II SA/Sz 446/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki z o.o. na decyzję Burmistrza Miasta o skróceniu tymczasowej organizacji ruchu dla budowy, uznając działania organu za uzasadnione interesem społecznym i bezpieczeństwem.
Spółka z o.o. zaskarżyła decyzję Burmistrza Miasta o skróceniu tymczasowej organizacji ruchu dla budowy, która ograniczała wjazd pojazdów ciężarowych. Skarżąca zarzucała organowi brak kompetencji i niewłaściwe uzasadnienie zmiany. Sąd uznał jednak, że Burmistrz działał w ramach swoich uprawnień, a skrócenie organizacji ruchu było uzasadnione skargami mieszkańców na uciążliwości i zagrożenia związane z ruchem ciężkich pojazdów, co potwierdziła dokumentacja fotograficzna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznał skargę spółki z o.o. na akt Burmistrza Miasta dotyczący zatwierdzenia projektu tymczasowej organizacji ruchu. Organ administracji publicznej, działając na podstawie przepisów Prawa o ruchu drogowym i rozporządzenia Ministra Infrastruktury, skrócił termin obowiązywania tymczasowej organizacji ruchu dla budowy, ograniczając wjazd pojazdów ciężarowych do określonego terminu. Decyzja ta była spowodowana licznymi skargami mieszkańców na uciążliwości i zagrożenia związane z ruchem ciężkiego sprzętu budowlanego, w tym uszkodzenia budynków i blokowanie dojazdu. Skarżąca spółka zarzuciła organowi naruszenie przepisów dotyczących kompetencji do zmiany organizacji ruchu oraz brak przekonującego uzasadnienia. Sąd oddalił skargę, uznając, że Burmistrz Miasta działał w ramach swoich uprawnień, a skrócenie organizacji ruchu było uzasadnione ważnym interesem społecznym i koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa. Sąd podkreślił, że organ podejmował działania mające na celu ugodowe załatwienie sprawy, organizując spotkania i wydając zezwolenia, jednakże nieprzestrzeganie przez inwestora warunków bezpiecznego korzystania z drogi wewnętrznej oraz skargi mieszkańców uzasadniały podjęte działania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, Burmistrz Miasta posiadał kompetencje do zatwierdzenia zmiany organizacji ruchu na drodze wewnętrznej, gdyż projekt organizacji ruchu może przedstawić do zatwierdzenia podmiot zarządzający drogą wewnętrzną, którym w tym przypadku był Burmistrz.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że projekt organizacji ruchu został sporządzony przez upoważnionego pracownika urzędu, a fakt składania skarg przez mieszkańców nie jest w tym kontekście irrelewantny. Podmiot zarządzający drogą wewnętrzną ma prawo do zatwierdzania projektów organizacji ruchu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
P.r.d. art. 10 § ust. 2, 7 i 10
Prawo o ruchu drogowym
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem art. 3 § ust. 1a pkt. 1, ust. 2 i 3
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem art. 4 § ust. 1 i 3
P.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt. 6
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
Ustawa o samorządzie gminnym art. 26 § ust. 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Burmistrz Miasta posiadał kompetencje do skrócenia tymczasowej organizacji ruchu na drodze wewnętrznej. Skrócenie organizacji ruchu było uzasadnione ważnym interesem społecznym i koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa mieszkańcom. Inwestor nie przestrzegał warunków bezpiecznego korzystania z drogi wewnętrznej, co potwierdziły liczne skargi i dokumentacja fotograficzna.
Odrzucone argumenty
Burmistrz Miasta nie posiadał kompetencji do dokonania zmiany organizacji ruchu na wniosek innych podmiotów niż wymienione w przepisach. Zmiana organizacji ruchu była nieuzasadniona, oparta na nieobiektywnych informacjach i stanowiła zagrożenie dla rentowności inwestycji.
Godne uwagi sformułowania
akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarządzanie ruchem na drogach wewnętrznych, w tym w strefie ruchu i strefie zamieszkania, należy do podmiotu zarządzającego tymi drogami wadliwość ta nie będzie wpływała na jego ważność nieprzestrzeganiem przez Inwestora poniższych warunków: a) braku zapewnienia bezpiecznego ruchu pieszych, b) stwarzanie niebezpieczeństwa dla innych użytkowników drogi przez przejazd pojazdów ciężarowych, c) blokowanie dojazdu do posesji oraz dojazdu służb miejskich przez przejeżdżające pojazdy Skarżącego
Skład orzekający
Patrycja Joanna Suwaj
przewodniczący sprawozdawca
Renata Bukowiecka-Kleczaj
sędzia
Katarzyna Sokołowska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zarządzania ruchem na drogach wewnętrznych, kompetencji organów administracji oraz zasad zatwierdzania organizacji ruchu w kontekście skarg mieszkańców i bezpieczeństwa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji drogi wewnętrznej i konfliktu między inwestorem a mieszkańcami. Interpretacja przepisów może być stosowana w podobnych sprawach dotyczących zarządzania ruchem na drogach niepublicznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje konflikt między potrzebami inwestycji budowlanej a prawem mieszkańców do spokoju i bezpieczeństwa, pokazując rolę organów administracji w mediacji i egzekwowaniu przepisów.
“Budowa kontra mieszkańcy: Sąd rozstrzyga spór o hałas i bezpieczeństwo na drodze wewnętrznej.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Sz 446/19 - Wyrok WSA w Szczecinie Data orzeczenia 2019-09-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2019-05-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Sędziowie Patrycja Joanna Suwaj /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym Hasła tematyczne Ruch drogowy Sygn. powiązane I OSK 3354/19 - Wyrok NSA z 2023-03-14 Skarżony organ Burmistrz Miasta Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2018 poz 1990 Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jedn. Dz.U. 2017 poz 784 Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem - tekst jedn. Dz.U. 2018 poz 1302 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz.U. 2012 poz 1137 Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity Dz.U. 2003 nr 177 poz 1729 Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem. Dz.U. 2012 poz 270 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z o o. w S. na akt Burmistrza Miasta z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu tymczasowej organizacji ruchu oddala skargę. Uzasadnienie 1. Pismem z dnia [...] r., znak [...] Urząd Miasta Wydział Komunalny w S., działając zgodnie z § 6 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem, poinformował D. Sp. z o.o. z siedzibą w S. o zatwierdzeniu projektu tymczasowej organizacji ruchu dla zadania pn. "Budowa budynku usługowo mieszkalnego na terenie działek nr [...] i [...] w obr. [...] S.". 2. Kolejnym pismem z dnia [...] r. znak [...], Organ jako zarządca drogi wewnętrznej położonej na ternie działek nr [...], [...], [...] w obr. [...] S., poinformował że skraca termin obowiązywania zatwierdzonej tymczasowej organizacji ruchu na czas robót dla zadania pn. "Budowa budynku usługowo mieszkalnego na terenie działek nr [...] i [...] w obr. [...] S." w zakresie wjazdu pojazdów o masie powyżej 3,5 tony do dnia 21.12.2018 r. W związku z powyższym w terminie do dnia 21.12.2018 r. nakazał usunięcie tabliczki T-0 "Nie dotyczy służb miejskich i pojazdów budowy" umieszczonej pod znakiem B-18 (3,5 t). Organ wskazał, że pozostałe oznakowanie może pozostać do dnia 31.12.2019 r. W uzasadnieniu Organ podał, że powyższa decyzja podjęta została z uwagi na ciągłe skargi mieszkańców budynku przy ulicy [...] na uciążliwości związane z transportem pojazdów ciężarowych i ciężkiego sprzętu obsługującego budowę oraz z uwagi na nie przestrzeganie warunków zatwierdzonej organizacji ruchu tj.: - braku zapewnienia bezpiecznego ruchu pieszych, - stwarzanie niebezpieczeństwa dla innych użytkowników drogi przez przejazd pojazdów ciężarowych, - blokowanie dojazdu do posesji oraz dojazdu służb miejskich przez przejeżdżające pojazdy. Na potwierdzenie powyższego załączono dokumentację fotograficzną wykonaną przez mieszkańców budynku przy ulicy [...] w S.. Jednocześnie Organ poinformował, że umożliwia Skarżącej dojazd dla samochodów ciężarowych do budowy od parkingu przy ul. [...]. W. po uzyskaniu stosownego zezwolenia. 3. W skardze na powyższy akt pełnomocnik Skarżącej wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu, zarzucając: 1) naruszenie art. 10 ust. 2, 7 i 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1990, dalej przywoływana jako "P.r.d.") w zw. z § 3 ust. 1a pkt. 1 ust. 2 i 3 oraz § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzeniem (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 784, dalej przywoływane jako: "rozporządzenie") poprzez zmianę zatwierdzonej w dniu [...] r. tymczasowej organizacji ruchu dla zadania pn. "Budowa budynku usługowo mieszkalnego na terenie działek nr [...] i [...] w obr [...] S." polegającą na skróceniu do 21 grudnia 2018 r. - z powołaniem się na zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego - obowiązującego terminu obowiązywania zatwierdzonej organizacji ruchu w zakresie wjazdu pojazdów o masie powyżej 3,5 tony, w sytuacji gdy Burmistrz Miasta nie posiadał kompetencji do dokonania zmiany na wniosek innych podmiotów niż wymienione w § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, w razie nieuwzględnienie powyższego zarzutu: 2) naruszenie art. 10 ust. 7 P.r.d. w zw. z § 3 ust. la pkt. 1 oraz ust. 2 i 3 rozporządzenia poprzez zmianę zatwierdzonej w dniu [...] r. tymczasowej organizacji ruchu dla zadania pn. "Budowa budynku usługowo mieszkalnego na terenie działek nr [...] i [...] w obr [...] S." polegającą na skróceniu do 21 grudnia 2018 r. - z powołaniem się na zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego - obowiązującego terminu obowiązywania zatwierdzonej organizacji ruchu w zakresie wjazdu pojazdu o masie powyżej 3,5 tony, bez przekonującego i wyczerpującego uzasadnienia takiej zmiany, a także w oparciu o nieobiektywne informacje i dowody pochodzące od wnioskujących, bez jednoczesnego przeprowadzenia samodzielnego postępowania wyjaśniającego, co w efekcie stanowi, że zmiana dokonana już w trakcie procesu budowlanego ma charakter lekkomyślny i stanowi zagrożenie dla realizowanej inwestycji w zakresie jej rentowności. 4. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że droga wewnętrzna położona na działkach na [...], [...], [...] w obr. [...] w S. stanowiąca dojazd do działek nr [...] i [...] w obr. [...] na których realizowana jest inwestycja stanowi własność Miasta S., nigdy nie była i nie jest położona w strefie zamieszkania ani strefie ruchu; ww. droga wewnętrzna będąca drogą dojazdową nigdy nie była oznakowana znakami D-40 i D-41 lub znakami D-52 i D-53, w związku z powyższym Wojewoda nie sprawuje nadzoru nad zarządzaniem ruchem na wspomnianej drodze. Zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy Prawo o ruchu drogowym, zarządzanie ruchem na drogach wewnętrznych, w tym w strefie ruchu i strefie zamieszkania, należy do podmiotu zarządzającego tymi drogami. Ponadto zauważyć należy, że zgodnie z art. 10 ust. 10 ww. ustawy, organy sprawujące nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach mogą nakazać zmianę organizacji ruchu ze względu na ważny interes ogólnospołeczny, co miało miejsce w rozpatrywanym przypadku. Organ podniósł, że zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem podmiot zarządzający ruchem na drodze opracowuje lub zleca do opracowania projekty organizacji ruchu uwzględniające wnioski wynikające z przeprowadzonych analiz organizacji i bezpieczeństwa ruchu i taka sytuacja miała miejsce w sprawie. Urząd Miasta S., jako podmiot zarządzający ruchem na drodze wewnętrznej opracował nowy projekt organizacji ruchu uwzględniający wnioski wynikające z przeprowadzonych analiz organizacji i bezpieczeństwa ruchu na przedmiotowej drodze. Organ podkreślił, że zgodnie z § 3 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem organ sprawujący nadzór nad zarządzaniem ruchem rozstrzyga w sprawach spornych dotyczących istniejącej lub projektowanej organizacji ruchu, biorąc pod uwagę interes ogólnospołeczny oraz konieczność zapewnienia ruchu tranzytowego. W dniu 19.12.2018 r. po spotkaniu z przedstawicielami Skarżącej, Z-ca Burmistrza Miasta podjęła decyzję o zmianie tymczasowej organizacji ruchu na drodze wewnętrznej z uwagi na ważny interes społeczny oraz nieprzestrzeganie przez Skarżącą warunków zatwierdzenia projektu tymczasowej organizacji ruchu dla zadania pn. "Budowa budynku usługowo mieszkalnego na terenie działek nr [...] i [...] w obr. [...] S." nr [...] z dnia [...] r. Pismem nr [...] z dnia [...] r. Urząd Miasta S. poinformował Skarżącą, że skraca termin obowiązywania zatwierdzonej tymczasowej organizacji ruchu na czas robót dla zadania pn. "Budowa budynku usługowo mieszkalnego na terenie działek nr [...] i [...] w obr. [...] S." w zakresie wjazdu pojazdów o masie powyżej 3,5 tony do dnia 21.12.2018 r. Powyższą decyzję argumentowano nieprzestrzeganiem przez inwestora poniższych warunków: a) braku zapewnienia bezpiecznego ruchu pieszych, b) stwarzanie niebezpieczeństwa dla innych użytkowników drogi przez przejazd pojazdów ciężarowych, c) blokowanie dojazdu do posesji oraz dojazdu służb miejskich przez przejeżdżające pojazdy Skarżącego. Na potwierdzenie powyższych zarzutów załączono dokumentację fotograficzną wykonaną przez mieszkańców budynku przy ulicy [...] w S.. Jednocześnie poinformowano Skarżącą, że Organ umożliwi dojazd dla samochodów ciężarowych do budowy od parkingu przy ul. [...]. W. po uzyskaniu stosownego zezwolenia. Za niezgodne z rzeczywistością Organ uznał twierdzenie Skarżącej, że Skarżąca rozpoczęła roboty budowlane dopiero po zatwierdzeniu czasowej organizacji ruchu, bowiem w dniu 17.08.2018 r. (data wpływu 20.08.2018 r.) Skarżąca zwróciła się do Urzędu Miasta S. z wnioskiem o wydanie zgody na przejazd samochodów ciężarowych drogą wewnętrzną od dnia 20.08.2018 r. W trakcie rozpatrywania wniosku tj. od dnia 22.08.2018 r. do dnia 27.08.2018 r. wpływały do tut. Urzędu pisma Wspólnot Mieszkaniowych w S.: przy ul. [...]. W. [...] i ul. [...] oraz Zarządców ww. nieruchomości, w sprawie naruszania zakazu wjazdu na drogę wewnętrzną przez samochody ciężarowe obsługujące budowę prowadzoną przez Skarżącą na działkach nr [...] i nr [...] w obrębie [...]. Pismem nr [...] z dnia 27.08.2018 r., zaproszono Skarżącą na spotkanie w dniu 29.08.2018 r w sprawie bezpiecznego korzystania z drogi wewnętrznej. W spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele Skarżącej, przedstawiciele Wspólnot Mieszkaniowych przy ul. [...]. W. [...] i ul O. [...], Burmistrz Miasta, Zastępca Burmistrza i pracownicy Urzędu Miasta. Na spotkaniu poruszono kwestie trudności jakie wiążą się z przejazdem samochodów ciężarowych drogą wewnętrzną. Skarżąca zobowiązała się do pisemnego przedstawienia propozycji, które mogłyby zminimalizować uciążliwości związane z dojazdem do budowy. Pismem z dnia 29.08.2018 r. Skarżąca zobowiązała się do wprowadzenia samochodów ciężarowych przez osobę kierującą ruchem, napraw uszkodzeń drogi wewnętrznej, w miarę możliwości korzystania samochodów o mniejszej ładowności. Ponadto z uwagi na obawy mieszkańców okolicznych budynków Skarżąca zobowiązała się, po umożliwieniu wejścia do pomieszczeń o widocznych pęknięciach, założenia plomb szklanych w celu kontrolowania wpływu transportu na sąsiadujące budynki. W dniu [...] r. pismem [...] Burmistrz Miasta wydał Skarżącej zezwolenie na przejazd samochodów ciężarowych drogą wewnętrzną. Ww. pismem zezwolono Skarżącej na wjazd do dnia 08.09.2018 r. do 10 pojazdów ciężarowych dziennie na czas wymiany gruntu oraz w terminie od dnia 10.09.2018 r. do 31.10.2018 r. na przejazd do 5 pojazdów ciężarowych tygodniowo. W dniu 17.09.2018 r., wpłynęło do Urzędu Miasta S. kolejne pismo Skarżącej z wnioskiem o wydanie zgody na przejazd samochodów ciężarowych drogą wewnętrzną w dniach 17.09.2108 r. i 18.09.2018 r. Zgoda Organu na powyższy wniosek została wydana w dniu [...] nr. pod nr [...] Ww. pismem zezwolono inwestorowi na przejazd w dniu 17.09.2018 r. do 25 pojazdów ciężarowych oraz w dniu 18.09.2018 r. na przejazd do 10 pojazdów ciężarowych. Z uwagi na codzienne skargi mieszkańców sąsiednich kamienic na uciążliwości związane z transportem dotyczącym budowy Burmistrz Miasta zaproponował Inwestorowi opracowanie projektu tymczasowej organizacji ruchu na czas robót. W związku z powyższym w dniu 18.09.2018 r. wpłynął do Urzędu Miasta S. wniosek o zatwierdzenie projektu czasowej organizacji ruchu na czas robót. W dniu [...] r. pismem nr [...] zatwierdzona została czasowa organizacja ruchu z terminem obowiązywania do dnia 31.12.2019 r. z jednoczesnym zastrzeżeniem, że traci moc zezwolenie nr [...] Burmistrza Miasta z dnia [...] r. Z uwagi na dalej wpływające skargi od mieszkańców okolicznych kamienic na destrukcyjny wpływ pojazdów obsługujących budowę na okoliczne budynki mieszkalne, pismem nr [...] z dnia 17.12.2018 r. zaproszono zainteresowane strony na spotkanie w dniu 19.12.2018 r. W trakcie spotkania Zastępca Burmistrza Miasta, po zapoznaniu się z dokumentacją fotograficzną i filmową przedstawioną przez mieszkankę budynku przy ul. [...] stwierdziła, że Skarżąca nie spełnia warunków bezpiecznego korzystania z drogi wewnętrznej, zadeklarowała zmianę tymczasowej organizacji ruchu, jednocześnie informując Skarżącą, że ruch pojazdów ciężarowych zostanie wstrzymany. Z uwagi na powyższe pismem [...] z dnia [...] r. skrócono termin obowiązywania tymczasowej organizacji ruchu do dnia 21.12.2018 r. W dniu 11.01.2019 r. wpłynęło do Urzędu Miasta S. ponownie pismo Skarżącej z wnioskiem o wydanie zgody na jednorazowy przejazd drogą wewnętrzną. Pismem nr [...] z dnia [...] r. Burmistrz Miasta wyraził zgodę na przejazd samochodu ciężarowego drogą wewnętrzną w dniu 16.01.2019 r. Ponownie pismem z dnia 29.01.2019 r., Skarżąca zwróciła się z wnioskiem o zgodę na dowóz samochodem ciężarowym pustaków silikatowych do placu budowy. Pismem [...] z dnia [...] r., Urząd Miasta S. Wydział Komunalny poinformował Skarżącą, że z uwagi na toczące się w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w S. postępowanie w sprawie uszkodzeń budynku przy ul. [...] w S. oraz nieprzestrzeganiem przez Skarżącą warunków zawartych w wydanych wcześniej zezwoleniach oraz zatwierdzonej tymczasowej organizacji ruchu nie wyrażono zgody na przejazd. Pismem z dnia 10.02.2019 r. data wpływu 11.02.2019 r., Skarżąca poinformowała Urząd Miasta S. o umorzeniu przez Wojewodę Z. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] [...] z dnia [...] r. (pozwolenie na budowę) oraz zawnioskowała o zgodę na dojazd do placu budowy drogą wewnętrzną. W odpowiedzi na ww. wniosek, Urząd Miasta S. Wydział Komunalny poinformował pismem nr [...] r. z dnia [...] r., Skarżącą o podtrzymaniu stanowiska wyrażonego w piśmie znak [...] z dnia [...] r. Jednocześnie poinformowano Skarżącą że zmiana decyzji może nastąpić po przedstawieniu ekspertyzy, z której będzie wynikało, że przejazd samochodów ciężarowych Skarżącej przez drogę wewnętrzną położoną na działkach na [...], [...], [...] w obr. [...] w S. stanowiącą dojazd do działek nr [...] i [...] w obr. [...] nie wpływa negatywnie na budynek przy ul. [...] w S.. 5. Do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika dopuszczono Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. [...], która oprócz wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu - w charakterze uczestnika, zawnioskowała o przeprowadzenie dowodów wskazanych w treści pisma na okoliczności w nim wskazane, w szczególności wpływu ciężkiego transportu kołowego na budynek przy ul. [...], powstawania uszkodzeń w skutek dynamicznego oddziaływania na budynek drgań gruntu generowanych przez ciężkie pojazdy ciężarowe, niedostosowania drogi wewnętrznej [...] [...] do gabarytów i ciężaru transportu samochodów ciężarowych dojeżdżających do placu budowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. 6. Na wstępie wywodu należy nakreślić ramy prawne sprawy. Zatwierdzenie zmiany organizacji ruchu stanowi akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1302). Istniejące wcześniej w tym zakresie wątpliwości w orzecznictwie rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów dnia 26 czerwca 2014 r. (sygn. akt I OPS 14/13). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ jednostki samorządu terytorialnego wskazany w art. 10 ust. 4, 5, 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.), na podstawie § 3 ust. 1 pkt 3, § 6 ust. 1 i § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. Nr 177, poz. 1729), jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.)". 7. Zarządzenie, które jest przedmiotem skargi zostało wydane na podstawie art. 10 ust. 7 P.r.d. Zgodnie z normą wyrażoną w tym artykule, zarządzanie ruchem na drogach wewnętrznych, w tym w strefie ruchu i strefie zamieszkania, należy do podmiotu zarządzającego tymi drogami. Sprawa dotyczy drogi wewnętrznej z zatwierdzoną organizacją ruchu, nie oznakowanej jednak jako położonej w strefie ruchu lub strefie zamieszkania. W ocenie Sądu, również taki akt podlega kognicji sądów administracyjnych, ponieważ spór powstał na gruncie stosunków administracyjnoprawnych i charakteryzuje się on nadrzędnością organu administracyjnego (Burmistrza Miasta S.), który w sposób władczy kształtuje prawa i obowiązki skarżącego a zarazem inwestora w zakresie zasad korzystania z drogi wewnętrznej. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Op 491/17). 8. Sąd przyjmuje, że zaskarżony akt został wydany przez Burmistrza Miasta. Wątpliwości w tym zakresie może budzić jego treść, w której mowa jest o Urzędzie Miasta S. jako zarządcy drogi. Podpis pod zarządzeniem nie pochodzi również od Burmistrza. Jest to oznaczenie ewidentnie nieprawidłowe. Rację ma strona Skarżąca, że urząd nie jest organem administracji publicznej, stąd żadnych pism nie powinien kierować jako "urząd", skoro jedynie wspomaga organ w wykonywaniu jego zadań. W przypadku zarządzania drogami gminnymi, funkcje zarządcze pełni burmistrz, co wynika wprost z art. 26 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Dlatego akt ten należy traktować jako wydany przez Burmistrza Miasta. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się bowiem, że chociaż opisane błędy świadczą o wadliwości aktu, to jednak wadliwość ta nie będzie wpływała na jego ważność (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2007 r., sygn. akt II OSK 1531/06). 9. Zgodnie z § 3 ust. 1a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzeniem podmiot zarządzający drogą wewnętrzną rozpatruje projekty organizacji ruchu oraz wnioski dotyczące zmian organizacji ruchu (pkt 1); opracowuje lub zleca do opracowania projekty organizacji ruchu uwzględniające wnioski wynikające z przeprowadzonych analiz organizacji i bezpieczeństwa ruchu (pkt 2); zatwierdza organizacje ruchu na podstawie złożonych projektów organizacji ruchu (pkt 3). Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, podstawą do wprowadzenia organizacji ruchu na nowo wybudowanej drodze lub jej zmiany na drodze istniejącej jest zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ zarządzający ruchem albo podmiot zarządzający drogą wewnętrzną. Zgodnie zaś z § 4 ust. 3 rozporządzenia, projekt organizacji ruchu może przedstawić do zatwierdzenia: 1) zarząd drogi; 2) organ zarządzający ruchem; 3) podmiot zarządzający drogą wewnętrzną; 4) inwestor lub jednostka, o której mowa w § 11 pkt 1-6; 5) osoba realizująca zamówienie jednostek, o których mowa w pkt 1-3. 10. Odnosząc powyższe do tej sprawy, nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 10 ust. 2, 7 i 10 P.r.d. w zw. z § 3 ust. 1a pkt. 1 ust. 2 i 3 oraz § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia w sytuacji gdy Burmistrz Miasta nie posiadał kompetencji do dokonania zmiany na wniosek innych podmiotów niż wymienione w § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia. Skarżąca stoi bowiem na stanowisku, że z wnioskiem wystąpili mieszkańcy Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...]. Sąd tego zarzutu nie podziela. Jak wskazano wyżej, projekt organizacji ruchu może przedstawić do zatwierdzenia podmiot zarządzający drogą wewnętrzną – w tym przypadku Burmistrz – i za taki należy uznać projekt znajdujący się w aktach sprawy. Sporządził go bowiem upoważniony pracownik wydziału komunalnego Urzędu Miasta S.. Fakt składania skarg na uciążliwości spowodowane ruchem ciężkich pojazdów w związku z prowadzoną przez Skarżącą inwestycją pozostają dla powyższego uznania irrelewantne. 11. Także drugi zarzut naruszenia art. 10 ust. 7 P.r.d. w zw. z § 3 ust. 1 a pkt. 1 oraz ust. 2 i 3 rozporządzenia poprzez zmianę zatwierdzonej w dniu [...] r. tymczasowej organizacji ruchu, bez przekonującego i wyczerpującego uzasadnienia takiej zmiany, w oparciu o nieobiektywne informacje i dowody pochodzące od wnioskujących, bez jednoczesnego przeprowadzenia samodzielnego postępowania wyjaśniającego, co w efekcie stanowi, że zmiana dokonana już w trakcie procesu budowlanego ma charakter lekkomyślny i stanowi zagrożenie dla realizowanej inwestycji w zakresie jej rentowności - nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie warto zauważyć, że Organ wydawał wielokrotnie zezwolenia na przejazd samochodów ciężarowych, organizował spotkania z udziałem Skarżącej i mieszkańców, by doprowadzić do ugodowego załatwienia sprawy i zapewnienia tak bezpieczeństwa mieszkańcom, jak i możliwości kontynuacji realizacji inwestycji. Wskazać w tym miejscu wypada, że zmianę tymczasowej organizacji ruchu Organ argumentował nieprzestrzeganiem przez Inwestora poniższych warunków: a) braku zapewnienia bezpiecznego ruchu pieszych, b) stwarzanie niebezpieczeństwa dla innych użytkowników drogi przez przejazd pojazdów ciężarowych, c) blokowanie dojazdu do posesji oraz dojazdu służb miejskich przez przejeżdżające pojazdy Skarżącego - co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy. Ustalenia te poprzedzone były bowiem nie jednorazowymi a wielokrotnymi skargami Wspólnot Mieszkaniowych w S.: przy ul. [...]. W. [...] i ul. [...] oraz Zarządców ww. nieruchomości, w sprawie naruszania zakazu wjazdu na drogę wewnętrzną przez samochody ciężarowe obsługujące budowę prowadzoną przez Skarżącą na działkach nr [...] i nr [...] w obrębie [...] Na marginesie jedynie można wskazać na znajdującą się w aktach sprawy dokumentację fotograficzną. Na uwagę zasługuje także fakt, że Organ poinformował Skarżącą, że umożliwi dojazd dla samochodów ciężarowych do budowy od parkingu przy ul. [...]. W. po uzyskaniu stosownego zezwolenia. 12. Całość działań podejmowanych przez Organ, co nie budzi wątpliwości Sądu, skłania do przekonania o prawidłowości zatwierdzenia zmiany tymczasowej organizacji ruchu. 13. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI