II SA/Sz 423/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje odmawiające przyznania zasiłku stałego wyrównawczego osobie samotnej, uznając naruszenie zasady równości wobec prawa.
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania zasiłku stałego wyrównawczego M. S., który utracił uprawnienia do zasiłku po tym, jak przestał być osobą samotną, a następnie ponownie nabył ten status w trakcie pobytu w zakładzie karnym. Organy obu instancji odmówiły przyznania świadczenia, powołując się na przepisy ustawy o pomocy społecznej, które miały ograniczać prawo do zasiłku dla osób, które nabyły status osoby samotnej po osadzeniu w zakładzie karnym. Sąd uchylił te decyzje, uznając, że naruszają one zasadę równości wobec prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznał skargę M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej o odmowie przyznania zasiłku stałego wyrównawczego. Organy odmówiły przyznania świadczenia, argumentując, że M. S. nie spełniał kryteriów wynikających z art. 28 ustawy o pomocy społecznej, który stanowił, że tylko osoby samotne, które były uprawnione do świadczenia bezpośrednio przed osadzeniem w zakładzie karnym, mają prawo do jego pobierania. Sąd uznał jednak, że stanowisko organów jest błędne. W ocenie Sądu, art. 28 ustawy nie powinien być interpretowany w sposób różnicujący obywateli w zależności od momentu nabycia statusu osoby samotnej. Uchylając zaskarżoną decyzję, Sąd podkreślił, że naruszenie zasady równości obywateli wobec prawa jest niedopuszczalne, a osoba spełniająca kryteria powinna otrzymać świadczenie w należnej wysokości, nawet jeśli status osoby samotnej nabyła w trakcie pobytu w zakładzie karnym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, osoba taka ma prawo do zasiłku stałego wyrównawczego, pod warunkiem spełnienia pozostałych kryteriów.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że różnicowanie sytuacji prawnej obywateli w zależności od momentu nabycia statusu osoby samotnej narusza zasadę równości wobec prawa. Przepis art. 28 ustawy o pomocy społecznej powinien być interpretowany w sposób zapewniający równe traktowanie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (5)
Główne
u.p.s. art. 28
Ustawa z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej
Osoba odbywająca karę pozbawienia wolności lub tymczasowo aresztowana, która była osobą samotną, ma prawo do 30% przyznanego świadczenia. Sąd rozszerzył tę interpretację na osoby, które nabyły status osoby samotnej w trakcie odbywania kary.
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.s. art. 38 § ust. 3
Ustawa z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej
Sąd uznał, że przepis ten nie ma zastosowania w sytuacji, gdy art. 28 ustawy stanowi inaczej.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie zasady równości obywateli wobec prawa poprzez różnicowanie sytuacji prawnej w zależności od momentu nabycia statusu osoby samotnej. Niewłaściwa interpretacja art. 28 ustawy o pomocy społecznej przez organy obu instancji.
Odrzucone argumenty
Argumentacja organów obu instancji oparta na art. 28 i art. 38 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, odmawiająca przyznania zasiłku. Stanowisko organów, że prawo do zasiłku przysługuje tylko osobie, która była samotna przed osadzeniem w zakładzie karnym.
Godne uwagi sformułowania
Sąd nie widzi podstaw do tego aby różnicować sytuację obywateli w zależności od tego czy wystąpili z wnioskiem przed [...] , czy też w trakcie [...]. Naruszałoby to zasadę równości obywateli wobec prawa.
Skład orzekający
Danuta Strzelecka-Kuligowska
przewodniczący
Grzegorz Jankowski
sprawozdawca
Maria Mysiak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady równości wobec prawa w kontekście świadczeń z pomocy społecznej dla osób osadzonych w zakładach karnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji osoby samotnej w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności i interpretacji przepisów ustawy o pomocy społecznej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej zasady równości wobec prawa w kontekście świadczeń socjalnych, co może być interesujące dla prawników i osób zajmujących się prawem socjalnym.
