II SA/Sz 568/08

II SA/Sz 568/08 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2008-08-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-07-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Mirosława Włodarczak-Siuda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 par 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. T. na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dzierżawy działki postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie
Skarżąca D. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...].
W piśmie tym będącym odpowiedzią na pismo skarżącej z dnia 28 maja 2008r. w sprawie pawilonu handlowego posadowionego przy ul. [...] Prezydent Miasta poinformował, że Miasto zmierza do zdobycia nieruchomości przy tej ulicy; z tego też powodu rozwiązano ze skarżącą bezterminową umowę dzierżawy gruntu, na którym posadowiony był jej pawilon. W piśmie wskazano również, że nie jest możliwe posadowienie pawilonu poza targowiskiem miejskim, na którym brak jest obecnie miejsca i zaoferowano skarżącej bezpłatne złożenie pawilonu na innym terenie dzierżawionym przez miasto, jednakże bez możliwości prowadzenia działalności handlowej.
Skarżąca w swojej skardze nie zgodziła się na takie rozwiązanie sprawy i wskazała, że chce kontynuować działalność handlową na innym gruncie wskazanym przez miasto i nie dopuszcza możliwości jej przerwania. W tym celu postanowiła sama poszukać odpowiadającej jej lokalizacji pawilonu, jednak miasto nie wyraziło zgody na żadną z nich.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wskazał, że skarżącą i gminę łączył stosunek cywilno- prawny powstały na podstawie umowy dzierżawy wypowiedzianej przez gminę 1 października 2007r. oraz, że skarżąca nigdy nie zaakceptowała tej czynności uznając, że umowa powinna być kontynuowana z uwagi na jej potrzeby. Prezydent Miasta podniósł również, że skarga Pani D. T. w istocie nią nie jest, gdyż nie dotyczy aktu administracyjnego a sprawa, której pismo dotyczy jest sprawą cywilną, której rozpatrywanie należy do sądu powszechnego. Na tej podstawie organ wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić, ponieważ nie należała do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej.
Formy działalności administracji publicznej poddane kontroli sądów administracyjnych wyliczone są w art. 3 § 2 p.p.s.a.Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na
1. decyzje administracyjne;
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych
sprawach;
5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego;
i terenowych organów administracji rządowej;
6 akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż
określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.
W niniejszej sprawie skarżąca domaga się kontroli prawidłowości stanowiska Prezydenta Miasta w sprawie pawilonu handlowego posadowionego przy ul. [...], na nieruchomości stanowiącej własność gminy.
Strony łączyła umowa dzierżawy gruntu, która została wypowiedziana. Pismo wskazane przez skarżącą nie stanowi decyzji administracyjnej, ani też nie jest postanowieniem podlegającym zaskarżeniu do Sądu administracyjnego. Rozstrzyganie sporów dotyczących umowy dzierżawy należy do właściwości sądów powszechnych, gdyż zdarzenia te i ich skutki wynikają ze stosunku cywilno-prawnego.
W ocenie sądu okoliczności sprawy jednoznacznie wskazują na fakt, że skarżąca nigdy nie pogodziła się z rozwiązaniem przez gminę umowy dzierżawy gruntu i skutkami jakie ta czynność wywołała, żądając wyznaczenia innej lokalizacji jej pawilonu a tym samym żądając zwarcia nowej umowy dzierżawy. W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że przedmiotowa sprawa jest sprawą cywilną, a co się z tym wiąże, we wszelkich kwestiach spornych wynikłych na jej tle właściwym jest sąd powszechny, na podstawie art. 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego ( Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.).
W rezultacie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie dotyczy decyzji, postanowienia lub aktu z zakresu administracji publicznej, które podlegają rozpoznaniu w postępowaniu sądowo –administracyjnym.
Dlatego też skarga jest niedopuszczalna, bowiem dotyczy sprawy nie objętej własnością sądów administracyjnych i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.