II SA/Sz 452/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznał skargę policjanta E. G. na rozkazy personalne Komendanta Powiatowego Policji i Komendanta Wojewódzkiego Policji, które pozbawiły go prawa do uposażenia za okres od 18 do 24 września 2015 r. z powodu nieusprawiedliwionej nieobecności w służbie. Policjant twierdził, że nie mógł podjąć służby, ponieważ nie miał aktualnych badań lekarskich, a skierowanie do komisji lekarskiej i konieczność wykonania dodatkowych badań opóźniły ten proces. Organy administracji uznały jego nieobecność za samowolną i nieusprawiedliwioną, stosując art. 126 ust. 1 i 2 ustawy o Policji. WSA uchylił oba rozkazy, stwierdzając, że organy nieprawidłowo zastosowały wskazany przepis. Sąd uznał, że nie zachodziły przesłanki samowolnego opuszczenia miejsca służby, pozostawania poza nim lub niepodjęcia służby w rozumieniu art. 126 ust. 1 ustawy, ponieważ policjant nie mógł podjąć służby z powodu braku ważnych badań lekarskich. Sąd wskazał, że w takiej sytuacji zastosowanie mógł mieć art. 126 ust. 3 ustawy, który dotyczy zawinionej niemożności pełnienia obowiązków służbowych, a organy nie zbadały, czy policjant działał zawinionym. Sąd podkreślił również naruszenie przepisów k.p.a. dotyczących gromadzenia materiału dowodowego i uzasadniania decyzji. W związku z tym, sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organy administracji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących potrącenia uposażenia policjanta w przypadku niemożności podjęcia służby z powodu braku badań lekarskich oraz wymogów postępowania administracyjnego w takich sprawach.
Dotyczy specyficznej sytuacji policjanta i przepisów ustawy o Policji. Interpretacja przepisów k.p.a. ma szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (2)
Czy brak ważnych badań lekarskich po zakończeniu urlopu zdrowotnego stanowi podstawę do pozbawienia policjanta prawa do uposażenia na podstawie art. 126 ust. 1 ustawy o Policji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, brak ważnych badań lekarskich sam w sobie nie stanowi podstawy do zastosowania art. 126 ust. 1 ustawy o Policji, który dotyczy samowolnego opuszczenia miejsca służby, pozostawania poza nim lub niepodjęcia służby. W takiej sytuacji zastosowanie może mieć art. 126 ust. 3 ustawy, dotyczący zawinionej niemożności pełnienia obowiązków służbowych, co wymaga zbadania winy policjanta.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że policjant nie mógł podjąć służby z powodu braku ważnych badań lekarskich, co nie jest tożsame z przesłankami z art. 126 ust. 1 ustawy o Policji. Organy nie zbadały, czy niemożność podjęcia służby była zawiniona przez policjanta, co jest konieczne do zastosowania art. 126 ust. 3 ustawy.
Czy organy administracji prawidłowo przeprowadziły postępowanie administracyjne w sprawie pozbawienia policjanta uposażenia, w tym zebrały materiał dowodowy i uzasadniły swoje rozstrzygnięcie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organy naruszyły przepisy k.p.a. dotyczące gromadzenia i analizy materiału dowodowego oraz sporządzania uzasadnienia decyzji.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organy nie zebrały i nie przeanalizowały wnikliwie całego materiału dowodowego, nie wyjaśniły wszystkich istotnych okoliczności, w szczególności dotyczących winy policjanta, a uzasadnienie rozkazów było niepełne i niejasne.
Przepisy (15)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uchylił zaskarżony rozkaz i poprzedzający go rozkaz personalny.
u.o. Policji art. 126 § ust. 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Niewłaściwe zastosowanie przepisu dotyczącego potrącenia uposażenia.
u.o. Policji art. 126 § ust. 2
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
u.o. Policji art. 126 § ust. 3
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Potrzeba zbadania zawinionej niemożności pełnienia obowiązków służbowych.
Pomocnicze
u.p.u.s.a. art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 3 § par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Naruszenie zasady praworządności i obowiązku wyjaśnienia stanu faktycznego.
k.p.a. art. 9
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Naruszenie obowiązku informowania strony o okolicznościach prawnych i faktycznych.
k.p.a. art. 77 § par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Naruszenie obowiązku zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 107 § par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Brak wskazania faktów, dowodów i przyczyn odmowy wiarygodności dowodom w uzasadnieniu.
u.o. Policji art. 99 § ust. 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
u.o. Policji art. 105 § ust. 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
u.o. Policji art. 105 § ust. 2
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwe zastosowanie art. 126 ust. 1 ustawy o Policji przez organy administracji. • Niezbadanie przez organy winy policjanta w zakresie niemożności podjęcia służby. • Naruszenie przez organy przepisów k.p.a. dotyczących postępowania dowodowego i uzasadniania decyzji.
Godne uwagi sformułowania
Sądowa kontrola zaskarżonego rozkazu personalnego oraz rozkazu go poprzedzającego, dokonana w oparciu o wskazane wyżej kryterium wykazała, iż naruszają one prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie, jednakże z przyczyn innych aniżeli wskazywane w skardze. • W ocenie sądu tak określone przesłanki potrącenia skarżącemu uposażenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako żadna z przyczyn, o których mowa w art. 126 ust. 1 ustawy o Policji. • W tej sytuacji, zdaniem sądu, zastosowanie mógł mieć art. 126 ust. 3 ustawy o Policji, który stanowi, że przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w razie zawinionej niemożności pełnienia przez policjanta obowiązków służbowych.
Skład orzekający
Katarzyna Sokołowska
przewodniczący sprawozdawca
Renata Bukowiecka-Kleczaj
sędzia
Arkadiusz Windak
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących potrącenia uposażenia policjanta w przypadku niemożności podjęcia służby z powodu braku badań lekarskich oraz wymogów postępowania administracyjnego w takich sprawach."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji policjanta i przepisów ustawy o Policji. Interpretacja przepisów k.p.a. ma szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe stosowanie przepisów prawa przez organy administracji i jak istotne są procedury dowodowe. Pokazuje również, że nawet w sprawach dotyczących służb mundurowych, prawa pracownicze i proceduralne mają znaczenie.
“Policjant bez uposażenia? Sąd wyjaśnia, kiedy potrącenie jest legalne.”
Sektor
służby mundurowe
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.