraz z raportem o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i kartę informacyjną przedsięwzięcia przedkłada się w formie pisemnej oraz na informatycznych nośnikach danych z ich zapisem w formie elektronicznej w liczbie odpowiednio po jednym egzemplarzu dla organu prowadzącego postępowanie oraz każdego organu opiniującego i uzgadniającego.
Stosownie do art. 74 ust. 3 pkt 1 ustawy, jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 k.p.a.
Stosownie do art. 80 ust. 1 u.o.o.ś. jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę: 1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1; 2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; 3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa; 4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Zgodnie z ust. 2 właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących oraz dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej realizowanej na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych.
W rozpatrywanej sprawie decyzją z dnia [...] października 2016 r. Wójt ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Decyzja powyższa została utrzymana w mocy przez Kolegium decyzją z dnia [...] marca 2017 r., która została następnie uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 17 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 482/17.
Ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. po raz kolejny ustalił na rzecz P. M. środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Na skutek wniesionych odwołań Kolegium, decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r., uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Powodem wydania rozstrzygnięcia kasacyjnego było niezrealizowanie przez organ I instancji wskazań WSA w Szczecinie w zakresie zapewnienia udziału społeczeństwa; niespełnienie wymogów uzasadnienia decyzji w świetle postanowień art. 85 ust. u.o.o.ś., a w szczególności niewykazanie w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa, jak również brak szczegółowego wyjaśnienia, w jaki sposób i w jakim zakresie zostały wzięte pod uwagę ustalenia zawarte w raporcie i stanowiskach organów współdziałających przy wydawaniu decyzji. Kolegium podkreśliło także, że organ I instancji właściwie nie przeprowadził oceny raportu i nie określił, które warunki wskazane w raporcie i z jakich powodów zostały uwzględnione w decyzji.
Ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji w dniu [...] września 2018 r. dokonał dwóch zawiadomień poprzez obwieszczenia. Pierwsze z nich odnosiło się do stron postępowania i obejmowało zawiadomienie o wszczęciu postępowania w przedmiocie wydania decyzji dla przedmiotowego przedsięwzięcia oraz zawiadomienia o uprawnieniach wynikających z art. 10 § 1 K.p.a. 17 września 2018 r. obwieszczenie zostało udostępnione na stronie BIP Urzędu Gminy B. ; ogłoszone na tablicy informacyjnej Urzędu Gminy B. oraz na tablicy informacyjnej wsi S.. Drugie z obwieszczeń odnosiło się do społeczeństwa.
W ocenie Kolegium, w obwieszczeniu tym zawarto wszelkie wymagane informacje, o których mowa w art. 33 ust. 1 u.o.o.ś. Odnosząc się w tym miejscu do zarzutów wspólnych wszystkim wniesionym odwołaniom - czyli niespełnieniu przez ww. obwieszczenie wymogów, o których mowa w art. 33 ust. 1, niezawiadomieniu stron o wszczęciu postępowania, niezawiadomieniu o uprawnieniach wynikających z art. 10 § 1 K.p.a., Kolegium stwierdziło, że zarzuty te nie mogą zostać uwzględnione. W obwieszczeniu w sposób wystarczający określono zarówno przedmiot postępowania, jak i informacje o możliwych do zapoznania się dokumentach sprawy, wraz ze wskazaniem miejsca, gdzie dokumenty te zostały wyłożone do wglądu. Zgodnie z art. 33 ust. 1 pkt 5 należy podać do publicznej wiadomości informacje o możliwości zapoznania się z niezbędną dokumentacją sprawy oraz o miejscu, w którym jest ona wyłożona do wglądu. WSA w Szczecinie w wyroku, o którym mowa powyżej zwrócił uwagę, że w obwieszczeniu z [...] czerwca 2016 r. brak było informacji z jaką dokumentacją społeczeństwo może się zapoznać, a w tym wskazania stanowisk organów współdziałających. Uchybienie te zostało przez organ I instancji naprawione, albowiem w obwieszczeniu z [...] września 2018 r. w pkt 5 jednoznacznie wymieniono, co stanowi niezbędną dokumentację sprawy, a także podano informację o stanowiskach organów współdziałających. Podanie takiej informacji poprzez wymienienie rodzajów stanowisk wraz z podaniem ich daty, sygnatury oraz oznaczeniem organu je wydającego, jest na tym etapie wystarczające. Szczegółowemu zapoznaniu się z treścią tej dokumentacji ma właśnie służyć możliwość osobistego do niej wglądu, zaś samo obwieszczenie ma zawiadomić społeczeństwo o tym uprawnieniu. Zawiadomienie stron postępowania z [...] września 2018 r. zostało dokonane zgodnie z art. 49 K.p.a., a zawiadomienie społeczeństwa zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 11 u.o.o.ś.
Wypełniając wskazanie WSA w Szczecinie zawarte w kolejnym wydanym w sprawie wyroku z dnia 17 października 2019 r. sygn. II SA/Sz 541/19 Kolegium na podstawie art. 136 k.p.a. zleciło w dniu [...] lutego 2020 r. Wójtowi przeprowadzenie postępowania mającego na celu uzupełnienie dowodów i materiałów w zakresie upublicznienia obwieszczeń wydawanych w toku postępowania, w tym udostępnienia społeczeństwu obwieszczenia z dnia [...] września 2018 r., [...] listopada 2018 r., [...] grudnia 2018 r. oraz [...] stycznia 2019 r., jak i zawiadomień stron stosownie do art. 49 k.p.a. W dniu [...] marca 2020 r. do Kolegium wpłynęła informacja z Urzędu Gminy B. , w której organ I instancji poinformował, że przesłuchanie świadków, z uwagi na sytuację związana z zagrożeniem epidemiologicznym zostało odwołane.
Mając na uwadze powyższe, Kolegium pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r., działając na podstawie art. 136 k.p.a. i art. 50 § 1 k.p.a. wezwało Sołtysa Wsi S. do złożenia wyjaśnień na piśmie w zakresie upublicznienia obwieszczeń wydawanych w toku postępowania, na okoliczność faktów i terminów wywieszenia na tablicy ogłoszeń we wsi S. następujących obwieszczeń:
1) obwieszczenia Wójta z [...] września 2018 r. oraz zawiadomienia stron stosownie do art. 49 k.p.a. z tego samego dnia,
2) obwieszczenia Wójta z [...] listopada 2018 r. oraz zawiadomienia stron stosownie do art. 49 k.p.a. z tego samego dnia,
3) obwieszczenia Wójta z [...] grudnia 2018 r. oraz zawiadomienia stron stosownie do art. 49 k.p.a. z tego samego dnia,
4) obwieszczenia Wójta z [...] stycznia 2019 r. oraz zawiadomienia stron stosownie do art. 49 k.p.a. z tego samego dnia.
Kolegium jednocześnie wskazało na art. 83 k.p.a. oraz pouczyło o odpowiedzialności za składanie fałszywych zeznań stosownie do art. 233 k.k.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r. Kolegium wezwało także Wójta do przesłania wyjaśnień pracownika Urzędu Gminy odpowiedzialnego za wywieszanie zawiadomień i obwieszczeń w zakresie faktów i terminów udostępnienia społeczeństwu:
1) obwieszczenia Wójta z [...] listopada 2018 r. oraz zawiadomienia stron stosownie do art. 49 k.p.a. z tego samego dnia - w zakresie zamieszczenia ww. obwieszczeń w BIP UG B. ,
2) obwieszczenia Wójta z [...] grudnia 2018 r. oraz zawiadomienia stron stosownie do art. 49 k.p.a. z tego samego dnia - w zakresie zamieszczenia ww. obwieszczeń w BIP UG B. i na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy,
3) obwieszczenia Wójta z [...] stycznia 2019 r. oraz zawiadomienia stron stosownie do art. 49 k.p.a. z tego samego dnia - w zakresie zamieszczenia ww. obwieszczeń w BIP UG B. i na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy.
Kolegium jednocześnie wskazało na art. 83 k.p.a. oraz pouczyło o odpowiedzialności za składanie fałszywych zeznań stosownie do art. 233 k.k.
W pisemnym oświadczeniu z dnia [...] kwietnia 2020 r. pracownik Urzędu Gminy B. wyjaśnił, że wszystkie wymienione obwieszczenia w przedmiocie udostępnienia społeczeństwu oraz zawiadomienia stron zgodnie z art. 49 k.p.a upublicznione zostały na tablicy ogłoszeń UG B. oraz w BIP w dniu [...] września 2018 r. Dodatkowo na dowód zamieszczenia ogłoszeń w BIP, przedstawił wydruki z BIP Urzędu Gminy B. . Ponadto wyjaśnił, że obwieszczenia i zawiadomienia były wywieszane na tablicy ogłoszeń przez Sołtysa [...] - w dniach podanych na obwieszczeniach tj. w dniu [...] września 2018 r., [...] listopada 2019 r., [...] grudnia 2018 r. oraz [...] stycznia 2019 r. Wyjaśnił ponadto, że obwieszczenia we wsi S. były wywieszane w różnych miejscach, to jest na ścianie budynku gospodarczego przy świetlicy wiejskiej w S. , czy na słupach oświetlenia. Na dowód powyższego załączył zdjęcia obwieszczenia z [...] września 2018 r. z tych miejsc.
W dniu [...] maja 2020 r. wpłynęło do Kolegium wyjaśnienie Sołtysa Wsi S., w którym ww. podała, że wszystkie obwieszczenia z dnia [...] września 2018 r., [...] listopada 2018 r., [...] grudnia 2018 r. i [...] stycznia 2019 r. wywieszane były w dniach podawanych na obwieszczeniu, zdejmowane zaś były po upływie ustawowego terminu. Wszystkie czynności były podejmowane w obecności pracownika Urzędu Gminy jak i inwestora. Podała także, że obwieszczenia były wywieszane w rożnych miejscach, tj. na tablicy ogłoszeń, ścianie budynku gospodarczego przy świetlicy wiejskiej w S. jak i na słupie oświetlenia.
Ustaleń powyższych Kolegium dokonało stosownie do art. 136 i art. 50 k.p.a. Jednocześnie Kolegium w wezwaniu pouczyło o treści art. 83 k.p.a. oraz o odpowiedzialności z art. 233 k.k. za składanie fałszywych zeznań. Kolegium wykorzystało zatem wszelkie dostępne środki postępowania administracyjnego dla wyjaśnienia ww. okoliczności, stosownie do wskazań Sądu w wyroku z 17 października 2019 r. Wyjaśnienia pracownika Urzędu Gminy oraz Sołtysa wsi S. są zbieżne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym i pozwalają na niebudzące wątpliwości ustalenie stanu faktycznego w odniesieniu do prawidłowości podawania do publicznej wiadomości obwieszczeń Wójta, jak i zawiadamiania stron w trybie art. 49 k.p.a.
Reasumując, obwieszczenie społeczeństwu informacji o prowadzonym postępowaniu z dnia [...] września 2018 r. oraz zawiadomienie stron w trybie art. 49 k.p.a. zostały prawidłowo upublicznione, w aktach sprawy zalegają na tę okoliczność wydruki z Biuletynu Informacji Publicznej, obwieszczenia opatrzone pieczęciami z informacją o datach wywieszenia i zdjęcia obwieszczeń, jak i zgromadzone przez Kolegium dowody w postaci pisemnych wyjaśnień sołtysa [...] i pracownika Urzędu Gminy odpowiedzialnego za wywieszanie obwieszczeń.
W odniesieniu do pierwszego z obwieszczeń tj. z dnia [...] września 2018 r., w terminie do składania uwag i wniosków do organu I instancji, wpłynęły: wniosek Stowarzyszenia [...] z [...] października 2018 r., protest podpisany przez K. B. z [...] października 2018 r. - przy czym w swej treści odpowiada on protestowi z [...] stycznia 2018 r. (wskazano w nim także, że lista podpisów mieszkańców pod protestem z [...] stycznia 2018 r. pozostaje nadal aktualna), petycja z [...] października 2018 r. podpisana przez W. B. - przy czym w swej treści odpowiada ona petycji z [...] stycznia 2018 r. (wskazano w niej także, że lista podpisów mieszkańców pod petycją z [...] stycznia 2018 r. pozostaje nadal aktualna).
W dniu [...] listopada 2018 r. dokonano kolejnych obwieszczeń. Jednym z nich zawiadomiono strony postępowania o zgromadzeniu materiału dowodowego i uprawnieniach wynikających z art. 10 § 1 K.p.a. Zawiadomienie zostało dokonane zgodnie z art. 49 K.p.a. Drugie z zawiadomień zostało ponownie skierowane do społeczeństwa. Poza zawiadomieniem społeczeństwa o zgromadzeniu materiału dowodowego i prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, po raz kolejny zawarto informacje, o których mowa w art. 33 ust. 1 u.o.o.ś., a także ponownie umożliwiono zgłaszanie wniosków i uwag - wyznaczono kolejny 30 dniowy termin. Jakkolwiek z treści art. 33 ust. 1, art. 79, czy art. 85 ust. 3 u.o.o.ś. nie wynika, aby organ miał obowiązek zawiadamiać społeczeństwo o uprawnieniach stron z art. 10 § 1 K.p.a., a także ponawiać zawiadomienie zawierające informacje z art. 33 ust. 1 - a w tym także znów umożliwiać składanie wniosków lub uwag, tym niemniej, w ocenie Kolegium takie działanie organu I instancji nie może zostać uznane za naruszenie prawa uzasadniające uchylenie zaskarżonej decyzji. Wręcz przeciwnie, należy dojść do wniosku, że organ I instancji - choć nie był do tego zobligowany - przekazał społeczeństwu więcej informacji i przyznał więcej uprawnień (ponowne składanie wniosków i uwag), niż wymaga tego ustawa. Oczywiście, jeżeli na skutek tego zawiadomienia i wyznaczenia społeczeństwu kolejnego 30-dniowego terminu na zgłaszanie wniosków i uwag, takie wnioski i uwagi by wpłynęły, organ zobowiązany byłby do ich rozpatrzenia. Jak wynika z akt sprawy, żadne nowe wnioski i uwagi nie zostały w tym czasie zgłoszone.
Obwieszczenia z [...] listopada 2018 r. zostały prawidłowo opublikowane w BIP Urzędu Gminy B. oraz na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy, jak i w miejscowości S.. Okoliczności powyższe zostały udowodnione na podstawie pisemnych wyjaśnień pracownika Urzędu Gminy B. oraz Sołtys Wsi S., które Kolegium szczegółowo opisało na wstępie tej części uzasadnienia, a także na podstawie przedstawionych przez Gminę wydruków z BIP Urzędu. Ponadto na obwieszczeniach znajdują się pieczęcie i wpisy informujące o datach wywieszenia i zdjęcia obwieszczeń.
Kolejnymi obwieszczeniami z [...] grudnia 2018 r. organ zawiadomił odpowiednio społeczeństwo oraz strony o niemożliwości załatwienia sprawy w ustawowym terminie, wyznaczając jednocześnie nowy termin zakończenia postępowania. Analogicznie, jak w przypadku poprzedniego obwieszczenia, przy okazji informowania o nowym terminie załatwienia sprawy, społeczeństwu ponownie przekazano część informacji, o których mowa w art. 33 ust. 1 u.o.o.ś., co nie było obowiązkiem organu I instancji. Podobnie nie sposób ocenić postępowania organu I instancji w tym zakresie, jako istotnie naruszającego prawo.
W tym miejscu Kolegium odniosło się do kolejnego zarzutu, jakoby obwieszczenie z [...] grudnia 2018 r. nie zostało zamieszczone na tablicy ogłoszeń wsi S. (odwołania Stowarzyszenia [...] i K. B.). Otóż odwołujący przedłożyli zdjęcia tablicy ogłoszeń we wsi S., na których ich zdaniem brak jest ww. obwieszczenia z [...] grudnia 2018 r. Kolegium przeprowadzając wnioskowany dowód, po jego ocenie w kontekście dowodów zgromadzonych w aktach sprawy, uznało, że nie jest on wiarygodny. Po pierwsze przedłożone zdjęcia nie zawierają żadnej daty ich wykonania, co właściwie uniemożliwia zweryfikowanie, w jakim okresie zostały faktycznie wykonane. Nie można w tym miejscu wykluczyć, iż miało to miejsce przed datą [...] grudnia 2018 r. Po drugie, są one bardzo nieczytelne. Wobec tego, Kolegium, kierując się treścią art. 80 K.p.a., uznało, że fotografie te nie mają mocy dowodowej mogącej skłonić do przekonania, że faktycznie w grudniu 2018 r. organ I instancji nie dokonał przedmiotowych obwieszczeń. Przeczą temu wyjaśnienia Sołtysa wsi S. z dnia [...] maja 2020 r. oraz wyjaśnienia pracownika Urzędu Gminy B. z dnia [...] kwietnia 2020 r. przesłane do organu odwoławczego. Są one spójne tak ze sobą jak i z adnotacjami na obwieszczeniach dokonanymi przez Sołtysa wsi S., z których wynika, że obydwa obwieszczenia zostały zamieszczone na tablicy ogłoszeń w okresie od [...] grudnia 2018 r. do [...] stycznia 2019 r. Zgromadzone w tym względzie materiały dowodowe są wiarygodne.
Zdaniem Kolegium, nawet gdyby uznać, że organ I instancji nie dokonał obwieszczeń z [...] grudnia 2018 r., to nie miałoby to żadnego wpływu na wynik sprawy, jak i na zapewnienie w postępowaniu udziału społeczeństwa. Zwrócić bowiem należy uwagę, że w tych obwieszczeniach jedyna nowa informacja dotyczyła wyłącznie niemożliwości załatwienia sprawy w ustawowym terminie i wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy. Prawidłowość podania do publicznej wiadomości ww. obwieszczenia, chociaż nie budzi wątpliwości, w istocie nie powinna mieć wpływu na ocenę zapewnienia w postępowaniu udziału społeczeństwa, co Kolegium podkreśliło w poprzedniej decyzji uchylonej przez Sąd.
Kolejnymi obwieszczeniami z [...] stycznia 2019 r. organ I instancji zawiadomił odpowiednio strony postępowania oraz społeczeństwo o zakończeniu postępowania i wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Obwieszczenia zostały wywieszone na tablicy ogłoszeń we wsi S. - co wynika z adnotacji Sołtysa na obwieszczeniach, wyjaśnień Sołtysa wsi S. z dnia [...] maja 2020 r. oraz wyjaśnień pracownika Urzędu Gminy B. z dnia [...] kwietnia 2020 r., które zostały przesłane w toku postępowania odwoławczego. Ponadto obwieszczenia upubliczniono na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy B. (wyjaśnienia pracownika Urzędu Gminy z dnia [...] kwietnia 2020 r.) oraz na stronie BIP Urzędu Gminy S. (wyjaśnienia pracownika Urzędu Gminy z dnia [...] kwietnia 2020 r. oraz wydruki z BIP).
Dodatkowo organ I instancji obwieszczeniem z [...] stycznia 2019 r. podał do publicznej wiadomości informację o wydaniu przedmiotowej decyzji oraz o możliwości zapoznania się z jej treścią. Obwieszczenie to wywieszono na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy B. w terminie od dnia [...] stycznia 2019 r. do [...] lutego 2019 r. na tablicy ogłoszeń we wsi S. w dniu [...] stycznia 2029 r. oraz w BIP Urzędu Gminy B. w dniu [...] stycznia 2019 r.
O ile Kolegium nie dostrzegło uchybień w zakresie zawiadomienia stron o wydanej decyzji i uznało, że nastąpiło ono zgodnie z art. 49 K.p.a., o tyle organ odwoławczy dostrzegł pewną nieprawidłowość w obwieszczeniach kierowanych do społeczeństwa. Zgodnie z art. 85 ust. 3 organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko podaje do publicznej wiadomości informacje o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią oraz dokumentacją sprawy, w tym z uzgodnieniami i opiniami organów, o których mowa w art. 77 ust. 1. Przepis stosuje się odpowiednio do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej bez przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Pierwsze z obwieszczeń tj. z [...] stycznia 2019 r. nie zawierało informacji o prawie społeczeństwa do zapoznania się z treścią decyzji oraz dokumentacją sprawy. Organ częściowo tę wadę usunął dokonując ponownego obwieszczenia [...] stycznia 2019 r., gdzie wyraźnie taką informację zawarł, wskazując zarówno miejsce jej udostępnienia do wglądu, z konkretnym oznaczeniem pokoju oraz podaniem godzin.
Oceniając postępowanie organu I instancji Kolegium doszło do wniosku, że wadliwość ta nie miała wpływu na wynik sprawy, jak również nie pozbawiła, ani nie ograniczyła udziału społeczeństwa w postępowaniu. Zwrócić należy uwagę, że z treści art. 85 ust. 3 u.o.o.ś. nie wynika w jakim terminie od wydania decyzji organ powinien o tym zawiadomić społeczeństwo. Oczywiście powinno to nastąpić bez zbędnej zwłoki, niemniej jednak nic nie stoi na przeszkodzie, żeby stało się to także już po upływie terminu do wniesienia od niej odwołania - społeczeństwu, w przeciwieństwie do stron, uprawnienia procesowe nie przysługują. Ponadto poza informacją o możliwości zapoznania się treścią wydanej decyzji organ powinien zawiadomić również o prawie do zapoznania się z dokumentacją sprawy, w tym z uzgodnieniami i opiniami organów. Jak wskazuje się w orzecznictwie, obwieszczenie wydane na podstawie art. 85 ust. 3 u.o.o.ś., realizuje jedynie cel informowania społeczeństwa o wydanych przez organ decyzjach mających wpływ na środowisko. Przepis ten ma charakter informacyjny i nie stanowi przepisu szczególnego, o którym mowa w art. 49 K.p.a. Należy zwrócić uwagę, że nie jest on skierowany do stron postępowania, ale do społeczeństwa. Jego celem jest tylko poinformowanie społeczeństwa o wydaniu decyzji środowiskowej, a nie doręczenie jej stronom postępowania (vide wyr. NSA z 27 października 2017 r., II OSK 339/16). Wobec braku zawarcia w zawiadomieniach z [...] i [...] stycznia 2019 r. informacji o możliwości zapoznania się z dokumentacją sprawy, organ I instancji niewątpliwie naruszył art. 85 ust. 3 u.o.o.ś. Niemniej jednak, w ocenie Kolegium, uchybienie to nie powinno stanowić samoistnej podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji, tym bardziej, że organ w toku postępowania informował społeczeństwo w większym zakresie, niż był do tego zobowiązany. Ponadto wydaje się oczywiste, iż w razie zamiaru zapoznania się z treścią wydanej decyzji, po lekturze obwieszczenia z [...] stycznia 2019 r., przedstawicielowi społeczeństwa udostępniona zostałaby również dokumentacja sprawy. Przy obwieszczeniu z [...] stycznia 2019 r. Kolegium dostrzegło także oczywistą omyłkę we wskazanych datach jego opublikowania. Otóż w treści zawiadomienia oznaczono, że zostało ono opublikowane (ogłoszone) [...] października 2018 r. Natomiast na odręcznej adnotacji przedstawiono, że było ono wywieszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy B. i tablicy ogłoszeń wsi S. w okresie od [...] stycznia 2019 r. Kolegium w ramach uzupełniającego postępowania dowodowego ustaliło zarazem, że w tym samym dniu ww. obwieszczenie zostało opublikowane na stronie BIP Urzędu Gminy B. . Tym samym, należy dojść do wniosku, że w obwieszczeniu tym nastąpiła nieistotna omyłka, niemająca wpływu na wynik sprawy. Pogląd ten podzielił WSA w Szczecinie w wyroku z dnia 17 października 2019 r. wskazując, iż "przychyla się do poglądu organu odwoławczego, że w obwieszczeniu z dnia [...] stycznia 2019 r. podającym do publicznej wiadomości informacje o wydaniu decyzji jedynie omyłkowo wskazano, że obwieszczenie to podlega udostępnieniu w dniu [...] października 2018 r. Z akt administracyjnych bezspornie wynika i co nie jest kwestionowane, że obwieszczenia ukazały się w BIP oraz na tablicy ogłoszeń w dniu [...] stycznia 2019 r., a zatem wskazana omyłka pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia. Nadto trafnie organ ustalił, że w tym obwieszczeniu usunięto wadę wcześniejszego obwieszczenia, w którym to nie poinformowano społeczeństwa o możliwości zapoznania się z dokumentacją sprawy. Zauważyć przy tym należy, że na taką możliwość wskazano już w obwieszczeniu z dnia [...] września 2018 r. oraz z dnia [...] listopada 2018 r.".
Pozostając w dalszym ciągu przy ocenie zapewnienia udziału społeczeństwa, konieczne stało się przeanalizowanie, zdaniem Kolegium, czy w sprawie sprostano obowiązkom określonym w art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 85 ust. 1 pkt 1 lit. a u.o.o.ś., a więc czy rozpatrzono wnioski i uwagi i dano temu wyraz w uzasadnieniu decyzji. Po analizie przedłożonych przez społeczeństwo wniosków i uwag - zarówno tych ze stycznia 2018 r., jak i października 2018 r. (przy czym są one analogiczne w swej treści), Kolegium stwierdziło, że organ I instancji spełnił ww. wymogi. Wójt [...] szczegółowo odniósł się do każdego z podniesionych zastrzeżeń i wyjaśnił, nawiązując do treści sporządzonego raportu, z jakich powodów nie mogą one zostać uwzględnione (s. 17 - 21 decyzji). Nie mogą ostać się zarzuty odwołujących W. B. i K. B., jakoby organ I instancji pominął petycje, które podpisało wielu mieszkańców. Otóż jak wskazano, petycje te odpowiadają zupełnie treściom petycji złożonych w październiku 2018 r., z tym zastrzeżeniem, że w przypadku tych złożonych w październiku, nie było do nich dołączonych podpisów mieszkańców. Niemniej jednak w ich treści wskazano, że podpisy z petycji (protestów) ze stycznia 2018 r. należy do nich uwzględnić. W opinii Kolegium stanowiska wyrażone przez organ I instancji w zaskarżonej decyzji są prawidłowe i wystarczające. Decyzja organu I instancji spełnia zatem wymóg określony w art. 80 ust. 1 pkt 3 u.o.o.ś.
Przed wydaniem decyzji organ I instancji uzyskał wymagane przepisami prawa uzgodnienia oraz opinie. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. w opinii z [...] lipca 2016 r. zaopiniował pozytywnie realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w S. postanowieniem z [...] lipca 2016 r., uzupełnionym postanowieniem z [...]. sierpnia 2016 r., uzgodnił realizację ww. przedsięwzięcia oraz określił warunki w zakresie środowiska gruntowo-wodnego, zapewnienia prawidłowej gospodarki wodami, emisji zanieczyszczeń pyłowych i gazowych do powietrza oraz emisji hałasu do środowiska. Ponadto określił jakie działania należy podjąć na etapie eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, jakie wymagania należy uwzględnić w dokumentacji do wydania stosownych decyzji, a także ustalił działania dotyczące zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zobowiązał również inwestora do przeprowadzenia analizy porealizacyjnej. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie postanowieniem z [...] marca 2018 r. uzgodniło realizację przedmiotowego przedsięwzięcia i określiło odpowiednie warunki w trakcie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia. W sprawie spełnione zostały więc obowiązki z art. 77 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 u.o.o.ś., zaś warunki określone przez organy uzgodnieniowe zostały prawidłowo uwzględnione w treści wydanej decyzji - stosownie do art. 80 ust. 1 pkt 1 u.o.o.ś.
Oceniając przedłożony do wniosku raport o oddziaływaniu na środowisko, Kolegium stwierdziło, iż jest on kompletny, rzetelny i wiarygodny.
Organ II instancji przytoczył treść mającego zastosowanie w niniejszej sprawie art. 66 ust. 1-6 u.o.o.ś. i wskazał, że przedmiotowy raport sporządzony został w 2016 r. i złożony do Urzędu Gminy B. w dniu [...] lipca 2016 r. Dotyczy on przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa dwóch obiektów hodowlanych przeznaczonych do tuczu brojlera kurzego na terenie istniejącej fermy drobiu na działce nr [...] obręb [...] S. , gmina B. ".
Założenia projektowe przedsięwzięcia przewidują maksymalną jednoczesną obsadę w ilości [...] tj. [...] sztuk brojlerów kurzych. Po wybudowaniu i zasiedleniu nowych obiektów jednoczesna maksymalna obsada na fermie wyniesie [...] sztuk drobiu to jest [...] DJP. Wnioskodawca posiada tytuł prawny do nieruchomości, na której ma zostać zrealizowane przedsięwzięcie. Szczegółowo opisano lokalizację przedsięwzięcia wskazując, iż działka znajduje się w kierunku południowo-zachodnim w odległości około 2,78 km od granicy zabudowy mieszkalnej miejscowości B., w kierunku północno-zachodnim, w odległości około 8,97 km od granic miasta P., od strony zachodniej działka graniczy z gruntami rolnymi, od strony północno-wschodniej - sąsiaduje z miejscowością S. . Najbliższa zabudowa znajduje się w odległości około 115 m od granicy działki inwestycyjnej. Dla terenu przedsięwzięcia nie został opracowany miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie natomiast z zapisami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego działka znajduje się na terenie strefy lokalizacji funkcji związanych z produkcją rolniczą, hodowlą, przetwórstwem oraz innymi usługami towarzyszącymi. Działka znajduje się poza granicami głównych zbiorników wód podziemnych, poza granicami stref ochronnych ujęć wód, nie występują w zasięgu oddziaływania obszary przylegające do jezior jak i obszary wybrzeży. Nie występują także na terenie działki obiekty objęte ochroną konserwatorską. Na terenie działki inwestycyjnej ani w jej pobliżu nie znajdują się istniejące ani proponowane obszary chronione na podstawie ustawy o ochronie przyrody, w tym także obszary Natura 2000. najbliższy obszar Natura 2000 znajduje się w odległości około 4,43 km od granic działki i jest to [...] [...]
W dalszej części raportu zawarto opis elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania przedsięwzięcia. Opisano położenie geograficzne planowanego przedsięwzięcia, zawarto charakterystykę geologiczną terenu załączając fragmenty mapy geologicznej i mapy topograficznej. Zawarto dalej charakterystykę hydrologiczną i hydrograficzną terenu, załączając dodatkowo fragment mapy hydrogeologicznej. W dalszej części scharakteryzowano klimat i warunki meteorologiczne, siedliska zwierząt i roślin w rejonie lokalizacji działki (starorzecza i naturalne eutroficzne zbiorniki oraz niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie), wymieniono bytujące gatunki zwierząt, w tym objętych ochroną prawną.
W dalszej części raportu zawarty został opis planowanego przedsięwzięcia - stosownie do art 66 ust. 1 pkt 1 u.o.o.ś. - stan istniejący zagospodarowania terenu - powierzchnia działki [...] m˛, klaso-użytko B-Rlllb, B-RIVa i B-RIVb. Teren działki stanowi strefę przejściową pomiędzy zabudową mieszkaniową, a terenami użytkowanymi rolniczo.
Autor raportu opisał szczegółowo istniejącą instalację chowu brojlerów na działce nr [...]. Posiada ona [...] stanowisk dla drobiu. Na terenie działki zlokalizowane są: [...] jednokondygnacyjne budynki kurników o obsadzie [...] szt. każdy, [...] jednokondygnacyjne budynki kurników o obsadzie [...] szt. każdy, [...] jednokondygnacyjny budynek socjalno-biurowy. Obecnie na fermie realizowane jest [...] cykli tuczu w roku, co odpowiada rocznej produkcji [...] brojlerów. Jeden tucz trwa około 7 tygodni, po zakończeniu cyklu brojlery przekazywane są do zakładów uboju transportem odbiorcy. Ferma posiada [...] silosów magazynowych na paszę. Woda dostarczana jest z wodociągu wiejskiego. Po wywiezieniu brojlerów następuje mycie obiektów chowu. Woda wchłaniana jest przez ściółkę zalegającą na posadzce. Zużycie wody do pojenia kurcząt i mycia kurników wynosi około 6400mł/rok. Ścieki odprowadzane są do kanalizacji wiejskiej. Wody opadowe - odprowadzane są do ziemi na tereny przyległe do kurników. Obornika nie magazynuje się, zostaje przekazany uprawnionym odbiorcom. W kurnikach zastosowano wentylację wymuszoną, zastosowano wentylatory wylotowe. Wskazano, że zachodzi emisja substancji i pyłów do powietrza: amoniaku, Pyłu PM10, PM2,5, dwutlenku azotu, tlenku węgla.
Scharakteryzowano przedsięwzięcie na etapie realizacji, wyjaśniając, iż ogólny zakres zamierzenia inwestycyjnego obejmuje budowę obiektów do chowu drobiu oraz obiektów pomocniczych: 2 obiektów kurników o wymiarach ok. 18 x 102 m, o docelowej, jednostkowej powierzchni zabudowy ok. 1836 m˛, zadaszonych (dach dwuspadowy), wyposażonych w zbiornik na ścieki technologiczne o zbiorczej pojemności ok. 10 mł. Wyposażenie projektowanych budynków w elementy infrastruktury m.in. elektrycznej, odgromowej, grzewczej, sterownię, wentylacji, maksymalnie 4 szt. silosów paszowych z fundamentami, o pojemności do ok. 50 mł, przyłącza energetycznego, wodociągowego, sieci c.o. kotłowni o pow. zabudowy ok 100 m˛ z montażem kotła/kotłów na miał węglowy o zbiorczej maksymalnej nominalnej mocy grzewczej 600 kW, fundamentu z montażem maksymalnie 2 zbiorników magazynowania gazu LPG lub propanu o pojemności jednostkowej ok. 67001. Na terenie nieutwardzonym fermy przewidywane jest utrzymanie istniejącej zieleni niskiej (roślinność trawiasta). W dalszej części opisano zapotrzebowanie na surowce i energię, ilość odpadów przewidywaną do wywożenia, charakterystykę gospodarki odpadami oraz gospodarkę wodno-ściekową.
Opisano następnie charakterystykę przedsięwzięcia i wykorzystania na etapie likwidacji. W zakresie charakterystyki przedsięwzięcia na etapie eksploatacji dokonano opisu programu produkcyjnego. Wyjaśniono, że w projektowanych dwóch obiektach fermy drobiu zwierzęta będą utrzymywane w tradycyjnym, ściołowym systemie chowu, bez wybiegów. Pisklęta jednodniowe dostarczane będą z wyspecjalizowanych zakładów
wylęgu drobiu. Jednorazowa obsada brojlerów przyjętych do tuczu w obu obiektach wyniesie łącznie [...] szt. Długość cyklu produkcyjnego wyniesie ok. 6 tygodni, tj. do uzyskania wagi kurczęcia ok. 1,6 - 2,4 kg. Po osiągnięciu oczekiwanej masy rzeźnej, kurczęta wywożone są do przedsiębiorstw uboju i przetwórstwa drobiu specjalistycznym transportem odbiorcy. Planuje się przeprowadzenie w ciągu roku maksymalnie 6 pełnych cykli hodowlanych. W trakcie tuczu przewiduje się upadki, brakowania na poziomie ok. 3 - 10% obsady początkowej. Po zakończeniu cyklu tuczu i usunięciu ptaków z pomieszczeń produkcyjnych nastąpi przerwa technologiczna, przeznaczona na przygotowanie pomieszczeń do zasiedlenia nową partią piskląt. Po wywiezieniu drobiu poddawane myciu są ściany wewnętrzne budynków kurników, wyposażenie technologiczne oraz w razie potrzeby strop i układy wentylacyjne. Do wody mogą zostać dodane wyłącznie biodegradowalne środki powierzchniowo czynne, poprawiające skuteczność operacji. Woda z mycia wchłaniana będzie przez zalegającą na posadzce ściółkę. Następnie wytworzony obornik usuwany jest mechanicznie za pomocą ładowarki o napędzie spalinowym, bezpośrednio na środki transportu odbiorcy. Przewiduje się przekazanie obornika m.in. rolnikom, do stosowania nawozowego, producentom pieczarek, podłoży ogrodniczych. Po usunięciu obornika następuje czyszczenie mechaniczne posadzek w halach produkcyjnych z resztek ściółki, mycie i dezynfekcja pomieszczeń. Ze względu na mycie kurników po usunięciu resztek ściółki sprzętem wysokociśnieniowym (ze zużyciem minimalnej ilości wody), warstwa wody powstała bezpośrednio po zabiegu mycia na powierzchni obiektów zostanie częściowo usunięta z obiektów w postaci pary wodnej, częściowo zgromadzona w projektowanym zbiorniku o pojemności ok. 10 mł. Przed przyjęciem następnej partii kurcząt do tuczu, dokonuje się: przeglądu i regulacji urządzeń technologicznych, wyścielenie świeżą ściółką, gazową dezynfekcję pomieszczeń produkcyjnych z użyciem specjalistycznych preparatów powszechnie stosowanych w produkcji drobiarskiej. Scharakteryzowano poszczególne systemy funkcjonujące w halach produkcyjnych.
Budynki hodowlane zostaną wyposażone w system pojenia oparty na liniach wodnych biegnących wzdłuż budynku w ilości 5 sztuk. W obiektach zaplanowano linie o długości ok. 99 m. Linie wodne zaopatrzone będą w smoczki w ilości 12 szt. na długości 3,0 metrów rury. Założono, że na jeden smoczek przypadać będzie ok 16 dorosłych ptaków. Łącznie na jednym obiekcie będzie 1980 smoczków. Rozstaw smoczków na linii zaplanowano na 25 cm. Dostarczanie paszy na obiekt odbywać się będzie przenośnikiem spiralnym. Jednostką początkową a zarazem magazynem paszy będą silosy paszowe umieszczone w części czołowej obiektów. Pojemność pojedynczego silosu do 50 mł. Dla obiektu zaplanowano dwa silosy, pojemność ta zapewni bezpieczeństwo dostaw paszy oraz odpowiednią pojemność magazynową. Wyładunek paszy z wozów paszowych do silosu odbywać się będzie hermetycznie. Pasza dla zwierząt podawana będzie do woli za pomocą nowoczesnych karmideł eliminujących wysypywanie karmy na ściółkę. Każdy budynek będzie posiadał 4 linie paszowe o długości ok. 99 m każda, zaopatrzonych w karmidła kołowe o obwodzie każdego karmidła ok. 1 m. Umożliwi to swobodne pobieranie paszy przez stado. Na jedno karmidło przypadać będzie ok. 70 sztuk dorosłych ptaków w zależności od rasy, gęstości zasiedlenia i sposobu podawania paszy (kontrolowane żywienie). Na jednym obiekcie będzie zainstalowanych ok. 459 karmideł.
System ogrzewania na jednym obiekcie został zaplanowany na dwóch alternatywnych wariantach ogrzewania: alternatywy wariant I - system ogrzewania oparty na 6 szt. nagrzewnic wodnych. Istniejąca kotłownia węglowa w osobnym budynku zostanie wyposażona w maksymalnie docelowo 2 kotły o łącznej nominalnej mocy maksymalnie 600 kW. Łączna moc kotłów potrzebna na potrzeby zasilania projektowanych budynków inwentarskich wynosi 600 kW. Każdy z kotłów zostanie wyposażony w komin o wysokości min. 10 m i średnicy min. 400 milimetrów. Alternatywny wariant II - system ogrzewania oparty na nagrzewnicach gazowych z zamkniętą komorą spalania w ilości 4 sztuk o mocy 75 kW. Nagrzewnice zasilane gazem są rozmieszczone równomiernie na powierzchni hodowlanej, w osi budynku.
Obiekty zostaną wyposażone w system schładzania, oparty na systemie nasączanych wodą mat, rozmieszczonych równomiernie w przedniej części budynku, po jego obu stronach. Maty zostaną umieszczone przed dużymi klapami powietrza, po zewnętrznej stronie ścian. System zasilany będzie pompami których wydajność zapewni optymalną ilość wody do uzyskania optymalnej temperatury na obiekcie. Czynnikiem chłodzącym jest woda rozprowadzona w systemie mat. Temperatura powietrza zostanie obniżona w zachodzącym procesie ewaporacji. Schłodzone powietrze zasysane poprzez klapy, na zasadzie podciśnienia, zostanie wprowadzone do części hodowlanej budynku inwentarskiego, powodując tym samym obniżenie temperatury wewnątrz obiektu. System schładzania zapewnia w okresach letnich możliwość znacznego obniżenia temperatury, co pozytywnie wpływa na warunki hodowlane w obiekcie inwentarskim oraz dobrostan ptaków.
Budynek inwentarski zostanie wyposażony w system wentylacji dachowej i tunelowej. Wentylacja w budynku oparta zostanie na regulacji wartości podciśnienia. Maksymalne zapotrzebowanie wentylacyjne budynku określono na poziomie 544 968 mł/h. W założeniach przyjęto poziom wentylacji minimalnej poprzez wentylatory o łącznej wydajności 190 638 mł/h. Wentylacja dachowa stanowi ok 35% całkowitego zapotrzebowania na wymianę powietrza. System wyciągowy, przy poziomie przepływu powietrza do 190 638 mł/h na jednym obiekcie stanowić będą wentylatory dachowe w ilości ok. 9 sztuk o średnicy ok. 80 cm i mocy ok. 21 400 mł/h przy podciśnieniu 20 Pa. W zakresie wymiany powietrza od 190 638 mł/h do 544 968 mł/h, system wentylacyjny zostanie uruchomiony w trybie tunelowym tj. zostaną zamknięte małe wloty ścienne o wymiarach 580 na 390 mm w ilości 68 sztuk (o wydajności 4100 mł/h przy podciśnieniu 20 Pa), a powietrze zostanie wprowadzone do obiektu dwoma dużymi klapami uchylnymi o łącznej minimalnej powierzchni 62 m˛ umieszczonymi w ścianach bocznych. W założeniach przepływ powietrza do prędkości 2m/s zostanie wywołany przez wentylatory szczytowe w ilości 12 sztuk o średnicy 140 cm i mocy 45 523 mł/h każdy, przy podciśnieniu 20 Pa. Zaplanowane wyposażenie zapewnia maksymalną wymianę powietrza na poziomie 544 968 mł/h.
W zakresie zaopatrzenia w wodę planuje się zaopatrzenie w wodę na potrzeby technologiczne zgodnie z obecnym rozwiązaniem z przyłącza wodociągowego do sieci gminnej. Uwzględniając przewidywany poziom produkcji, informacje dotyczące ilości, rodzaju stosowanych pasz, metody czyszczenia i dezynfekcji obiektów oraz poziom zatrudnienia, sumaryczne, szacowane zużycie wody na cele technologiczne i socjalne na fermie może wynieść ok. 3752 mł/rok.
Ścieki technologiczne odprowadzane będą do projektowanego bezodpływowego zbiornika, o pojemności jednostkowej ok.10 mł. Ścieki technologiczne (o składzie i charakterze gnojowicy) wywożone będą cyklicznie na oczyszczalnię ścieków, punkt zlewny ścieków, specjalistycznym pojazdem odbiorcy. Przyjęto, że szacowana ilość ścieków technologicznych może wynieść ok 50-80% zużywanej do mycia wody tj. wynosi ok. 41 mł/rok.
Energia elektryczna dostarczana będzie, zgodnie z obecnym rozwiązaniem z istniejącego przyłącza sieci SN.
Odpady weterynaryjne będą odbierane przez uprawnionego odbiorcę na podstawie umowy zawartej z lecznicą weterynaryjną, pełniącą nadzór weterynaryjny nad fermą. Zwierzęta padłe w trakcie chowu, magazynowane będą selektywnie, w specjalistycznym, hermetycznym pojemniku, a następnie przekazywane do unieszkodliwienia/odzysku uprawnionemu odbiorcy. Szacowana ilość ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego z projektowanych obiektów (kat. II) może wynieść ok. 3-8 Mg/rok, z całej fermy ok. 12-20. Mg/rok.
W wyniku utrzymania ściółkowego drobiu powstanie obornik stanowiący wymieszany pomiot ptasi ze ściółką. Dla zakładanej maksymalnej obsady projektowanych budynków ilość wytwarzanego obornika może wynieść ok. 925 Mg/rok, dla całej fermy po rozbudowie 2689 Mg/rok. W zakresie gospodarowania obornikiem przewiduje się dwa warianty: wariant I - wytworzona masa obornika będzie zbywana bezpośrednio po usunięciu z pomieszczeń producentom pieczarek lub rolnikom - nie przewiduje się magazynowania obornika na terenie przedmiotowej działki inwestycyjnej oraz wariant II (racjonalny wariant alternatywny) - magazynowanie wytworzonego obornika na fermie, na projektowanej płycie obornikowej, o powierzchni ok 500 m˛ do czasu przekazania uprawnionemu odbiorcy.
W pkt. 7.4.6. raportu zaprezentowano racjonalny wariant alternatywny. Wariant ten dotyczy budowy płyty obornikowej o powierzchni ok. 500 m˛. Jednocześnie wskazano, iż nie przedstawia się innych wariantów alternatywnych w zakresie rozwiązań technicznych, technologicznych poza wyżej wymienionym, gdyż dla przedmiotowej fermy, w odniesieniu do przedstawionych założeń projektowych nie ma racjonalnych alternatywnych rozwiązań technicznych. Planowane rozwiązania techniczne dot. doboru materiałów budowlanych, przewidzianych do zaprojektowania powierzchni, kubatury budynków, elementów obiektów budowlanych i budowli, rozwiązań konstrukcyjnych, zgodne będą z wymogami określonymi w przepisach prawa budowlanego i wykonane zgodnie z obowiązującymi normami. Ewentualne, alternatywne, dostępne racjonalne rozwiązania techniczne, technologiczne, które byłyby alternatywnymi w stosunku do przedstawionego w raporcie, w przypadku przedmiotowego przedsięwzięcia, nie skutkują zmianą skali oddziaływania na poszczególne komponenty środowiska czy zmniejszeniem/zwiększeniem poziomu emisji zanieczyszczeń i energii. Nie wskazano także innych wariantów alternatywnych pod względem lokalizacji - gdyż dla projektowanych obiektów inwentarskich zaplecze organizacyjno-techniczno-magazynowe stanowić będzie istniejąca infrastruktura techniczna oraz magazynowa. Opisano także skutki dla środowiska w przypadku niepodejmowania przedsięwzięcia, tzw. "wariant 0". Niepodjęcie przedsięwzięcia będzie się wiązało z dotychczasową formą użytkowania przedmiotowych działek i brakiem zmiany dotychczasowego oddziaływania na środowisko. Niepodjęcie przedsięwzięcia nie jest warunkiem utrzymania równowagi przyrodniczej na danym obszarze. Wariant tzw. "zerowy" nie jest brany pod uwagę, gdyż oznacza on rezygnację z rozwoju realizowanej działalności gospodarczej, mimo posiadanych możliwości finansowych i lokalizacyjnych.
Reasumując, zdaniem Kolegium, racjonalnym wariantem, jednocześnie najkorzystniejszym dla środowiska, jest wariant wybrany przez wnioskodawcę, a polegający na zbywaniu obornika bezpośrednio po usunięciu z pomieszczeń producentom pieczarek lub rolnikom - nie przewiduje się w tym wariancie magazynowania obornika na terenie działki inwestycyjnej. Wariant ten z uwagi na możliwie największe ograniczenie zanieczyszczenia środowiska stanowi wariant najkorzystniejszy dla środowiska, zasadnie wybrany przez wnioskodawcę do realizacji.
W dalszej części raportu dokonano analizy oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, poddając analizie zarówno oddziaływanie wariantu I jak i alternatywnego. Wyjaśniono, że oddziaływanie na środowisko, które nastąpi na etapie realizacji przedsięwzięcia zarówno w zakresie realizacji wariantu I (proponowanego przez wnioskodawcę) jak i alternatywnego, można określić jako nieciągłe, krótkotrwałe, charakteryzujące się niskim natężeniem. Będzie ono skoncentrowane na terenie przedmiotowej działki. Nie stwierdza się możliwości oddziaływania stałego, wtórnego, skumulowanego, transgranicznego na etapie realizacji przedsięwzięcia.
Oddziaływanie na klimat akustyczny wystąpi w okresie prowadzenia prac związanych z rozbudową fermy w związku z ruchem środków transportu dowożących materiały budowlane oraz z wykonywaniem prac ziemnych, oddziaływanie w tym zakresie będzie czasowe i ograniczone do godzin dziennych. Oddziaływanie na powietrze atmosferyczne będzie wynikać z emisji z silników spalinowych pojazdów transportowych i maszyn budowlanych, emisją pyłu spowodowaną przeprowadzeniem prac ziemnych i ruchem pojazdów. W zakresie ograniczenia emisji wskazano w raporcie wykorzystanie środków techniczno - organizacyjnych, polegających m.in. na: unikaniu zbędnej koncentracji prac budowlanych z wykorzystaniem sprzętu mechanicznego, stosowanie maszyn i urządzeń w dobrym stanie technicznym, odizolowanie terenu budowy wysokim, szczelnym ogrodzeniem, systematyczne sprzątanie placu budowy z wykorzystaniem specjalistycznego sprzętu minimalizującego pylenie, zraszanie wodą placu budowy (zależnie od potrzeb), przykrywanie plandekami skrzyń ładunkowych samochodów transportujących materiały sypkie (dotyczy też ziemi z wykopów), zachowanie czystości wyjazdu z budowy, stosowanie specjalistycznego sprzętu. Opisano także wpływ przedsięwzięcia na glebę i środowisko gruntowo - wodne, wskazując, iż wszystkie pojemniki/kontenery, w których będą magazynowane odpady niebezpieczne wykonane będą z materiałów odpornych na działanie składników odpadów i wyposażone w szczelne zamknięcia oraz umieszczone będą w wydzielonych i oznaczonych miejscach.
W zakresie wpływu na zwierzęta i rośliny - inwestor nie przewiduje wycinki drzew i krzewów - na działkach obecne są drzewa i krzewy, jednak nie będą one kolidowały z inwestycją, w związku z tym nie przewiduje się ich wycięcia. Na etapie budowy nie ulegną zniszczeniu siedliska lęgowe ptaków, ssaków, gadów i płazów. Nie stwierdza się możliwości wystąpienia negatywnego oddziaływania czy pogorszenia obecnego stanu zachowania zabytków położonych w miejscowości S.. Etap realizacji nie będzie miał wpływu na klimat i lokalny mikroklimat. Oddziaływanie na klimat będzie natomiast na tym etapie przemijalne.
W dalszej części raportu zajęto się analizą oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w fazie eksploatacji przedsięwzięcia. Źródłem hałasu w obiektach hodowlanych (kurnikach) jest praca podajników paszowych (zadawanie paszy przez paszociągi), agregatów grzewczych - nagrzewnic, wentylatorów, ruch drobiu oraz okresowe usuwanie odchodów. Na zewnątrz obiektów hałas emitowany będzie przede wszystkim przez wentylatory, planowane do instalacji w południowych ścianach szczytowych oraz wentylatory dachowe. Maksymalny zasięg oddziaływania akustycznego fermy drobiu wyznacza izolinia 45 dB - poziom dopuszczalny dla pory nocy na terenach zabudowy zagrodowej. Przeprowadzone obliczenia oddziaływania skumulowanego, uwzględniającego pracę całej instalacji, po realizacji nowych obiektów hodowlanych wskazują, że zasięg oddziaływania akustycznego fermy choć przy intensywnej pracy wszystkich wentylatorów wywiewnych jest znaczący, to od strony terenów zabudowy mieszkaniowej nie przekracza terenu fermy. W porze nocy największy zasięg hałasu występuje od południowego zachodu (od strony drogi ekspresowej S-3) - do 70 m od granicy fermy. Na terenach najbliższej zabudowy mieszkaniowej przy intensywnej pracy wentylatorów, prognozowany poziom dźwięku wynosić będzie w porze dnia do 40,3 dB a w porze nocy do 35,6 dB. Z wykonanych obliczeń wynika, że po planowanej rozbudowie podczas normalnej pracy fermy emitowany hałas nie będzie powodować przekroczeń wartości dopuszczalnych hałasu ani pogorszenia standardów jakości środowiska na terenach sąsiedniej zabudowy mieszkaniowej podlegających ochronie akustycznej.
W zakresie oddziaływania na powietrze atmosferyczne wskazano, że istotnym źródłem zanieczyszczeń do powietrza będą: obiekty chowu zwierząt - emisja zorganizowana, poprzez wentylatory wylotowe, której źródłem są odchody drobiu (emisja amoniaku), przemieszczanie się drobiu (emisja pyłu). Ponadto źródłem zanieczyszczeń do powietrza będzie: emisja ze spalania gazu propan-butan w nagrzewnicach gazowych, emisja z napełniania zbiorników magazynowych gazu propan-butan, emisja z napełniania silosów paszowych, emisja liniowa ze spalania paliw w silnikach środków transportu wewnątrzzakładowego, emisja ze spalania oleju napędowego w agregatach prądotwórczych, emisja ze spalania miału węglowego w kotłach grzewczych. Autor raportu wymienił planowane rozwiązania minimalizujące negatywne oddziaływanie na powietrze atmosferyczne:
1) utrzymywanie w pomieszczeniach chowu drobiu odpowiednich warunków temperaturowych.
2) minimalizowanie strat azotu poprzez: zwiększenie efektywności wykorzystania białka podawanego w paszach, dostosowanie zawartości białka w paszach do potrzeb pokarmowych zwierząt, stosowanie dodatków aminokwasów poprawiających stopień wykorzystania białka, utrzymywanie zwierząt o dobrych cechach genetycznych w zakresie wbudowywania białka
3) regularne kontrole linii pojenia zapobiegające zamaczaniu ściółki.
W zakresie emisji odorów wskazano, że problematyka dotycząca odorów pochodzących z hodowli zwierząt gospodarskich nie jest uregulowana w prawie polskim, w prawie UE, kraje członkowskie posiadają odmienne regulacje prawne. Wskazano na emitowane, wyczuwalne gazy - amoniak i siarkowodór. Autor raportu wyjaśnił, iż można ocenić uciążliwość zapachową na podstawie wykonanych wyliczeń stężeń amoniaku w analizowanym terenie. Obliczenia wykonane dla punktu o współrzędnych X =200 m, Y =450 m (w kierunku najbliższej zabudowy mieszkalnej wykazały stężenie amoniaku D1 max= 50 ug/mł, co wskazuje na poziom poniżej progu wyczuwalności. Podkreślono, że nie będzie to jednak prawdziwy obraz ze względu na emisję całej gamy związków odoroczynnych powstających przy rozkładzie związków organicznych. Najbardziej bezpośrednią miarą imisji substancji zapachowo uciążliwych są opinie ludności, narażonej na ten rodzaj uciążliwości.
W związku z eksploatacją przedsięwzięcia nie przewiduje się oddziaływania na powierzchnię ziemi. Funkcjonowanie projektowanych obiektów nie wiąże się ponadto ze zrzutem ścieków do wód lub ziemi. W zakresie oddziaływania na rośliny i zwierzęta - wyjaśniono, że roślinność porastająca tę działkę należy do gatunków powszechnych w krajowej florze. Brak na tym terenie cennych siedlisk i gatunków fauny i flory. Inwestycja nie znajduje się w obrębie istniejących zespołów przyrodniczo krajobrazowych ani w obrębie obszarów chronionego krajobrazu. Eksploatacja inwestycji nie będzie wywierała negatywnego wpływu na obszary Natura 2000, przedmioty i cele ochrony, dla których zostały wyznaczone. W rejonie oddziaływania przedsięwzięcia nie istnieją zabytki chronione na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Mieszkańcy wsi S. nie zostaną pozbawieni możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej, środków łączności, dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Obiekty wpisane do rejestru zabytków w miejscowości S. nie będą narażone na zniszczenie ani uszkodzenie.
W zakresie oddziaływania na klimat - obiekty chowu zwierząt usytuowane będą na terenie otwartym, pozbawionym naturalnych barier w ukształtowaniu terenu, które ograniczają migrację powstających gazów cieplarnianych. Brak kumulacji pary wodnej, CO2, aerozoli, metanu i amoniaku nie spowoduje zmian wskazujących na kształtowanie się lokalnego mikroklimatu.
W zakresie oddziaływania na krajobraz wskazano, że nowe obiekty kubaturowe zaprojektowane będą w estetyce nie kolidującej z istniejącą formą zabudowy. Ponadto nie przewiduje się możliwości transgranicznego oddziaływania na środowisko.
W raporcie zawarto propozycje monitoringu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko - w zakresie gospodarki wodno-ściekowej, ochrony powietrza, gospodarki odpadami i ochrony przed hałasem. Na etapie eksploatacji proponuje się monitoring procesów technologicznych (m.in. rejestrację zużycia surowców, poziomu produkcji) oraz ewidencjonowanie powstających odpadów. W ramach monitoringu wskazane jest: prowadzenie ewidencji rodzajów i ilości zanieczyszczeń wprowadzanych do powietrza. Ewidencję odpadów należy prowadzić zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska w sprawie wzoru dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji, z zastosowaniem następujących dokumentów: karta ewidencji odpadów, karta przekazania odpadów. Po zakończeniu każdego roku kalendarzowego należy przedstawić do Urzędu Marszałkowskiego informację o ilości, rodzajach wytwarzanych odpadów oraz o sposobie gospodarowania nimi.
Nie przewiduje się sytuacji awaryjnych na fermie poza ewentualnymi masowymi padnięciami zwierząt lub koniecznością niezwłocznego uboju w wyniku chorób wymagających niezwłocznego uboju. Zakład nie należy w świetle rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 29 stycznia 2016 r. oraz w rozumieniu art. 248 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska do zakładu o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. Nie przewiduje się możliwości transgranicznego oddziaływania na środowisko.
W zakresie porównania proponowanej technologii z technologią spełniającą wymagania, o których mowa w art. 143 P.o.ś. dokonano szczegółowego tabelarycznego zestawienia rozwiązań proponowanych dla przedmiotowego przedsięwzięcia i zaleceń zawartych w dokumencie referencyjnym dotyczącym zintegrowanego zapobiegania i ograniczania zanieczyszczeń Dokument Referencyjny UE - Najlepsze Dostępne Techniki Intensywnej Hodowli Drobiu i Trzody Chlewnej. Przewidziane do zastosowania rozwiązania projektowe zapewnią wysoki stopień zabezpieczenia środowiska przed negatywnym wpływem przedsięwzięcia na środowisko. Przy prawidłowej eksploatacji przedmiotowa inwestycja nie będzie powodować negatywnego oddziaływania na środowisko.
W zakresie analizy możliwych konfliktów społecznych wskazano na interesy osób trzecich podlegające ochronie prawnej, konkludując, iż z przeprowadzonej w raporcie analizy i oceny zagrożenia dla środowiska, przeprowadzonej dla obu analizowanych wariantów wynika, że żaden z czynników wpływających na ochronę interesów osób trzecich nie zostanie naruszony. Nie przewiduje się negatywnych oddziaływań związanych z eksploatacją projektowanej instalacji poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny. Uwzględniając lokalizację fermy, rolniczy charakter terenu, autor raportu wyjaśnił, iż nie przewiduje się eskalacji protestów społecznych.
W raporcie zawarto także odniesienie do trudności wynikających z niedostatków techniki lub luk we współczesnej wiedzy jakie napotkano opracowując raport. Raport zawiera stwierdzenie w języku niespecjalistycznym. Załączniki graficzne oraz źródła informacji stanowiące podstawę sporządzenia raportu.
Podsumowując, po przeprowadzeniu przez Kolegium indywidualnej analizy raportu, organ II instancji stwierdził, że opracowanie to, będące kluczowym dokumentem w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej zawiera komplet niezbędnych informacji pozwalających na ocenę przedsięwzięcia i jego oddziaływania na środowisko, ludność, krajobraz, zabytki jak i informacji identyfikujących rodzaj i skalę skutków środowiskowych, a także społecznych. Podkreślił, że wbrew twierdzeniom odwołania, wyczerpująco opisano także kwestie wariantów - alternatywnego, "zerowego" oraz proponowanego przez wnioskodawcę, zarazem najkorzystniejszego dla środowiska. W ocenie Kolegium, zarzuty odwołania są zatem nieuzasadnione, a stanowią skutek niedostatecznego, wyłącznie powierzchownego zapoznania się z treścią raportu przez osobę odwołującą.
Kolegium podkreśliło także, że raport o oddziaływaniu na środowisko jest dokumentem prywatnym, ale opracowanym przez osoby posiadające wiadomości specjalne. Raportowi o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przysługuje szczególna wartość dowodowa, która wynika z kompleksowego charakteru analizy planowanego do realizacji przedsięwzięcia. Podważenie jego ustaleń może nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie równie kompletnej analizy uwarunkowań przyrodniczych (tzw. kontrraportu), sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą jak autorzy raportu, której wnioski pozostawałyby w rażącej sprzeczności do tych zawartych w raporcie przedłożonym przez inwestora. Każdorazowe zarzuty i zastrzeżenia stron wobec ustaleń raportu nie mogą być gołosłowne, a powinny zostać wszechstronnie uzasadnione, przy czym największą przeciwwagę dla raportu stanowi dowód o równorzędnym ciężarze gatunkowym, tj. kontrraport (ekspertyza), która wskaże wady raportu inwestora lub nietrafność przyjętych w nim rozwiązań. W tym stanie rzeczy za nieuzasadniony należy uznać wniosek dowodowy strony skarżącej - Stowarzyszenia [...] o powołanie biegłego. Twierdzeniom strony, o tym, że przedłożony raport nie może być uznany za wiarygodny tylko z tego powodu, że został sporządzony na zlecenie inwestora przeczy jednoznaczna treść art. 74 ust. 1 pkt 1 u.o.o.ś. Przepis ten wyraźnie stanowi, iż to na podmiocie planującym podjęcie realizacji przedsięwzięcia ciąży obowiązek przedłożenia raportu o oddziaływanie na środowisku. Żadna ze stron odwołujących nie przedłożyła kontrraportu, jak i nie przedstawiła takich zarzutów, które mogłyby obiektywnie podważyć treść raportu znajdującego się w aktach sprawy, a Kolegium nie dostrzegło takich wad z urzędu.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów zawartych w odwołaniach, po analizie treści przedłożonego raportu Kolegium podkreśliło, że działka inwestycyjna położona jest w kierunku południowo-zachodnim w odległości około 2,7 km od granicy zabudowy mieszkalnej miejscowości B. oraz w kierunku północno-zachodnim, w odległości około 8,97 km od granic administracyjnych miasta P., od strony zachodniej działka graniczy z gruntami ornymi użytkowanymi rolniczo, natomiast od strony północno-wschodniej działka granicy z miejscowością S. . Najbliższa zabudowa zlokalizowana jest około 115 m od granic działki inwestycyjnej i mimo podniesienia w odwołaniu K. B., iż odległość od jej nieruchomości wynosi 50 m, a w odwołaniu Stowarzyszenia wskazano na odległość rzędu 70 m, Kolegium stwierdziło, że informacje te nie do końca odpowiadają stanowi faktycznemu. Do wniosku o wydanie decyzji załączona została bowiem mapa ewidencyjna obejmująca wieś S.. Mapa została sporządzona w skali 1:2000, co oznacza, że jeden centymetr na mapie odpowiada 20 m w rzeczywistości. O ile granica działki [...] rzeczywiście znajduje się w odległości mniejszej, niż 115 m od granicy działki inwestycyjnej, o tyle zgodnie z treścią raportu zabudowa na działce nr [...] zlokalizowana jest już ponad 100 m od granic działki inwestycyjnej. Treść raportu odpowiada więc prawdzie. Co istotne, planowane przedsięwzięcie zlokalizowane jest na terenie wykorzystywanym już dotychczas dla takiego samego profilu działalności. Na terenie działki inwestycyjnej, ani w jej bezpośrednim sąsiedztwie nie znajdują się istniejące lub proponowane obszary do objęcia na podstawie przepisów ustawy o ochronie przyrody. Teren, na którym zlokalizowana jest inwestycja, nie jest położony w granicach głównych zbiorników wód podziemnych oraz w granicach stref ochronnych ujęć wód. W zasięgu oddziaływania inwestycji nie występują obszary wybrzeży, czy obszary przylegające do jezior. Na terenie działki inwestycyjnej nie występują obiekty objęte ochroną na podstawie przepisów ustawy o ochronie dóbr oraz stanowiska archeologiczne. Planowane przedsięwzięcie położone jest poza uzdrowiskami i obszarami ochrony uzdrowiskowej. Teren nie jest objęty strefami ochronnymi terenów górniczych oraz nie jest narażony na niebezpieczeństwo obsuwania mas ziemi. Jest położony poza terenem zagrożonym podtopieniami i powodzią. W fazie realizacji przedsięwzięcia nie przewidziano zanieczyszczania środowiska wodno- gruntowego.
Ustalono odpowiednie warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji inwestycji. Zapotrzebowanie na energię elektryczną oraz wodę wodociągową na etapie realizacji inwestycji nie przekroczy poziomu zapotrzebowania szacowanego na etapie eksploatacji obiektów. Czasowe gromadzenie odpadów poprzedzającego ich usunięcie, będzie odbywało się na terenie działki inwestycyjnej. Podczas realizacji inwestycji ma być zaprojektowany pneumatyczny i hermetyczny system rozładunku paszy do silosów, zastosowany system filtrów przeciwpyłowych w silosach. Należy stosować wentylatory dachowe i szczytowe, system tunelowy oraz zaprojektować system zbierania ścieków technologicznych z mycia obiektów hodowlanych obejmujący studzienki ściekowe i projektowany bezodpływowy zbiornik o pojemności około 10 mł. Obiekty zostaną wyposażone w system schładzania oparty na systemie nasączanych wodą mat, rozmieszczonych równomiernie w przedniej części budynku, po jego obu stronach. Planuje się zaopatrzenie w wodę na potrzeby technologiczne zgodnie z obecnym rozwiązaniem z przyłącza do sieci gminnej.
W raporcie przewidziano, że realizacja inwestycji spowoduje okresowe oddziaływania akustyczne związane z ruchem transportu dowożącego materiały budowlane oraz sprzęt. Nie spowoduje to jednak trwałej ponadnormatywnej uciążliwości na terenach najbliższej zabudowy mieszkaniowej, podlegającej ochronie przed hałasem. Emisja pyłu spowodowana pracami ziemnymi będzie miała charakter krótkookresowy i lokalny, jedynie w miejscach prowadzenia prac budowlanych. Budowa projektowanej fermy nie będzie negatywnie oddziaływać na istniejące i proponowane formy ochrony przyrody, etap realizacji inwestycji nie będzie miał negatywnego wpływu na obszar Natura 2000 i cele ochrony, dla których zostały one wyznaczone. Wszelkie działania inwestycyjne ograniczają się do powierzchni działki inwestycyjnej. W związku z budową obiektów do chowu drobiu i obiektów pomocniczych nie zachodzi potrzeba uzyskania zgody na wycinkę lub przesadzenie drzew. Po rozpoczęciu użytkowania dwóch nowych obiektów hodowlanych będą występować dodatkowe źródła emisji hałasu. Istotnym źródłem zanieczyszczeń powietrza będą: obiekty chowu zwierząt - emisja zorganizowana, poprzez wentylatory wylotowe, której źródłem są odchody drobiu (emisja amoniaku), przemieszczanie się drobiu (emisja pyłu). Przyjęto, że średni poziom hałasu wewnątrz projektowanych obiektów hodowlanych, podobnie jak tych już istniejących, będzie wynosił 70 db. Przyjęto, że minimalna izolacyjność akustyczna przegród zewnętrznych ww. obiektów wynosić będzie 20 db, a ścian z czerpniami powietrza 15 db. Na zewnątrz obiektów hodowlanych hałas emitowany będzie przede wszystkim przez wentylatory. Emisja hałasu z projektowanych obiektów będzie się sumować z instalacją już 6 obiektów hodowlanych. Przeprowadzone obliczenia oddziaływania skumulowanego, uwzględniającego pracę całej instalacji, po realizacji nowych obiektów hodowlanych, wskazują, że zasięg oddziaływania akustycznego fermy - od strony terenów zabudowanych - nie przekroczy terenu inwestycyjnego. W porze nocnej największy zasięg hałasu występuje od południowego zachodu (strona od drogi ekspresowej S3), do 70 m od granicy działki inwestycyjnej. Na terenach najbliższej zabudowy mieszkaniowej, przy intensywnej pracy wentylatorów, prognozowany poziom dźwięku wynosić będzie do 40,3 db w dzień i do 35,6 db w nocy. Z obliczeń tych wynika, że po planowanej rozbudowie fermy, podczas normalnej pracy emitowany hałas nie będzie prowadził do przekroczenia wartości dopuszczalnych hałasu ani pogorszenia standardów jakości środowiska na terenach sąsiedniej zabudowy mieszkaniowej.
Obliczenia w raporcie w zakresie oddziaływania na powietrze atmosferyczne wykonano dla warunków funkcjonowania fermy po zrealizowaniu przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego oraz dla oceny oddziaływania skumulowanego. Obliczenia wykazały, że dotrzymane są obowiązujące normy i stężenia dopuszczalne w zakresie ochrony atmosfery w pełnej siatce obliczeniowej we wszystkich punktach obliczeniowych. Obliczenia stanu zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego w czasie eksploatacji zakładu przeprowadzono według metodyki modelowania poziomu substancji w powietrzu, określonej w rozporządzeniu Ministra Środowiska w sprawie poziomów odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu. W zakresie problematyki odorów - a więc kwestii szczególnie podnoszonych przez strony w odwołaniach - wskazano, że nie jest ona uregulowana w prawie polskim. W przypadku, gdzie jednym z emitowanych gazów jest amoniak, dla którego próg wyczuwalności wynosi 3,9 mg/mł, a drugi siarko-wodór, dla którego prób wyczuwalności wynosi od 0,0007 do 0,2 mg/mł, można ocenić uciążliwość zapachową na podstawie wykonanych wyliczeń stężeń amoniaku w analizowanym terenie. Obliczenia wykonane na działce w kierunku najbliższej zabudowy wykazały stężenie amoniaku na poziomie 50 ug/mł, a więc poniżej progu wyczuwalności.
W raporcie przedstawiono stan środowiska naturalnego oraz przewidywane oddziaływanie inwestycji na środowisko, a tym: faunę, szatę rośliną, siedliska przyrodnicze, obszary natura 2000, glebę, wody powierzchniowe i podziemne, powietrze, klimat akustyczny, dobra materialne, dobra kultury (także zabytki) i krajobraz. Określono, w jakim stopniu planowane przedsięwzięcie wpłynie na jakość poszczególnych elementów środowiska naturalnego, a także, czy zmiany wywołane funkcjonowaniem planowanego przedsięwzięcia nie będą przekraczać granic działki inwestycyjnej.
W zakresie ponoszonych przez Stowarzyszenie w odwołaniu kwestii związanych z wodami opadowymi, Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, iż wody opadowe spływające z powierzchni dachowych budynków oraz terenów utwardzonych, nie są wodami zanieczyszczonymi, a oddziaływanie na środowisko gruntowo-wodne zostało szczegółowo opracowane w treści raportu. Ścieki z mycia obiektów i odcieki z magazynowania obornika będą magazynowane w szczególnych zbiornikach. Nie przewiduje się wpływu obiektów na stan wód podziemnych, również w ramach skumulowanego oddziaływania.
Podnoszony przez Stowarzyszenie w odwołaniu zarzut naruszenia art. 35 i art. 36 K.p.a. również nie mógł mieć jakiegokolwiek wpływu na treść wydanej decyzji. Środki zwalczania przewlekłości postępowania lub bezczynności organu zostały szczegółowo uregulowane w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Nawet, jeżeli organ prowadzi postępowanie z naruszeniem zasady szybkości postępowania, to i tak tego typu uchybienie procedurze pozostaje bez znaczenia dla oceny prawidłowości wydanej w sprawie decyzji.
Analiza treści decyzji Wójta daje podstawy do przyjęcia, że wszystkie elementy wymienione w art. 80 ust. 1 ustawy zostały uwzględnione. Kolegium podkreśliło, że celem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest ustalenie warunków realizacji przedsięwzięcia w takim stopniu, aby wyeliminować a co najmniej możliwie ograniczyć negatywne oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko. Zaskarżona decyzja Wójta w możliwie maksymalnym zakresie nakłada na inwestora takie warunki realizacji przedsięwzięcia, które odpowiadają wymogom wyspecjalizowanych organów współdziałających (PPIS, RDOŚ i PGW "Wody Polskie"), wymogom społeczeństwa i wynikają z ustaleń Raportu opracowanego przez podmiot posiadający specjalistyczną wiedzę w tej dziedzinie.
W toku postępowania został zapewniony udział społeczeństwa. Prawidłowo zawiadomiono społeczeństwo o prowadzonym postępowaniu, co Kolegium wykazało w niniejszym uzasadnieniu, ponadto w toku postępowania składane były protesty i zastrzeżenia, jednak okazały się one nieuzasadnione. W toku postępowania została także przeprowadzona rozprawa otwarta z udziałem społeczeństwa, podczas której podnoszono w szczególności kwestie uciążliwości zapachowych, jak i zapobiegania o ograniczania tych uciążliwości. Podnoszone przez społeczeństwo w toku postępowania zarzuty w odniesieniu do raportu zostały przez organ I instancji szczegółowo wyjaśnione.
Wobec niestwierdzenia naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a zarazem zrealizowania wskazań wyrażonych w wydanym w sprawie wyroku WSA w Szczecinie, po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kolegium stwierdziło, że w sprawie zostały spełnione przesłanki do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na rzecz inwestora.
Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. Stowarzyszenie [...] w S. złożyło skargę na ww. decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając jej:
- naruszenie art. 49 k.p.a., przy zawiadomieniu o zakończeniu postępowania z dnia [...] grudnia 2018 r., wg danych zawiadomienie to wraz z obwieszczeniem Wójta powinno być ogłoszone od [...] grudnia 2018 r. do [...] stycznia 2019 r. na tablicy ogłoszeń w miejscowości S.. Niestety od [...] grudnia 2018 r. do [...] stycznia 2019 r. wisiało tylko obwieszczenie z dnia [...] listopada 2018 r. Zgodnie z obowiązującymi przepisami zawiadomienie jest nieskuteczne,
- przeprowadzenie postępowania niezgodnie z art. 31 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o ochronie środowiska. Naruszono również przepisy art. 21 ust. 1 pkt. 9 ustawy o ocenach oddziaływania, organ prowadzący postępowanie jest zobowiązany do zapewnienia możliwości udziału stron i społeczeństwa, gdy inwestycja znacząco wpływa na środowisko. W dniu [...] września 2018 r. organ ogłosił na tablicy ogłoszeń, że zawiadamia tylko strony o wszczęciu postępowania na żądanie jednej ze stron. Zdaniem strony, pominięto społeczeństwo, a strony biorące udział w postępowaniu powinny być powiadomione na piśmie. Nie wywieszono decyzji z [...] stycznia 2019 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań na tablicy ogłoszeń w miejscowości S., oraz nie przesłano jej stronom biorącym czynny udział w postępowaniu. Natomiast Kolegium swoją decyzję przesłało do ww. stron oraz wywiesiło na tablicy ogłoszeń w S. ,
- naruszenie art. 85 ust. 3 u. o. o. ś. obwieszczenie Wójta [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nie zawierało bowiem informacji o prawie społeczeństwa do zapoznania się z treścią decyzji oraz dokumentacją sprawy.
- naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 oraz art. 85 ust. 1 pkt 1 lit. a u.o.o.ś. przez nierozpatrzenie petycji i protestu oraz wniosków mieszkańców S. wniesionych w październiku 2018 r.- brak odpowiedzi na piśmie.
Zdaniem strony skarżącej, zapisy zawarte w raporcie o oddziaływaniu na środowisko, iż planowana inwestycja nie wpłynie znacząco na pogorszenie stanu środowiska obszarów sąsiednich i nie będzie stanowiła zagrożenia dla okolicznych mieszkańców, są niewłaściwe i mogą prowadzić do naruszenia zasad zrównoważonego rozwoju oraz zasady równości wobec prawa. Ponadto, do prawidłowej oceny raportu potrzebna jest opinia osoby niezwiązanej z inwestycją oraz terenem gminy. Dlatego zasadne jest powołanie biegłego. Tymczasem, po złożeniu stosownego wniosku w tej sprawie Wójt, pismem z dnia [...] października 2018 r., pozostawił ww. wniosek bez rozpoznania, czym naruszył art.123-126 k.p.a. nie wydając postanowienia w sprawie powołania biegłego, od którego strona może się odwołać. Autorka raportu potraktowała również powierzchownie kwestię uciążliwości odorowej. To, że regulacje normatywne nie określają parametrów wielkości stężeń substancji zapachowych w powietrzu, nie oznacza, zdaniem strony, że analiza uciążliwości z tym związanych może być przez autora pomijana. Nie ulega wątpliwości, że uciążliwości odorowe - zwłaszcza jeżeli wiążą się z emisją silnych związków chemicznych - mogą bowiem negatywnie oddziaływać na zdrowie ludzkie. W ocenie strony, brak jest także konkretnych danych w sprawie szkodliwego oddziaływania na budowle zabytkowe takie jak zespół folwarczno-pałacowy, kościół oraz park, które figurują w rejestrze zabytków i znajdują się w sąsiedztwie inwestycji, jak również odpowiednich urządzeń do podczyszczania wód opadowych oraz roztopowych, które następnie będą odprowadzane z terenu fermy drobiu do kanalizacji lub w inny sposób zorganizowany, aby nie zanieczyszczać wód gruntowych. Niestety wody opadowe przy istniejących kurnikach nie są ujęte w zbiorcze systemy kanalizacyjne, są odprowadzane bezpośrednio do ziemi, co nie jest zgodne z normami prawnymi Unii Europejskiej w zakresie ochrony środowiska. Zagrożone są ujęcia wody przez skażenie wód gruntowych. Jedno ujęcie jest zlokalizowane przy fermie, drugie - 270 m od kurników. Strona zwróciła także uwagę na odległość fermy od budynków i terenów chronionych, która nie może być mniejsza niż 200-300 metrów, a w przypadku omawianej inwestycji odległość ta wynosi 70 m, a nie 115 m jak wpisane jest w raporcie. Ponadto, zdaniem strony, teren przy którym znajduje się ferma drobiu, powinien być obsadzony dość wysoką roślinnością, która będzie pełniła funkcje izolacyjną. Strona nie zgodziła się również z opinią sanitarną, zgodnie z którą realizacja inwestycji nie wpłynie negatywnie na środowisko przyrodnicze, natomiast przyczyni się do rozwoju lokalnej infrastruktury technicznej w tym do poprawy jakości życia mieszkańców. Przy wydawaniu opinii do raportu oddziaływania na środowisko, głównym kryterium jakim powinien kierować się Sanepid jest odległość od zabudowań mieszkalnych planowanych obiektów inwentarskich. Odległość nie może być niższa niż 300 m przy obsadzie od 300 do 1000 DJP, (ferma będzie miała ok. 890 DJP). Raport narusza także zakaz sprzedaży miału węglowego.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a.").
W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 153 P.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
W związku z tym, że w niniejszej sprawie zapadł już prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2019 r. (sygn. akt II SA/Sz 541/19), przystępując do jej rozpatrzenia Sąd związany jest treścią ww. wyroku, a tym samym wyrażoną w nim oceną prawną, bowiem mające w sprawie zastosowanie przepisy prawa nie uległy zmianie. Ponownie rozpatrując sprawę Sąd nie mógł więc formułować nowych ocen prawnych, odmiennych, czy sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany był do podporządkowania się im w pełnym zakresie.
Powyższe oznacza, że Sąd, rozpoznając sprawę ze skargi Stowarzyszenia [...] w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2020 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, winien był zbadać, czy ww. organ, ponownie wydając rozstrzygnięcie, zastosował się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania, zawartych we wskazanym, wcześniejszym orzeczeniu Sądu.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, zdaniem Sądu, że organ II instancji zastosował się do oceny prawnej i wskazań Sądu zawartych w wyroku z dnia 17 października 2019 r.
W pierwszej kolejności wskazać należy na nałożony ww. wyrokiem na organ II instancji obowiązek przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego celem ustalenia, czy społeczeństwo miało zapewniony udział w postępowaniu prowadzonym w niniejszej sprawie.
Przypomnieć należy, że art. 79 ust. 1 u.i.o.ś. zagwarantował społeczeństwu udział w postępowaniach w przedmiocie określenia uwarunkowań środowiskowych, w których przeprowadzana jest ocena oddziaływania na środowisko. Oznacza to zatem, że w takiego rodzaju postępowaniach, udział społeczeństwa musi być przez organ zapewniony, co powinno znajdować odzwierciedlenie w aktach sprawy. Prawo do udziału społeczeństwa określono szeroko, co wynika z art. 33 ust. 1 i art. 85 ust.3 u.i.o.ś.
Pierwszy z powołanych przepisów przewiduje, że przed wydaniem i zmianą decyzji wymagających udziału społeczeństwa organ właściwy do wydania decyzji, bez zbędnej zwłoki, podaje do publicznej wiadomości informacje o:
1) przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; 2) wszczęciu postępowania; 3) przedmiocie decyzji, która ma być wydana w sprawie; 4) organie właściwym do wydania decyzji oraz organach właściwych do wydania opinii i dokonania uzgodnień; 5) możliwościach zapoznania się z niezbędną dokumentacją sprawy oraz o miejscu, w którym jest ona wyłożona do wglądu; 6) możliwości składania uwag i wniosków; 7) sposobie i miejscu składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie 30-dniowy termin ich składania; 8) organie właściwym do rozpatrzenia uwag i wniosków; 9) terminie i miejscu rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa, o której mowa w art. 36, jeżeli ma być ona przeprowadzona; 10) postępowaniu w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli jest prowadzone.
Natomiast zgodnie z art. 85 ust.3 u.i.o.ś. organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko podaje do publicznej wiadomości informacje o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią oraz dokumentacją sprawy, w tym z uzgodnieniami i opiniami organów, o których mowa w art. 77 ust. 1. Na mocy art. 3 pkt 11 u.i.o.ś. ilekroć w ustawie jest mowa o podaniu informacji do publicznej wiadomości - rozumie się przez to: a) udostępnienie informacji na stronie Biuletynu Informacji Publicznej, organu właściwego w sprawie, b) ogłoszenie informacji, w sposób zwyczajowo przyjęty, w siedzibie organu właściwego w sprawie, c) ogłoszenie informacji przez obwieszczenie w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscu planowanego przedsięwzięcia, a w przypadku projektu dokumentu wymagającego udziału społeczeństwa - w prasie o odpowiednim do rodzaju dokumentu zasięgu, d) w przypadku gdy siedziba organu właściwego w sprawie mieści się na terenie innej gminy niż gmina właściwa miejscowo ze względu na przedmiot postępowania - także przez ogłoszenie w prasie lub w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscowości lub miejscowościach właściwych ze względu na przedmiot postępowania.
W ww. wyroku z dnia 17 października 2019 r. Sąd stwierdził, że organ odwoławczy, oceniając kwestie zapewnienia udziału społeczeństwa w wydaniu decyzji, nie ustrzegł się uchybień, albowiem wprawdzie szczegółowo opisał sporządzone przez organ I instancji obwieszczenia, jednakże nie wykazał, aby doszło do skutecznego podania do publicznej wiadomości wymaganych informacji. Sąd zauważył, że w aktach sprawy niejednokrotnie brak jest dowodów potwierdzających umieszczenie obwieszczeń na stronie BIP i tablicy informacyjnej Urzędu Gminy B. oraz na tablicy informacyjnej we wsi S. i to, pomimo że w obwieszczeniach przewidziano wprost taką formę zawiadamiania społeczeństwa. Przykładowo nie załączono wydruku ze strony BIP potwierdzającego udostępnienie społeczeństwu obwieszczenia z dnia [...] listopada 2018 r., [...] grudnia 2018 r. czy z dnia [...] stycznia 2019 r. Z kolei w przypadku obwieszczeń z dnia [...] września 2018 r. i [...] listopada 2018 r. nie ma adnotacji o ich wywieszeniu na tablicach ogłoszeń we wsi S., a z dnia [...] grudnia 2018 r., [...] stycznia 2019 r. - na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy B. . Podobna sytuacja istnieje także w przypadku zawiadamiania stron dokonanego w trybie art. 49 k.p.a. W odniesieniu do obwieszczeń z dnia [...] grudnia 2018 r., zdaniem Sądu, zebrany w toku postępowania materiał dowodowy nie pozwalał na przyjęcie, że zostały one zamieszczone na tablicy ogłoszeń w okresie od [...] grudnia 2018 r. do [...] stycznia 2019 r. Organ II instancji uznał, że przedłożone do akt fotografie nie mają mocy dowodowej i oparł się na adnotacjach dokonanych przez Sołtysa wsi, co, w ocenie Sądu, było działaniem niewystarczającym.
Jak wynika z akt sprawy, wypełniając wskazanie Sądu w powyższym zakresie Kolegium, pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r., wezwało Sołtysa Wsi S. do złożenia wyjaśnień na piśmie w zakresie faktów i terminów wywieszenia na tablicy ogłoszeń we wsi S. obwieszczenia Wójta z [...] września 2018 r., z [...] listopada 2018 r., z [...] grudnia 2018 r., z [...] stycznia 2019 r. oraz zawiadomienia stron z tego samego dnia, stosownie do art. 49 k.p.a. Ponadto, pismem z tej samej daty Kolegium wezwało Wójta do przesłania wyjaśnień pracownika Urzędu Gminy odpowiedzialnego za wywieszanie zawiadomień i obwieszczeń w zakresie faktów i terminów udostępnienia społeczeństwu obwieszczenia Wójta z [...] listopada 2018 r., z [...] grudnia 2018 r., z [...] stycznia 2019 r. oraz zawiadomienia stron z tego samego dnia, stosownie do art. 49 k.p.a. - w zakresie zamieszczenia ww. obwieszczeń w BIP UG B. .
W pisemnym oświadczeniu z dnia [...] kwietnia 2020 r. pracownik Urzędu Gminy B. wyjaśnił, że wszystkie wymienione obwieszczenia w przedmiocie udostępnienia społeczeństwu oraz zawiadomienia stron zgodnie z art. 49 k.p.a upublicznione zostały na tablicy ogłoszeń UG B. oraz w BIP w dniu [...] września 2018 r. Dodatkowo na dowód zamieszczenia ogłoszeń w BIP, przedstawił wydruki z BIP Urzędu G. B.. Ponadto wyjaśnił, że obwieszczenia i zawiadomienia były wywieszane na tablicy ogłoszeń przez Sołtysa [...] - w dniach podanych na obwieszczeniach tj. w dniu [...] września 2018 r., [...] listopada 2019 r., [...] grudnia 2018 r. oraz [...] stycznia 2019 r. Wyjaśnił ponadto, że obwieszczenia we wsi S. były wywieszane w różnych miejscach, tj. na ścianie budynku gospodarczego przy świetlicy wiejskiej w S. , czy na słupach oświetlenia. Na dowód powyższego załączył zdjęcia obwieszczenia z [...] września 2018 r. z tych miejsc. W dniu [...] maja 2020 r. wpłynęło do Kolegium wyjaśnienie Sołtysa Wsi S., w którym ww. podał, że wszystkie obwieszczenia z dnia [...] września 2018 r., [...] listopada 2018 r., [...] grudnia 2018 r. i [...] stycznia 2019 r. wywieszane były w dniach podawanych na obwieszczeniu, zdejmowane zaś były po upływie ustawowego terminu. Wszystkie czynności były podejmowane w obecności pracownika Urzędu Gminy jak i inwestora. Podał także, że obwieszczenia były wywieszane w rożnych miejscach, tj. na tablicy ogłoszeń, ścianie budynku gospodarczego przy świetlicy wiejskiej w S. , jak i na słupie oświetlenia.
Mając na uwadze powyższe zgodzić się należy ze stanowiskiem Kolegium, że podjęte przez ów organ czynności wyjaśniające wykazały, że doszło do prawidłowego podania do publicznej wiadomości ww. obwieszczeń Wójta, jak i zawiadamiania stron w trybie art. 49 k.p.a., stosownie do wskazań Sądu w wyroku z 17 października 2019 r.
W tym miejscu odnosząc się zarzutu skargi, jakoby obwieszczenie z [...] grudnia 2018 r. nie zostało zamieszczone na tablicy ogłoszeń wsi S. wskazać należy, że nawet gdyby uznać, że organ I instancji nie dokonał obwieszczeń z ww. daty, to nie miałoby to żadnego wpływu na wynik sprawy, jak i na zapewnienie w postępowaniu udziału społeczeństwa. Zwrócić bowiem należy uwagę, że obwieszczenia z dnia [...] grudnia 2018 r. dotyczyły wyłącznie zawiadomienia społeczeństwa oraz stron o niemożliwości załatwienia sprawy w ustawowym terminie i wyznaczeniu nowego terminu zakończenia postępowania.
W ocenie Sądu, wbrew stanowisku strony skarżącej, w niniejszej sprawie sprostano również obowiązkom określonym w art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 85 ust. 1 pkt 1 lit. a u.i.o.ś., tj. rozpatrzono wnioski i uwagi społeczeństwa i dano temu wyraz w uzasadnieniu decyzji. Dotyczy to zarówno wniosków i uwag ze stycznia 2018 r., jak i tych z października 2018 r. Wójt szczegółowo odniósł się do każdego z podniesionych zastrzeżeń i wyjaśnił, nawiązując do treści sporządzonego raportu, z jakim powodów nie mogą one zostać uwzględnione (s. 17 - 21 decyzji).
W ww. wyroku z dnia 17 października 2019 r. Sąd stwierdził ponadto, że organ odwoławczy nie dokonał należytej i wszechstronnej oceny przedłożonego przez inwestora raportu oddziaływania na środowisko. Kolegium nie wyjaśniło bowiem szerzej, z jakich powodów uznało, że raport jest kompletny i odpowiada prawu. W szczególności nie wymieniło elementów raportu ani nie zestawiło ich z treścią art. 66 ust. 1 u.i.o.ś., który to określa minimalne wymogi raportu. Nie jest również wystarczające wskazanie, zdaniem Sądu, że raport zawiera warianty przedsięwzięcia, skoro art. 66 ust. 1 pkt 5, 6 i 6a u.i.o.ś. przewiduje zarówno przedstawienie opisu trzech wariantów (tj. wariantu proponowanego przez wnioskodawcę, racjonalnego wariantu alternatywnego oraz racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska), jak także uzasadnienie ich wyboru, określenie przewidywanego oddziaływania analizowanych wariantów na środowisko, jak i porównanie oddziaływań analizowanych wariantów. Poza określeniem, że kwestia wariantów została uwzględniona w raporcie, organ nie wskazał, jaki to przewidziano wariant alternatywny oraz racjonalny wariant najkorzystniejszy dla środowiska.
Przystępując do oceny, czy Kolegium zastosowało się do zaleceń Sądu w ww. kwestii, po dokonaniu analizy zarówno dokumentów zgromadzonych w aktach niniejszej sprawy, jak i treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, zgodzić się należy ze stanowiskiem ww. organu, że raport oddziaływania na środowisko – sporządzony w celu ustalenia wpływu projektowanego przedsięwzięcia na środowisko przyrodnicze, określenia bezpośrednich i pośrednich skutków dla środowiska oraz wskazanie rozwiązań technicznych i technologicznych zabezpieczających przed jego negatywnym wpływem – jest kompletny i spełnia wymogi określone w art. 66 ustawy u.i.o.ś.
Raport ten, jak zasadnie wskazał organ II instancji, zawiera bowiem charakterystykę całego przedsięwzięcia, opis analizowanych wariantów, a także opis przewidywanych oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko przyrodnicze podczas realizacji i eksploatacji inwestycji, na powierzchnię ziemi i glebę, krajobraz i roślinność naturalną, na obszary i obiekty podlegające ochronie przyrody i krajobrazu, na wody powierzchniowe i podziemne, powietrze, czy klimat akustyczny. W konsekwencji przedmiotowy raport uwzględnia wszystkie ewentualne zagrożenia związane z realizacją przedmiotowego zamierzenia oraz określa konkretne wymagania ochrony środowiska na etapie prac budowlanych oraz w trakcie eksploatacji przedsięwzięcia.
W pkt. 7.4.6. raportu zaprezentowano racjonalny wariant alternatywny, który dotyczy budowy płyty obornikowej o powierzchni ok. 500 m˛. Jednocześnie wskazano, iż nie przedstawia się innych wariantów alternatywnych w zakresie rozwiązań technicznych, technologicznych poza wyżej wymienionym, gdyż dla przedmiotowej fermy, w odniesieniu do przedstawionych założeń projektowych nie ma racjonalnych alternatywnych rozwiązań technicznych. Ewentualne, alternatywne rozwiązania techniczne, technologiczne, nie skutkują zmianą skali oddziaływania na poszczególne komponenty środowiska czy zmniejszeniem/zwiększeniem poziomu emisji zanieczyszczeń i energii. Nie wskazano także innych wariantów alternatywnych pod względem lokalizacji, gdyż dla projektowanych obiektów inwentarskich zaplecze organizacyjno-techniczno-magazynowe stanowić będzie istniejąca infrastruktura techniczna oraz magazynowa. Opisano także skutki dla środowiska w przypadku niepodejmowania przedsięwzięcia, tzw. "wariant 0", który będzie skutkować dotychczasową formą użytkowania przedmiotowych działek i brakiem zmiany dotychczasowego oddziaływania na środowisko. Jednak wariant ten nie jest brany pod uwagę, gdyż oznacza on rezygnację z rozwoju realizowanej działalności gospodarczej, mimo posiadanych możliwości finansowych i lokalizacyjnych. Innymi słowy, zdaniem Kolegium, racjonalnym wariantem, jednocześnie najkorzystniejszym dla środowiska, jest wariant wybrany przez wnioskodawcę, z uwagi na możliwie największe ograniczenie zanieczyszczenia środowiska. Ponadto, Kolegium wskazało, że w dalszej części raportu dokonano analizy oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, poddając analizie zarówno oddziaływanie wariantu I jak i alternatywnego. Wyjaśniono, że oddziaływanie na środowisko, które nastąpi na etapie realizacji przedsięwzięcia zarówno w zakresie realizacji wariantu I (proponowanego przez wnioskodawcę) jak i alternatywnego, można określić jako nieciągłe, krótkotrwałe, charakteryzujące się niskim natężeniem. Będzie ono skoncentrowane na terenie przedmiotowej działki. Na etapie realizacji przedsięwzięcia nie stwierdzono możliwości oddziaływania stałego, wtórnego, skumulowanego, transgranicznego.
W odniesieniu do emisji odorów pochodzących z hodowli zwierząt gospodarskich wskazano, że problematyka ta nie jest uregulowana w prawie polskim, ani w prawie UE. Wskazano na emitowane, wyczuwalne gazy - amoniak i siarkowodór. Autor raportu wyjaśnił, iż można ocenić uciążliwość zapachową na podstawie wykonanych wyliczeń stężeń amoniaku w analizowanym terenie, które wskazują na poziom poniżej progu wyczuwalności. Podkreślono, że nie będzie to jednak prawdziwy obraz ze względu na emisję całej gamy związków odoroczynnych powstających przy rozkładzie związków organicznych, przy czym najbardziej bezpośrednią miarą imisji substancji zapachowo uciążliwych są opinie ludności, narażonej na ten rodzaj uciążliwości.
Wbrew zarzutom skargi, Sąd uznał, że ww. raport zawiera również szczegółowe informacje pozwalające na ocenę odziaływania przedsięwzięcia na krajobraz, roślinność, zabytki, jak i informacje identyfikujące rodzaj i skalę skutków środowiskowych, a także społecznych. Zdaniem Sądu, zarzuty skargi w tym zakresie są zatem nieuzasadnione. Należy także podkreślić, że nieuwzględnienie przez organy orzekające w sprawie wniosków dowodowych w postaci powołania biegłego "niezwiązanego z inwestycją oraz terenem gminy" należy ocenić jako pozostające bez wpływu na wynik sprawy. Istotne ustalenia poczynione przez ww. organy w zakresie charakteru obiektu i oddziaływania na środowisko Sąd akceptuje i uznaje, że kwestie te zostały w wystarczający sposób zbadane, a strona tych ustaleń skutecznie nie zdołała zakwestionować. Strona nie przedłożyła żadnego kontrdowodu odnoszącego się do parametrów/uwarunkowań planowanej inwestycji w kwestionowanym zakresie, z którego wynikałoby, że ustalenia organów są niewłaściwe i naruszą przepisy prawa.
W świetle art. 7 k.p.a. organy administracji mają obowiązek podejmować czynności niezbędne do wyjaśnienia sprawy, nie można jednak wymagać od ww. organów, by przeprowadzały dowody w celu weryfikacji twierdzeń strony, które nie zostały nawet uprawdopodobnione (por. wyrok NSA z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II OSK 1022/13). W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie, w świetle art. 77 § 1 k.p.a., organy w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy, kierując się tym, że kluczowe w postępowaniu wyjaśniającym, toczącym się na podstawie k.p.a., jest przeprowadzenie nie każdego (jakiegokolwiek) dowodu, ale takiego, który dotyczy okoliczności istotnych w sprawie, mających wpływ na treść rozstrzygnięcia. Wobec powyższego, a także braku aktywności dowodowej strony skarżącej, kierując się zasadami logiki i doświadczenia życiowego, trudno przyjąć, że przeprowadzone w sprawie dowody nie są wiarygodne i wymagają dalszej weryfikacji tylko ze względu na lakoniczne, niczym nieuprawdopodobnione twierdzenia strony skarżącej. Jak wyżej wskazano okoliczności będące podstawą decyzji zostały stwierdzone wiarygodnymi dowodami i nie zostały skutecznie zakwestionowane przez stronę skarżącą.
Zauważyć należy, że skarżące Stowarzyszenie, poza własnym stanowiskiem niepopartym opinią osoby posiadającej wiedzę specjalistyczną w zakresie ochrony środowiska w danej dziedzinie, nie przedłożyło innych dowodów podważających ustalenia i wnioski raportu. W konsekwencji uznać należy, że Stowarzyszenie skutecznie nie zakwestionowało wiarygodności raportu, zwłaszcza w sytuacji pozytywnego uzgodnienia ze strony specjalistycznego organu ochrony środowiska (postanowienie RDOŚ w S. z dnia [...] lipca 2016 r.) oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. (opinia z dnia [...] lipca 2016 r.) i Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (postanowienie z dnia [...] marca 2018 r.).
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.
Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, na które niniejsza sprawa została skierowana na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 1 lutego 2021 r., wydanego na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374).