II SA/Łd 475/22

II SA/Łd 475/22 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2022-11-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-06-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agata Sobieszek-Krzywicka /przewodniczący/
Piotr Mikołajczyk
Tomasz Porczyński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1333
art. 36a, art. 32 ust. 4, art. 35 ust. 1, ust. 3, ust. 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka Sędziowie Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk Asesor WSA Tomasz Porczyński (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2022 r. sprawy ze skargi Miasta B. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 13 kwietnia 2022 r. nr 75/2022 znak GPB-III.7721.55.2022 (AD) w przedmiocie zmiany decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestycji 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Bełchatowskiego z dnia 9 lutego 2022 roku, nr 91.2022; 2. zasądza od Wojewody Łódzkiego na rzecz strony skarżącej Miasta B. kwotę 500 zł (słownie: pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. dc
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 13 kwietnia 2022 r., nr 75/2022 wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2021 r. poz. 735) – dalej: k.p.a.; art. 28. Art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36, art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz.U. z 2020 r. poz. 1333) – dalej: p.b.; art. 26 i art. 27 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowalne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 471) Wojewoda Łódzki utrzymał w mocy decyzję Starosty Bełchatowskiego z dnia 9 lutego 2022 r., nr 91.2022 orzekającą o zmianie ostatecznej decyzji Starosty Bełchatowskiego z dnia 17 maja 2011 r., nr 640.2011 zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej rozbudowę i przebudowę istniejącego budynku usługowego wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod-kan, co., elektryczną, wentylacji mechanicznej oraz budowę zewnętrznej instalacji kanalizacji deszczowej i sanitarnej, na działce o nr ew. [...], obręb [...], Pl. [...] m. B., w ten sposób, że:
1) uchylił wyżej wymienioną decyzję w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego dotyczącego budowy polegającej na rozbudowie istniejącego budynku baru o małą salę koncertową z instalacjami: wodociągowa, kanalizacji sanitarnej, centralnego ogrzewania, elektryczną oraz węzeł cieplny na działce o nr ew. [...], obręb [...], Pl. [...] m. B.; oraz
2) zatwierdził zamienny projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na rozbudowie i przebudowie istniejącego budynku usługowego wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod-kan., co., elektryczną, wentylacji mechanicznej oraz budowie zewnętrznej instalacji kanalizacji deszczowej i sanitarnej na działce o nr ew. [...] i [...], obręb [...], Pl. [...] m. B.
Z dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych wynika, że wskazana wyżej decyzja Starosty Bełchatowskiego z dnia 17 maja 2011 r. podjęta została na wniosek H. K., a następnie decyzją z dnia 18 września 2020 r. przeniesiona na rzecz I. S. (dalej inwestor).
W dniu 2 czerwca 2021 r. I. S. wniosła o zmianę udzielonego pozwolenia na budowę zgodnie z przedłożonym do wniosku projektem zamiennym. Z treści złożonej dokumentacji budowlanej wynika, że inwestor planuje dokonać istotnego odstępstwa od pierwotnie zatwierdzonego projektu budowlanego, w tym co do zakresu projektu zagospodarowania działki, jak również co do wysokości i ilości kondygnacji istniejącego na nieruchomości budynku usługowego, który inwestor zamierza przebudować i rozbudować. Do wniosku strona załączyła 4 egzemplarze zamiennego projektu budowlanego, kopię ostatecznej decyzji z dnia 17 maja 2011 r., oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Decyzją z dnia 8 września 2021 r. Starosta Bełchatowski zmienił ostateczną decyzję własną z dnia 17 maja 2011 r., zgodnie z żądaniem inwestora. W wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego przez Miasto Bełchatów, Wojewoda Łódzki stwierdzając konieczność uzupełnienia materiału dowodowego w znacznym zakresie, decyzją z dnia 29 października 2021 r. uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Wskazaną na wstępie decyzją z dnia 9 lutego 2022 r. Starosta Bełchatowski, w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, zmienił na wniosek inwestora ostateczną decyzję własną z dnia 17 maja 2011 r. w ten sposób, że: 1) uchylił wyżej wymienioną decyzję w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego dotyczącego budowy polegającej na rozbudowie istniejącego budynku baru o małą salę koncertową z instalacjami: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, centralnego ogrzewania, elektryczną oraz węzeł cieplny na działce o nr ew. [...], obręb [...], Pl. [...] m. B.; oraz 2) zatwierdził zamienny projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na rozbudowie i przebudowie istniejącego budynku usługowego wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod-kan., co., elektryczną, wentylacji mechanicznej oraz na budowę zewnętrznej instalacji kanalizacji deszczowej i sanitarnej, na działce o nr ew. [...] i [...], obręb [...], Pl. [...] m. B. W uzasadnieniu organ
I instancji wskazał, iż przedłożona przez inwestora dokumentacja odpowiada przewidzianym prawem wymogom formalno-prawnym, co obligowało organ do pozytywnego rozpatrzenia żądania strony.
Kwestionując zasadność podjętego rozstrzygnięcia Miasto Bełchatów wniosło odwołanie do Wojewody Łódzkiego, w którym zarzucało brak spełnienia warunku wynikającego z art. 35 ust. 1 p.b., to jest zgodności przedmiotowego przedsięwzięcia budowlanego z postanowieniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu Miasta Bełchatów, przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w Bełchatowie z dnia [...] r., nr [...]. Strona wskazała, że działka o nr ew. [...] jest położona na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem [...], o przeznaczeniu podstawowym pod zabudowę mieszkaniowo-usługową o charakterze śródmiejskim, dla którego obowiązują określone w § 30 ust. 5 planu szczegółowe zasady dotyczące sposobu zagospodarowania i zabudowy działki. Planowana przez wnioskodawcę inwestycja stanowi zabudowę wewnętrzną - oficynową, względem istniejącego na działce o nr ew. [...] jednokondygnacyjnego budynku frontowego, zlokalizowanego przy Placu [...] w B. Wobec powyższego zastosowanie znajduje § 30 ust. 5 pkt 2 lit. j tiret 4 planu, zgodnie z którym zabudowa wewnątrz działek nie może przekraczać wysokości zabudowy frontowej. Tym samym mając na uwadze to, iż planowany do rozbudowy i przebudowy istniejący budynek wewnętrzny już w chwili obecnej ma dwie kondygnacje, a co za tym idzie przewyższa budynek frontowy, dopuszczenie realizacji budynku wyższego, zgodnie z zatwierdzonym projektem zamiennym, pozostaje w sprzeczności z postanowieniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto strona wskazała na sprzeczność treści przedłożonego zamiennego projektu zagospodarowania terenu w zakresie obsługi komunikacyjnej działki o nr ew. [...].
Zaskarżoną niniejszą skargą decyzją z dnia 13 kwietnia 2022 r. Wojewoda Łódzki utrzymał w mocy decyzję organu i instancji. Uzasadniając organ odwoławczy wskazał na wstępie, że stosownie do art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowalne oraz niektórych innych ustaw, podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy p.b. w brzmieniu obowiązującym do dnia 18 września 2020 r. Dalej przywołując treść art. 36a ust. 1 i ust. 3 p.b. Wojewoda wskazał na charakter postępowania w sprawie zmiany zatwierdzonego projektu budowalnego lub też innych warunków udzielonego pozwolenia na budowę oraz tryb postępowania, w którym zastosowanie, w zakresie dokonywanej zmiany, znajdują odpowiednio zastosowanie przepisy art. 32-35 p.b. regulujące kwestie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. W szczególności organ wskazał na treść przepisu art. 32 ust. 4 p.b. regulującego warunki wydania pozwolenia na budowę; art. 33 ust. 2 p.b. wskazującego na obligatoryjne załączniki do wniosku o pozwolenie na budowę; art. 35 ust. 1 i ust. 3 p.b. odnoszące się do zakresu dokonywanej przez organy architektoniczno-budowalne kontroli przedłożonego projektu budowlanego pod kątem jego zgodności z obowiązującymi przepisami, w tym między innymi z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu oraz z przepisami techniczno-budowlanymi, kompletności przedłożonego projektu budowlanego, jak również trybu postępowania w zakresie usunięcia stwierdzonych przez organy naruszeń podlegających konwalidacji. Wojewoda podkreślił, iż zgodnie z art. 35 ust. 4 p.b. w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy organ odwoławczy wskazał, że teren planowanej inwestycji objęty jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu Miasta Bełchatów, przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w Bełchatowie z dnia [...]., nr [...] i jest oznaczony na mapie symbolem [...]. Znajduje się w strefie ochrony konserwatorskiej wybranych elementów układu rozplanowania [...] (§ 10 ust. 2 pkt 1 lit. b planu), a szczegółowe zasady dotyczące sposobu zagospodarowania i zabudowy działki określone zostały w § 30 ust. 5 planu. Dalej organ wskazał, że przedmiotem wniosku inwestora jest zmiana udzielonego pozwolenia na budowę dotyczącego pozostającej w toku inwestycji, w zakresie rozbudowy i przebudowy istniejącego budynku usługowego. Istotne odstępstwo od projektu pierwotnego dotyczy zmiany projektu zagospodarowania terenu oraz budowie dodatkowej trzeciej kondygnacji naziemnej w/w budynku usługowego. Budynek ten jest zlokalizowany na działce ew. o nr [...] i jest połączony z posadowionym na działce o nr ew. [...] jednokondygnacyjnym budynkiem handlowym, z którym stanowi funkcjonalną całość. Z akt sprawy wynika również, że działka o nr ew. [...] nie posiada bezpośredniego dostępu do drogi publicznej, dostęp ten jest pośredni. Powyższe oznacza, że przedmiotowa inwestycja stanowi zabudowę wewnętrzną - oficynę w rozumieniu § 2 ust. 1 pkt 23 planu, a co za tym idzie wysokość jej zabudowy nie może przekraczać wysokości zabudowy frontowej, która zgodnie z § 30 ust. 5 pkt 2 lit. j tiret 4 planu została określona "do 3 kondygnacji naziemnych z ewentualnym poddaszem". W ocenie Wojewody Łódzkiego przedmiotowe zamierzenie spełnia powyższy warunek, gdyż jak wynika z przedłożonego projektu zamiennego inwestor planuje realizację budynku o wysokości 3 kondygnacji naziemnych. Przy czym bez wpływu na powyższe stwierdzenie pozostaje okoliczność, iż istniejący na działce o nr ew. [...] budynek frontowy jest budynkiem jednokondygnacyjnym. Stosownie bowiem do treści § 30 ust. 5 pkt 2 lit. e w zw. z § 2 ust. 1 pkt 11 planu możliwa jest jego nieograniczona adaptacja według ustaleń szczegółowych dla tej jednostki, a co za tym idzie możliwość jego przyszłej nadbudowy. Ponadto w organu odwoławczego mając na uwadze treści § 30 ust. 5 pkt 2 lit. j planu oraz pozostałych jego postanowień, jak również to, że budynki frontowe znajdujące się działkach sąsiednich położonych przy Pl. [...] mają zróżnicowaną wysokość (od jednej do trzech kondygnacji) uznać należy, iż brak jest podstaw do stwierdzenia, że ograniczenie wysokości zabudowy wewnątrz działek w stosunku do wysokości zabudowy frontowej należy odnosić do zabudowy frontowej istniejącej na terenie inwestycji. Z uwagi na powyższe, zdaniem Wojewody Łódzkiego podniesione zarzuty odwołania nie zasługują na uwzględnienie. Jednocześnie organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowe zamierzenie jest zgodne z postanowieniami obowiązującego na danym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie: maksymalnych dopuszczalnych wysokości kalenicy lub najwyższego punktu dachu (13 m) - planowana 11,65 m; wysokości do okapu (10 m) – planowana 9,80 m; kształtu i nachylenia połaci dachowych dla zabudowy wewnętrznej, powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki (70%) – planowana 37,10%; wskaźnika intensywności zabudowy (do 2,8) - planowane -0,74. Wobec powyższego Wojewoda Łódzki uznał, iż planowana inwestycja jest zgodna z obowiązującymi na danym terenie postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a tym samym spełniony został warunek z art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b.
Dalej organ stwierdził, iż przedłożony przez inwestora projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn.; Dz.U. z 2019 r. poz. 1065 ze zm.) w zakresie: lokalizacji planowanego budynku w granicy działki o nr ew. 30 (§ 12 ust. 2 rozporządzenia w zw. z § 10 ust. 3 pkt 2 lit c planu); przesłaniania i zacieniania obiektów znajdujących się na działkach sąsiednich (§ 60, § 13 ust. 1 rozporządzenia); usytuowania budynku z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe (§ 271-273 rozporządzenia); lokalizacji miejsc na odpady stałe bytowe (§ 22, § 23 ust. 4 rozporządzenia); zapewnienia miejsc postojowych (§ 18 ust. 1 -2 rozporządzenia w zw. z § 25 pkt 12 planu). Projektowany budynek nie ogranicza zasadniczej lokalizacji przyszłych budynków na sąsiednich nieruchomościach oraz nie powoduje zmiany warunków korzystania z tych działek. Powyższe wskazuje na spełnienie warunku z art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b.
Przedłożony przez inwestora zamienny projekt budowlany spełnia wymogi rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1935). Inwestycja została zaprojektowana przez podmioty posiadające wymagane uprawnienia budowlane aktualne na dzień ich opracowania, co potwierdzają przedłożone oświadczenia, o których mowa w art. 20 ust. 4 p.b., co czyni zadość wymaganiom z art. 35 ust. 1 pkt 3-4 p.b.
Jednocześnie, stosownie do wymogu z art. 32 ust. 4 pkt 2 i art. 33 ust. 2 pkt 1-2 p.b., wraz z wnioskiem o zmianę udzielonego pozwolenia na budowę inwestor przedłożył 4 egzemplarze zamiennego projektu budowlanego oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Reasumując Wojewoda stwierdził, że wobec spełnienia przez inwestora warunków z art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 p.b. brak było podstaw do negatywnego rozpatrzenia jego żądania zawartego we wniosku z dnia 2 czerwca 2021 r.
W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Miasto Bełchatów, reprezentowane przez Prezydenta Miasta Bełchatowa, ponowiło zarzuty, co do braku spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 p.b., to jest zgodności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami obowiązującego dla terenu inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w zakresie dopuszczalnej wysokości zabudowy oficynowej względem istniejącej na działce zabudowy frontowej oraz co do kwestii obsługi komunikacyjnej działki o nr ew. [...]. Uzasadniając strona skarżąca wskazywała, iż jednym z założeń uchwalonego planu była ochrona historycznych pierzei, realizowana między innymi poprzez przyjęte założenie zabudowywania historycznych działek w taki sposób, aby w ramach działań inwestycyjnych na danej działce polegający na zwiększeniu gabarytów, rozpoczynać od zabudowy frontowej. Stąd też treść § 30 ust. 5 pkt 2 lit. j tiret 4 planu odnosząca się do kształtowania wysokości zabudowy wewnątrz działki należy odnosić do zabudowy frontowej danej działki, a nie wszystkich działek zlokalizowanych przy Pl. [...]. Przeciwne stanowisko, wyrażone przez Wojewodę Łódzkiego prowadziłoby do powstania chaosu przestrzennego i pozostawałoby w sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczącymi historycznej części miasta. Natomiast odnośnie kwestii obsługi komunikacyjnej terenu inwestycji strona skarżącą podnosiła, iż w zasobach Urzędu Miasta Bełchatowa brak jest dokumentacji, która potwierdzałaby skomunikowanie działki o nr ew. [...] z drogą publiczna poprzez teren działek o nr [...] i [...]. Wręcz przeciwnie z treści księgi wieczystej urządzonej dla działek o nr ew. [...] i [...] wprost wynika, iż działki te mają zapewniony dostęp do drogi publicznej od strony Pl. [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Łódzki wnosił o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że skarga Miasta Bełchatów została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842) – dalej: ustawa covidowa. W związku ze zmianą art. 15 zzs4 tej ustawy wynikającą z art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1090), która weszła w życie 3 lipca 2021 r., w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Zgodnie zaś z art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy covidowej przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.
Na tle powołanego przepisu w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażono pogląd, iż "prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m.in. dla ochrony zdrowia. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami uCOVID-19 jest m.in. ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19 (...). Z perspektywy zachowania prawa do rzetelnego procesu sądowego najistotniejsze jest zachowanie prawa przedstawienia przez stronę swojego stanowiska w sprawie (gwarancja prawa do obrony). (...) Dopuszczalne przepisami szczególnymi odstępstwo od posiedzenia jawnego sądu administracyjnego na rzecz formy niejawnej winno bowiem następować z zachowaniem wymogów rzetelnego procesu sądowego" (zob. uchwała NSA z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt II OPS 6/19, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić wypełnienie się warunków określonych w art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy covidowej. Rozpoznanie przedmiotowej sprawy jest konieczne, co znajduje potwierdzenie w zarządzeniu o rozprawie zdalnej z dnia 13 września 2022 r., jednakże rozprawy tej, wymaganej przez ustawę, nie można było przeprowadzić na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku z uwagi na fakt, iż pomimo stosownego wezwania, w zakreślonym terminie strona skarżąca, jak i pozostali uczestnicy postępowania nie złożyli oświadczenia, co do posiadania możliwości technicznych w zakresie uczestniczenia w tej rozprawie. Powyższe skutkowało skierowaniem sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie wskazanego przepisu, o czym strony zostały zawiadomione w drodze zarządzenia z dnia 19 października 2022 r.
Nie ulega przy tym wątpliwości, że wymagany przywołaną wyżej uchwałą NSA standard ochrony praw stron w niniejszej sprawie został zachowany, skoro wskazanym powyżej zarządzeniem strony zostały powiadomione o skierowaniu spraw na posiedzenie niejawne i miały możliwość zajęcia stanowiska w sprawie, względnie uzupełnienia dotychczasowej argumentacji.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 329) - dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi Miasto Bełchatów, reprezentowane przez Prezydenta Miasta Bełchatowa, uczyniło decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 13 kwietnia 2022 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty Bełchatowskiego z dnia 9 lutego 2022 r., o zmianie ostatecznej decyzji Starosty Bełchatowskiego z dnia 17 maja 2011 r., nr 640.2011 zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej rozbudowę i przebudowę istniejącego budynku usługowego wraz z wewnętrznymi instalacjami wod-kan, co., elektryczną, wentylacji mechanicznej, budowę zewnętrznej instalacji kanalizacji deszczowej i sanitarnej, na działce o nr ew. [...], obręb [...], Pl. [...] m. B., polegającej na:
1) uchyleniu decyzji z dnia 17 maja 2011 r. w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego dotyczącego rozbudowy istniejącego budynku baru o małą salę koncertową z instalacjami: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, centralnego ogrzewania, elektryczną oraz węzłem cieplnym na działce o nr ew. [...], obręb [...], Pl. [...] m. B.; oraz
2) zatwierdzeniu zamiennego projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na rozbudowę i przebudowę istniejącego budynku usługowego wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod-kan., co., elektryczną, wentylacji mechanicznej oraz budowę zewnętrznej instalacji kanalizacji deszczowej i sanitarnej na działce o nr ew. [...] i [...], obręb [...], Pl. [...] m. B.
Podstawę materialnoprawną wydanego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst, jedn.: Dz.U. z 2020 r. poz. 1333)- dalej p.b., w brzmieniu obowiązującym do dnia 18 września 2020 r.
Zgodnie bowiem z art. 26 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowalne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 471) w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy inwestor do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę albo wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego, albo zgłoszenia budowy może dołączyć projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. Natomiast jak wynika z art. 27 ust. 1 ustawy do zamierzeń budowlanych realizowanych w oparciu o projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów dotychczasowych: 1) w przypadkach, o których mowa w art. 25 i art. 26, 2) dla których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wydano ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę albo dokonano skutecznego zgłoszenia - przepisy ustaw zmienianych w art. 1-4, art. 6 oraz art. 8-24 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Powyższa nowelizacja weszła w życie w dniu 19 września 2020 r.
Z akt sprawy wynika również, że zainicjowane na wniosek inwestora z dnia 2 czerwca 2021 r. postępowanie w sprawie zmiany ostatecznej decyzji Starosty Bełchatowskiego z dnia 17 maja 2011 r., w trybie określonym art. 36a p.b., podyktowane było zamiarem inwestora dokonania istotnego odstępstwa od pierwotnie zatwierdzonego projektu budowlanego, w zakresie zmiany projektu zagospodarowania terenu oraz podwyższenia o jedną (trzecią) kondygnację podlegającego przebudowie i rozbudowie istniejącego budynku usługowego, zlokalizowanego na działce o nr ew. [...].
Zgodnie z treścią art. 36a ust. 1 p.b. istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. Katalog odstąpstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę kwalifikowanych jako istotne ustawodawca zawarł w art. 36a ust. 5 z zastrzeżeniem ust. 5a p.b. Ponadto jak wynika z art. 36a ust. 3 p.b. w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że powołany wyżej art. 36a ust. 1 p.b. jest przepisem prawa materialnego regulującym przesłanki i dopuszczalność zmiany ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast art. 36a ust. 3 p.b. jest przepisem procesowym dotyczącym trybu postępowania w sprawie takiej zmiany. Z brzmienia drugiego z wskazanych przepisów wynika, że w postępowaniu w sprawie zmiany pozwolenia na budowę na organie administracji architektoniczno-budowlanej ciążą takie same obowiązki, jak i w postępowaniu "zwykłym" o wydanie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego. Z tym tylko zastrzeżeniem, iż postępowanie to prowadzone jest jedynie do zakresu inwestycji objętego zmianą, co oznacza, że na organach nie ciąży obowiązek ponownego badania kwestii odnoszących się do całości inwestycji. Dopiero w wyniku tak przeprowadzonego postępowania organ administracji architektoniczno-budowlanej może ocenić zasadność wniosku i w zależności od dokonanych ustaleń dokonać żądanej zmiany, względnie odmówić uwzględnienia wniosku o zmianę decyzji, tak w sytuacji gdy wnioskodawca nie usunie stwierdzonych naruszeń, lub gdy wniosek o zmianę pozwolenia na budowę prowadzić będzie do udzielenia pozwolenia na budowę zupełnie nowego obiektu (por. wyrok NSA z 28 listopada 2018 r. , II OSK 6/17; wyrok WSA w Szczecinie z 10 stycznia 2019 r., II SA/Sz I378/18; wyrok WSA w Krakowie z 20 stycznia 2020 r., II SA/Kr 1275/19; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 1-2 p.b. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Natomiast zgodnie z art. 35 ust.1 p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 p.b.).
Z treści przywołanych przepisów wynika, że decyzja o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego nie ma charakteru uznaniowego, lecz związany. Oznacza to, że jej wydanie w żadnej mierze nie jest uzależnione od woli organu, a od spełnienia ściśle określonych przepisami prawa warunków. Rolą organu administracji architektoniczno-budowlanej jest sprawdzenie przedłożonej przez inwestora dokumentacji przez pryzmat zgodności z brzmieniem przywołanych wyżej przepisów p.b., przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 1065 ze zm.), czy też przepisów obowiązującego dla terenu inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy.
W rozpoznawanej sprawie Sąd stwierdza, iż z przedłożonych wraz ze skargą akt administracyjnych bezspornie wynika, że do złożonego w dniu 2 czerwca 2021 r. wniosku o zmianę ostatecznej decyzji Starosty Bełchatowskiego z dnia 17 maja 2011 r. uczestniczka postępowania – I. S. (inwestor) załączyła między innymi oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz 4 egzemplarze zamiennego projektu budowlanego. Wymóg wystąpienia z wnioskiem w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie znajduje zastosowania w sprawie, gdyż teren planowanej inwestycji jest objęty postanowieniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w Bełchatowie z dnia [...], nr [...] [...].
Teren inwestycji znajduje się w strefie ochrony konserwatorskiej wybranych elementów układu rozplanowania [...] (§ 10 ust. 2 pkt 1 lit. b planu) i jest oznaczony na rysunku planu symbolem [...] o przeznaczeniu podstawowym pod zabudowę mieszkaniowo-usługową o charakterze śródmiejskim (§ 6 ust. 1 pkt 3 planu), dla którego obowiązują szczegółowe zasady dotyczące sposobu zagospodarowania i zabudowy działki, określone w § 30 ust. 5 planu.
Jak wynika z § 30 ust. 5 pkt 2 lit. a planu na terenie oznaczonym symbolem [...] dopuszcza się realizację: zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i jednorodzinnej, zabudowy usług publicznych, zabudowy usług komercyjnych, obiektów małej architektury, zieleni urządzonej, sieci i urządzeń infrastruktury technicznej. Obowiązuje zakaz lokalizacji: budynków gospodarczych i wolnostojących garaży, działalności uciążliwej, obiektów produkcyjnych, przetwórczych, zarówno w budynkach, jak i poza nimi, usług związanych z obsługą transportu, obiektów tymczasowych, usług w formie kiosków i obiektów niezwiązanych trwale z gruntem (§ 30 ust. 5 pkt 2 lit. b planu). Zgodnie z § 30 ust. 5 pkt 2 lit. e planu dla obiektów o przeznaczeniu zgodnym z przeznaczeniem terenu - adaptacja nieograniczona istniejącej zabudowy usytuowanej wewnątrz obszaru wyznaczonego liniami zabudowy, wg ustaleń szczegółowych dla tej jednostki. Przy czym, jak wynika z § 2 ust. 1 pkt 11 planu poprzez adaptację nieograniczoną rozumie się zachowanie budynków z prawem do przebudowy, rozbudowy, nadbudowy, odbudowy, dobudowy, remontu, pod warunkiem zachowania standardów zabudowy, ustalonych na danym terenie oraz z prawem do zmiany sposobu użytkowania budynków, pod warunkiem zachowania ustalonego na danym terenie przeznaczenia, o ile w ustaleniach szczegółowych nie stanowi się inaczej. Ponadto stosownie do treści § 30 ust. 5 pkt 2 lit. h planu dopuszcza się lokalizację zabudowy zgodną z ustalonymi liniami zabudowy - wg rysunku planu; ustala się przeznaczenie parterów budynków frontowych na funkcje usługowe, z dopuszczeniem tej funkcji na wyższych kondygnacjach i w głębi działki. Forma zabudowy, zgodnie z § 30 ust. 5 pkt 2 lit. i planu, dla zabudowy frontowej od strony ul. [...]1 i placu [...] – pierzejowa; dla zabudowy frontowej od strony ul. [...]2 - wolnostojąca, zwarta; dla zabudowy wewnątrz działek – oficynowa. Wysokość zabudowy do 3 kondygnacji nadziemnych z ewentualnym poddaszem; max. 13,0 m, do kalenicy lub najwyższego punktu dachu, max. 10,0 m - do okapu dachu, zabudowa wewnątrz działek nie może przekraczać wysokości zabudowy frontowej; dla zabudowy garażowej 1 kondygnacja nadziemna; max. 3,0 m do okapu dachu, max. 4,5 m do kalenicy (§ 30 ust. 5 pkt 2 lit. j planu). Ponadto jak wynika z § 30 ust. 5 pkt 2 lit. k planu kształt dachu: dla zabudowy frontowej - dach dwu lub wielospadowy z dopuszczeniem lukarn, główna kalenica równoległa ulicy, kąt nachylenia dachu 20° - 40°; dla zabudowy wewnątrz działek - dach jedno, dwu lub wielospadowy z dopuszczeniem lukarn; główna kalenica równoległa do granicy działki; kąt nachylenia zbliżony do kąta nachylenia połaci budynku frontowego, z tolerancją do 10°. Dopuszczalna powierzchnia zabudowy dla działek objętych wnioskiem oraz wskaźnik intensywności zabudowy, stosownie do § 30 ust. 5 pkt 2 lit. p i q tiret dwa planu, odpowiednio do 70% oraz do 2,8.
Bezsporną pomiędzy stronami postępowania pozostaje także ta okoliczność, iż podlegający przebudowie i rozbudowie budynek usługowy, zlokalizowany na działce o nr ew. [...] jest połączony z posadowionym na działce o nr ew. [...] jednokondygnacyjnym budynkiem handlowym, z którym stanowi funkcjonalną całość. Ponadto działka o nr ew. [...] nie posiada bezpośredniego dostępu do drogi publicznej, dostęp ten obejmujący prawo przejścia i przejazdu, jest pośredni poprzez działkę nr [...] (Plac [...]) stanowiącą własność Gminy Miasta Bełchatów. Wobec powyższego przedmiotowa inwestycja stanowi oficynę w rozumieniu § 2 ust. 1 pkt 23 planu przez którą rozumie się budynek albo boczna lub tylna cześć zabudowy znajdującej się w pierzei ulicy lub innego budynku, zlokalizowanego w tylnej części działki budowlanej, bez dostępu bezpośrednio z ulicy.
Dokonana przez Sąd analiza przedłożonego projektu zamiennego potwierdziła zgodność planowanej inwestycji z ustaleniami powołanego wyżej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie: dopuszczalności realizacji przedmiotowej zabudowy na danym terenie; kształtu i nachylenia połaci dachowych; powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki oraz wskaźnika intensywności zabudowy. Jednocześnie Sąd stwierdza, że przedłożony projekt spełnia wymagania określone rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1935), jest kompletny pod względem wymaganych prawem oświadczeń, opinii, uzgodnień i pozwoleń. Ponadto jak zasadnie uznały procedujące w sprawie organy architektoniczno-budowlane przedłożony projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w zakresie: lokalizacji planowanego budynku w granicy działki o nr ew. 30 (§ 12 ust. 2 rozporządzenia w zw. z § 10 ust. 3 pkt 2 lit c planu); przesłaniania i zacieniania obiektów znajdujących się na działkach sąsiednich (§ 60, § 13 ust. 1 rozporządzenia); usytuowania budynku z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe (§ 271-273 rozporządzenia); lokalizacji miejsc na odpady stałe bytowe (§ 22, § 23 ust. 4 rozporządzenia); zapewnienia miejsc postojowych (§ 18 ust. 1 -2 rozporządzenia w zw. z § 25 pkt 12 planu). Projektowany budynek nie ogranicza zasadniczej lokalizacji przyszłych budynków na sąsiednich nieruchomościach oraz nie powoduje zmiany warunków korzystania z tych działek.
Powyższe ustalenia były przedmiotem szczegółowej analizy przedstawionej w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego i nie są kwestionowane przez stronę skarżącą.
Sporną pomiędzy stronami pozostaje natomiast kwestia zgodności przedmiotowego przedsięwzięcia z postanowieniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie dopuszczalnej wysokości zabudowy wewnętrznej – oficynowej względem istniejącej zabudowy frontowej oraz kwestia zgodności przedłożonego przez inwestora projektu zagospodarowania terenu w zakresie jego skomunikowania z drogami publicznymi.
Odnosząc się do pierwszej ze spornych kwestii zgodzić się należy ze stwierdzeniem organu odwoławczego, iż zarówno treści § 30 ust. 5 pkt 2 lit. j tiret 4 planu, jak i z pozostałych jego postanowień nie wynika wprost, iż uchwalony zakaz realizacji zabudowy wewnątrz działek względem zabudowy frontowej odnosi się do zabudowy frontowej istniejącej na terenie objętym inwestycją. Niemniej jednak w ocenie Sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę, przyjęte przez Wojewodę Łódzkiego stanowisko, zgodnie z którym wobec braku precyzyjnego sformułowania tej kwestii, punktem odniesienia dla wysokości zabudowy wewnątrz działki o nr ew. [...] mogą być wszystkie zlokalizowane na działkach sąsiednich, przy Pl. [...] w B. budynki frontowe, uznać należy za daleko idące.
W ocenie Sądu powołany wyżej przepis § 30 ust. 5 pkt 2 lit. j tiret 4 planu należy interpretować łącznie z pozostałymi jego postanowieniami, w tym z powołanym już wcześniej § 2 ust. 1 pkt 23 planu definiującym pojęcie "oficyny", jak również z § 7 pkt 5 , § 8 pkt 10, § 10 ust. 3 pkt 2 lit. a tiret 2 planu, które to przepisy, co wynika z § 30 ust. 5 pkt 2 lit. c znajdują zastosowanie do terenów oznaczonych symbolem [...]. W szczególności dla rozstrzygnięcia spornej kwestii, w ocenie Sądu ma treść § 7 pkt 5 planu (obowiązującego dla całego obszaru opracowania), zgodnie z którym wysokość budynków, o której mowa w ustaleniach szczegółowych, mierzy się od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku. Treść powyższego przepisu odwołuje się zatem wprost do budynku, a nie do budynków. Powyższe koresponduje z zawartą w powołanym wyżej § 2 ust. 1 pkt 23 planu definicją "oficyny", do której niewątpliwe zaliczany jest przedmiotowy budynek usługowy, gdzie organ stanowiący gminy posłużył się zwrotem "zlokalizowanej w części działki budowlanej" a nie "działek budowlanych". Tym samym w ocenie Sądu wynikający z § 30 ust. 5 pkt 2 lit. j tiret 4 planu zakaz realizowania zabudowy wewnątrz działek przekraczającej wysokości zabudowy frontowej odnosić należy w każdym przypadku do zabudowy frontowej istniejącej na danym terenie inwestycji, to jest działce na której inwestor planuje budowę, bądź też jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, na działce stanowiącej dla terenu inwestycji działkę frontową. Zdaniem Sądu taka interpretacja spornego zapisu planu nie ogranicza w sposób nadmierny uprawnień właściciela gruntu, w tym prawa do zabudowy stanowiącej jego własność nieruchomości budowlanej, a nadto pozwala na zachowanie przyjętych w planie zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego terenu oznaczonego symbolem [...], który zakłada między innymi lokalizację zabudowy zgodnie z liniami zabudowy oraz parametrami i wskaźnikami zabudowy, określonymi w ustaleniach szczegółowych (§ 8 pkt 10 planu) oraz ochronę na przedmiotowym terenie charakteru i skali zabudowy (poprzez lokalizację zabudowy, ograniczenie wysokości i kątów nachylenia połaci dachowych) według szczegółowych ustaleń dla poszczególnych jednostek urbanistycznych (§ 10 ust. 3 pkt 2 lit. a tiret 2 planu). Zasadności powyższego stwierdzenia nie przeczy podnoszona przez Wojewodę Łódzkiego argumentacja, co do wynikającej z § 30 ust. 5 pkt 2 lit. e w zw. z § 2 ust. 1 pkt 11 planu możliwości potencjalnej, przyszłej nadbudowy istniejącego na działce ew. nr [...] jednokondygnacyjnego budynku frontowego o funkcji usługowej, o dopuszczalne kolejne dwie kondygnację (§ 30 ust. 5 pkt 2 lit. j. tiret 1planu). W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą skargę punkt odniesienia dla zgodności planowanego przedsięwzięcia budowlanego dotyczącego zabudowy oficynowej (wewnątrz działki) stanowić powinien istniejący na terenie inwestycji budynek frontowy o gabarytach, w tym przypadku wysokości, aktualnych na dzień wystąpienia przez inwestora z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę. Z tych też przyczyn Sąd nie podziela również stanowiska organów, co do zgodności przedłożonego projektu zamiennego z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie: maksymalnej dopuszczalnej wysokości kalenicy lub najwyższego punktu dachu oraz maksymalnej dopuszczalnej wysokości do okapu (§ 30 ust. 5 pkt 2 lit. j tiret 2 i 3 planu).
Natomiast, co do zarzutu skargi odnoszącego się do kwestii skomunikowania działki o nr ew. [...] z drogą publiczna wskazać należy, iż w pkt 5.5 przedłożonego przez inwestora opisu technicznego do projektu zagospodarowania terenu – projekcie zamiennym (str. 16 zamiennego projektu budowlanego) wskazano, iż obsługa komunikacyjna terenu inwestycji (działek o nr ew[...] i [...]) odbywa się z [...], a więc działki oznaczonej nr ew. [...] – Pl. [...]. Powyższe koresponduje z załączonym do akt administracyjnych sprawy pismem Urzędu Miasta Bełchatowa Wydziału Inżynierii i Ochrony Środowiska z dnia 2 marca 2022 r. , z którego wynika, że działki o nr ew. [...] i [...] mają zapewniony dostęp do drogi publicznej – ul. [...]3 poprzez działkę nr [...] obręb [...] m. Be. (Plac [...]) będącą własnością Gminy Miasta Bełchatów. Natomiast na przedłożonym zamiennym projekcie zagospodarowania terenu w formie graficznej, oznaczonym jako rysunek A.O1 inwestor przedstawił proponowane skomunikowanie działki o nr ew. [...], poprzez dojścia i dojazdy od strony ul. [...]1 poprzez teren działek o nr ew. [...], [...] i [...]. Jak słusznie wskazuje strona skarżąca inwestor nie przedstawił na powyższą okoliczność stosownej dokumentacji, z której wynikałoby przysługujące mu uprawnienie wjazdu na przedmiotową posesję przez wskazane wyżej działki ewidencyjne. Dokumentów potwierdzających to uprawnienie brak jest także, zgodnie z oświadczeniem skarżącej, w zasobach Urzędu Miasta Bełchatowa. Niemniej jednak w ocenie Sądu powyższa rozbieżność pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na możliwość uznania przedmiotowej inwestycji za zabudowę oficynową, a co za tym idzie konieczność dostosowania jej parametrów, w zakresie wysokości budynku, do istniejącego na działce o nr ew. [...] jednokondygnacyjnego budynku usługowego, stanowiącego dla przebudowywanego i rozbudowywanego budynku usługowego budynek frontowy, zgodnych z § 30 ust. 5 pkt 2 lit. j tiret 4 planu.
Reasumując Sąd stwierdza, iż wbrew stanowisku procedujących w sprawie organów obu instancji przedłożony przez inwestora zamienny projekt budowalny nie jest zgodny z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obejmującego teren inwestycji, a co za tym idzie brak było podstaw do zmiany ostatecznej decyzji z dnia 17 maja 2011 r., zgodnie z żądaniem I. S. zawartym we wniosku dnia 2 czerwca 2021 r. Rozpatrując sprawę ponownie organy administracji uwzględniając stanowisko Sądu wyrażone w uzasadnieniu niniejszego wyroku, co do interpretacji treści § 30 ust. 5 pkt 2 lit. j tiret 4 planu, zobowiązane będą do wezwania inwestora na podstawie art. 35 ust. 3 p.b., w drodze postanowienia, do usunięcia w zakreślonym terminie stwierdzonego naruszenia w zakresie zgodności zamiennego projektu budowlanego z postanowieniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Następnie, w zależności od sposobu wywiązania się przez inwestora z nałożonego obowiązku organy uprawnione będą do wydania decyzji orzekającej o zatwierdzeniu bądź też o odmowie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzje Starosty Bełchatowskiego z dnia 9 lutego 2022 r. W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.
ał