“Równość wobec prawa w więzieniu: czy można odmówić zasiłku samotnej osobie?”
Sektor
pomoc społeczna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Sz 423/04 - Wyrok WSA w Szczecinie Data orzeczenia 2005-06-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-05-25 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Sędziowie Danuta Strzelecka-Kuligowska /przewodniczący/ Grzegorz Jankowski /sprawozdawca/ Maria Mysiak Symbol z opisem 6321 Zasiłki stałe Hasła tematyczne Pomoc społeczna Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 145 par 1 pkt 1a Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Jankowski /spr./ Asesor WSA Maria Mysiak Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Klimek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego wyrównawczego I. u c h y l a zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...]r. Nr [...] II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu Uzasadnienie Decyzją z [...]r. Kierownik Miejsko Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej na podstawie art. 27 ust.4 , art. 28k art. 38 ust.3, art. 43 ust.1 i 3 ustawy z 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej /Dz.U. Nr 64, poz. 414 ze zm./ odmówił M. S. przyznania pomocy społecznej w formie [...]. Jak wynika z uzasadnienia odmówiono przyznania pomocy w formie [...] na podstawie art. 28 ustawy o pomocy społecznej, który stanowi, że tylko "osobie samotnej, uprawnionej do [...] tymczasowo aresztowanej lub odbywającej karę pozbawienia wolności przysługuje 30% przyznanego świadczenia. M. S. utracił uprawnienia do zasiłku [...], gdyż nie był osobą samotną. W trakcie [...] nie jest osobą uprawnioną. Uzyskał on [...] w trakcie [...], ponadto stał się jako osoba [...] – osobą samotną w rozumieniu przepisów ustawy o pomocy społecznej. Następnie organ stwierdził, że status osoby samotnej nabył M. S. w trakcie [...], a więc nie obejmuje go regulacja art. 28 ustawy o pomocy społecznej, w myśl której tylko te osoby, które bezpośrednio przed [...] lub [...] były uprawnione, mają prawo do [...] W odwołaniu od decyzji M. S. wskazał, że jest obecnie osobą [...] a więc samotną, posiada [...] i spełnia kryteria do tego aby uzyskać [...] Decyzją z [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 2a i art. 28 ustawy z 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ II instancji w całości podzielił argumentację Kierownika Miejsko Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej i stwierdził, że prawo pobierania świadczenia w formie [...] przysługuje osobie samotnej jeżeli do w/w świadczenia nabyła przed [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. S. ponowił argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje: Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna. Sąd nie podziela stanowiska organów obu instancji, które uznały, że art. 28 ustawy z 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej jest podstawą prawną do przyznania M. S. [...]. W ocenie Sądu nie jest też trafne powołanie się przez organy na art. 38 ust.3 ustawy o pomocy społecznej, który stanowi, że osoby [...] tracą prawo do świadczeń z pomocy społecznej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Ustawa bowiem w art. 28 stwierdza, że wspomniane osoby nie tracą prawa do świadczeń lecz przysługuje im 30% przyznanego świadczenia. Sąd nie widzi podstaw do tego aby różnicować sytuację obywateli w zależności od tego czy wystąpili z wnioskiem przed [...], czy też w trakcie [...]. Naruszałoby to zasadę równości obywateli wobec prawa. Skoro osoba, która była uprawniona do otrzymania [...] – [...] – i w związku z tym przysługuje jej 30% przyznanego świadczenia to w ocenie Sądu osoba, która występowała z wnioskiem w trakcie [...] również powinna otrzymać [...] w wysokości 30% należnego świadczenia. Oczywiście, pod warunkiem, że odpowiada kryteriom uprawniającym do przyznania [...] Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił decyzje organów obu instancji oraz rozstrzygnął na podstawie art. 152 tej ustawy, że zaskarżony akt nie może być wykonywany.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI