II SA/SZ 408/24

II SA/Sz 408/24 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2024-08-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-06-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Joanna Wojciechowska /przewodniczący sprawozdawca/
Katarzyna Sokołowska
Krzysztof Szydłowski
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 775
art. 7, art. 77 par.1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 682
art. 35 ust.1, art. 35 ust.4, art. 32 ust.1 pkt 2, art. 37 ust.3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 66 par.1, art. 125 par.1 pkt 1, art. 145 par.1 pkt 1 lit.c, art. 200, art. 205 par.2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1964
par.14 ust.1 pkt 1 lit.c
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska,, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski, Protokolant starszy inspektor sądowy Alicja Poznańska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewody na rzecz strony skarżącej Spółki A. kwotę [...] ([...] ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
W dniu 18 września 2023 r. do Starosty K. wpłynął wniosek Z. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej "inwestor") o zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę budynku usług hotelarsko-mieszkaniowych z garażem podziemnym wraz z zagospodarowaniem terenu i instalacjami zewnętrznymi, na działce nr [...], obręb [...] M., przy ul. [...] w M.. Do wniosku inwestor załączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością, działką nr ewid. [...], obręb [...] M. na cele budowlane oraz trzy egzemplarze projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego.
Starosta K. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.; dalej "u.p.b.") oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej "K.p.a.") wydał w dniu 6 grudnia 2023 r. decyzję nr 404/2023, w której zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielił pozwolenia na budowę inwestorowi na przeprowadzenie ww. inwestycji.
Organ I instancji wskazał, że nie stwierdził istnienia braków formalnych we wniosku inwestora i pismem z dnia 5 października 2023 r. zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, uzyskania wyjaśnień w sprawie oraz składania wniosków i zastrzeżeń. Organ I instancji podał, że przedłożony projekt budowlany zawierał rozwiązania, które budziły jego wątpliwości odnośnie zgodności projektowanego zamierzenia budowlanego z obowiązującą na danym terenie uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w M. z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie zmiany planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego [...] w M. (dalej "MPZP"). Powyższe skłoniło organ I instancji do wystąpienia z pismem z dnia 5 października 2023 r. do Burmistrza M. o stosowne wyjaśnienia. Organ I instancji wskazał, że Burmistrz M. nie zajął stanowiska do dnia wydania niniejszej decyzji, wobec czego organ przyjął stanowisko korzystne dla inwestora i stwierdził, że projektowane zamierzenie budowlane jest w istocie zgodne z MPZP.
Organ I instancji podał, że działka inwestycyjna nr [...] położona jest w obszarze pasa ochronnego brzegu wód morskich, zatem organ pismem z dnia 16 listopada 2023 r. wystąpił do Urzędu Morskiego w S. o uzgodnienie zamierzenia inwestycyjnego oraz projektu decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Postanowieniem znak: GPG-I.60572.7.13.23.IK(13) z dnia 29 listopada 2023 r. (data wpływu do organu: 1 grudnia 2023 r.) Dyrektor Urzędu Morskiego w S. uzgodnił w zakresie właściwości przedłożony projekt decyzji zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji oraz wniósł o uwzględnienie w treści niniejszej decyzji wymienionych uwag (szczególne warunki zabezpieczenia budowy i prowadzenia robót budowlanych). Organ I instancji wskazał, że projektant sporządzający projekt budowlany złożył oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także określił, że obszar oddziaływania projektowanego zamierzenia budowlanego zamyka się w granicach działki inwestycyjnej nr [...]. Organ I instancji wyjaśnił, że z ostrożności procesowej w związku z gabarytami obiektu oraz uwagami występującymi w poprzednich postępowaniach na niniejszym terenie zawiadomił o toczącym się postępowaniu również właścicieli działek sąsiednich. Zatwierdzenie projektu budowlanego, według organu I instancji, nie narusza ogólnej zasady odpowiedzialności projektanta za rozwiązania przyjęte w projekcie. Ponadto przedmiotowe zamierzenie budowlane nie stoi w sprzeczności z uwarunkowaniami zawartymi w obowiązującym na danym terenie MPZP.
A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (dalej "skarżąca") złożyła odwołanie od ww. decyzji, w którym zakwestionowała prawidłowość przeprowadzonej procedury uzgodnienia z Dyrektorem Urzędu Morskiego w S. , gdyż według niej, nie został jej zapewniony udział w tym postępowaniu. Skarżąca uważała również, że błędnie określono krąg stron w niniejszym postępowaniu. Ponadto zarzuciła organowi nierzetelne sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z zapisami MPZP w zakresie przeznaczenia terenu oraz nierzetelne sprawdzenie projektu budowlanego pod kątem jego kompletności w związku z załączoną w projekcie dokumentacją geologiczną.
Wojewoda Zachodniopomorski wydał w dniu 22 marca 2024 r. decyzję nr AP-2.7840.6.2024.JKO(2), w której utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia 6 grudnia 2024 r.
Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny i przytoczył treść art. 35 ust. 1 i ust. 4 u.p.b. Organ odwoławczy wskazał, że decyzja o pozwoleniu na budowę jest decyzją związaną, a organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek wydania pozwolenia na budowę w każdym przypadku spełnienia przez inwestora warunków i wymagań, wynikających z ww. przepisów.
Organ odwoławczy podał, że przedmiotem inwestycji objętej wnioskiem inwestora są roboty budowlane polegające na budowie budynku usług hotelarsko -mieszkaniowych z garażem podziemnym wraz z zagospodarowaniem terenu i instalacjami zewnętrznymi na działce nr [...] w M..
Podkreślił, że działka inwestycyjna nr [...] zlokalizowana jest na obszarze objętym zapisami uchwały nr [...] Rady Miejskiej w M. z 22 grudnia 2011 r. (Dz. U. [...]) w sprawie zmiany planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego [...] w M., na terenie elementarnym 13UTM. Ustalenia szczegółowe (§ 9 ust. 7 MPZP) dla terenu elementarnego 13UTM określają m.in.: przeznaczenie terenu pod teren usług hotelarsko-mieszkaniowych; udział powierzchni zabudowanej do powierzchni działki - maksimum do 90%, udział powierzchni biologicznie czynnej do powierzchni działki - minimum 5%; realizację nowej zabudowy jako wolnostojącej, o konstrukcji posadowienia odpornej na działanie fal sztormowych, wysokości nie mniej niż 15 kondygnacji albo nie mniej niż 50,0 m i nie więcej niż 150,0 m od poziomu frontowego wejścia do budynku do górnego poziomu attyki; wysokość elewacji frontowej - nie mniej niż 50,0 m i nie więcej niż 150,0 m na szerokości min. 40% elewacji frontowej głównej bryły budynku; nieprzekraczalne linie zabudowy zgodnie z oznaczeniami i wymiarowaniem na rysunku planu; obowiązuje cofnięcie elewacji frontowej (od strony ulicy [...]) powyżej 5÷10 kondygnacji o 6,0 m od ustalonej linii zabudowy w parterze budynku; geometrię dachu jako dachy płaskie ze spadkiem do 5°, stropodachy, z dopuszczeniem posadzek tarasowych, także w formie "zielonego dachu" oraz elementów rekreacji czynnej (np. basenów kąpielowych odkrytych, kortów itp.), przy czym na dachach dopuszcza się usytuowanie elementów technicznych i technologiczno-funkcjonalnych takich jak: czerpnie i wyrzutnie powietrza, kioski klatek schodowych, stacji wentylacyjnych i klimatyzacyjnych oraz balustrad (także szklanych do wysokości 2,0 m od poziomu posadzek; materiały elewacyjne dominujące: drewno, metal, szkło; kolorystyka: jasna w odcieniach pastelowych; maksymalną szerokość elewacji frontowej - uwarunkowana szerokością działki, położenia przy ulicy oraz przepisami odrębnymi. Ponadto dopuszczono zapewnienie miejsc parkingowych wyłącznie w garażu podziemnym zlokalizowanym w podziemiu budynku hotelowo-mieszkalnego i w parkingu podziemnym usytuowanym na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem 11ZP/KS,UT,E. Konieczne jest zapewnienie miejsc postojowych dla samochodów osobowych w ilościach nie mniej niż 1 miejsce na 2,5 lokalu mieszkalnego lub/i 1 miejsce na 2,5 pokoju hotelowego. Zapisy MPZP określają również sytuowanie miejsca na pojemniki służące do czasowego gromadzenia segregowanych odpadów stałych z nakazem wbudowania w budynek, w ilościach - minimum 1 miejsce dla minimum czterech pojemników. Usytuowanie ewentualnej stacji transformatorowej należy zrealizować poprzez wbudowanie jej w podpiwniczenie budynku. Zasady obsługi komunikacyjnej terenu określono przez wjazd z drogi publicznej, oznaczonej na rysunku planu symbolem 01KPJ-I; wejścia oraz z ciąg pieszy oznaczone na rysunku planu symbolem 04ICP-I. Zasady obsługi infrastruktury technicznej określono zgodnie z zapisem § 5 ust. 2 MPZP przez sieci uliczne: wodociągową, kanalizacyjną deszczową i ściekową, elektroenergetyczną 15 i 04kV, gazową i teletechniczną.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że budynek został zaprojektowany zgodnie z określonymi w planie liniami zabudowy. Udział powierzchni zabudowanej do powierzchni działki wynosi 51,7%, zaś udział powierzchni biologicznie czynnej stanowi 14,5% powierzchni całkowitej działki inwestycyjnej. Budynek objęty wnioskiem zaprojektowano jako wolnostojący, o konstrukcji posadowienia odpornej na działanie fal sztormowych poprzez zastosowanie ścianek szczelnych wzdłuż ścian wewnętrznych narażonych na podmycie fundamentów. Wysokość projektowanego budynku wynosi 54,65 m. Między 5 a 10 kondygnacją zaprojektowano cofnięcie frontowej elewacji (od strony ulicy [...]) o 6,0 m od ustalonej linii zabudowy w parterze budynku. Dach budynku stanowi dach płaski o nachyleniu 2°. Wykończenie elewacji w naturalnych odcieniach z okładziny kamiennej z wykorzystaniem systemu fasadowego aluminiowo-szklanego. W garażu podziemnym zapewniono 93 miejsca postojowe dla potrzeb 232 lokali. W budynku zaprojektowano 2 miejsca do gromadzenia odpadów z 4 i 7 pojemnikami, zaś projektowana stacja transformatorowa zlokalizowana została w podpiwniczeniu budynku. Zaprojektowano obsługę komunikacyjną w formie wejść i wjazdów z drogi publicznej - ul. [...], podobnie obsługa techniczna planowana jest z istniejącej infrastruktury technicznej zlokalizowanej w ul. [...]. Tym samym, organ odwoławczy uznał, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z zapisami MPZP.
Według organu odwoławczego, budynek został zaprojektowany zgodnie z przepisami rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r. poz. 1225; dalej "rozporządzenie MI"). Planowany budynek usytuowano zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia MI, który stanowi, że jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia MI, odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli: 1) między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż: b) 35 m - dla obiektów przesłaniających o wysokości ponad 35 m. Ponadto, w myśl § 60 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia MI, pokoje mieszkalne powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 7.00 - 17.00. W mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1 powinny być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju. Do przedmiotowego projektu budowlanego przedłożono analizę nasłonecznienia i przesłaniania o której mowa w § 13 i § 60 rozporządzenia MI, z którego wynika, iż projektowany budynek nie powoduje przesłaniania i zacieniania obiektów znajdujących się na działkach sąsiednich. Miejsca postojowe zlokalizowane są wyłącznie w projektowanym garażu, zatem inwestycja nie narusza zapisów § 19 rozporządzenia MI. Podobnie usytuowanie miejsc gromadzenia odpadów w budynku nie powoduje naruszenia § 23 rozporządzenia MI.
Organ odwoławczy wskazał, że projekt budowlany sporządzony został przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, aktualne na dzień sporządzenia projektu budowlanego, które złożyły oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej oraz dołączyły zaświadczenie o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego.
Organ odwoławczy podał, że projekt zawiera wszystkie wymagane przepisami u.p.b. dokumenty. Zgodnie z art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 2 i art. 34 ust. 3 u.p.b. do wniosku o pozwolenie na budowę przedłożono 3 egzemplarze projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego wraz z wymaganymi uzgodnieniami i opiniami, oświadczenie projektantów zgodnie z art. 34 ust. 3d pkt 3 u.p.b., że projekt budowlany wykonany jest zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projektanci załączyli aktualne na dzień sporządzania projektu budowlanego zaświadczenia o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego w myśl art. 12 ust. 7 u.p.b. Ponadto projekt zawiera wszystkie niezbędne opinie, uzgodnienia, pozwolenia, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw w tym: opinię Szefostwa Służby Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP nr 33/19 z 3 stycznia 2019 r. w sprawie uzgodnienia lokalizacji przedmiotowej inwestycji; opinię Urzędu Lotnictwa Cywilnego z 12 lutego 2019 r. w sprawie uzgodnienia lokalizacji przedmiotowej inwestycji; decyzję Starosty K. z 16 września 2022 r. znak: Boś.6541.3.2022.KP, zatwierdzającą dokumentację geologiczną dla przedmiotowej inwestycji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w świetle obecnie obowiązujących przepisów ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz. U. z 2023 r., poz. 2110), tj. art. 871, projektowany obiekt budowlany nie stanowi przeszkody lotniczej.
Organ odwoławczy podał, że zatwierdzenie projektu budowlanego nie narusza ogólnej zasady odpowiedzialności projektantów za rozwiązania przyjęte w projekcie.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że w toku postępowania odwoławczego wpłynęło postanowienie Dyrektora Urzędu Morskiego w S. z dnia 14 lutego 2024 r. znak: GPG-I.60572.7.13.23.IK(28), w którym ww. organ uchylił w całości postanowienie Dyrektora Urzędu Morskiego w S. z dnia 29 listopada 2023 r., znak: GPG-I.60572.7.13.23.IK(13), w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno- budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę ww. budynku, położonego na obszarze pasa ochronnego brzegu morskich wód wewnętrznych, w bezpośrednim sąsiedztwie od lądu granicą pasa technicznego oraz uzgodnił w zakresie właściwości, przedłożony wraz z wystąpieniem Starosty K. z dnia 16 listopada 2023 r., znak: Boś.6740.370.2023.PK projekt decyzji zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno - budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji. Organ odwoławczy wskazał zatem, że postępowanie wszczęte na wniosek skarżącej zostało zakończone z jej udziałem, zaś zarzut skarżącej był bezzasadny.
Organ odwoławczy podał, że dla przedmiotowej inwestycji została sporządzona opinia geotechniczna z września 2022 r., która dotyczyła zamierzenia budowlanego objętego wnioskiem inwestora. Tym samym organ odwoławczy uznał zarzut skarżącej za niezasadny.
Zdaniem organu odwoławczego, krąg stron postępowania w postaci właścicieli działek znajdujących się w bliskim sąsiedztwie z uwagi na gabaryty projektowanego obiektu został prawidłowo ustalony.
Skarżąca złożyła skargę na ww. decyzję i wniosła o uchylenie decyzji wydanych przez organy administracyjne obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Zarzuciła organowi naruszenie:
1. art. 32 ust. 1 pkt 2 u.p.b. w zw. z art. 106 § 1 i 2 K.p.a., przez wydanie decyzji
w sytuacji braku uprzedniego pozyskania prawomocnego i ostatecznego postanowienia Dyrektora Urzędu Morskiego w S. w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla inwestycji;
2. art. 28 u.p.b. w zw. z art. 28 K.p.a., przez wadliwe ustalenie kręgu stron
i nieuwzględnienie w nim wszystkich podmiotów, na których nieruchomości może oddziaływać Inwestycja (położonych w obszarze jej oddziaływania), przez co w toku postępowania nie zapewniono im możliwości czynnego udziału mimo posiadanego przez nich Interesu prawnego;
3. art. 7, art. 77, art. 107 § 1 i 3 K.p.a. i art. 11 K.p.a., przez niepełne przeprowadzenie postępowania dowodowego, wskutek czego wydana decyzja narusza interes społeczny oraz słuszny Interes obywateli, a jej uzasadnienie nie spełnia ustawowych wymagań (zawiera niepełne uzasadnienie faktyczne i nie zawiera uzasadnienia prawnego), przez co nie są znane motywy jakimi kierował się organ wydając decyzję o pozwoleniu na budowę i zatwierdzającą projekt budowlany;
4. art. 35 ust. 1 pkt 3 u.p.b., przez nierzetelne sprawdzenie treści projektu budowlanego pod kątem jego kompletność i zaaprobowanie sytuacji, w której nie ma pewności, że załączona do projektu dokumentacja geologiczna dotyczy projektowanego zamierzenia inwestycyjnego i może być w odniesieniu co do niego wykorzystana;
5. art. 35 ust. 1 pkt 1 u.p.b., przez nierzetelne sprawdzenie treści projektu budowlanego pod kątem jego zgodności z treścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co skutkowało zatwierdzeniem projektu, który pozostaje niezgodny z § 9 ust. 7 pkt 1 MPZP - gdyż budynek, wbrew założeniom planu, nie ma charakteru budynku przeznaczonego dla usług hotelarsko-mieszkaniowych, a dominuje w nim wyłącznie funkcja mieszkaniowa (co dodatkowo sprzeczne jest z treścią studium, będącego podstawą do sporządzenia MPZP, gdzie przewidziano funkcję usługową).
W uzasadnieniu skargi zarzuty zostały uszczegółowione.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
W piśmie z dnia 29 lipca 2024 r. inwestor wniósł o oddalenie skargi, gdyż jego zdaniem zaskarżona decyzja jest prawidłowa.
W piśmie z 14 sierpnia 2024 r. skarżąca zawarła wniosek o zwrot pisma pełnomocnika inwestora z dnia 29 lipca 2024 r. z uwagi na naruszenie przez niego art. 66 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej "p.p.s.a.") oraz wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu prawomocnego zakończenia sprawy ze skargi skarżącej na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia 18 czerwca 2024 r., który utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Urzędu Morskiego w S. z dnia 14 lutego 2024 r., wydane po wznowieniu postępowania w przedmiocie uzgodnienia projektu ww. inwestycji.
Na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2024 r. pełnomocnik uczestników postępowania i przedstawiciel organu odwoławczego wnieśli o oddalenie wniosków skarżącej.
Sąd na podstawie art. 66 § 1 p.p.s.a. oddalił wniosek skarżącej o zwrot pisma pełnomocnika inwestora, gdyż doręczenie przez Sąd ww. pisma pełnomocnikowi skarżącej pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Jak podkreśla się w orzecznictwie, dla zastosowania trybu z art. 66 § 1 p.p.s.a. Sąd musi mieć pewność, że profesjonalny pełnomocnik ma zapewnioną realną możliwość dokonania oceny, czy strona przeciwna posiada pełnomocnika, którego zakres umocowania wywołuje określony w art. 66 § 1 p.p.s.a. obowiązek bezpośredniego doręczania sobie pism przez zawodowych pełnomocników. Na etapie złożenia skargi, inwestor nie był reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, przez co Sąd doręczył skargę, sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika i odpowiedź na nią organu bezpośrednio inwestorowi. Pismo pełnomocnika inwestora zawierało wskazanie obecnie nieaktualnego adresu Kancelarii pełnomocnika skarżącej, wynikającego z informacji zawartej w skardze, co skłoniło Sąd do doręczenia tego pisma pełnomocnikowi skarżącej. Zwrot pisma w trybie art. 66 § 1 p.p.s.a. należy stosować wyjątkowo, gdyż ewentualny bezzasadny zwrot pisma może naruszać konstytucyjną zasadę prawa stron do sądu.
Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oddalił wniosek skarżącej o zawieszenie postępowania sądowego. Fakultatywne zawieszenie postępowania na podstawie ww. przepisu zależy od uznania sądu, który musi rozważyć w danym wypadku jest celowe wstrzymywanie biegu sprawy z uwagi na opisane okoliczności i czy nie naruszy ono praw stron postępowania. Kwestią priorytetową jest bowiem konieczność rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. W ocenie Sądu, okoliczność złożenia przez skarżącą skargi na postanowienie Ministra Infrastruktury nie ma bezpośredniego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, zaś prawa skarżącej są chronione przez możliwość ewentualnego złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje:
Przedmiotem sporu jest decyzja zatwierdzająca projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę budynku usług hotelarsko-mieszkaniowych z garażem podziemnym wraz z zagospodarowaniem terenu i instalacjami zewnętrznymi, na działce nr [...] w M..
Przepisy u.p.b. przytoczono w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 35 ust. 1 u.p.b., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno- budowlanego z:
a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,
b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi;
3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,
4) dołączenie: wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;
5) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie:
a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,
b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane
- w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru;
6) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie:
a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,
b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane
- w przypadku osób wpisanych do tego rejestru.
W razie spełnienia ww. wymagań oraz warunków wynikających z art. 32 ust. 4 u.p.b., organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 u.p.b.). Z tego punktu widzenia niezasadnym jawi się zarzut, iż nie są znane motywy jakimi kierował się organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał bowiem, że przedłożony z wnioskiem projekt budowlany jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jest kompletny i spełnia wymagania nałożone przepisami prawa. W zaskarżonej decyzji zawarto uzasadnienie faktyczne i prawne z wyjaśnieniem zastosowanych przepisów.
W ocenie Sądu, nie był zasadny też zarzut wadliwego ustalenia stron postępowania.
Organ I instancji w prawidłowy sposób określił krąg stron postępowania, uznając za strony właścicieli działek znajdujących się w bliskim sąsiedztwie projektowanego obiektu. Okoliczność, że w obecnie prowadzonym postępowaniu administracyjnym krąg uczestników jest inny niż w poprzednim postępowaniu zakończonym decyzją Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 16 listopada 2020 r. nr AP-2.7840.209.2020.AN, która została uchylona wyrokiem WSA z dnia 5 sierpnia 2021 r. o sygn. akt II SA/Sz 104/21 nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem oba postępowania administracyjne nie są tożsame, gdyż dotyczą innego projektu budowalnego, mimo iż złożył je ten sam inwestor i dotyczą tej samej działki budowlanej. Ponadto osoby, które uznają, że jako strony zostały pominięte przez organ administracyjny, mogą wnosić o wznowienie postępowania administracyjnego. Prawa innych osób są w ten sposób dostatecznie chronione.
Wbrew wywodom skargi, nie doszło do naruszenia ustaleń MPZP poprzez określenie funkcji budynku jako hotelarsko – mieszkaniowej. Należy przyznać rację organowi odwoławczemu, który przyjął, że takie określenie funkcji jest zgodne z przewidzianym w planie miejscowym przeznaczeniem terenu o symbolu 13 UTM.
W § 4 ust. 1 pkt 6 MPZP teren o łącznej powierzchni 1,52 ha, oznaczony symbolem 12-13 UTM, na którym położona jest działka inwestycyjna, stanowi teren zabudowy mieszkaniowo – hotelowej. Z kolei w § 9 ust. 7 pkt 1 MPZP, określającym szczegółowe ustalenia dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 13 UTM, jako przeznaczenie terenu wskazano usługi hotelarsko – mieszkaniowe. Przywołane ustalenia dotyczące tego samego terenu używają określenia funkcji budynku zamiennie, co oznacza zdaniem Sądu, że uchwałodawca nie przewidział funkcji dominującej. W ustaleniach planu brak jest jednoznacznego potwierdzenia takiego przeznaczenia budynku, jak chciałaby tego skarżąca, nie ma bowiem żadnych wskazań co do funkcji, która powinna przeważać, ani też udziału poszczególnych funkcji w przedsięwzięciu, zatem podniesiony zarzut naruszenia § 9 ust. 7 pkt 1 MPZP należy uznać za chybiony. Sąd podzielił w tym zakresie stanowisko WSA w Szczecinie zawarte w wyżej przywołanym wyroku o sygn. akt II SA/Sz 104/21
Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 32 ust. 1 pkt 2 u.p.b., zgodnie z którym decyzja o pozwoleniu na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydana po uprzednim uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów. Według, skarżącej organ I wydał decyzję o pozwoleniu na budowę przed uzyskaniem waloru ostateczności przez postanowienie Dyrektora Urzędu Morskiego w S. w przedmiocie uzgodnienia projektu ww. decyzji.
Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie to nie inwestor występował do Dyrektora Urzędu Morskiego w S., lecz organ I instancji, który uczynił to na podstawie art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1125). Stosownie do ww. przepisu m.in. decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczące pasa technicznego, pasa ochronnego oraz morskich portów i przystani wymagają uzgodnienia z dyrektorem właściwego urzędu morskiego.
Zatem inwestor nie mógł naruszyć art. 32 ust. 1 pkt 2 u.p.b., gdyż przedłożenie projektu decyzji pozwolenia na budowę leżało w obowiązkach organu I instancji, a nie inwestora.
Jak wynikało z akt, organ I instancji przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę przedstawił projekt tej decyzji Dyrektorowi Urzędu Morskiego w S., który wydał w dniu 29 listopada 2023 r. postanowienie, w którym dokonał uzgodnienia projektu ww. decyzji. Postanowienie z dnia 29 listopada 2023 r. weszło do obiegu w dniu jego wydania i było wiążące dla organu I instancji. Fakt, że Dyrektor Urzędu Morskiego w S. w wyniku wznowienia postępowania w dniu 14 lutego 2024 r. uchylił własne postanowienie z dnia 29 listopada 2023 r. i wydał nowe postanowienie o uzgodnieniu projektu ww. decyzji nie ma istotnego znaczenia, w ocenie Sądu, na rozpoznanie niniejszej sprawy. Wznowienie postępowania było wynikiem pominięcia przez Dyrektora Urzędu Morskiego w S. skarżącej jako uczestnika postępowania. Wskazać należy, że postanowienie Dyrektora Urzędu Morskiego w S. z dnia 14 lutego 2024 r. wpłynęło do organu odwoławczego przed wydaniem zaskarżonej decyzji oraz że treść ww. postanowienia odpowiadała treści uchylonego postanowienia z dnia 29 listopada 2023 r. Postanowienie z dnia 14 lutego 2024 r. zostało utrzymane w mocy przez Ministra Infrastruktury z dnia 18 czerwca 2024 r. Jest więc ono ostateczne. Okoliczność złożenia skargi do WSA w Warszawie przez skarżącą na ww. postanowienie Ministra Infrastruktury nie ma istotnego znaczenia dla rozpoznania sprawy i ochrony praw skarżącej przez możliwość ewentualnego złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego.
Skarżąca zarówno w skardze, jak i odwołaniu podnosiła zarzut braku sprawdzenia przez organ czy przedłożona do wniosku o pozwolenia na budowę dokumentacja geologiczna dotyczy inwestycji objętej ww. wnioskiem.
Na powyższą kwestię zwracał uwagę już WSA w Szczecinie wyroku o sygn. akt II SA/Sz 104/21, wskazując, że dokumentacja geologiczna winna dotyczyć projektu budowlanego, będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu, tylko w stosunku do projektu geotechnicznego, będącego częścią projektu zagospodarowania terenu nie ma wątpliwości, że dotyczy on projektu budowlanego, objętego wnioskiem o pozwolenie na budowę.
Pozostała dokumentacja geologiczna zawierała określenie ogólne, że sporządzona została dla tematu: "Budowa budynku usług hotelarsko-mieszkaniowych z garażem podziemnym wraz z zagospodarowaniem terenu i instalacjami zewnętrznymi na działce [...] (obręb [...] przy ul. [...] w M., G. M., powiat kamieński, woj. zachodniopomorskie".
Zdaniem Sądu, brak jest wyraźnego wskazania, że sporządzona dokumentacja związana jest z konkretnym projektem budowlanym, poddanym ocenie organu architektoniczno-budowanego poza nazwą inwestycji. Ponadto z decyzji zatwierdzającej dokumentację geologiczno-inżynierską Starosty K. z dnia 16 września 2022 r. wynikało, że została ona wydana po rozpatrzeniu wniosku inwestora i po uwzględnieniu uzgodnienia Dyrektora Urzędu Morskiego w S.. Tymczasem postanowienie o uzgodnieniu projektu inwestycji w niniejszej sprawie zostało wydane przez Dyrektora Urzędu Morskiego w S. zostało wydane w dniu 29 listopada 2023 r.
Według Sądu, uzasadnione są wątpliwości skarżącej dotyczące powiązania przedłożonej dokumentacji geologicznej z przedmiotowym projektem budowlanym, które organ odwoławczy winien wyjaśnić zwłaszcza, że zostały podniesione na już etapie odwołania. Zdaniem Sądu, nie jest wystarczające wskazanie w zaskarżonej decyzji, że dokumentacja geologiczna została sporządzona dla zamierzenia budowalnego, objętego wnioskiem inwestora. Sam tytuł opinii geotechnicznej z września 2022 r. nie może o tym przesądzać.
W ocenie Sądu, w celu wyjaśnienia ww. kwestii organ odwoławczy może zwrócić się nie tylko do inwestora i projektanta inwestycji, lecz również do osób sporządzających dokumentację geologiczną.
Zauważyć należy również, że organ odwoławczy zobowiązany jest rozpoznać sprawę ponownie we wszystkich jej aspektach, zatem winien zbadać również kompletność złożonej dokumentacji geologicznej. Według Sądu, samo stwierdzenie, że dokumentacja geologiczno-inżynierska została zatwierdzona przez Starostę K. w decyzji z dnia 16 września 2022 r. nie jest wystarczające do przyjęcia, że dokumentacja geologiczna jest kompletna.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał, że organ odwoławczy naruszył przepisy postępowaniu w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 K.p.a.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.
z 2024 r. poz. 1267; dalej "p.p.a.s.") uchylił zaskarżoną decyzję.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy zobowiązany jest uwzględnić wyżej wymienione wskazania Sądu.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października
2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1964).
Na rzecz skarżącej zasądzono od organu odwoławczego kwotę 997 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, na która składa się wpis – 500 zł, wynagrodzenia pełnomocnika – 480 zł, opłatę od złożonego dokumentu pełnomocnictwa – 17 zł.