II SA/Sz 496/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę w sprawie fikcyjnego zameldowania, uznając, że skarżąca nie zamieszkiwała w lokalu, co było podstawą do anulowania czynności materialno-technicznej.
Sprawa dotyczyła skargi E. U. na decyzję Wojewody uchylającą czynność materialno-techniczną zameldowania na pobyt czasowy. Prezydent Miasta anulował zameldowanie, uznając je za fikcyjne, ponieważ skarżąca faktycznie nie zamieszkiwała w lokalu. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżąca podnosiła, że najemcy nie mieli tytułu prawnego do lokalu i że wymeldowanie pozbawi ją prawa do lokalu socjalnego. WSA oddalił skargę, uznając, że organ prawidłowo ustalił stan faktyczny i że argumenty skarżącej dotyczące tytułu prawnego do lokalu czy prawa do lokalu socjalnego nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznał skargę E. U. na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta o anulowaniu czynności materialno-technicznej zameldowania na pobyt czasowy. Prezydent Miasta orzekł o anulowaniu zameldowania, ponieważ stwierdził, że miało ono charakter fikcyjny – skarżąca faktycznie nie zamieszkiwała w lokalu przy ulicy [...] w [...], co było warunkiem koniecznym do zameldowania. Postępowanie wyjaśniające zostało wszczęte na wniosek najemców lokalu. Skarżąca w odwołaniu od decyzji Prezydenta podnosiła, że najemcy nie posiadali tytułu prawnego do lokalu w dacie wydania decyzji oraz że wymeldowanie pozbawi ją i jej rodzinę prawa do uzyskania lokalu socjalnego. Wojewoda, utrzymując decyzję w mocy, stwierdził, że kwestia ubiegania się o lokal socjalny nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, a istotne jest faktyczne zamieszkiwanie w lokalu w dacie zameldowania. Skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając organom nierozpatrzenie sprawy należycie i pominięcie istotnych faktów, takich jak istnienie dwóch mieszkań w lokalu oraz opieszałość w przydziale lokalu. WSA oddalił skargę, uznając, że organ prawidłowo ustalił stan faktyczny i zebrał materiał dowodowy. Sąd podkreślił, że zgodnie z przepisami ustawy o ewidencji ludności, zameldowanie jest możliwe tylko w przypadku faktycznego przebywania w danym lokalu. Skoro skarżąca nie zamieszkiwała w lokalu, zameldowanie było wadliwe i podlegało anulowaniu. Argumenty skarżącej dotyczące tytułu prawnego do lokalu czy prawa do lokalu socjalnego zostały uznane za pozostające poza zakresem kognicji sądu administracyjnego w tej sprawie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, anulowanie jest zasadne, ponieważ zameldowanie wymaga faktycznego przebywania w lokalu, a jego brak stanowi naruszenie przepisów prawa.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ prawidłowo ustalił stan faktyczny, zgodnie z którym skarżąca nie zamieszkiwała w lokalu w dacie zameldowania. Zameldowanie w oparciu o nieprawdziwe dane narusza przepisy, co uzasadnia uchylenie czynności materialno-technicznej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
u.e.l.i.d.o. art. 47 § 2
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
Organ gminy jest obowiązany do anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania, jeśli stwierdzi, że osoba zameldowana faktycznie nie zamieszkiwała w lokalu.
u.e.l.i.d.o. art. 6 § 1
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
Warunek faktycznego przebywania w lokalu jako podstawa do zameldowania.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa prawna utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji przez organ odwoławczy.
p.p.s.a. art. 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna oddalenia skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Fakt, że skarżąca faktycznie nie zamieszkiwała w lokalu, co stanowiło naruszenie przepisów ustawy o ewidencji ludności i uzasadniało anulowanie czynności materialno-technicznej zameldowania.
Odrzucone argumenty
Brak podstaw do wydania decyzji, gdyż najemcy nie posiadali tytułu prawnego do lokalu. Wymeldowanie pozbawi skarżącą i jej rodzinę prawa do uzyskania lokalu socjalnego. Organ nie zbadał należycie sprawy i pominął istotny fakt istnienia w lokalu dwóch mieszkań. Opieszałość Prezydenta Miasta w sprawie przydziału lokalu.
Godne uwagi sformułowania
zameldowanie na pobyt czasowy miało charakter fikcyjny nie spełniła przesłanki koniecznej do zameldowania podnoszona przez stronę okoliczność ubiegania się o przydział lokalu socjalnego w niniejszej sprawie nie ma znaczenia leży poza sferą zainteresowania Sądu i nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy
Skład orzekający
Grzegorz Jankowski
przewodniczący-sprawozdawca
Katarzyna Grzegorczyk-Meder
członek
Arkadiusz Windak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że faktyczne zamieszkiwanie jest warunkiem koniecznym do zameldowania i że argumenty poboczne (np. prawo do lokalu socjalnego) nie wpływają na ocenę prawidłowości czynności ewidencyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji fikcyjnego zameldowania i interpretacji przepisów o ewidencji ludności w kontekście administracyjnoprawnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z ewidencją ludności i zameldowaniem, bez nietypowych faktów czy przełomowych interpretacji prawnych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Sz 496/05 - Wyrok WSA w Szczecinie Data orzeczenia 2006-11-09 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-04-29 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Sędziowie Arkadiusz Windak Grzegorz Jankowski /przewodniczący sprawozdawca/ Katarzyna Grzegorczyk-Meder Symbol z opisem 6050 Obowiązek meldunkowy Hasła tematyczne Ewidencja ludności Sygn. powiązane II OZ 683/06 - Postanowienie NSA z 2006-06-29 Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 1984 nr 32 poz 174 Obwieszczenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 15 czerwca 1984 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Sentencja Dnia 9 listopada 2006r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.) Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2006r. sprawy ze skargi E. U. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania o d d a l a skargę Uzasadnienie Decyzją z dnia [...]. Nr [...] Prezydent Miasta [...], na podstawie art. 47 ust. 2 w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 1984r. Nr 32, poz. 174 ze zm.) orzekł o anulowaniu czynności materialno-technicznej w postaci przyjęcia i zarejestrowania druku zgłoszenia pobytu czasowego do lokalu przy ulicy [...] w [...] E. U. Postępowanie wyjaśniające wszczęto na wniosek najemców przedmiotowego lokalu W. i M. J. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż anulowanie czynności materialno-technicznej było zasadne, gdyż zameldowanie na pobyt czasowy miało charakter fikcyjny. W toku sprawy ustalono, że E. U. nie zamieszkiwała w lokalu przy ulicy [...], a więc nie spełniła przesłanki koniecznej do zameldowania. Na powyższą decyzję odwołanie wniosła E. U. Zarzuciła, iż nie było podstaw do wydania przedmiotowej decyzji, gdyż W. i M. J. na dzień wydania decyzji nie posiadali tytułu prawnego do lokalu przy ulicy [...] ze względu na przydział nowego lokalu. Ponadto podkreśliła, iż wymeldowanie z lokalu pozbawi ją i jej rodzinę prawa do uzyskania lokalu - mieszkania socjalnego. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 10 ust. 1 w związku z art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001r. Nr 87, poz. 960 ze zm.) orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Organ stwierdził, iż podnoszona przez stronę okoliczność ubiegania się o przydział lokalu socjalnego w niniejszej sprawie nie ma znaczenia. Istotne jest to czy mieszkała w lokalu przy ulicy [...] w dacie zameldowania. Wojewoda w tej kwestii podzielił stanowisko organu I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie E. U. wniosła o uchylenie decyzji I i II instancji podtrzymując stanowisko zawarte w odwołaniu. Zarzuciła, iż organ nie zbadał należycie sprawy i pominął istotny fakt, iż lokal przy ulicy [...] posiada dwa mieszkania. Nadto wyraziła niezadowolenie z powodu opieszałości Prezydenta Miasta [...] w sprawie przydziału dla niej lokalu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi podnosząc wcześniejszą argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga okazała się niezasada, gdyż Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego ani procesowego przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy. Zdaniem Sądu, wbrew zarzutom skarżącej, organ prawidłowo ustalił stan faktyczny, zebrał w sposób wyczerpujący materiał dowodowy i właściwie rozstrzygnął sprawę. Zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001r. Nr 87, poz. 960 ze zm.) organ gminy prowadzący ewidencję ludności jest obowiązany na podstawie zgłoszenia dokonać zameldowania przez zarejestrowanie danych dotyczących osoby i miejsca jej pobytu. Obowiązek zgłoszenia zameldowania ciąży na osobie, która przebywa w określonej miejscowości pod tym samym adresem dłużej niż trzy doby. Z powyższego wynika, iż osoba może żądać zameldowania wówczas gdy w danym lokalu przebywa. Organ dokonuje czynności ewidencyjnych, gdy nie powziął żadnych wątpliwości co do okoliczności zameldowania. Natomiast kiedy zgłoszone dane we wniosku o zameldowanie budzą wątpliwości, organ właściwy przeprowadza postępowanie administracyjne w celu rozstrzygnięcia tej kwestii. W rozpoznawanej sprawie Prezydent Miasta [...], po uzyskaniu informacji, iż zgłoszenie meldunkowe nie odpowiadało stanowi rzeczywistemu wszczął postępowanie wyjaśniające. Przedmiotem tego postępowania była kwestia, czy w dniu dokonania czynności istniała ustawowa przesłanka pobytu w lokalu. Sąd w pełni podziela stanowisko organu, iż ta przesłanka nie została spełniona, co potwierdza zebrany materiał dowodowy w sprawie. Bezspornym jest fakt, iż skarżąca w dniu zameldowania faktycznie nie mieszkała w lokalu przy ulicy [...] w [...]. W związku z tym, zameldowanie zostało dokonane w oparciu o nieprawdziwe dane, a więc z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa. Zważywszy, że organ dokonując czynności materialno-technicznej potwierdza fakt pobytu danej osoby, to w przypadku stwierdzenia, że pobyt taki nie miał miejsca, ma obowiązek uchylić dokonaną czynność. Dlatego też, zdaniem Sądu, Prezydent Miasta [...] wydał zasadną decyzję o anulowaniu czynności materialno-technicznej w postaci przyjęcia i zarejestrowania druku zgłoszenia pobytu czasowego. Powyższe stanowisko potwierdza dotychczasowe orzecznictwo zgodnie z którym, wadliwe potwierdzenie uprawnień do pobytu w lokalu powinno skutkować uchyleniem dokonanej czynności materialno-technicznej zameldowania (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 14.09.1999r. sygn. akt V SA 277/99 LEX nr 49951). Sąd kontrolując ww. decyzję kieruje się tylko przesłankami prawnymi. Wobec tego argumentacja podnoszona przez skarżącą dotycząca kwestii istnienia w lokalu dwóch mieszkań czy też ubiegania się o przydział lokalu socjalnego leży poza sferą zainteresowania Sądu i nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI