III SA/Po 901/19

III SA/Po 901/19 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2020-08-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-12-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Marzenna Kosewska /przewodniczący/
Szymon Widłak
Walentyna Długaszewska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne
Gry losowe
Sygn. powiązane
II GSK 1180/20 - Postanowienie NSA z 2022-12-06
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 471
art. 89 ust. 1 pkt 1, art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - tekst jednolity.
Sentencja
Dnia 06 sierpnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska (spr.) WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 sierpnia 2020 roku przy udziale sprawy ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie bez zezwolenia oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z [...] października 2019 r. nr [...] wydana na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm., dalej: O.p.), art. 2 ust. 3-5, art. 3, art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 89 ust. 1 pkt 1, art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a, art. 90 oraz art. 91 ustawy z dnia [...] listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 471 z późn. zm., dalej jako u.g.h.) w brzmieniu obowiązującym na dzień przeprowadzenia kontroli tj. na dzień [...] kwietnia 2017 r., utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika W. Urzędu Celno-Skarbowego w P. z [...] czerwca 2019 r. nr [...] o wymierzeniu P. M. kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automacie Apollo Games nr [...] bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonanego wymaganego zgłoszenia, w lokalu [...] przy ul. [...] w P..
Z uzasadnienia decyzji i pozostałych akt administracyjnych sprawy wynika, że funkcjonariusze celno-skarbowi w dniu [...] kwietnia 2017 r. przeprowadzili czynności kontrolne w ww. lokalu i stwierdzili, że znajduje się w nim urządzenie, które wyglądem i budową przypomina automat do gier hazardowych. Po przeprowadzeniu eksperymentu procesowego funkcjonariusze uznali, że gry oferowane na ww. urządzeniu są grami na automatach w rozumieniu przepisów u.g.h. W trakcie czynności kontrolnych przesłuchano zarządcą lokalu - A. W. oraz pracownicę - K. K.. Z ustaleń dokonanych w trakcie kontroli wynika, iż w organizacji oraz w procederze urządzania gier na przedmiotowym automacie uczestniczył P. M. (dalej także jako skarżący, strona). W konsekwencji organ I instancji wszczął wobec P. M. postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w związku z urządzaniem gier na ww. automacie, bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia, po czym wydał ww. decyzję z [...] czerwca 2019 r.
Od opisanej decyzji skarżący, zastępowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł odwołanie. Pełnomocnik napisał, że odwołujący się w chwili kontroli i zatrzymania był zobowiązany, na podstawie umowy z dnia [...] kwietnia 2017 r. o pracę z pracownikiem tymczasowym (w aktach sprawy), do obsługi technicznej urządzeń wskazywanych każdorazowo przez Spółkę A., jednakże brak jest zdaniem pełnomocnika strony podstaw do tego, aby przypisać skarżącemu urządzanie, czy prowadzenie gier hazardowych. Odwołujący się, jako zatrudniony na podstawie umowy o pracę tymczasową, sam nie decydował o tym jakie działania i w stosunku do którego urządzenia miał podejmować, a decyzje w tej kwestii należały do podmiotu zlecającego wykonanie konkretnych czynności tj. Spółkę A. Nadto, skarżący faktycznie nigdy nie wykonywał czynności w stosunku do ww. urządzenia, bowiem zostało ono zatrzymane już [...] kwietnia 2017 r., a więc zaledwie na jeden dzień po zawarciu przez odwołującego się umowy o pracę tymczasową na rzecz i pod kierownictwem Spółki A Obsługa techniczna wymienionego urządzenia miała być zaś wykonywana wyłącznie w przypadku poważnego uszkodzenia, awarii lub włamania, a nie codziennie. Odwołujący się twierdzi, iż do dnia dokonania zatrzymania spornego urządzenia nie była zgłaszana awaria ww. urządzenia.
Uzasadniając utrzymanie w mocy decyzji z [...] czerwca 2019 r. – opisaną na wstępie decyzją z [...] października 2019 r. - Dyrektor Izby Skarbowej napisał, że funkcjonariusze celno-skarbowi podczas przeprowadzonego w dniu [...] kwietnia 2017r. eksperymentu procesowego ustalili, że aby uruchomić grę oferowaną przez przedmiotowy automat, niezbędne było uprzednie zasilenie automatu środkami pieniężnymi. Funkcjonariusze przeprowadzili kilka gier kontrolnych na badanym automacie, w wyniku czego ustalili, że celem gry dostępnej w automacie, po zakredytowaniu urządzenia, jest uzyskanie konfiguracji wygrywającej i zdobycie punktów, zgodnie z tabelami wygranych i ustaloną wcześniej stawką za grę. Gra polega na ustawieniu symboli graficznych lub symboli alfanumerycznych, tak aby tworzyły kombinacje określone w tabelach wygnanych. W każdej grze rola gracza sprowadza się do dwóch czynności - ustalenia stawki za grę oraz wciśnięciu jednego przycisku uruchamiającego grę. Podczas rozgrywanych gier stwierdzono, że wynik gry - ustawienie odpowiedniego układu znaków lub symboli nie zależy od zręczności grającego, którego rola sprowadza się do jednokrotnego wciśnięcia przycisku "Pytanie", lecz od losowego wytypowania symboli przez program zainstalowany w automacie. Ponadto, przeprowadzający eksperyment jako potencjalny gracz nie ma możliwości w żaden sposób wpłynąć na wynik gry, tj. aby uzyskać odpowiednią konfigurację wygrywającą. Gracz nie jest też wstanie przewidzieć konfiguracji symboli jakie pojawiają się na ekranie. Wartość premiowanego układu nie zależy od wiedzy gracza.
Organ ocenił, że skoro wygrana w grach na przedmiotowym automacie determinowana jest tylko przez element losowości (nie zależy od zręczności gracza), to gry te mają charakter losowy, a zatem podlegają przepisom u.g.h. Nadto stwierdził, że gry były organizowane w celach komercyjnych, dla osiągnięcia zysku; przedmiotowy automat do gier posiadał akceptor banknotów i wrzutnik monet, a w celu rozegrania gry niezbędne było zasilenie automatu pieniędzmi. Organ zaznaczył przy tym, że skontrolowany automat umożliwiał gry o wygrane rzeczowe w rozumieniu art. 2 ust. 4 u.g.h., w postaci dodatkowych punktów, które mogą być wykorzystane w kolejnych grach. Organ wskazał przy tym, że w art. 2 ust. 4 u.g.h. wskazano, że wygraną rzeczową na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużenia gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze.
Dalej organ napisał, że warunkiem przypisania odpowiedzialności za "urządzanie gier" na automatach, jest wykazanie, że dany podmiot aktywnie uczestniczył w procesie urządzania nielegalnych gier hazardowych, a więc podejmował określone czynności nie tylko związane z procesem udostępniania automatów, lecz także z ich obsługą oraz stwarzaniem technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych warunków umożliwiających sprawne i niezakłócone funkcjonowanie samego urządzenia oraz jego używanie do celów związanych z komercyjnym procesem organizowania gier hazardowych. Zdaniem organu skarżący aktywnie uczestniczył w organizacji oraz w procederze urządzania gier na automacie w przedmiotowej lokalizacji. Fakt dokonywania przez stronę czynności związanych z urządzaniem gier na ww. automacie zdaniem organu potwierdza treść zeznań złożonych przez zarządcę lokalu: A. W., który do protokołu przesłuchania świadka stwierdził, że automaty do baru przywiózł skarżący i wskazał numer telefonu kontaktowego do skarżącego, stwierdził nadto, że gdyby skończyły się pieniądze w automacie to miał dzwonić do przedstawiciela firmy tj. do skarżącego. Ponadto, świadek, po okazaniu mu przez funkcjonariuszy złączek serwisowych do przedmiotowego automatu stwierdził, że nigdy ich nie używał, z tego co wie służą do odblokowania maszyny, o czym powiedział mu skarżący. Na zadane przez przesłuchujących pytanie o wypłaty wygranych ww. świadek oświadczył, że skarżący kazał zapisywać jak jest wypłata, żeby później móc wypłacać graczowi, który wygrał na maszynie. Wypłat osobiście dokonywał skarżący, który pieniądze przekazywał pracownikowi baru, który następnie wypłacał wygraną.
Dalej organ napisał, że w toku postępowania karnoskarbowego przesłuchano K. K., obecną w przedmiotowym lokalu w dniu czynności kontrolnych. Świadek po stwierdzeniu, że ma świadomość w jakiej sprawie została wezwana oraz że przesłuchanie dotyczy przedmiotowego lokalu, zeznała między innymi, że "obsługą automatów zajmował się albo Pan A. albo Pan P. , który przychodził do lokalu w celu dostarczenia pieniędzy do automatów albo do usuwania ich awarii (...). Jeśli zabrakło pieniędzy w danym automacie to my wypłacaliśmy pieniądze. Odbywało się to w ten sposób, że otrzymywaliśmy pieniądze na wygrane od Pana P. (...). Było też tak, jeśli brakowało pieniędzy na wypłatę wygranych, notowałyśmy wygraną jak i dane gracza w zeszycie, a później pieniądze te były wypłacane, tj. wtedy kiedy przyniósł je Pan P. . Pan A. zawsze dzwonił do Pana P. jak brakowało pieniędzy na wygrane, a ten je przywoził". Po okazaniu K. K. wspomnianego zeszytu do zapisywania wygranych, świadek potwierdziła, że to ten zeszyt. Dodała także, że "Jeśli kończyły się kartki w zeszycie, zeszyt ten zabierał Pan P. i zakładałyśmy nowy zeszyt (...). Rozliczeniem automatów zajmował się Pan P. (...). Przeliczał pieniądze jakie są w automatach i w przypadku braku pieniędzy na wygrane dokładał nam je do kubka, w którym były trzymane ".
Dalej organ napisał, że stan faktyczny ukazany w zeznaniach powyższych świadków, potwierdza także treść zeznań J. S., która była zatrudniona w przedmiotowym lokalu. Zeznała ona: "Ja byłam obecna raz czy dwa jak do lokalu przyjechał P. z jakimś mężczyzną i przywiózł dwa automaty do gier na wózku, ustawił je i podłączył do prądu (...). W przypadku zacięcia się automatu wkładałam kluczyk do automatu, coś wtedy pojawiało się na ekranie. Taką też dyspozycję dostałam od P. . Ja też zapisywałam wygrane na automatach uzyskane przez klientów". Nadto zeznała, że "Klienci wygrywali na maszynach do [...] zł, jeśli nie było środków w automacie to my wypłacaliśmy wygrane klientom. Pieniądze otrzymywaliśmy od P. , po rozliczeniu przez niego poszczególnych automatów do gier. Ja byłam obecna kilka razy przy rozliczaniu automatów, przekazywałam P. zeszyt, on spisywał wygrane i przekazywał mi pieniądze, które następnie ja lub moja zmienniczka pakowałyśmy w kartoniki i przekazywałyśmy graczom jak przyszli do lokalu (...). W przypadku awarii automatów do gier dzwoniłyśmy do P. ".
Nadto organ napisał, że w aktach sprawy znajduje się kserokopia umowy najmu lokalu użytkowego z [...] marca 2017 r. podpisana przez zarządzającego lokalem: A. W., zawarta z Spółka B. Podpisanie umowy odbyło się przy czynnym udziale skarżącego, który podobnie jak w przypadku wcześniejszych umów zawieranych przez A. W. z innymi podmiotami, przygotował treść ww. umowy.
Organ II instancji ocenił, że skarżący podjął się organizacji, koordynacji oraz nadzoru nad procederem urządzania gier hazardowych na przedmiotowym automacie w rzeczonej lokalizacji. Zaznaczył przy tym, że umowa ze Spółką C, na podstawie której skarżący miałby wykonywać czynności przy ww. automacie, została zawarta dopiero w dniu [...] kwietnia 2017 r. W związku z tym ocenił, że skarżący w okresie od [...] kwietnia do [...] kwietnia 2017 r., formalnie nie działał pod szyldem lub na rzecz innego podmiotu, lecz jedynie na własną odpowiedzialność. Zaznaczył przy tym, że z dostępnych danych wynika, że nie była to jedyna sprawa prowadzona wobec skarżącego, w przedmiocie działalności, polegającej na urządzaniu gier hazardowych, co oznacza że skarżący świadomie uczestniczył w urządzaniu gier na automatach z naruszeniem przepisów u.g.h.
Na opisaną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł P. M., zastępowany przez tego samego zawodowego pełnomocnika, domagając się uchylenia obu wydanych w sprawie decyzji oraz zwrotu kosztów postępowania. Pełnomocnik zarzucił naruszenie:
1. art. 133 § 1 O.p. w z w. z art. 89 ust. 1 pkt 2 oraz art. 91 u.g.h. poprzez wydanie decyzji wymierzającej karę pieniężną za urządzanie gier na automatach w stosunku do osoby nie będącej urządzającym gry w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h.,
2. art. 187 § 1 i art. 122 w zw. z art. 121 § 1 i w zw. z art. 191 O.p., polegające na oparciu ustaleń faktycznych w sprawie przede wszystkim na dowodach nie mających znaczenia w sprawie, w tym zeznaniach świadków, z których nie wynika wprost, że dotyczyły one zatrzymanego w sprawie urządzenia, a mogły odnosić się do wcześniejszego zatrzymania innych urządzeń w dniu [...] marca 2017 r. w kontrolowanym lokalu;
3. art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 14 ust. 1 u.g.h. poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji zastosowanie polegające na wymierzeniu kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w stosunku do skarżącego, w sytuacji gdy prawidłowa wykładnia tych przepisów w świetle dokonanych ustaleń faktycznych prowadzi do wniosku, iż czynności skarżącego, jako osoby mającej jedynie dokonywać czynności technicznej obsługi urządzeń do gier na podstawie umowy pracy tymczasowej nie mogą być zakwalifikowane jako wypełniające pojęcie urządzania gier na automatach poza kasynem gry;
4. naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 90 ust 1 i 2 oraz art. 91 w związku z art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 u.g.h. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na bezpodstawnym wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej mimo braku notyfikacji w Komisji Europejskiej projektu ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r. nr 201 poz. 1540) wymaganej przez art. 8 ust. 1 oraz art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r., ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, zmienionej dyrektywą Rady 2006/96/WE z dnia 20 listopada 2006 r. (Dz. U. UE.L.98.204.37 z późn. zm.) i w konsekwencji na zastosowaniu w stosunku do skarżącego sankcji za urządzanie gier na automatach poza kasynami gry, w sytuacji gdy przepis sankcjonowany z art. 14 ust. 1 u.g.h., w świetle orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r" w sprawach połączonych C - 213/11, C - 214/11 i C - 217/11 został wiążąco uznany za przepis techniczny, który wobec braku notyfikacji jest bezskuteczny i nie może być podstawą wymierzania kar wobec jednostek w oparciu o przepis sankcjonujący z art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z tego względu, w postępowaniu sądowym, nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej, czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość zastosowania przyjętej procedury. Stosownie natomiast do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: ustawa P.p.s.a.), uwzględnienie skargi na decyzję administracyjną następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku braku wskazanych uchybień, jak również braku przyczyn uzasadniających stwierdzenie nieważności aktu bądź stwierdzenia wydania go z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 3 ustawy P.p.s.a.), skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a.
Sąd w pełni podziela kwalifikację prawną zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie organy prawidłowo uznały, że gry urządzane na automacie wypełniają definicję gier opisaną w art. 2 ust. 3 u.g.h. Podczas czynności kontrolnych wykazano, że automat jest urządzeniem elektronicznym, wygrana w grze nie zależy od umiejętności (zręczności) grającego bądź jego zdolności psychomotorycznych, a gracz nie ma wpływu na jej wynik. Osoba grająca nie była w stanie przewidzieć rezultatu przeprowadzonej gry, jak również nie miała wpływu na odpowiednie ustawienie bębnów, rezultat gry był nieprzewidywalny dla grającego, a tym samym gra miała charakter losowy i zawierała element losowości. Jednocześnie, wygrane punktowe uzyskane w grach można było spieniężyć, jak również dawały one możliwość przeprowadzenia nowej gry, co stanowi wygraną rzeczową, o której mowa w art. 2 ust. 4 u.g.h.
Dalej Sąd stwierdza, że podziela stanowisko organów, że skarżący urządzał gry na automacie – w rozumieniu przepisów u.g.h. Podmiotem, wobec którego może być egzekwowana odpowiedzialność za omawiany delikt, jest każdy (osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej), kto urządza gry na automatach w niedozwolonym do tego miejscu, a więc poza kasynem gry - i to nawet wówczas, gdy legitymuje się koncesją na prowadzenie kasyna gry. Pojęcie "urządzanie gier na automatach poza kasynem gry" obejmuje działania polegające na zorganizowaniu i pozyskaniu odpowiedniego miejsca do zamontowania urządzenia, przystosowania go do danego rodzaju działalności, umożliwienie dostępu do takiego automatu, utrzymywanie automatu w stanie stałej aktywności, umożliwiającej jego sprawne funkcjonowanie, wypłacanie wygranych, czynności związane z obsługą urządzenia, czy zatrudnianie odpowiednio przeszkolonego personelu i ewentualnie jego szkolenie. Elementami przedmiotowo istotnymi z punktu widzenia nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry jest zarówno urządzanie gier na automatach, jak i urządzanie tych gier poza kasynem gry. Odpowiedzialność za wskazany delikt ponosi także podmiot współ-urządzający gry na automatach poza kasynem gry. Jeżeli znamiona deliktu administracyjnego "urządzania gier na automatach poza kasynem gry" wyczerpują działania kilku podmiotów, to każdy z nich jest podmiotem urządzającym gry na automatach poza kasynem gry i wobec każdego z takich podmiotów aktualizuje się kompetencja nałożenia kary administracyjnej określonej w art. 89 ust. 2 pkt 2 u.g.h. O tym czy dany podmiot jest urządzającym gry na automatach poza kasynem gry rozstrzyga jego udział i stopień przyczynienia się do realizacji znamion deliktu administracyjnego (por. nieprawomocny wyrok WSA w Poznaniu z 17 kwietnia 2019 r., III SA/Po 770/18; CBOSA).
Sąd podziela i ten pogląd wyrażony w uzasadnieniu ww. wyroku, że zakres zastosowania art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych obejmuje również zachowania o formie współsprawstwa w popełnieniu deliktu urządzania nielegalnych gier hazardowych, które wyczerpuje się poprzez udostępnianie automatów graczom w niedozwolonym do tego miejscu. W niniejszej sprawie udostępnianiem są czynności jednoznacznie wykazane przez organ, dotyczące koordynacji i nadzoru nad urządzaniem gier hazardowych w przedmiotowym lokalu: obsługi automatów, w tym przywożenie automatów do lokalu, czynności umożliwiające graczom granie i wygrywanie pieniędzy na automatach znajdujących się w tymże lokalu, serwisowanie automatów. Argumentacja opisana w uzasadnieniu skargi, że zeznania świadków mogą dotyczyć czynności podejmowanych przez skarżącego wobec innych urządzeń, skoro [...] marca 2017 r. doszło do kontroli w przedmiotowym lokalu i zatrzymania innych urządzeń, mogłaby stanowić podstawę do uwzględnienia skargi, gdyby skarżący po tej dacie nie wykonywał jakichkolwiek czynności związanych z przedmiotowym automatem. Tymczasem w realiach sprawy tak nie było, co zresztą zostało przyznane w skardze (s. 5 skargi). W każdej innej sytuacji należy ważyć, czy dana osoba urządzała gry na automacie – w rozumieniu przepisów u.g.h., obowiązujących w dacie kontroli. Zdaniem Sądu organy obu instancji wykazały zasadność nałożenia kary pieniężnej na skarżącego.
Dalej Sąd wskazuje, odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa Unii Europejskiej, tj. przepisów dyrektywy 98/34/WE, że sądy administracyjne orzekające w analogicznych sprawach wielokrotnie podkreślały, że brak notyfikacji stosownych przepisów omawianej ustawy nie wyklucza dopuszczalności stosowania przepisów art. 89 ustawy.
Zagadnienie to przesądził Naczelny Sąd Administracyjny, który w uchwale składu siedmiu sędziów z 16 maja 2016 r., II GPS 1/16, w sposób wiążący stwierdził, że: 1. " (...) art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy nie jest przepisem technicznym w rozumieniu art. 1 pkt 11 Dyrektywy 98/34/WE, którego projekt powinien być przekazany Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy i może stanowić podstawę wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych, a dla rekonstrukcji znamion deliktu administracyjnego, o którym mowa w tym przepisie oraz jego stosowalności w sprawach o nałożenie kary pieniężnej, nie ma znaczenia brak notyfikacji oraz techniczny - w rozumieniu Dyrektywy 98/34/WE - charakter art. 14 ust. 1 tej ustawy. 2. Urządzający gry na automatach poza kasynem gry, bez względu na to, czy legitymuje się koncesją lub zezwoleniem - od 14 lipca 2011 r. także zgłoszeniem lub wymaganą rejestracją automatu lub urządzenia do gry - podlega karze pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (...)".
W uzasadnieniu powyższej uchwały wskazano, że należy udzielić negatywnej odpowiedzi na pytanie o charakter art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., a mianowicie, czy w rozumieniu dyrektywy transparentnej jest on przepisem technicznym, którego projekt podlegał notyfikacji. Stąd, brak jego notyfikowania Komisji Europejskiej nie stanowi żadnej przeszkody, aby przepis ten stanowił materialnoprawną podstawę nałożenia kary pieniężnej za określone w nim naruszenie przepisów ustawy, to jest za urządzanie gry na automatach poza kasynem gry. Dokonując analizy orzeczeń unijnych i krajowych, NSA przyjął, że za uzasadnione uznać należy to podejście interpretacyjne do spornej w sprawie kwestii, którego rezultat prowadzi do wniosku, że art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych nie jest przepisem technicznym, a w konsekwencji, że nie podlegał obowiązkowi notyfikacji.
Zgodnie z art. 269 § 1 p.p.s.a., jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Z treści powyżej powołanego przepisu wynika moc ogólnie wiążąca zarówno uchwał abstrakcyjnych, jak i uchwał konkretnych, której istota sprowadza się do tego, że stanowisko zajęte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Dopóki więc nie nastąpi zmiana tego stanowiska, dopóty sądy administracyjne powinny je respektować. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony przez NSA w sentencji powyższej uchwały, jak również akceptuje argumentację podniesioną w jej uzasadnieniu. Dlatego, zarzuty skargi dotyczące art. 89 w zw. z art. 14 ust. 1 w zw. z przepisami dyrektywy 98/34/WE Sąd uznał za bezzasadne. W świetle przytoczonej wyżej argumentacji, stwierdzić trzeba, że zastosowana wobec skarżącej sankcja finansowa z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy w wysokości przewidzianej art. 89 ust. 2 pkt 2 ustawy, może być stosowana samodzielnie, tj. bez powiązania z przepisem technicznym art. 14 ust. 1 ustawy, który w brzmieniu pierwotnym nie był poddany notyfikacji Komisji Europejskiej. Z uchwały wynika, że jedynym faktem prawotwórczym wymagającym ustalenia dla zastosowania wyżej wymienionej sankcji jest okoliczność "urządzania gier na automatach poza kasynem".
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że istnieje wystarczająca podstawa do nałożenia na skarżącego kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. W związku z tym organ - zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. wymierzył skarżącemu karę pieniężną, której wysokość ustalono zgodnie z treścią art. 89 ust. 2 pkt 2 u.g.h.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 P.p.s.a skarga podlegała oddaleniu.