II SA/Sz 540/23

II SA/Sz 540/23 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2023-07-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-06-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Joanna Wojciechowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 3 par. 2, 2a i 3, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 1029
art. 1 ust. 2, art. 9 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S., R. S., A. F., A. P., A. W., A. M., A. Z., D. J., D. S., E. P., G. K., I. S., J. Ż., K. P., K. S., Ł. P., Ł. P., M. K., M. K., M. M., M. P. – S., M. Ż., N. B. – K., P. S., P. G., R. P., R. Z., R. F., R. W., W. S. na czynność Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
S. S. działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik R. S., A. F., A. P., A. W., A. M., A. Z., D. J., D. S., E. P., G. K., I. S., J. Z., K. P., K. S., Ł. P., Ł. P., M. K., M. K., M. M., M. P. , M. Z., N. B. , P. S., P. G., R. P., R. Z., R. F., R. W., W. S. wystąpiła ze skargą na czynność Prezydenta Miasta (dalej "organ") z dnia [...] r., nr [...], polegającą na udostępnieniu informacji w związku z wnioskiem z dnia 19 grudnia 2022 r. o przekazanie dokumentacji z wizji lokalnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Skarga okazała się niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,
na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, zwanej dalej: "k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201), postępowań,
o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada
2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych
w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań,
do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. (§ 2a). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Przedmiot sprawy objętej skargą dotyczy czynności udostępnienia przez organ informacji na wniosek skarżących o przekazanie dokumentacji z wizji lokalnej zbiornika wodnego – stawu przy ul. [...] w S..
Jak wynikało z akt, skarżący domagali się od organu uzyskania informacji publicznej, powołując się na art. 2 ust. 1 i art. 10 ustawy z dnia 6 września 2001 r.
o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.; dalej: "u.d.i.p."), na temat zbiornika wodnego przy ul. [...] w S., w związku ze zmniejszającą się jego powierzchnią. W ocenie Sądu, rodzaj żądanej informacji publicznej powoduje, że jej udostępnienie winno nastąpić w trybie przepisów ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2022 r., poz. 1029 ze zm.; dalej "u.o.o.ś."). Zgodnie z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw, określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium informacji publicznej, o którym mowa w art. 9b ust. 1 u.d.i.p. Jest to norma kolizyjna, wyłączająca stosowanie przepisów u.d.i.p. w sytuacji, w której ustawa szczególna reguluje w sposób odmienny od u.d.i.p., zasady i tryb dostępu do informacji publicznych. Stosownie do art. 9 pkt 1 u.o.o.ś., udostępnieniu podlegają, m.in. informacje dotyczące: stanu elementów środowiska, takich jak: powietrze, woda, powierzchnia ziemi, kopaliny, klimat, krajobraz i obszary naturalne, w tym bagna, obszary nadmorskie i morskie, a także rośliny, zwierzęta i grzyby oraz inne elementy różnorodności.
Dla obu ww. trybów udostępniania informacji publicznej, cechą wspólną jest, to że udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno - technicznej. Przy tym żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. W sytuacji zatem, gdy – jak w sprawie niniejszej – żądana informacja istnieje, organ był obowiązany do jej udostępnienia po analizie, czy w tym konkretnym wypadku prawo do informacji nie podlega ograniczeniu.
Sąd stwierdza, że przedmiotowe pismo organu z dnia 18 stycznia 2023 r. nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Przepisy u.o.o.ś. wyraźnie zarezerwowały obowiązek wydania decyzji jedynie w przypadkach gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia z przyczyn wymienionych w art. 16 ust. 1 i 2 u.o.o.ś.
Zaznaczyć jednocześnie należy, że udzielenie skarżącym odpowiedzi w formie czynności materialno-technicznej, która w niniejszej sprawie przybrała postać pisma organu z dnia 18 stycznia 2023 r., nie otwiera skarżącym drogi do zaskarżenia tej czynności na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Dokonana przez organ czynność nie konkretyzuje bowiem uprawnień imiennie określonego podmiotu, zatem nie ma charakteru aktu indywidualnego, o którym mowa w ww. przepisie. W badanej sprawie, aktualność zachowuje stanowisko judykatury, wypracowane na gruncie ustawy u.d.i.p., zgodnie z którym, dokumenty udostępnione w związku z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej nie stanowią rozstrzygnięć o prawach i obowiązkach podmiotów, które te wnioski składają, ale są wynikiem realizacji przez wnioskodawcę zagwarantowanego konstytucyjnie prawa dostępu do informacji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 1357/14, opubl. w internetowej bazie – orzeczenia.nsa.gov.pl).
Udzielenie informacji publicznej wnioskodawcy w formie pisma nie podlega skardze do sądu administracyjnego. Ochrona prawna jest natomiast konieczna, jeżeli informacja publiczna nie jest udostępniona, albo jest udostępniona niezgodnie
z wnioskiem. Z tego względu, wnioskodawca może np. kwestionować decyzję o odmowie udzielenia informacji publicznej, czy też w skardze na bezczynność organu wykazywać, że udzielona informacja nie obejmuje całości wniosku. Kwestie te jednak wykraczają poza granice badanej sprawy, której przedmiotem skarżący uczynili czynność organu w postaci pisma z 18 stycznia 2023 r. o wskazanym numerze.
Podsumowując skarga na pismo organu, będące odpowiedzią na wniosek
o udostępnienie informacji publicznej, jest zatem niedopuszczalna
w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł
o odrzuceniu skargi.