II SA/Sz 607/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Szczecinie oddalił skargę na postanowienie WINB o przekazaniu sprawy dotyczącej rozbiórki wiaty, uznając, że organ pierwszej instancji prawidłowo przekazał sprawę Staroście jako właściwemu do egzekwowania obowiązku rozbiórki obiektu tymczasowego po upływie 120 dni od jego budowy.
Skarżący M.P. złożył skargę na postanowienie WINB, które utrzymało w mocy postanowienie PINB o przekazaniu sprawy dotyczącej rozbiórki wiaty drewnianej Staroście. Wiata została wybudowana na podstawie zgłoszenia na okres 120 dni, który upłynął. Skarżący argumentował, że rozbiórka spowoduje znaczne straty finansowe i pogorszy jego sytuację życiową, a także starał się o legalizację obiektu. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że organy prawidłowo ustaliły właściwość Staroście do egzekwowania obowiązku rozbiórki obiektu tymczasowego, który nie został usunięty po upływie dopuszczalnego terminu.
Sprawa dotyczyła skargi M.P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB), które utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) o przekazaniu sprawy dotyczącej rozbiórki wiaty drewnianej Staroście. Wiata, wybudowana na podstawie zgłoszenia na okres 120 dni, nie została rozebrana po upływie tego terminu. Skarżący wnosił o uchylenie postanowienia, argumentując, że rozbiórka spowoduje nieodwracalne skutki finansowe i pogorszy jego sytuację życiową, a także starał się o legalizację obiektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę. Sąd uznał, że organy prawidłowo ustaliły, iż PINB nie był właściwy do rozpatrzenia sprawy dotyczącej samowoli budowlanej, ponieważ wiata została postawiona zgodnie z prawem jako obiekt tymczasowy. Po upływie 120 dni, potrzeba usunięcia obiektu powinna być egzekwowana przez starostę na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Sąd podkreślił, że zarzuty skarżącego dotyczyły kwestii nieistotnych dla prawidłowości orzeczenia o przekazaniu sprawy innemu organowi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ nadzoru budowlanego nie jest właściwy w takiej sytuacji. Właściwym do wyegzekwowania obowiązku rozbiórki jest starosta na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Uzasadnienie
Obiekt został postawiony zgodnie z prawem jako obiekt tymczasowy na okres 120 dni. Po upływie tego terminu, potrzeba jego usunięcia powinna być egzekwowana przez starostę, a nie rozpatrywana przez organy nadzoru budowlanego w trybie przepisów dotyczących samowoli budowlanej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (12)
Główne
u.p.e.a. art. 20 § § 1 pkt 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
p.b. art. 80 § ust. 1 pkt 1
Prawo budowlane
p.b. art. 29 § ust. 1 pkt 12
Prawo budowlane
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 65 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.b. art. 83 § ust. 2
Prawo budowlane
p.b. art. 48
Prawo budowlane
p.b. art. 49b
Prawo budowlane
p.b. art. 50
Prawo budowlane
p.u.s.a. art. 1
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowe ustalenie właściwości Staroście do egzekwowania obowiązku rozbiórki obiektu tymczasowego po upływie 120 dni. Brak podstaw do wszczęcia postępowania w oparciu o przepisy dotyczące samowoli budowlanej, gdyż obiekt powstał zgodnie ze zgłoszeniem.
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżącego dotyczące sytuacji życiowej i finansowej, które nie miały wpływu na ocenę legalności zaskarżonego orzeczenia o przekazaniu sprawy.
Godne uwagi sformułowania
organ właściwy do wyegzekwowania obowiązku rozbiórki przedmiotowego obiektu przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji obiekt tymczasowy na czas do 120 dni zarzuty podniesione w skardze, które nie odnoszą się do treści rozstrzygnięcia organu odwoławczego tzn. przekazania sprawy innemu organowi, lecz dotyczą kwestii nie mających wpływu na prawidłowość zaskarżonego orzeczenia.
Skład orzekający
Danuta Strzelecka-Kuligowska
przewodniczący
Henryk Dolecki
sprawozdawca
Maria Mysiak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości organów w sprawach dotyczących obowiązku rozbiórki obiektów tymczasowych po upływie terminu zgłoszenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji obiektu tymczasowego wybudowanego na podstawie zgłoszenia, a nie samowoli budowlanej w klasycznym rozumieniu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną kwestię proceduralną dotyczącą właściwości organów w sprawach budowlanych, co jest istotne dla praktyków prawa budowlanego. Pokazuje, jak rozróżnić sytuację obiektu tymczasowego od samowoli budowlanej.
“Kiedy wiata tymczasowa staje się problemem? Sąd wyjaśnia, kto ma egzekwować jej rozbiórkę.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Sz 607/05 - Wyrok WSA w Szczecinie Data orzeczenia 2006-07-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-05-20 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Sędziowie Danuta Strzelecka-Kuligowska /przewodniczący/ Henryk Dolecki /sprawozdawca/ Maria Mysiak Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Hasła tematyczne Budowlane prawo Sygn. powiązane II OSK 1746/06 - Wyrok NSA z 2007-12-28 Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016 Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka - Kuligowska Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.) Sędzia WSA Maria Mysiak Protokolant Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2006r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie przekazania sprawy dotyczącej rozbiórki obiektu budowlanego według właściwości o d d a l a skargę Uzasadnienie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...]r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w zw. z art. 144 i 65 § 1 kpa, art. 20 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.jedn. Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) po rozpatrzeniu zażalenia M. P. , na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...]. o przekazaniu Staroście [...] według właściwości sprawy związanej z nieusunięciem wybudowanej wiaty drewnianej z pomieszczeniem socjalnym, usytuowanej na działce nr [...] w [...], na okres 120 dni, na podstawie zgłoszenia wykonania robót budowlanych – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], po stwierdzeniu, że na działce nr [...] w [...], znajduje się wiata drewniana z pomieszczeniem socjalnym (zaplecze), usytuowana na okres 120 dni, na podstawie zgłoszenia wykonania robót budowlanych w Starostwie [...] w dniu [...]r., która po okresie określonym w zgłoszeniu nie została rozebrana, wydał w dniu [...]r. postanowienie o przekazaniu sprawy według właściwości Staroście [...], na podstawie art. 20 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na to postanowienie zażalenie złożył M. P, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący zarzucił, że chciał zalegalizować przedmiotową wiatę jako obiekt stały, ale nie mógł tego uczynić z powodu braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy. Wiata służąca eksponowaniu towaru sprzedawanego w sklepie odzieżowym (budynku murowanym) do niej przylegającym, została wykonana w sposób precyzyjny, co uniemożliwia jej rozebranie bez znacznych strat finansowych. Poza tym skarżący wniósł o umożliwienie mu zalegalizowania przedmiotowego obiektu. Odnosząc się do podniesionych zarzutów organ odwoławczy stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] otrzymał wniosek Wójta Gminy [...] o podjecie stosownych działań w celu usunięcia obiektów budowlanych, stanowiących samowolę budowlaną. Wniosek ten dotyczył m.in. nieruchomości nr [...], przy ul. [...] w [...], stanowiącej własność J. L. W związku z tym organ I instancji dokonał wizji lokalnej i ustalił, że na wskazanej nieruchomości, przy jednokondygnacyjnym budynku murowanym, znajduje się wiata drewniana, o wymiarach [...]m, wykonana w konstrukcji drewnianej słupowo – ryglowej, kryta blachą falistą, stalową ocynkowaną. Do wiaty dobudowano zaplecze (z pomieszczeniem socjalnym) o wymiarach w rzucie [...] m ze ścianami z płyty wiórowej krytym blachą falistą. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...]. w Starostwie [...], M. P, dokonał zgłoszenia zamiaru wybudowania przedmiotowej wiaty na okres 120 dni, co zostało przyjęte przez właściwy organ bez sprzeciwu w dniu [...]. Według oświadczenia inwestora wiata została wybudowana w [...]r. Zgodnie z art. 80 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego zadania administracji architektoniczno – budowlanej, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, które nie mają w sprawie zastosowania, wykonuje starosta. Natomiast w myśl art. 20 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu w administracji, organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym jest właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego w zakresie zadań własnych, zadań zleconych i zadań z zakresu administracji rządowej oraz obowiązków wynikających z decyzji i postanowień z zakresu administracji publicznej wydawanych przez samorządowe jednostki organizacyjne, tj. w tym przypadku również starosta. Na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 12 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów tymczasowych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż przed upływem 120 dnia od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu. W rozpatrywanym przypadku właściwy organ nie zgłosił sprzeciwu po otrzymaniu zgłoszenia. Budowę rozpoczęto w [...]r., zatem termin rozebrania obiektu upłynął we [...]r. W rozpoznawanej sprawie nie występują przesłanki do wszczęcia postępowania w oparciu o przepisy art. 48, 49b bądź 50 Prawa budowlanego, ponieważ przepisy te dotyczą sytuacji, w których obiekt budowlany wybudowany został bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, co nie miało miejsca. W związku z tym organ I instancji zasadnie przekazał sprawę do rozpoznania według właściwości Staroście [...], który jest właściwy do wyegzekwowania obowiązku rozbiórki przedmiotowego obiektu. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożył M.P., wnosząc o jego uchylenie, ponieważ zostało wydane z naruszeniem prawa i nie uwzględnia sytuacji życiowej skarżącego i jego rodziny. Przedmiotowa wiata zabezpiecza wyeksponowany towar branży odzieżowej, a działalność handlowa stanowi źródło utrzymania. Rozbiórka wiaty spowoduje nieodwracalne skutki finansowe i w znacznym stopniu pogorszy egzystencję rodziny skarżącego zwłaszcza, że ma na utrzymaniu [...] dzieci. Jest to więc sytuacja wyjątkowa, co przemawia za zaniechaniem rozbiórki. Skarżący opisał nadto starania, jakie podejmował w celu legalizacji swojej inwestycji, podkreślając, że wiata jest obiektem estetycznym i profesjonalnie wykonanym i miał podstawy przypuszczać, iż będzie obiektem stałym. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Mając na uwadze zakres kompetencji sądu oraz stan faktyczny i prawny sprawy należało stwierdzić, że skarga nie jest zasadna. Niezależnie od ustawowo określonego zakresu kompetencji zakres kontroli wykonywanej przez sąd administracyjny w konkretnej sprawie wyznacza jej przedmiot. W niniejszej sprawie organ nadzoru budowlanego, a mianowicie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] działając na podstawie art. 65 § 1 kpa uznał, że nie jest właściwy do jej rozpatrzenia i przekazał sprawę Staroście [...] jako organowi właściwemu. Organ odwoławczy uznał to rozstrzygnięcie za prawidłowe i rozbudowując argumentację prawną wskazał, że w sprawie brak przesłanek do wszczęcia postępowania w oparciu o przepisy art. 48, 49b bądź 50 Prawa budowlanego, które dotyczą sytuacji, gdy obiekt budowlany wybudowany został bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, a więc gdy dochodzi do samowoli budowlanej. W rozpoznawanej sprawie właściwy organ nie zgłosił sprzeciwu po otrzymania zgłoszenia, a zatem przedmiotowa wiata została postawiona zgodnie z prawem jako obiekt tymczasowy na czas do 120 dni. Stanowisko organu odwoławczego jest słuszne. Przede wszystkim należy wskazać, że ustawodawca w sposób jednoznaczny określił kompetencje organów nadzór budowlanego i organów administracji architektoniczno – budowlanej, przyjmując ogólną regułę, że nadzór budowlany jest właściwy w sprawach enumeratywnie wskazanych w ustawie – art. 83 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz.U. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), natomiast do właściwości organów administracji architektoniczno – budowlanej należą sprawy określone w ustawie i niezastrzeżone do właściwości innych organów – art. 82 Prawa budowlanego. Skoro przedmiotowy obiekt powstał zgodnie z przepisami prawa, a obecnie, po ustawowo określonym czasie jego użytkowania, powstaje potrzeba usunięcia obiektu w innym trybie postępowania, w oparciu o przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, to orzeczenie o przekazaniu sprawy organowi właściwemu tj. Staroście [...] jest prawidłowe. W tym też kontekście należy ocenić zarzuty podniesione w skardze, które nie odnoszą się do treści rozstrzygnięcia organu odwoławczego tzn. przekazania sprawy innemu organowi, lecz dotyczą kwestii nie mających wpływu na prawidłowość zaskarżonego orzeczenia. W związku z tym Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI