II SA/Sz 636/23

II SA/Sz 636/23 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2024-01-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Joanna Wojciechowska
Katarzyna Sokołowska /przewodniczący sprawozdawca/
Patrycja Joanna Suwaj
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzje I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 135.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 36 ust. 3,
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Protokolant starszy inspektor sądowy Anita Jałoszyńska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi B. O. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...](2) w przedmiocie zatwierdzenia projektu zamiennego i wydania pozwolenia na zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...], II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego B. O. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 25 stycznia 2023 r., na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz. U- z 2021 r., poz. 2351 – j.t.), dalej jako "u.p.b." oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 – j.t.), dalej jako "k.p.a.", Starosta K. , po rozpatrzeniu wniosku I. i B. O., dalej jako "wnioskodawcy", "inwestorzy", w sprawie zmiany decyzji znak [...] z dnia 04 maja 2011 r., zmienionej decyzją znak [...], z dnia 28 maja 2013 r. o pozwoleniu na budowę budynku rekreacji indywidualnej wraz z zewnętrznymi instalacjami i zagospodarowaniem terenu, na działce numer [...], obręb S., gmina U. M.; w części rozszerzenia projektu budowlanego o budowę zewnętrznej i wewnętrznej instalacji gazowej wraz z podłączeniem kotła gazowego oraz kuchenki gazowej czteropalnikowej, w pomieszczeniu kuchni na parterze w budynku rekreacji indywidualnej, w miejscowości S. przy ul. [...] działka numer [...], obręb S., gmina U. M., odmówił uwzględnienia wniosku.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że postanowieniem z dnia 25 listopada 2022 r., na podstawie art. 35 ust. 1 u.p.b. zobowiązano inwestora do usunięcia nieprawidłowości w dokumentacji projektowej, w terminie 28 dni od dnia otrzymania postanowienia wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania. Organ wskazał, że w postanowieniu wyszczególniono 6 punktów, które zostały zrealizowane przez inwestorów jedynie częściowo.
Wyjaśniono, że w punkcie 2 postanowienia z dnia 25 listopada 2022 r. inwestor został zobowiązany do doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z § 18 ust. 47 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości S. zatwierdzonego uchwałą nr XLIII/302/2010 Rady Gminy U. M. w dniu 22 października 2010 r. i ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Województwa Zachodniopomorskiego nr 133, poz. 2667 z dnia 23 grudnia 2010 r. Na podstawie powyższego planu została wydana przez Starostę K. decyzja nr [...] z dnia 04 maja 2011 r. (znak sprawy [...]), która następnie w dniu 28 maja 2013 r. została zmieniona decyzją nr [...] i otrzymała ostatecznie brzmienie "budowa budynku rekreacji indywidualnej wraz z zewnętrznymi instalacjami i zagospodarowaniem terenu na dz. nr [...], obręb S., gmina U. M.".
Organ stwierdził, że zatwierdzony w 2013 r. zamienny projekt budowlany zakładał zmianę funkcji projektowanego budynku z budynku letniskowego na budynek rekreacji indywidualnej, jak również zmianę powierzchni zabudowy ze136,86 m2 (około 24,00%) na 168,76 m2 (około 29,60%) przy maksymalnym udziale powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki budowlanej wynoszącym 30%. Przedmiotowa decyzja o pozwoleniu na budowę wydana została w oparciu o zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - uchwałę nr XLIII/302/2010 Rady Gminy U. M.. Zatem, budynek rekreacji indywidualnej powinien zostać zrealizowany zgodnie z zatwierdzonym projektem Starosty K. decyzją numer [...] z dnia 28 maja 2013 r. znak [...], a wskazane przez projektanta w projekcie budowlanym powierzchnia zabudowy budynku rekreacji indywidualnej 168,76 m2 oraz powierzchnia biologicznie czynna 401,24 m2, powinny być takie jakie jak w projekcie budowlanym.
Dalej organ wywiódł, że z zatwierdzonego rzutu parteru (rys. A4) projektu zamiennego wynika, że zaprojektowano w parterze 5 pokoi z łazienkami oraz 1 pokój bez łazienki, na piętrze rys. A5 zaprojektowano 7 pokoi, w tym 1 bez łazienki. Zarówno z projektu zagospodarowania terenu (rys. Al), rzutu fundamentów (rys. A3) i rzutu parteru (rys. A4) wynika, że od strony południowo-wschodniej zaprojektowano wcięcie w budynku. Świadczą o tym m.in. wskazane na rys. A3 fundamenty zaprojektowane pod filary, jak również wrysowane w rzucie parteru filary, utrzymujące piętro budynku, co potwierdza decyzja Wojewody Zachodniopomorskiego znak [...] z dnia 03 listopada 2016 r. oraz decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. znak [...] z dnia 19 kwietnia 2021 r.
Organ zaznaczył, że inwestor został zobowiązany decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. znak [...] z dnia 19 kwietnia 2021 r. do doprowadzenia obiektu budowlanego do zgodności z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją znak [...] z dnia 28 maja 2013 r. do dnia 31 grudnia 2021 r., czego zaniechał.
Zdaniem organu, w chwili obecnej (wydruk z dnia 24 stycznia 2023 r.) na przedmiotowej działce jest budowany powyższy budynek, który zgodnie z informacją z kartoteki budynków posiada powierzchnię zabudowy 213,00 m2 (około 37,27% powierzchni działki), czyli przekracza powierzchnię zabudowy wynikającą z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości S. zatwierdzonego uchwałą nr XLIII/302/2010 Rady Gminy U. M. w dniu 22 października 2010 r.
Końcowo organ stwierdził, że objęte wnioskiem inwestorów zamierzenie budowlane, dotyczące rozszerzenia projektu budowlanego o projekt zamienny dotyczący budowy zewnętrznej i wewnętrznej instalacji gazowej wraz z podłączeniem kotła gazowego oraz kuchenki gazowej czteropalnikowej zlokalizowane jest w pomieszczeniu kuchni, która wykonana została w wcięciu przedmiotowego budynku, 0,co jest niezgodne z wyżej wymienioną decyzją. Stąd też ich wniosek o zmianę pozwolenia na budowę nie mógł zostać uwzględniony.
Od decyzji tej odwołanie wniósł B. O., dalej jako "inwestor", "skarżący", zarzucając mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, a to:
- art.. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego oraz niewyczerpujące zebranie i błędne rozpatrzenie materiału dowodowego, przez co wydano decyzję, która narusza słuszny interes obywateli;
- art. 8 k.p.a., poprzez nieprzyczynienie się przez organ do starannego i zgodnego z przepisami prawa prowadzenia postępowania, mającego zagwarantować równość wobec prawa oraz podważenie zasady dotyczące podważenia zasady dotyczącej pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa;
- art. 10 k.p.a., poprzez niezapewnienie stronom możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji;
- art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niesprecyzowanie zasadności przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy wydawaniu decyzji.
Wojewoda Zachodniopomorski, po rozpatrzeniu dowołania, decyzją z dnia 24 kwietnia 2023 r., orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy zwrócił uwagę na to, że załącznikiem do wniosku jest projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany (1 tom), w którym szczegółowo przedstawiono zakres inwestycji.
Wyjaśnił, że zgodnie z art. 36a ust. 1 ustawy Prawo budowlane istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno- budowlanej. Stosownie zaś do treści art. 36a ust. 3 ustawy Prawo budowlane w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany, co oznacza, że wydanie decyzji zmieniającej pozwolenie na budowę na podstawie art. 36a ust. 1 ustawy Prawo budowlane podlega w zakresie zmiany tym samym rygorom, co wydanie pozwolenia na budowę.
Przed wydaniem decyzji organ administracji architektoniczno-budowlanej dokonuje zatem sprawdzeń, o których mowa w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471).
Stosownie do art. 35 ust. 1 u.p.b.przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
1. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
2. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi;
3. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt lb, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
4. wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że zastosowanie znajduje również art. 35 ust. 3 u.p.b., w myśl którego w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w art. 35 ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 5 pkt 1).
W ocenie organu odwoławczego, z akt sprawy wynika, że przedmiotem pierwotnego pozwolenia na budowę zakończonego decyzją nr [...] z 4 maja 2011 r. znak [...] była budowa budynku letniskowego o powierzchni zabudowy 136,86 m2 wraz z zewnętrznymi instalacjami (wod.-kan. i energetyczną) na działce nr [...] w m. S. Zgodnie z wnioskiem inwestorów z 4 kwietnia 2013 r. Starosta K. decyzją nr [...] z 28 maja 2013 r. znak [...] zmienił powyższą decyzję w zakresie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oraz sentencji decyzji, która otrzymała brzmienie: budowa budynku rekreacji indywidualnej wraz z zewnętrznymi instalacjami i zagospodarowaniem terenu na dz. nr [...], obr. S. , gm. U. M.. Zgodnie z projektem zamiennym, projektowany budynek rekreacji indywidualnej w kondygnacji parteru przewidziano do realizacji na planie sześciokąta o powierzchni zabudowy 168,76 m2. Od strony południowo-wschodniej zaprojektowano trzy słupy, na których opiera się piętro budynku, tworząc podcień.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., z uwagi na stwierdzone w treści projektu budowlanego zamiennego nieścisłości, zwrócił się do organu wojewódzkiego o weryfikację prawidłowości decyzji wydanej przez Starostę K. (pismo z 31.08.2016 r. znak [...]). Wojewoda Zachodniopomorski decyzją z 3 listopada 2016 r. znak [...] odmówił stwierdzenia nieważności powyższej decyzji. Dodatkowo ustalenia organu odwoławczego wykazały, że na dzień wydawania niniejszej decyzji nie toczą się przed organem nadzoru budowlanego w K. postępowania administracyjne dotyczące przedmiotowej inwestycji, a ponadto inwestor nie zawiadomił organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy.
Aktualna dokumentacja projektowa złożona przez inwestorów dotyczy zmiany pozwolenia na budowę, to jest rozszerzenia jego zakresu o budowę zewnętrznej i wewnętrznej instalacji gazowej wraz z podłączeniem kotła gazowego oraz kuchenki gazowej czteropalnikowej w pomieszczeniu kuchni na parterze przedmiotowego budynku rekreacji indywidualnej.
Zdaniem organu, część rysunkowa projektu zamiennego sporządzonego w dniu 3 października 2022 r. wskazuje, że pomieszczenie kuchni znajduje się w miejscu, w którym projekt zamienny z 20 marca 2013 r. nie przewidywał pomieszczeń, lecz znajdował się tam podcień budynku, nad którym zaprojektowano poddasze, składające się z pokoju z aneksem kuchennym, łazienki i korytarza (odpowiednio pomieszczenia nr 209-211, rys. A5 str. 25 proj. bud. z 2013 r.). Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, że część rysunków zawartych w projekcie budowlanym z 2013 r. (rysunek elewacji - rys. A2, rys. branżowe - rys. S1 [sanitarna] i E1 [elektryczna]) wskazuje, że w miejscu podcienia przewidziane są pomieszczenia odpowiadające pomieszczeniom zaprojektowanym na poddaszu budynku, tj. pomieszczenia nr 109- 111, stanowiące odpowiednio pokój z aneksem kuchennym, łazienkę i korytarz, ponieważ jak stwierdził Wojewoda Zachodniopomorski w decyzji z 3 listopada 2016 r. (odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji z 28 maja 2013 r.), nieścisłości występujące na powyższych rysunkach nie stanowią rażącego naruszenia prawa, mogącego skutkować uchyleniem decyzji, zaś inwestor zobowiązany jest do realizacji zabudowy zgodnej z projektem zagospodarowania działki (rys. A1 str. 21 proj. bud. z 2013 r.), o powierzchni 168,76 m , co znajduje również potwierdzenie na rysunkach A3 - rzut fundamentów (str. 23 proj. bud. z 2013 r.), czy A4 - rzut parteru (str. 24 proj. bud. z 2013 r.).
Z tych względów brak jest, w ocenie organu odwoławczego, możliwości zatwierdzenia przez organ projektu zamiennego w zakresie realizacji zewnętrznej i wewnętrznej instalacji gazowej wraz z podłączeniem kotła gazowego oraz kuchenki gazowej czteropalnikowej w pomieszczeniu kuchni, na parterze budynku rekreacji indywidualnej przy ul. [...] ponieważ projekt ten odnosi się do pomieszczenia, którego realizacji nie przewidywał projekt budowlany zamienny sporządzony 20.03.2013 r., stanowiący załącznik do decyzji Starosty K. nr [...] z 28 maja 2013 r. znak [...]
Dodatkowo Wojewoda zauważył, że projektowane roboty budowlane wymagałyby rozszerzenia zakresu aktualnego zamiennego projektu budowlanego w stosunku do posiadanego przez inwestora pozwolenia na budowę, poprzez uwzględnienie "zamknięcia" bryły budynku w miejscu podcienia. Wobec powyższego inwestor został zobowiązany przez Starostę K. postanowieniem - z 25 listopada 2022 r., znak [...], m.in. do doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z obowiązującym na tym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda podkreślił, że § 18 pkt 47 miejscowego planu, zawierający zapisy szczegółowe dla terenu 8UTL, na którym znajduje się działka nr [...], ustala maksymalny udział powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki budowlanej na poziomie 30 %, zaś minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej w stosunku do powierzchni działki budowlanej ustala na poziomie 50 %. Jak wynika ze zgromadzonej przez organ dokumentacji budowlanej, powierzchnia zabudowy wynikająca z projektu budowlanego zamiennego sporządzonego w 2013 r. wynosząca 168,76 m2 stanowi 29,60 % powierzchni działki, zatem wykonanie w parterze budynku pomieszczeń, w których znajdować się mają projektowane urządzenia gazowe, spowoduje zwiększenie powierzchni zabudowy budynku w sposób powodujący znaczne przekroczenie powierzchni zabudowy dopuszczonej zapisami miejscowego planu. Tym samym zmianie ulegnie również powierzchnia biologicznie czynna, która wynosić powinna co najmniej 50 % powierzchni działki.
Ponowna analiza złożonego wniosku o zmianę pozwolenia na budowę dokonana przez organ odwoławczy potwierdziła, że realizacja przedmiotowej inwestycji nie jest możliwa w formie przewidzianej w przedłożonym projekcie budowlanym.
B. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego podnosząc zarzuty tożsame jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji.
W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że projekt budowlany został sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, a organ przed zatwierdzeniem jego zmiany w 2013 r. dokonał sprawdzeń, o których mowa w art. 35 ust. 1 u.p.b., w szczególności w zakresie jego zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W ocenie skarżącego należy więc uznać, że zatwierdzony projekt jest wolny od wad, zwłaszcza, że Wojewoda Zachodniopomorski odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty K. z 2013 r.
W tych okolicznościach brak było, zdaniem skarżącego, podstaw do nałożenia na niego obowiązków w zakresie doprowadzenia projektu do zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
W ocenie skarżącego, nie można również, w realiach niniejszej sprawy mówić o istotnym odstąpieniu od zatwierdzonego projektu budowlanego, skoro nie zostało ono przez organ udokumentowane. Skarżący podkreślił, że w toku realizacji inwestycji były przeprowadzane kontrole i inspektorzy PINB w K., przeprowadzający oględziny, których przedmiotem był sam budynek, jego wysokość i powierzchnia zabudowy, a także stan zaawansowania robót, nie stwierdzili istotnych zmian w zakresie zgodności prowadzenia robót zatwierdzonym projektem budowalnym i warunkami pozwolenia na budowę.
Skarżący podkreślił, że sporne pomieszczenie zostało uwzględnione w projektach branży sanitarnej i elektrycznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 4 stycznia 2024 r., skarżący podtrzymał skargę i wyjaśnił, że jest mu znana okoliczność, iż PINB w K. prowadził postępowanie w sprawie niezgodności obrysu budynku z zatwierdzonym projektem budowlanym. Wskazał, że postępowanie to toczy się już od dłuższego czasu, ale nie jest mu wiadome, czy zostało ono zakończone i w jaki sposób. Oświadczył, ze nie otrzymał w tej sprawie żadnej decyzji ani postanowienia. W tej sprawie organy nie przeprowadzały żadnych kontroli, opierały się wyłącznie na dokumentach. Skarżący dodał, że problemy z architektem zaczęły się wówczas, gdy zaczęto kontrolować budowę. Nie jest mu wiadome, z jakiego powodu istnieją rozbieżności w rysunkach. Podał także, że istotą zmiany projektu w 2013 r. było wybudowanie pokoju w miejscu pierwotnie przeznaczonym na taras i tego dotyczył projekt zamienny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:
Skarga okazała się zasadna. Przeprowadzona przez Sąd, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 – j.t.), kontrola zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem wykazała, że akt ten, podobnie jak poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają prawo w stopniu nakazującym ich usunięcie z obiegu prawnego.
Przedmiotem skargi uczyniono decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego, utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu zamiennego i wydania pozwolenia na budowę, obejmującego doprowadzenie wewnętrznej i zewnętrznej instalacji gazowej oraz podłączenie i montaż kotła gazowego i czteropalnikowej kuchenki gazowej w pomieszczeniu kuchni na parterze budynku rekreacji indywidualnej na działce nr [...], w obrębie S., gmina U. M..
W ocenie organów obu instancji wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony, bowiem obiekt budowlany, którego dotyczy został zrealizowany niezgodnie z udzielonym uprzednio pozwoleniem na budowę, w sposób naruszający ustalenia miejscowego planu zagospodarowania. Organ I instancji powołał się przy tym na okoliczność, iż z kartoteki budynków wynika, że budynek ma powierzchnię zabudowy 213 m.kw., co stanowi ok. 37,27 % powierzchni działki i przekracza dopuszczalną w świetle ustaleń planu miejscowego powierzchnię zabudowy, która wynosi 30%. Dodatkowo wskazał na wynikający z postanowienia PINB z dnia 19 kwietnia 2021 r. obowiązek doprowadzenia obiektu budowlanego do zgodności z projektem budowalnym zatwierdzonym, zatwierdzonym decyzją Starosty K. z dnia 28 maja 2013 r.
Organ odwoławczy, podzielając stanowisko organu I instancji wskazał dodatkowo, że według jego ustaleń przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. nie toczą się żadne postępowania dotyczące przedmiotowej inwestycji, a inwestor nie zawiadomił o zakończeniu budowy.
Na wstępie rozważań należy zwrócić uwagę na to, że w przypadku wniosku o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę, stosownie do art. 36 ust. 3 u.p.b., odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy art. 32-35 tej ustawy.
Organ administracji architektoniczno – budowlanej ma zatem obowiązek sprawdzenia między innymi zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:
a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,
b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej.
Na gruncie badanej sprawy wnioskiem o zmianę objęta została jedynie ta część inwestycji, która dotyczyła doprowadzenia do pomieszczenia pokoju z aneksem kuchennym zewnętrznej instalacji gazowej, wykonania wewnętrznej instalacji gazowej wraz z podłączeniem kotła gazowego i montażem czteropalnikowej kuchni gazowej.
Z akt postępowania wynika, że Starosta K. , decyzją z dnia 2013 r. zatwierdził projekt budowalny, w którym zwiększono powierzchnię zabudowy ze 136,86 m.kw. (powierzchnia zabudowy przewidziana w projekcie zatwierdzonym decyzją 2011 r.) na 168,76 m.kw., przy czym na załączonych do projektu rysunkach parteru budynku istnieją rozbieżności. Na rysunku A3 w południowo-zachodniej części widnieje taras, natomiast na rysunkach załączonych do projektu w branży elektrycznej i sanitarnej w miejscu tym znajduje się pokój z aneksem kuchennym. Na rysunku oznaczonym A4 z kolei przewidziano w części południowo zachodniej taras, ale w opisie znajduje się pomieszczenie oznaczone numerem 109 opisane jako pokój z aneksem kuchennym, które nie zostało uwidocznione na rysunku.
Sąd dostrzega również, że w związku z ujawnionymi nieścisłościami w projekcie zatwierdzonym w 2013 r. przed Wojewodą Zachodniopomorskim toczyło się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty K. z dnia 28 maja 2013 r. Wojewoda odmawiając stwierdzenia nieważności tej decyzji zwrócił uwagę na istniejące rozbieżności w załącznikach graficznych do projektu budowlanego, jednak okoliczność ta, w jego ocenie nie dawała podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji Starosty. Wojewoda zwrócił bowiem uwagę na to, że z pozwolenia na budowę wynika, iż przewidziane powiększenie powierzchni zabudowy (29,61 %) mieści się w granicach zakreślonych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w którym wskaźnik ten ustalono na poziomie 30%. Stąd też organ ten trafnie zauważył, że rozbieżności, o których mowa nie mogą przesądzać o nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, skoro z jej treści jasno wynika, że obiekt budowlany musi się zmieścić w zakreślonych w zatwierdzonym projekcie ramach dotyczących powierzchni zabudowy.
Jak wynika z akt sprawy budynek został wybudowany i zdaniem organu architektoniczno-budowlanego jego powierzchnia przekracza dopuszczony planem miejscowym powierzchnię zabudowy, co skłoniło Starostę do nałożenia na inwestorów obowiązku doprowadzenia przedłożonego projektu do zgodności z planem miejscowym.
W tym miejscu zauważyć należy, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nie posiada kompetencji do oceny, czy roboty budowlane wykonywane są zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Uprawnienia takie ma organ nadzoru budowlanego. Zatem to do organu nadzoru budowlanego należy ocena, czy obiekt budowlany został wybudowany zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i pozwoleniem na budowę, a także – jak w omawianym wypadku, czy odpowiada ustaleniom planu miejscowego.
Z akt postępowania wynika, że PINB w K., decyzją z dnia 19 kwietnia 2021 r. nałożył na inwestorów obowiązek doprowadzenia obiektu budowlanego do zgodności z zatwierdzonym, w 2013 r. projektem budowlanym. Podkreślenia jednak wymaga, że decyzja ta została następnie przez Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. uchylona, a postępowanie w sprawie umorzono (decyzja z dnia 29 czerwca 2021 r., znak [...]). W decyzji tej ZWINB wskazał na inne, wszczęte wcześniej, postępowanie toczące się przed organem powiatowym postępowanie, zainicjowane wnioskiem z dnia 19 września 2019 r. (znak [...]), w sprawie "podejrzenia prowadzenia wykonywanych robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub przepisach" i zwrócił uwagę na to, że oba postępowania dotyczą tego samego przedmiotu.
W świetle powyższych okoliczności nie ulega wątpliwości, że organy powołały się na decyzję PINB, która została usunięta z obiegu prawnego. Nie ustaliły natomiast, czy postępowanie przed PINB, wszczęte wnioskiem z 19 września 2019 r. zostało zakończone i w jaki sposób. Okoliczność ta ma istotne znaczenie, bowiem w przypadku stwierdzenia, że organ nadzoru budowlanego wstrzymał roboty budowlane dotyczące kwestionowanej części inwestycji, czy też wydał nakaz doprowadzenia obiektu do zgodności z zatwierdzonym projektem budowlanym, organ nie będzie mógł zatwierdzić projektu zamiennego, który w istocie dotyczy nie zabudowania miejsca pierwotnie przeznaczonego pod taras, ale doprowadzenia do pomieszczenia wybudowanego w tym miejscu, zdaniem skarżącego – zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym w 2013 r., instalacji gazowej i podłączenia pieca oraz kuchenki gazowej.
W ocenie Sądu w badanej sprawie, przy istniejących wątpliwościach co do ostatecznego kształtu budynku w projekcie budowlanym zatwierdzonym w 2013 r., wynikających ze wskazanych wyżej różnic w załącznikach graficznych, istotne znaczenie ma to, czy powierzchnia zabudowy obiektu, który został wybudowany odpowiada powierzchni deklarowanej w projekcie i jest zgodna z przewidzianym w planie miejscowym wskaźnikiem. Takie ustalenia, jak już wyżej wspomniano może poczynić organ nadzoru budowlanego. W ocenie Sądu zatem istotne znaczenie ma ustalenie w jaki sposób zakończyło się prowadzone przez PINB, a zainicjowane wnioskiem z dnia 19 września 2019 r. (znak [...]), postępowanie w sprawie "podejrzenia prowadzenia wykonywanych robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub przepisach". Wynik tego postępowania powinien dać organom odpowiedź na pytanie, czy obiekt budowlany w kwestionowanym zakresie został wybudowany zgodnie z projektem i przepisami prawa, a to z kolei będzie stanowiło podstawę do uwzględnienia bądź odmowy uwzględnienia wniosku inwestorów.
Stąd też wydanie decyzji w niniejszej sprawie było przedwczesne, a organ nie wyjaśnił w tej sprawie wszystkich istotnych okoliczności, co stanowi o naruszeniu art. 7 i 77 § 1 k.p.a., które mogło mieć wpływ na wynika sprawy.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 – j.t.), orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzające. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zostało wydane w oparciu o art. 200 przywołanej ustawy.